11 februari 2026

Beklim de mooiste trappen in Italië – van de Spaanse Trappen in Rome tot de Scalinata di Santa Maria del Monte in Caltagirone

Naar aanleiding van de wervelende wenteltrap van Barozzi in Vignola hebben we de mooiste trappenhuizen en trappartijen in Italië voor je op een rijtje gezet. Van ontwerpen van de hand van Bernini en Borromini tot trappen vol keramiek, heilige trappen en treden die juist naar het vagevuur leiden…

Scalinata di Trinità dei Monti, Rome

We beginnen onze reis in Rome, bij de Scalinata di Trinità dei Monti, die in de volksmond bekend staan als de Spaanse Trappen.

De trappen werden in de achttiende eeuw ontworpen door Francesco de Sanctis, die zich daarbij liet inspireren door schetsen van een nooit gerealiseerd project van Bernini. Vlak na de voltooiing, in 1728, stortte een deel van de trappartij in. De schade werd snel hersteld, maar De Sanctis zou nooit meer een opdracht in Rome krijgen.

Scala Borromini & Scalone Bernini, Rome

Palazzo Barberini herbergt zowel een wenteltrap van Francesco Borromini als een indrukwekkende trap van de hand van Gianlorenzo Bernini. Het gaat om twee tegengestelde interpretaties van hetzelfde architectonische element door twee architecten die rivalen zouden zijn geweest.

Aan de ene kant experimenteerde Borromini met lichte en bijna wulpse vormen, waardoor een trap ontstaat die zich met een bijna muzikaal ritme om zichzelf lijkt te wikkelen. Bernini neigt eerder naar plechtigheid en creëerde een monumentale trap die indruk maakt door zijn imposante en tegelijkertijd elegante uitstraling.

Bernini’s trap in de Santa Maria Maggiore, Rome

Voor Bernini had elk architectonisch element een diepere betekenis en zijn trap in de Santa Maria Maggiore is daarop geen uitzondering. Het dient als metafoor voor de spirituele betekenis van de ruimte.

Niet voor niets sta je vanaf de trap binnen een paar stappen in de Sala dei Papi, de pausenzaal, met levendige portretten van een groot aantal kardinalen en pausen.

De trap werd oorspronkelijk gebouwd om toegang te bieden tot de crypte en de pauselijke appartementen. Bernini, die al op jonge leeftijd bekend stond om zijn vermogen functionaliteit te combineren met artistieke flair, heeft de trap zo gemaakt dat het meer is dan alleen een manier om van de ene verdieping naar de andere te gaan. Als je de trap oploopt of afdaalt, word je als het ware omhuld door de vloeiende lijnen en het delicate spel van licht en schaduw, die een dynamisch, bijna theatraal effect creëren.

Cordonata naar het Capitool, Rome

Het Capitool is een van de zeven heuvels waarop Rome gebouwd werd. Wie tegenwoordig de Cordonata beklimt, de brede trappartij met bovenaan aan weerszijden de standbeelden van Castor en Pollux, wordt verwelkomd door het prachtige, door Michelangelo ontworpen, Piazza del Campidoglio.

Indrukwekkend is ook de naastgelegen Scalinata dell’Ara Coeli, die naar de Ara Coeli leidt, met een duizelingwekkend aantal treden.

Scala del Bramante, Vaticaanstad

In 1505 ontwierp Bramante voor paus Julius II een trap om de Cortile delle Statue te verbinden met de pauselijke privéwoning. De trap heeft geen treden en is eigenlijk alleen een helling (net zoals in de Scuderie del Quirinale), maar dan met een dubbele spiraalvorm, zodat mensen en paarden apart de trap konden beklimmen en afdalen.

Deze trap is alleen te bezoeken tijdens speciale rondleidingen. Elke bezoeker van de Vaticaanse Musea daalt wel de spiraalvormige trap naar ontwerp van Giuseppe Momo uit 1932 af. Moro liet zich voor deze trap inspireren door die van Bramante, maar voorzag de trap ook van treden en een prachtig versierde leuning.

Scala Santa, San Giovanni in Laterano, Rome

De Heilige Trap zou oorspronkelijk onderdeel zijn geweest van het hoofdkwartier van Pontius Pilatus in Jeruzalem. Jezus zou deze trap beklommen hebben. Onder glazen plaatjes is hier en daar nog bloed te zien, dat van Jezus zou zijn.

De legende wil dat deze trap in 326 naar Rome zou zijn gebracht door keizerin Helena, de moeder van keizer Constantijn. In 1589 kreeg de trap zijn huidige plek, tegenover de Sint-Jan van Lateranen, een van de pauselijke basilieken van Rome, waarvoor Domenico Fontana een aparte behuizing ontwierp.

De trap leidt naar het Heilige der Heiligen (Sancta Sanctorum), maar de achtentwintig marmeren treden mogen alleen op de knieën beklommen worden, onder het opzeggen van een aantal gebeden. Daarmee verdien je een volle aflaat, zo besloot paus Pius VII.

In 1723 werden de marmeren treden bekleed met notenhout. Luther zou uit onvrede met de Roomse relikwieverering, halverwege de trap weer zijn opgestaan om gewoon rechtop naar beneden te lopen. Als je de trap niet op je knieën wil bestijgen, kun je links en rechts van de heilige trap te voet omhoog.

Scala Santa, Friezenkerk, Rome

Ook de Kerk der Friezen heeft een Heilige Trap, die drieëndertig treden telt. Op de achtste, de negentiende en de bovenste trede is een kruisje in de steen uitgehakt, als herinnering aan de drie keren dat Jezus tijdens het afleggen van de kruisweg struikelde en viel.

De treden van de trap bestaan uit marmeren platen, die ooit elders zijn gebruikt. Waar weten we niet precies, maar op een van de treden zie je nog een antiek reliëf.

Een gedenksteen uit 1603 geeft aan dat deze trap door paus Clemens VIII is aangelegd, om het lijden van Jezus te gedenken. Toen de trap net was aangelegd, leidde deze rechtstreeks naar het priesterkoor van de kerk en naar een speciaal lijdensaltaar.

Bij een restauratie in 1756 werd het priesterkoor echter verkleind en kwamen er aparte zijruimtes. Toen werd aan de bovenzijde van de trap een kruisbeeld geplaatst.

De trap is in het verleden slechts sporadisch open geweest en heeft nooit de bekendheid gekregen van de Scala Santa bij de Sint Jan in Lateranen.

Palazzo Farnese, Caprarola

Giacomo Barozzi ontwierp niet alleen de wervelende wenteltrap in Vignola, maar ook het schitterende trappenhuis van het Palazzo Farnese in Caprarola, met wandschilderingen waar je maar kijkt, waarvan steeds weer een ander detail in het oog springt doordat het binnenvallende licht ze al dan niet in de schijnwerpers plaatst.

La Pedamentina di San Martino, Napels

Je zou het niet zeggen als je door het historisch centrum loopt, maar Napels is een stad van trappen. Je vindt er meer dan tweehonderd trappartijen, verstopt tussen de smalle steegjes en de città alta, de ‘hoge stad’, met onder meer de wijk Vomero.

Een van de mooiste trappen is La Pedamentina, die van het Certosa di San Martino naar het centrum loopt. De klim omspant maar liefst zeshonderdvijftig meter, met vierhonderdveertien treden. De afdaling begint op het plein voor het klooster. Het is een brede trappartij, met lage, lange traptreden, zodat paarden makkelijk naar boven en beneden konden lopen.

Ook een aanrader: de Gradini del Petraio, van het Castel Sant’Elmo tot aan het Castel dell’Ovo, aan zee. Van boven vang je al een glimp op van de zee, die je al afdalend steeds blijft zien, ingeklemd tussen kleurrijke gevels, balkons met wasgoed in alle kleuren van de regenboog en elektriciteitskabels.

Nog meer Napolitaanse trappen die de moeite van een wandeling waard zijn, vind je in dit artikel.

Palazzo dello Spagnolo en Palazzo Sanfelice, Napels

Het Palazzo dello Spagnolo (Via Vergini 19) heeft een spectaculair trappenhuis. Als je de trappartij van het ‘paleis van de Spanjaard’ eenmaal hebt gezien, zal het je niet verbazen dat veel filmregisseurs hier graag draaien.

Het palazzo is ontworpen door de Napolitaanse architect Ferdinando Sanfelice. Karel iii van Bourbon kwam hier altijd zijn paarden inwisselen voor stieren, de enige dieren die in staat waren om hem de steile heuvel op te brengen, naar het Palazzo di Capodimonte.

Later werd het gekocht door de Spaanse edelman Tommaso Atienza, vandaar de huidige naam van het palazzo. Tegenwoordig bestaat het uit verschillende appartementen.

Van dezelfde architect is ook het iets verderop gelegen Palazzo Sanfelice (Via Sanità 2-6), waar Sophia Loren een tijdje zou hebben gewoond. Het is wat minder goed onderhouden dan het Palazzo dello Spagnolo, maar alleen al aan de trappartij zie je duidelijk dat Sanfelice ook hier aan het ontwerpen is geweest.

Andere prachtige trappen vind je bij het Palazzo Marigliano en het Palazzo dei Principi Albertini di Cimitile (ook wel Palazzo Calabria genoemd). Loop gerust eens een binnenplaats op om te zien of er een indrukwekkend trappenhuis achter schuil gaat!

Palazzo Mannajuolo, Napels

Het Palazzo Mannajuolo (Via Gaetano Filangieri) is een van de opvallendste voorbeelden van art nouveau in Napels. Binnen vind je een prachtige ellipsvormige marmeren trap, omgeven door een smeedijzeren balustrade. Deze trap is zo iconisch dat hij te zien is in de film Napoli Velata van Ferzan Özpetek.

Metrohalte Chiaia, Napels

Napels heeft een aantal prachtige metrostations, met onder meer een kunstige roltrap bij Stazione Toledo en een wervelende trap vol diepblauwe woorden bij de halte Chiaia, die samen de uitspraak Est in aqua dulci non invidiosa voluptas van Ovidius vormen, als verwijzing naar de schoonheid en het plezier van water.

De wenteltrap tussen Piazza Santa Maria degli Angeli en Via della Chiaia is een ontwerp van de Britse kunstenaar Peter Greenaway, die je een mythologische reis laat maken door het rijk van Neptunus, de god van de zee.

Scale del Cristallo, Napels

Aan de Via Concezione a Monte Calvario in de Quartieri Spagnoli vind je een vaak gefotografeerde trap, die ter ere van de derde scudetto van voetbalclub Napoli (2023) werd versierd met de Italiaanse driekleur.

Tijdens de Maradona-tour en de Quartieri Spagnoli-tour van Ontdek Napels is dit een vaste stop.

foto: Ontdek Napels

Palazzo Reale, Napels

Het koninklijk paleis van Napels werd begin zeventiende eeuw gebouwd door Domenico Fontana. In de nissen in de gevel staan acht standbeelden van belangrijke koningen en andere mannen die het in Napels voor het zeggen hebben gehad.

Er zijn hier heel wat hooggeplaatste mensen over de drempel gestapt, maar inmiddels is het Palazzo Reale een museum. De marmeren trap spreekt nog altijd tot de verbeelding. Zie je je hier al naar beneden schrijden?

Palazzo Reale, Caserta

Baas boven baas: het koninklijk paleis in Caserta telt maar liefst vierendertig trappenhuizen! Architect Luigi Vanvitelli liet met dit palazzo een imposante, dramatische maar elegante erfenis achter, die ook een klein beetje Nederlands is.

Luigi was immers de zoon van Gaspare Vanvitelli alias Casper van Wittel, die vanuit Amersfoort naar Italië trok. Behalve het paleis ontwierp hij in opdracht van Karel III ook het Acquedotto Carolino, een achtendertig kilometer lang aquaduct dat werd aangelegd om de watervallen, fonteinen en andere waterpartijen die deel uitmaken van Vanvitelli’s ontwerp voor het paleis van water te kunnen voorzien.

Scala Fenicia, Capri

Op het eiland Capri vind je een trap met een lange historie: de ruim negenhonderd treden tellende Scala Fenicia, die door de eerste Griekse kolonisten werd uitgehouwen in de rotsen. Een ideale wandeling van 1,7 kilometer voor een zonnige herfst- of winterdag!

Trap naar het Paradijs, Amalfi

Aan de voet van de schitterende Duomo van Amalfi ligt een tweeënzestig treden tellende trappartij, die behalve naar de kathedraal naar het Chiostro del Paradiso leidt, een paradijselijk kloosterhof.

Aan de voet van de trappen ligt Pasticceria Pansa. Sinds 1830 zorgen Andrea Pansa en de volgende generaties van de Pansa-familie hier voor een ruime keuze aan dolci om voor of na het beklimmen van de trap van te proeven.

Traptreden naar de hemel, Conca dei Marini

Hoewel Conca dei Marini niet heel groot is, heb je misschien niet eens genoeg aan een dag om alles te zien, aangezien alle mooie plekken nogal verspreid liggen. Het dorp ligt namelijk uitgestrekt over de rotswand, met tal van trappen en trappetjes die de verschillende delen van het dorpje met elkaar verbinden. Vandaar dat het ook wel Conca dei Gradini wordt genoemd.

foto’s: Salerno Travel

Ook veel andere plaatsen aan de Amalifkust lijken vooral te zijn opgebouwd uit trappen, zoals Atrani en Positano.

Scalinata di Santa Maria del Monte, Caltagirone

Het keramieken kunststuk dat in het Siciliaanse Caltagirone het meest in het oog springt, is de ruim honderdveertig treden tellende Scalinata di Santa Maria del Monte, waar men in 1606 aan begon te bouwen om de lager en hoger gelegen gedeelten van Caltagirone met elkaar te verbinden. Het duurde tot 1884 voor de trap van grijze lavasteen klaar was.

Pas in 1954 werden de kleurrijke keramieken tegeltjes toegevoegd, allemaal verzameld door Antonio Ragona. De originele tegeltjes zijn van alle tijden, maar komen allemaal uit Caltagirone. Hier werden ze van de tiende tot de twintigste eeuw gemaakt, zonder te weten dat de meer dan honderddertig meter lange trap ermee bekleed zou worden.

Tijdens de laatste twee weken van mei is de trap het decor van de zogenaamde Infiorata, een bloemenfeest waarbij de trappen worden bedolven onder een enorme hoeveelheid bloemen die samen een mooi patroon vormen.

Ook tijdens bijzondere evenementen wordt de trap versierd met een bijzondere afbeelding in bloemen. Dan zien de kleurrijke treden er nog spectaculairder uit dan anders!

Cattedrale di San Nicolò, Noto

Aan de Corso Vittorio Emanuele in Noto ligt de indrukwekkendste trappartij van de Cattedrale di San Nicolò. Met de bouw van de kerk werd in 1700 gestart, maar pas in 1776 werd de laatste steen gelegd. In 1996 stortte een groot deel van de kathedraal in. In 2007 werd de kathedraal heropend voor publiek.

Naast deze kerkelijke trappen heeft Noto ook een aantal scale dipinte, beschilderde trappen, met kleurrijke kunstwerken op de treden. Het gaat onder meer om de trappen van de Via Mariannina Coffa, de Via Fratelli Bandiera en de Via Dante Alighieri.

Duomo di San Giorgio, Modica

Ook Modica kent een aantal mooie trappen die bekroond worden door een kerk of kathedraal, zoals de Duomo di San Giorgio, die majestueus oprijst boven aan een brede trappartij met tweehonderdvijftig treden, die in de zomer vaak grotendeels bedekt wordt door kleurrijke bloemen.

De andere Duomo van Modica, de San Pietro, heeft eveneens een brede trap voor de kerk, verfraaid met beelden van de twaalf apostelen.

Via Scale, Ragusa

Vanuit Ragusa Ibla leidt een doolhof aan trappen je via de Chiesa dell’Itria, met de opvallende blauwgekoepelde campanile (klokkentoren), naar de brede trap die naar Ragusa Superiore voert. Het is een fantastische klim met steeds mooier uitzicht.

De trappartij – met maar liefst tweehonderdtweeënveertig treden – wordt bekroond door de Chiesa di Santa Maria delle Scale, met nog een paar gotische elementen.

Ga ook op zoek naar het bas-reliëf van terracotta waarop de Hemelvaart van Maria wordt afgebeeld. Zie je het kleine duiveltje dat probeert om Maria weer aan haar mantel naar beneden te trekken?

Monastero dei Benedettini, Catania

Wie dit schitterende klooster in Catania betreedt, wordt overdonderd door de scalone monumentale, de monumentale trappartij, met neoklassiek stucwerk van de hand van Girolamo Palazzotto, die zich hierbij liet inspireren door de trappen in koninklijke paleizen, zoals het Palazzo Reale in Caserta.

De basreliëfs zijn van de hand van Giuseppe en Gioacchino Gianforma, die zich hiervoor lieten inspireren door de levens van heiligen die verbonden waren met de Benedictijner orde en door gebeurtenissen en personen uit de stad Catania.

Je ziet onder meer de heilige Benedictus, de stichter van de orde, San Nicolò, Sant’Agata, San Placido en de doop van Christus. Bij de voorstelling van de marteling van de jonge Agatha, die wordt afgebeeld als haar borsten afgesneden worden, zie je aan haar voeten een hondje, als symbool voor extreme trouw aan God.

Scala dei Turchi, Realmonte

Geen echte trap, maar vanwege de naam mag dit natuurfenomeen aan de zuidkust van Sicilië in dit artikel niet ontbreken.

De naam van deze Scala dei Turchi, trap van de Turken, zou zijn afgeleid van het verhaal dat de Saraceense piraten, afkomstig uit het huidige Turkije, deze rotsen aan het einde van de middeleeuwen hebben beklommen om aan land te geraken. Ze zouden hun boten in de inhammen hebben verstopt en de Sicilianen zo onaangenaam hebben verrast.

Scalinata di Santa Lucia, Arzachena

Net als een aantal trappen in Noto wordt de Scalinata di Santa Lucia, de trap die naar de Santa Lucia-kerk in Arzachena leidt, elk jaar opgefleurd door een ander kunstwerk.

Met tijdelijke kunstinstallaties mogen steeds nieuwe kunstenaars hun creativiteit loslaten op de trappartij – vaak met een explosie van kleuren als gevolg, die prachtig afsteekt tegen de kale gevel bovenaan.

In 2025 tekende de Nederlandse I am Eelco voor een kleurrijk mozaïek, een poëtische weergave van de wereld van dieren en mensen, zoals je in dit artikel kunt zien.

Scalinata di Bonaria, Cagliari

De imposante trappartij van de Nostra Signora di Bonaria in Cagliari heeft een merkwaardige geschiedenis. Voor de realisatie ervan werd namelijk een wedstrijd uitgeschreven waaraan de Romeinse architecten Adriano en Lucio Cambellotti deelnamen.

Ze wonnen het van hun Sardijnse collega’s en bouwden de lange trap naar de basiliek. Als beloning wacht boven ook een prachtig uitzicht op de Golf van Cagliari!

Escala del Cabirol, Alghero

In het noordwesten van Sardinië ligt de adembenemende Capo Caccia. Deze naam stamt uit de negentiende eeuw, toen rijke eilandbewoners er op duiven jaagden. Nu is het een beschermd natuurgebied. Je vindt er prachtige kalkrotsen, kleine strandjes, zeldzame diersoorten en de beroemde Grotten van Neptunus.

Deze grotten kun je bezoeken met een georganiseerde boottocht of via de enorm lange stenen trap die afdaalt tot in de grotten. Wees wel voorbereid op een steile trap met ruim zeshonderdvijftig treden, die als bijnaam ‘trap van het hert’ heeft omdat je inderdaad zo lenig moet zijn als een jong springhertje om deze trap af te dalen.

Onder begeleiding van een gids kun je tussen de enorme stalactieten en stalagmieten rondlopen. Er bevindt zich zelfs een zoutmeer van honderdtwintig meter lang!

Scalinata di Monesteroli

Monesteroli is een piepklein dorpje tussen Portovenere en de Cinque Terre. Het bestaat slechts uit een paar huizen en rijen wijnranken. Het bijzondere aan deze plek is dat je het dorpje alleen kunt bereiken door de Scalinata di Monesteroli te beklimmen.

Deze duizelingwekkende trappartij wordt ook wel la scalinata grande (de grote trap) genoemd. Hij bestaat namelijk uit maar liefst twaalfhonderd treden!!

Scalinata delle Tre Caravelle, Genua

Op het Piazza della Vittoria vind je de Scalinata delle Tre Caravelle, twee brede trappen die worden gescheiden door een grasveld. De groene ruimtes verwijzen naar de drie karvelen (caravelle) waarmee Christoffel Columbus vanuit Genua vertrok. Officieel heet de trappartij echter de Scalinata del Milite Ignoto, de trap van de onbekende soldaat.

Biblioteca Medicea Laurenziana, Florence

In het klooster van de San Lorenzo in Florence vind je de prachtige Biblioteca Medicea Laurenziana, waarvoor Michelangelo het ontwerp tekende. Om te voorkomen dat de vele bibliotheekschatten beschadigd zouden raken bij eventuele wateroverlast, bevindt de biblioteca zich op de eerste verdieping.

De prachtige, grijze stenen trap die je hiernaartoe voert, is eveneens een van Michelangelo’s meesterwerken. Misschien niet zo tot de verbeelding sprekend als zijn beelden, maar minstens zo indrukwekkend.

Michelangelo’s allereerste ontwerp voor deze trap zou geschetst zijn op zo’n klein stukje papier, dat het op een huidig dollarbiljet zou passen. Bizar als je bedenkt dat hij alles al tot in het kleinste detail noteerde – hij was en bleef een perfectionist.

Dat zie je ook terug in de leeszaal, die is ontworpen via het principe van de Gulden Snede: alle verhoudingen kloppen precies.

De trappen die naar het naar de kunstenaar vernoemde Piazzale Michelangelo leiden, zijn ’s avonds overigens dé plek om de zonsondergang te bekijken. Vaak zo druk dat je de trap niet meer ziet, maar het uitzicht is onovertroffen!

Scalinata del Duomo, Siena

Aan de achterkant van de Duomo van Siena wacht een steile trap die de doopkapel en de crypte van de kathedraal flankeert. De trap wordt ook wel Scalinata di San Giovanni genoemd en verbindt het Piazza San Giovanni met het Piazza del Duomo.

De trap werd in 1451 gerestaureerd naar een ontwerp van Giovanni Sabatelli. Op een van de bovenste treden herinnert een kruis aan een legende over de heilige Catharina van Siena, die op deze plek door een duw van de duivel zou zijn gevallen en daarbij een of meer tanden zou hebben verloren.

Aan het Piazza del Duomo wacht ook het museumcomplex Santa Maria della Scala, een van de oudste ziekenhuizen van Europa, met als symbool een ladder. De naam della Scala zou het ziekenhuis te danken hebben aan het feit dat het precies tegenover de trappen van de Duomo ligt.

Zoals altijd in Italië is er echter ook een bijzonder verhaal met deze trap verbonden. De trap als symbool voor het ziekenhuis zou namelijk gekozen zijn omdat het hospitaal werd gesticht nadat de moeder van schoenmaker Beato Sorrore in een visioen een wonderbaarlijke trap had gezien, die in de steek gelaten kinderen verwelkomde in het paradijs.

Deze Sorrore zou volgens datzelfde verhaal de stichter zijn van het ziekenhuis, maar op dit punt zijn er geen bronnen die aantonen of dat klopt of dat het toch de kanunniken van de Duomo waren die hier de eerste stenen lieten stapelen en de eerste zieken verzorgden.

Pozzo di San Patrizio, Orvieto

Van heilige trappen naar trappen die afdalen naar het vagevuur is in Italië niet zo’n grote stap. Je hoeft er vanuit Siena maar voor naar Orvieto te rijden, naar de Pozzo di San Patrizio. Deze waterput heeft twee trappen, in een spiraalvormige structuur die identiek is aan die van DNA.

De paus was geobsedeerd door het idee dat hij verstoken zou zijn van watervoorzieningen, dus gaf hij architect Antonio da Sangallo de Jongere opdracht een waterput te ontwerpen die het fort van Albornoz kon bedienen en een goede watervoorziening garandeerde in geval van een invasie.’

Via dell’Acquedotto, Perugia

Deze straat is vernoemd naar het aquaduct dat hier tussen 1254 en 1276 werd gebouwd, om het water uit de bergen naar de Fontana Maggiore te brengen. Nadat men in de negentiende eeuw een nieuwe waterleiding had aangelegd, werd het vroegere aquaduct een fotogenieke straat met circa tweehonderd traptreden.

La Piaggia, Corinaldo

Binnen de robuuste muren van Corinalda vind je La Piaggia, een trappartij van honderd treden waar de rode bakstenen huizen als een soort van visgraat tegenaan gebouwd zijn.

Halverwege vind je een oude put, Il Pozzo della Polenta, waaraan een mooie legende is verbonden die je in deze blog ontdekt.

Scala Contarini Bovolo, Venetië

Het Palazzo Contarini del Bovolo is beroemd vanwege het trappenhuis aan de buitenzijde van het gebouw, dat wel wat weg heeft van een slakkenhuis. Vandaar ook de naam: bovolo is Venetiaans voor slakkenhuis.

Het trappenhuis is in 1499 gebouwd, waarschijnlijk door Giovanni Candi, in opdracht van Pietro Contarini, die zijn palazzo wilde verfraaien. Je kunt de toren tegenwoordig beklimmen voor een spectaculair uitzicht over Venetië.

Scala dei Giganti, Venetië

Deze trap der giganten van het Palazzo Ducale is de trap waar elke nieuwe doge officieel werd geïnaugureerd. Hij dankt zijn naam aan de twee enorme beelden van Mars en Neptunus die bij de trappartij staan.

Het Palazzo Ducale heeft ook nog een Scala d’Oro, een gouden trap, ontworpen door Andrea Sansovino, met schilderingen van Alessandro Vittoria op het plafond.

Scala dei Giganti, Trieste

Ook Trieste heeft een trap der giganten, een imposante neoklassieke trap die het Piazza Goldoni verbindt met de Colle di San Giusto en het kasteel. De trap werd in 1902 aangelegd door architect Eugenio Geiringer, tijdens een periode van grote stedelijke expansie van de stad, die toen deel uitmaakte van het Oostenrijks-Hongaarse Rijk.

De naam Scala dei Giganti is afgeleid van zijn monumentale afmetingen, aangezien de trap maar liefst tweehonderdzesenvijftig treden telt, afgewisseld met brede terrassen en hellingen.