Download gratis de Ciao tutti app!

Trappen, trappen en nog eens trappen – een stadswandeling door het centro storico van Vieste

Marlou woont en werkt een jaar lang in Vieste. Na haar eerste blog die ze nog net voor vertrek schreef (en die je hier kunt lezen) is ze inmiddels al een kleine maand op de plek van bestemming. Tijd voor een wandeling door het historisch centrum van Vieste!

Marlou: ‘Misschien ben je er al eens geweest of herken je Vieste van de iconische foto; de langgerekte rots in zee met daarop een verzameling op elkaar gestapelde witte huisjes met her en der erboven uitstekende kerktorens.

Precies dit is het oorspronkelijke middeleeuwse centrum, Vecchia Vieste. Geteisterd door buitenlandse aanvallen, berovingen en aardbevingen. Een doolhof van scale e vicoli, trappetjes en steegjes, dat bijna uitsluitend te voet te bereiken is. Ik zeg bijna want je komt in de gekste hoekjes toch wel auto’s tegen.

Ik ga ook te voet en neem je graag mee voor een wandeling door dit oude centrum van Vieste. Mijn auto staat geparkeerd aan de Marina Piccola. Dit prachtige plein ligt direct aan zee, met uitzicht op il faro, de vuurtoren. Vroeger was dit de haven van Vieste. Het oudroze gebouw, de Pescheria, herinnert er nog aan.

Tegenwoordig ligt de haven net om de hoek, waar meer ruimte is voor alle vissersbootjes, rondvaartboten en plezierjachten. Hierdoor heeft Marina Piccola haar charmante stadsstrandje kunnen behouden.

Het plein is zodanig aangelegd dat alle belangrijke evenementen en feesten hier kunnen plaatsvinden. Ook is het dé flaneerplek voor de inwoners van Vieste.

De trap van de liefde
Op naar de eerste trappen! Ik kies voor de route waarbij we onder de oude stadspoort door wandelen. De poort ligt een niveau hoger dan het plein, dus neem ik de liefdestrap die je naar de stenen stadspoort brengt.

De oudere Viestani vertellen me dat hier ooit grote deuren in zaten en dat vele van de grotachtige ruimtes, tegenwoordig verbouwd tot leuke winkeltjes, oorspronkelijk stallen waren voor onder meer de paarden die als lastdier gebruikt werden.

Boven de stallen woonden de gezinnen. Je ziet ook nu nog vaak dat de begane grond in gebruik is als opslagruimte of magazijn/ winkeltje/bar, met erboven de woning.

In de winter is er vrij veel leegstand. De meeste bewoners zijn hier alleen in de zomer of verhuren hun huis. Vandaag is het ook stil op een paar geluiden van bouwwerkzaamheden en een knetterende Ape na. Er valt altijd iets op te lappen in een middeleeuwse stad en na een lange winter bereidt men zich voor op het seizoen.

Leven tussen de trappen
Ik vervolg mijn weg over de Via Duomo en stuit op de steile trappen van de kathedraal. Bij elk religieus feest spelen deze trappen een rol. Men verzamelt zich hier en het bovenste plateau voor de kerkdeuren dient gelijk als podium.

Halverwege de trap rechts zie je een deurtje. Hier mag ik vandaag binnenkijken bij de nonna van een vriend. Ze woont hier al bijna haar hele leven. Haar huisje heeft als bijnaam ‘de grot van Bethlehem’.

Nonna Antonietta (87) laat me trots haar piepkleine en nog geheel originele huisje zien, dat door de vorm inderdaad iets van een grot weg heeft. Haar slaapkamerraam grenst aan de stadspoort.

Ik krijg koffie en we praten over het leven tussen de trappen, over het vele trappen lopen – elke dag weer. ‘Ach, dat is een kwestie van wennen,’ zegt nonna.

Bovendien ziet ze vanuit haar deur iedereen die omhoog en omlaag komt. Sommigen stoppen even en dat maakt dat ze zich nooit alleen voelt. Nog een foto van ons samen en ik ga verder; de trap af dit keer.

Welke kant je ook oploopt; er zijn steegjes en trappen. Alles is nog dicht, maar in het seizoen vind je hier restaurants, winkels en barretjes en bruist het hier tot laat in de avond.

Je kunt je voorstellen hoe druk het kan zijn in de smalle gedeeltes. Vorig jaar zijn er dan ook pijlen aangebracht als dringend advies voor de looprichting. Veel steegjes zijn eenrichtingsverkeer geworden.

Nog meer trappen
Een paar steegjes verder ben ik aanbeland bij de Ripa. Dit afgebrokkelde gedeelte van het oude centrum was eeuwen geleden de natuurlijke haven voor iedereen met een bootje. Er werd ook van alles binnen gesmokkeld. De Ripa is tijdens de aardbeving van 1838 gedeeltelijk ingestort en sinds ik me kan herinneren staat het in de steigers.

Ook hier kun je nog een niveau hoger klimmen, naar het Piazzetta Petrone. Daar wordt je beloond met een prachtig uitzicht op het zuidelijk gelegen strand van Pizzomunno en het groene achterland

Terug naar beneden kom je uit op mijn favoriete pleintje, het Largo Seggio. het statige gebouw dat nu hotel is was vroeger het gemeentehuis van Vieste. Een klein wonder want er staat vandaag geen een auto geparkeerd.

Het pleintje is in de zomer één groot terras. Wie wil er nu niet een aperitivo drinken met dit uitzicht? Onderstaande foto is van september vorig jaar, om je een idee te geven van hoe dat eruitziet. Hopelijk kan het snel weer!

Vanaf hier zie je goed de rondgang, de Via Ripe, die je kunt maken boven zee, helemaal tot aan Punta San Francesco, het uiterste puntje van Vieste waar de gelijknamige kerk ligt.

Als je deze buitenste rand bewandelt, heb je steeds zicht op zee. Vergeet echter ook niet de andere kant op te kijken, met steegjes die steeds smaller lijken te worden en zorgen voor prachtige doorkijkjes. Let ook eens op de vele boogjes boven de stegen.

Ik buig af naar de Via Pola, met in de zomermaanden een lange smalle rij terrasjes direct aan zee, en loop door naar het Piazza Garibaldi, waar ik een koffie neem in de gelijknamige bar.

Boven deze bar bevindt zich het kantoor van een van mijn partners met wie ik elke week een aantal uurtjes werk, met prachtig uitzicht op het centro storico.

Krijg je al zin om mee te wandelen in Vieste? Vanaf juni organiseer ik deze wandeling meerdere keren per week in de ochtend en in de avond, waarbij ik een paar extra stops bij bijzondere adresjes inlas voor een caffè, gelato of aperitivo.

Meld je dus gerust wanneer je in Vieste bent. Als je minder goed kunt traplopen, dan is dat geen probleem. Er is ook een lichtere variant, dus trek je gemakkelijke schoenen aan en ga met mij op pad!’

Je kunt Marlou bereiken via haar website Veni Vedi Vieste en de bijbehorende Facebookpagina, maar we kunnen je bericht uiteraard ook aan Marlou doorsturen.

Schrijf je (gratis) in voor de Ciao tutti nieuwsbrief

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *