Over Ciao tutti – ontmoet het Ciao tutti-team!

Ciao tutti! Welkom op het grootste Nederlandstalige Italiëblog, hét startpunt voor inspiratie uit en over Italië. Hier nemen we je elke dag even mee naar Italië, om te genieten van de Italiaanse cultuur, de Italiaanse keuken en de Italiaanse taal. Uiteraard zullen we ook regelmatig restaurantjes, boeken, films en evenementen bespreken, zodat je het Italiëgevoel ook gewoon op een doordeweekse avond kunt opzoeken of zelfs in huis kunt halen!

Ciao tutti is het initiatief van Saskia Balmaekers, die op 1 februari 2010 begon met dit dagelijks weblog over Italië en Italiaanse zaken. Sindsdien is er geen dag voorbijgegaan zonder een nieuwe blog en inmiddels staan er op Ciao tutti duizenden artikelen met la bella Italia in de hoofdrol.

Met Ciao tutti wil Saskia iedereen die onze passie voor Italië deelt (of die het gewoon een heel fijn vakantieland vindt) voorzien van leuke weetjes, nuttige tips, lekkere adresjes (in Italië en in Nederland) en het laatste nieuws uit Italië. Hoewel Saskia bijna dag en nacht met Italië en Ciao tutti bezig is, krijgt ze gelukkig ook regelmatig input van een aantal freelance Italiëliefhebbers, die meereizen, -proeven en -schrijven. Op deze pagina stelt Saskia zichzelf én het Ciao tutti-team aan je voor.

Processed with MOLDIVSaskia (1980) studeerde Vrijetijdwetenschappen aan de Universiteit van Tilburg. Nu werkt ze als blogger, schrijver, journalist, redacteur en vertaler. Op 1 februari 2010 begon Saskia als hobby met dit dagelijks weblog over Italië. Sindsdien is er geen dag voorbijgegaan zonder een nieuwe blog en inmiddels staan er meer dan vijfduizend artikelen online, allemaal met la bella Italia in de hoofdrol.

Saskia: ‘Ik kan me nog heel goed herinneren hoe ik voor de eerste keer de bus uitstapte in het centrum van Rome. Ik was net achttien, het was vlak voor de eindexamens en samen met een heleboel andere vierde-, vijfde- en zesdeklassers had ik me al weken verheugd op de Rome-reis. Na een lange busreis met weinig slaap kwamen we dan eindelijk in het centrum van Rome aan. De overweldigende hoeveelheid monumenten, de schitterend versierde kerken, de drukte op de pleintjes en het lunchen in kleine barretjes maakten de ongemakken van het hotel (hoezo variatie op het menu? Gewoon elke ochtend een hard broodje met jam en avond aan avond kip met sla!) meer dan goed.

De stad ging niet meer uit mijn systeem en nu, ruim tien jaar later, ben ik ontelbare keren terug naar Rome geweest om de stad pleintje voor pleintje en straatje voor straatje te ontdekken (waarbij ik de culinaire ontberingen van het eerste uur inmiddels helemaal heb weten te compenseren door op mijn zwerftochten door de stad voorrang te geven aan leuke eettentjes, kleine koffiebarretjes en gezellige huiskamerrestaurantjes). Vanuit Rome begon ik ook de rest van Italië te verkennen, van Napels en de Amalfikust in het zuiden tot Milaan en Venetië in het noorden. Zo groeide mijn passie voor Rome uit tot een passie voor Italië, en inmiddels gaat er (bijna) geen maand voorbij of ik reis af naar het land van de spaghetti, de cappuccino en de Vespa’s. Vaak om inspiratie op te doen voor dit blog, soms alleen om te genieten van la dolce vita!’

Wie schrijven er nog meer voor Ciao tutti?

WillemijnWillemijn (1984) studeerde Oudheidkunde en is schrijver, blogger, fotograaf, redacteur en vertaler. Ze is altijd nieuwsgierig naar nieuwe dingen maar schrijft voor Ciao tutti vooral over reizen, kunst & cultuur en geschiedenis. Omdat Willemijn een tijd in Italië woonde, schrijft ze graag over het land van la dolce vita in het algemeen en Rome in het bijzonder!

Willemijn: ‘Wat heb jij dan met Italië? Die vraag wordt me vaak gesteld, en nog vind ik het lastig om een antwoord te formuleren. Niet dat ik woorden te kort kom – het land heeft zoveel te bieden dat je onmogelijk uitgesproken raakt – maar juist omdat woorden vaak zo jammerlijk tekort schieten om het land te beschrijven dat ik leerde kennen op mijn zestiende en daarna nooit meer los heb kunnen laten.

Alle economische en politieke problemen ten spijt is en blijft Italië in haar ziel een land van ondefinieerbare schoonheid. Omschrijven kan ik die schoonheid niet, maar ze schuilt in het dansende ritme van de verzen van Vergilius, in de speelsheid van de gedichten van Catullus, in de zoetheid van Rafaëls penseelstreken, in de scheppende handen van Michelangelo, in Bernini’s gevoel voor drama, in de theatrale bril waardoor Fellini het leven bekeek… Je kunt wel zeggen dat we vrienden voor het leven zijn, Italië en ik. Het land dat ik heb leren kennen, in mijn hart heb gesloten en nog iedere dag opnieuw ontdek, stelt nooit teleur en blijft me verrassen en verbazen.’

Ciao-tutti-Elena-HermensElena (1991) studeerde Taal en Communicatie in Organisaties. Ze is gek op reizen, taal, koken, (reis)blogs en het ontdekken van nieuwe koffie- en lunchtentjes.

Elena: ‘Mijn passie voor Italië is al lang geleden ontstaan. Van Toscane tot Napels, elke zomer ging ik met mijn ouders mee op pad: op zoek naar pittoreske dorpjes, de lekkerste ijsjes (het liefst twee per dag) en de mooiste piazze. Ongemerkt raakte ik verliefd op Italië en kon ik mij geen andere vakantiebestemming meer voorstellen. Mijn grootste avontuur in la bella Italia kwam echter pas in 2012: in twee maanden doorkruiste ik het hele land, inclusief Sardinië en Sicilië, met wat treintickets en een backpack. Een spannende maar vooral heel mooie ervaring. Ik ontdekte het contrast tussen noord en zuid, proefde vele regionale specialiteiten en nam elk nieuw woord in me op. Na een tijdje was ik helemaal ingeburgerd en vroegen zelfs Italianen mij de weg.

Sindsdien heb ik het reisvirus te pakken en maak ik voortdurend plannen om de rest van de wereld te zien. Ik kan echter geen jaar voorbij laten gaan zonder in Italië te zijn geweest. Zo wil ik graag nog uitgebreid de steden bezoeken waar ik ooit vluchtig een dagje ben geweest. Italiaanse steden hebben zoveel geuren en kleuren te bieden, die ontdek je alleen als je je onderdompelt in het dagelijkse leven. Het liefst probeer ik ieder restaurantje, elke gelateria en elke pasticceria uit! Maar als ik even snel een dosis Italië nodig heb, stap ik binnen bij Culitalia, de Italiaanse winkel van mijn ouders.

Boven aan mijn verlanglijstje staat een rondreis door Sardinië, want tot nu toe heb ik alleen het paradijselijke zuiden bezocht. De natuur daar is zo exotisch mooi, dat ik zou willen dat het mijn achtertuin is.’

Tim (1961) is (beeld)redacteur bij een puzzeluitgeverij. Na een studie pedagogiek heeft hij o.a. gewerkt in de jeugdhulpverlening en als scenarioschrijver. Via een vriend is hij daarna in de wereld van de cryptogrammen en kruiswoordpuzzels terecht gekomen, waar hij Saskia leerde kennen. Behalve taal is al sinds de tijd van de doka de fotografie een grote liefde.

Tim: ‘Als elfjarige heb ik met familie een reis naar Venetië en het Gardameer gemaakt, die grote indruk op me heeft gemaakt. Pas veel later is Italië een favoriete vakantiebestemming geworden. Ik heb sindsdien rondgereisd in onder andere Toscane, Puglia en Sardinië en bij elk bezoek genoten van de schoonheid van het land en mijn ogen uitgekeken in de oude steden en dorpen.

Om Rome te bezoeken was ik altijd wat huiverig. Er zijn daar simpelweg teveel dingen om te zien en te doen, teveel dingen dus ook die ik onvermijdelijk zou moeten missen. In 2017 is het er dan toch van gekomen. Ik besefte al snel dat ik van mijn leven nooit alles zou kunnen doen en besloot er dan maar zoveel mogelijk van te genieten.

Nog nooit heeft een stad zoveel indruk op me gemaakt. Of om in Romeinse sfeer te blijven: ik kwam, ik zag en was totaal overwonnen. Een volgend bezoek was onafwendbaar en in januari 2018 ben ik voor wat langere tijd teruggegaan. Ik heb tijdens deze reis voor Ciao tutti met veel plezier foto’s gemaakt en er een aantal blogs over geschreven. Ik heb nu al weer plannen om terug te gaan en verwacht dat ik die altijd zal blijven houden, hoe vaak ik ook nog zal gaan.’

 Annerike (1979) werkt als adviseur bij de overheid. Ze wilde eigenlijk Latijn studeren, maar koos voor een studie pedagogische wetenschappen. Annerike: ‘Tijdens de Romereis in de vierde klas van het gymnasium werd ik op slag verliefd op de stad. Het was mijn eerste keer Italië en ik was zo overweldigd door de schoonheid van Rome, dat ik vervolgens wel tien jaar lang elke zomer naar Rome ging. Ik kon er geen genoeg van krijgen.

Die Italiaanse reislust breidde zich steeds verder uit, naar andere regio’s, en sloeg gelukkig ook over op mijn vriend, met wie ik sindsdien vele malen naar Italië ben geweest.

Ik probeer zoveel mogelijk naar Italië te gaan en plan als het even kan een  weekendje weg naar een Italiaanse stad. Het fijne is dat dat het hele jaar door kan, elk seizoen heeft zijn eigen charme. Januari is inmiddels vaste prik geworden om het nieuwe jaar goed af te trappen. Ik kan enorm genieten van de voorpret alleen al – laat staan van het moment dat ik er weer écht ben. Mensen vragen soms: ‘Ben je niet een keer uitgekeken op Italië?’ Maar dan is mijn antwoord steevast: ‘Ik moet juist opschieten wil ik alles in dit leven nog zien daar!’ Elke regio is weer zó verrassend en anders, elk bezoek smaakt naar meer… Mijn bucketlist met Italiaanse bestemmingen wordt alleen maar langer.

Tussen alle reisjes door mag ik thuis ook niet klagen. Ik woon namelijk op een hele bijzondere plek in Utrecht, óp het Domplein, dat Romeinse roots heeft! Ooit stond hier een Romeins castellum, fort, dat de Romeinen rond 45 na Christus bouwden. Ons huis bevindt zich precies op de plek waar vroeger de barakken van de Romeinse soldaten stonden. Als ik niet in Italië ben, dan waan ik me er soms wel even, met al die Italianen die de opgravingen onder het Domplein komen bewonderen.’

Paul (1965) werkt als creditmanager bij een internationale groentezadenproducent, woont in Echt, en is al sinds zijn prille jeugd een enorme Italiëfanaat. De liefde voor Italië is hem indertijd door zijn ouders – en met name door zijn vader – met de paplepel ingegoten tijdens zesweekse zomervakanties naar het Gardameer en aansluitend het merengebied boven Rome. Vandaag de dag probeert hij – samen met z’n vrouw Lianne – minimaal twee keer per jaar af te zakken naar de laars.

Hij verzamelt graag goede adressen van B&B’s en agriturismi, leuke stekjes en onontdekte plekjes in heel Italië. Hij heeft inmiddels alle regio’s al een keer bezocht, maar zijn voorkeur ligt in de onderste helft van de laars. De Italiaanse wensenlijst is nog eindeloos lang. Zijn vrouw en kinderen Milou en Loek volgen hem blindelings en vrienden en familie mogen gratis van zijn adviezen en informatie gebruik maken zolang hij het zelf nog leuk vindt. Sommige tips zijn echter te mooi om niet met heel de wereld te delen. In 2011 kreeg hij de smaak van het schrijven te pakken toen hij een reportage over Gargano (Puglia) mocht schrijven voor het Belgische reismagazine Grande.

Paul: ‘Heb je dat wel eens, dat je een enorme positieve boost krijgt als je je op iets kunt verheugen wat je heel graag zou willen? Precies dat gevoel heb ik nog altijd als ik een reis naar Italië aan het plannen ben. De voorpret – die ik door een steevast grondige voorbereiding – vaak al maanden van te voren heb, bereikt altijd een climax zodra ik voet op Italiaanse bodem zet. Ik voel me dan helemaal happy, ben voorbereid en kan vervolgens alle sores van me af zetten. Het is echt mijn tweede thuis.

Ik ben de afgelopen jaren veel in de zuidelijke regio’s geweest en langzaam heeft dit gedeelte van Italië mijn hart gestolen. Natuurlijk is het allemaal wat rommeliger en chaotischer, maar volgens mij zijn ze zich daar nog niet ten volle bewust van de schoonheid en de mogelijkheden van dit magnifieke land.’

Nadine (1976) werkt als projectmedewerker communicatie bij Wijzer in geldzaken (Ministerie van Financiën) en woont in Den Haag. Ze is gek op reizen (vooral door Italië), fotograferen, koken en het ontdekken van nieuwe restaurants. Haar vrienden en bekenden noemen haar ook wel gekscherend: ‘NadIens’.

Op haar zestiende maakte ze voor het eerst kennis met Italië en was ze meteen verkocht. Het voelde direct als een tweede thuis. Ze reisde samen met een goede vriendin per trein naar Florence waar ze bijna vier weken verbleef in het kleine en gemoedelijke Castelfalfi. Omdat ze bij Italianen logeerde, werd ze meteen ondergedompeld in het Toscaanse leven en bezocht ze bijna alle mooie, toen ook nog onontdekte plekjes, in Toscane.

Na deze belevenis volgde Sardinië. Het Gardameer is inmiddels ook al op de kaart gezet. Daar komt ze sinds 2001 ieder jaar een keertje terug, op doorreis in Italië. De Amalfikust en de Cilento heeft Nadine inmiddels ook in haar hart gesloten, evenals Piemonte, Rome, Sicilië en Valle d’Aosta. Ook haar vriend Peter is een ware Italië liefhebber en samen reizen ze, als het even kan, zo’n vier keer per jaar door Italië.

Nadine: ‘Met de voorbereidingen voor een trip naar Italië start ik altijd ruim voor vertrek. Afhankelijk van de manier van reizen (combinatie vliegen/auto huren of met onze eigen auto op reis) zoek ik graag alles tot in detail uit. Ik vind het geweldig om nét dat ene speciale niet al te grootschalige hotelletje of B&B te ontdekken. Het kost me altijd veel tijd maar die voorpret van het organiseren brengt je helemaal in Italiaanse sferen.

Overal waar we komen in Italië leren we nieuwe Italianen kennen en de meesten mogen we inmiddels ook onze vrienden noemen. We houden contact via mail en social media en als we elkaar dan na een jaar weer in levende lijve ontmoeten, waar dan ook in Italië, dan lijkt het net alsof we elkaar gisteren voor het laatst zagen.

Ciao tutti volg ik al vanaf het eerste uur. Ik ontdekte de blog per toeval toen ik op zoek was naar een adresje in Italië. Na een tijdje ontmoette ik Saskia tijdens een Italiaanse avond in Den Haag – en inmiddels mag ik met trots zeggen dat ik nu ook tot het Ciao tutti-team behoor! Ik voel mij enorm vereerd en hoop nog lang deel uit te mogen maken van dit geweldige team. Mijn liefde voor Italië was al groot maar is door Ciao tutti nóg groter geworden!’

Djoni (1986) studeerde Communicatie aan de HAN en is marketeer. Als dochter van een fotograaf kijkt ze altijd om zich heen en denkt ze in plaatjes. Haar telefoon zit dan ook standaard vol van alle foto’s. Naast fotograferen is ze gek op yoga, lezen en etentjes (goed Italiaans voorbeeld doet volgen!). Zo zou ze er geen enkele moeite mee hebben om alle dagen pasta te eten.

Vanaf haar tiende verkende ze samen met haar ouders en broertjes de Italiaanse meren. De hele familie was verkocht en een paar jaar later werd ook de aanhang meegesleept in hun voorliefde voor Italië.

Haar moeder spreekt inmiddels een aardig woordje Italiaans, waar ze graag van leert. Tijdens haar studententijd liep ze vol toewijding stage bij een magazine over Italië en voor haar eerste baan mocht ze meerdere persreizen naar la dolce vita maken.

Djoni: ‘Hoeveel plekken ik ook bezoek, Italië blijft altijd met stip op één staan. Na het verkennen van de Italiaanse meren en steden als Milaan en Verona, ging ik op ontdekkingstocht door de kleurrijke lagune rond Venetië en ontdekte ik de weidsheid van Toscane.

Al snel werd ik ook nieuwsgierig naar het zuiden van Italië en reed met mijn man een groot deel van Sicilië rond. Het was daar waar ik nog eens extra verliefd werd op zowel het temperament als de vriendelijkheid van de Italianen. Ik vind het geweldig om te horen hoe trots zij op hun land en in het bijzonder la famiglia zijn. Het zal je vast niet verbazen dat onze eigen familie-app ook deze naam wegdraagt!

Na Sicilië volgde met Puglia mijn eerste én tweede blogtour voor Ciao tutti, waardoor Saskia me al gekscherend Puglia-ambassadeur noemt. Ik sloot deze regio meteen in mijn hart, omdat het hier zo puur en sereen is. Bovendien vind je in Puglia tal van verborgen schatten: van ondergrondse kerkjes met fresco’s tot fijne stranden en natuurlijk de kenmerkende trulli. Ik voel me een enorme geluksvogel om Ciao tutti af en toe te morgen vertegenwoordigen op zo’n reis!

La prossima destinazione? Tot voor kort stond Rome hoog op mijn lijstje en onlangs werd de gezellige wijk Monti daar voor een paar dagen mijn thuis. Nu droom ik stiekem alweer over Napels…’

Erwin (1979) is in het dagelijks leven werkzaam als uitvoerder hovenier. Hij woont met zijn vrouw Nicole in Sliedrecht en heeft een grote passie voor Italië, fotografie & auto(sport).

Erwin: ‘Al van jongs af aan heb ik enorme interesse in archeologie, historie en natuur. Allemaal onderwerpen die in Italië meer dan aan bod komen. In 2006 ben ik voor het eerst met mijn vrouw op vakantie geweest naar Italië, naar Toscane. Na een paar dagen wisten we het al: in dit land voelen we ons thuis. Vanaf dat moment zijn we niet meer in een ander land op vakantie geweest; we proberen een keer of vier per jaar naar de laars af te reizen.

Steevast krijgen we de opmerking: ‘Wordt het niet eens tijd voor een ander land? Jullie hebben alles al gezien neem ik aan?’ Maar elke keer lukt het ons om mensen zo enthousiast te krijgen dat ze er ook eens naar toe willen. Dan is mijn missie geslaagd!

Het leuke van Italië vind ik de enorme diversiteit, in natuur, de keuken, de gebruiken en de bevolking. We proberen dan ook zoveel mogelijk naar nieuwe locaties te gaan en vaak van de gebaande paden af te wijken. Onze ervaringen deel ik graag via Ciao tutti.

Mijn persoonlijk hoogtepunt tot nu toe is dat ik in 2017 namens Ciao tutti de start van de Mille Miglia in Brescia mocht bijwonen om verslag te doen van de start. Op deze plek kon ik alle drie mijn passies perfect combineren, een heerlijke ervaring!’

An (1970) woont sinds 1999 in de groene heuvels ten zuiden van het Gardameer. Ze runt er bed&breakfast Carpe Diem, maar schrijft ook over alle moois in de omgeving op haar blog Garda Slow & More. Daarnaast is ze freelance vertaler en reisleider.  Kunst en cultuur zijn haar grootste passies maar ook lekker eten en drinken. Voor Ciao tutti schrijft ze vooral over Noord-Italië en in het bijzonder over de streek rond het Gardameer.

An: ‘Italië was mijn allereerste liefde en ik was er vroeg bij. Het begon al te kriebelen toen ik vijf was, tijdens een vakantie in Venetië. Sindsdien stond voor mij alles in het teken van Italië en was mijn passie niet meer te stoppen. Elk moment was goed om naar la bella Italia te reizen en het land van noord naar zuid te doorkruisen.

De volgende zinnen uit mijn Ode aan Italië verwoorden mijn grote liefde: ‘Land van kunst en cultuur, ik hou van jou voor lange duur. […] Immer blijf je mij bekoren want bij jou voel ik mij herboren. […] Wat kan ik nog meer dromen dan naar jou, Italië te komen?’

Ik volgde de stem van mijn hart en mijn droom werd werkelijkheid.  Daarbij kwam ook de liefde voor mijn man Mauro. Samen kregen we een zoon, Tobia, en het plaatje was compleet. Ondertussen voel ik me meer Italiaanse dan Vlaamse. Hoewel ik ondertussen natuurlijk ook de mindere kanten van Italië heb leren kennen, blijf ik – zoals in de echte liefde –  van mijn Italië houden, zowel in goede als kwade dagen. Italia è il paese più bello del mondo!’

 

Inge (1986) is freelance fotograaf en schreef en fotografeerde voor Ciao tutti onder andere in/over Florence en Umbrië.

Inge: Toen ik als tiener met mijn ouders voor het eerst in Italië kwam, was ik meteen verkocht. Zonder dat ik een duidelijke reden had, gaf Italië mij altijd een bijzonder gevoel. Sinds lange tijd ga ik jaarlijks een of meerdere keren terug om dat heerlijke gevoel weer te krijgen.

Zo vroeg ik mijzelf een paar jaar geleden af wat ik echt graag zou willen doen dat jaar. Ik kwam er snel achter dat dat twee dingen waren: Naar Florence gaan en fotografen. Ik besloot ze te combineren en zodoende ging ik mee met een prachtige fotoreis door Toscane, de Chiantistreek en natuurlijk Florence. Sindsdien ben ik herhaaldelijk teruggegaan naar Florence, de stad die tot op heden boven aan mijn lijstje favoriete steden staat, door de charme, schoonheid en natuurlijk de lekkerste cantuccini!

In Italië voel ik rust en kan ik helemaal meegaan in de heerlijke eetcultuur, van un caffè aan een prachtig barretje, tot een uitgebreide lunch met vino en een diner buiten aan lange tafels. De passie voor het ambacht die Italianen hebben is wonderlijk: van koffie maken tot koken, tot kleding, overal zit net dat beetje extra sprankeling in. En dat is precies wat ik zo graag fotografeer als ik in Italië ben!

Naast Italië fotografeert Inge ook graag andere dingen: van sfeervolle portretten, tot fashion en foodfotografie en -styling. Op haar website een mooi overzicht!

jesper-storgaard-jensen-colorJesper (1964) is freelance journalist, fotograaf en vertaler. Jesper komt uit Denemarken, maar verruilde het hoge noorden in 1997 voor de Eeuwige Stad. Hij werkte meer dan tien jaar voor de Deense Ambassade, maar in 2008 besloot hij zijn diplomatieke carrière om te gooien en zijn passies, fotografie en journalistiek, meer ruimte te geven.

Jesper woont en werkt vanuit Rome en schrijft onder meer over reizen, eten & drinken, cultuur, sport en de Italiaanse levensstijl. Hij dwaalt graag door de straten van Rome, op zoek naar persoonlijke verhalen van Romeinen. Jespers artikelen en foto’s worden in meer dan achttien landen gepubliceerd, van Australië tot Singapore, van Denemarken tot Nederland.

Jesper schreef twee reisgidsen over Rome en een over Toscane en werkt op dit moment aan boeken over de Romeinse fonteinen en het Siciliaanse eiland Pantelleria, het thuis van zijn vrouw. Via zijn website krijg je alvast een voorproefje in foto’s!

Wendelijn (1977) studeerde Geschiedenis en Oudheid en werkte voor de vakgroep Oudheid aan de Universiteit Utrecht. In 2013 richtte ze Geschiedenisschrijven op, waarin ze haar liefde voor oudheid en wetenschap verenigt. Ze is docent, spreekster en auteur en organiseert bovendien vijfdaagse belevingsreizen naar Rome.

Wendelijn: ‘Als oudheidkundige en historica is het niet moeilijk je hart te verpanden aan Rome. En inderdaad viel ik al vroeg in mijn studie als een blok voor de charmes van dit complexe, maar oh zo prachtige Rome. Het was, en is nog steeds, een schatkamer vol historische bezienswaardigheden waar altijd weer iets nieuws te ontdekken valt. Zelfs ‘het gewone’ is in Rome bijzonder. Maar ook mijn zomers aan het meer van Bracciano hebben mijn liefde voor Rome en Italië gevoed; genieten van heerlijk eten en drinken; een zonsondergang bekijken vanaf de stijger met mijn voeten in het water; rondfietsen door het vulkanisch landschap rondom Trevignano; nieuwe dorpjes ontdekken… Italië maakt me gewoon gelukkig.

Maar wat Italië en Rome in het bijzonder voor mij zo prachtig maakt? De volgende woorden van psychoanalist Piero Ferrucci komen nog het meeste in de buurt om dat te omschrijven: ‘Some would say beauty is an extra, because it is not useful or practical and life can go on without it in more or less the same way. I disagree. [Through experiencing beauty, we develop] a far more intense love of life, an inner world immensely richer and more varied, a more vital connection to feelings, and a deeper understanding of existence. Beauty is not like a distant satellite, but like a sun that gives light and live to all areas of our lives.’ Voor mij maakt Italië inderdaad het leven leuker!’

Botticelli-Rijksmuseum-Lelystad (3)Mariska (1985) studeerde Journalistiek aan de Hogeschool Utrecht en vervolgens Kunstgeschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam. Nu werkt ze als freelance journalist, kunsthistorica en museumdocent. Kunst is Mariska’s grote liefde, maar naast kunst schrijft ze ook graag over reizen en archeologie.

Mariska: ‘’Ik kwam pas op mijn zestiende voor het eerst in Italië met de Rome-reis van het vwo. Al jarenlang verheugde ik mij op deze reis en met mijn lessen Latijn en Klassieke Culturele Vorming, mijn lievelingsvakken, was ik goed voorbereid. Thuis gingen wij amper met vakantie, maar in mijn hoofd reisde ik naar de mythische streken en kusten van de oudheid.

Zo vaak als ik kon, pakte ik een oud archeologieboek of een boek over de renaissancekunstenaars. Ik fantaseerde over de taal, de kleuren, de geuren, de mensen en de scheidslijn tussen heden en verleden. De Rome-reis was een slopende tocht met weinig slaap langs alle bekende monumenten. Hoogtepunt was ons bezoek aan de Domus Aurea. Het was er ijskoud. Stonden we daar, in de metershoge, gestripte betonnen hallen van wat ooit het Gouden Huis van keizer Nero was. De grootsheid overviel me en de handtekeningen van de kunstenaars die hier ooit in de renaissance binnen drongen via zelf gemaakte gaten in de oude muren, waaronder die van Rafaël, maakten een blijvende indruk.

Rome is mijn lievelingsstad. Ik moet er jaarlijks minimaal een keer naartoe. Maar naast Rome biedt Italië zoveel meer. De naar citroen geurende lucht in Sorrento, het strand aan de Amalfikust, de opgravingen van Pompeï en Herculaneum, de hartstochtelijkheid van de Napolitanen, de ruige schoonheid van Sicilië, de renaissancepracht van Florence, de eilanden van Venetië, het meer van Bracciano, de majestueuze bergen in Lombardije: Italië heeft alles. Een kunsthistorica is in geen land gelukkiger dan in Italië.

Ook in mijn dagelijks leven komt Italië in alles terug. In mijn keuken pruttelt dagelijks de moka, ik eet het liefste pasta en pizza, koop het liefste Italiaanse schoenen en in 2013 werd, Massimo – mijn zoon – geboren. (al was hij bij zijn geboorte niet zo massimo: net aan zes pond).’

Felice (1989) studeerde Strategic Marketing en  is afgestudeerd in International Tourism Management. Mede door die laatstgenoemde studie is ze gek op reizen, fotograferen en zoveel mogelijk mensen aansteken met het reisvirus door erover te bloggen op Rugzak vol Reizen. Italië is een van die landen waarover ze kan blijven schrijven. Van actief en sportief bezig zijn in de noordelijke bergketens en het heerlijke eten in een van die indrukwekkende oude steden tot aan de verhalen van Italianen wonend aan die azuurblauwe zee. Niks blijft onbesproken.

Felice: ‘Italië, het land waar we vroeger zo vaak op vakantie gingen, heeft me omgetoverd tot een ware wereldreiziger. Veel mensen buiten Europa zijn vaak onder de indruk dat wij, Europeanen, zo snel van het ene naar het andere land kunnen reizen en dat die landen ook nog eens allemaal verschillend zijn. Welk land vind jij het mooiste, is dan ook vaak de vraag. Zonder aarzelen zeg ik dan: Italië!

Waarom eigenlijk? Voor mij zijn het de ontelbare mooie herinneringen. Als klein meisje in de rugdrager door de Dolomieten, zwaaiend naar marmotten, juichend bij de WK-finale op een dorpspleintje, gehuld in een Italiaans voetbalshirt, en al oefenend op de achterbank van de auto door Toscane: ‘uno, due, tre’. Dat waren overigens niet mijn eerste Italiaanse woordjes, want het eerste Italiaanse woord dat ik ooit leerde was mijn eigen naam, ‘Felice’, Italiaans voor ‘gelukkig’. Gelukkig, dat word ik wel van een land als Italië. Het land waar de passie je toelacht.’

Het Ciao tutti-team is breed inzetbaar voor artikelen over Italië, reportages ter plekke, redactiewerk, vertaling, bloggen, marketing en social media beheer. Mocht je hiervan gebruik willen maken, neem dan contact met Saskia op:

Saskia Balmaekers
e-mail: blog@ciaotutti.nl | telefoonnummer: 0031-(0)624559860

Bedrijfsgegevens:

Ciao tutti
Albert Cuypstraat 192 IV
1073 BL Amsterdam

KvK Amsterdam, 51629836
BTW 157590859B01
IBAN NL02 RABO 0175 8872 09

Ontdek onze droomplekken in Italië!