Over Ciao tutti – ontmoet het Ciao tutti-team!

Ciao tutti! Welkom op het grootste Nederlandstalige Italiëblog, hét startpunt voor inspiratie uit en over Italië. Hier nemen we je elke dag even mee naar Italië, om te genieten van de Italiaanse cultuur, de Italiaanse keuken en de Italiaanse taal. Uiteraard zullen we ook regelmatig restaurantjes, boeken, films en evenementen bespreken, zodat je het Italiëgevoel ook gewoon op een doordeweekse avond kunt opzoeken of zelfs in huis kunt halen!

Ciao tutti is het initiatief van Saskia Balmaekers, die op 1 februari 2010 begon met dit dagelijks weblog over Italië en Italiaanse zaken. Sindsdien is er geen dag voorbijgegaan zonder een nieuwe blog en inmiddels staan er op Ciao tutti duizenden artikelen met la bella Italia in de hoofdrol.

Met Ciao tutti wil Saskia iedereen die onze passie voor Italië deelt (of die het gewoon een heel fijn vakantieland vindt) voorzien van leuke weetjes, nuttige tips, lekkere adresjes (in Italië en in Nederland) en het laatste nieuws uit Italië. Hoewel Saskia bijna dag en nacht met Italië en Ciao tutti bezig is, krijgt ze gelukkig ook regelmatig input van een aantal freelance Italiëliefhebbers, die meereizen, -proeven en -schrijven. Op deze pagina stelt Saskia zichzelf én het Ciao tutti-team aan je voor.

Processed with MOLDIVSaskia (1980) studeerde Vrijetijdwetenschappen aan de Universiteit van Tilburg. Nu werkt ze als blogger, schrijver, journalist, redacteur en vertaler. Op 1 februari 2010 begon Saskia als hobby met dit dagelijks weblog over Italië. Sindsdien is er geen dag voorbijgegaan zonder een nieuwe blog en inmiddels staan er meer dan vierduizend artikelen online, allemaal met la bella Italia in de hoofdrol.

Saskia: ‘Ik kan me nog heel goed herinneren hoe ik voor de eerste keer de bus uitstapte in het centrum van Rome. Ik was net achttien, het was vlak voor de eindexamens en samen met een heleboel andere vierde-, vijfde- en zesdeklassers had ik me al weken verheugd op de Rome-reis. Na een lange busreis met weinig slaap kwamen we dan eindelijk in het centrum van Rome aan. De overweldigende hoeveelheid monumenten, de schitterend versierde kerken, de drukte op de pleintjes en het lunchen in kleine barretjes maakten de ongemakken van het hotel (hoezo variatie op het menu? Gewoon elke ochtend een hard broodje met jam en avond aan avond kip met sla!) meer dan goed.

De stad ging niet meer uit mijn systeem en nu, ruim tien jaar later, ben ik ontelbare keren terug naar Rome geweest om de stad pleintje voor pleintje en straatje voor straatje te ontdekken (waarbij ik de culinaire ontberingen van het eerste uur inmiddels helemaal heb weten te compenseren door op mijn zwerftochten door de stad voorrang te geven aan leuke eettentjes, kleine koffiebarretjes en gezellige huiskamerrestaurantjes). Vanuit Rome begon ik ook de rest van Italië te verkennen, van Napels en de Amalfikust in het zuiden tot Milaan en Venetië in het noorden. Zo groeide mijn passie voor Rome uit tot een passie voor Italië, en inmiddels gaat er (bijna) geen maand voorbij of ik reis af naar het land van de spaghetti, de cappuccino en de Vespa’s. Vaak om inspiratie op te doen voor dit blog, soms alleen om te genieten van la dolce vita!’

Wie schrijven er nog meer voor Ciao tutti?

WillemijnWillemijn (1984) is freelance schrijver, blogger, fotograaf, redacteur en vertaler. Ze is altijd nieuwsgierig naar nieuwe dingen maar schrijft voor Ciao tutti vooral over reizen, kunst & cultuur en geschiedenis. Omdat Willemijn een tijd in Italië woonde, schrijft ze graag over het land van la dolce vita in het algemeen en Rome in het bijzonder!

Willemijn: ‘Wat heb jij dan met Italië? Die vraag wordt me vaak gesteld, en nog vind ik het lastig om een antwoord te formuleren. Niet dat ik woorden te kort kom – het land heeft zoveel te bieden dat je onmogelijk uitgesproken raakt – maar juist omdat woorden vaak zo jammerlijk tekort schieten om het land te beschrijven dat ik leerde kennen op mijn zestiende en daarna nooit meer los heb kunnen laten.

Alle economische en politieke problemen ten spijt is en blijft Italië in haar ziel een land van ondefinieerbare schoonheid. Omschrijven kan ik die schoonheid niet, maar ze schuilt in het dansende ritme van de verzen van Vergilius, in de speelsheid van de gedichten van Catullus, in de zoetheid van Rafaëls penseelstreken, in de scheppende handen van Michelangelo, in Bernini’s gevoel voor drama, in de theatrale bril waardoor Fellini het leven bekeek… Je kunt wel zeggen dat we vrienden voor het leven zijn, Italië en ik. Het land dat ik heb leren kennen, in mijn hart heb gesloten en nog iedere dag opnieuw ontdek, stelt nooit teleur en blijft me verrassen en verbazen.’

Ciao-tutti-Elena-HermensElena (1991) woont in Utrecht en studeert Taal en Communicatie in Organisaties. Ze is gek op reizen, taal, koken, (reis)blogs en het ontdekken van nieuwe koffie- en lunchtentjes.

Elena: ‘Mijn passie voor Italië is al lang geleden ontstaan. Van Toscane tot Napels, elke zomer ging ik met mijn ouders mee op pad: op zoek naar pittoreske dorpjes, de lekkerste ijsjes (het liefst twee per dag) en de mooiste piazze. Ongemerkt raakte ik verliefd op Italië en kon ik mij geen andere vakantiebestemming meer voorstellen. Mijn grootste avontuur in la bella Italia kwam echter pas in 2012: in twee maanden doorkruiste ik het hele land, inclusief Sardinië en Sicilië, met wat treintickets en een backpack. Een spannende maar vooral heel mooie ervaring. Ik ontdekte het contrast tussen noord en zuid, proefde vele regionale specialiteiten en nam elk nieuw woord in me op. Na een tijdje was ik helemaal ingeburgerd en vroegen zelfs Italianen mij de weg.

Sindsdien heb ik het reisvirus te pakken en maak ik voortdurend plannen om de rest van de wereld te zien. Ik kan echter geen jaar voorbij laten gaan zonder in Italië te zijn geweest. Zo wil ik graag nog uitgebreid de steden bezoeken waar ik ooit vluchtig een dagje ben geweest. Italiaanse steden hebben zoveel geuren en kleuren te bieden, die ontdek je alleen als je je onderdompelt in het dagelijkse leven. Het liefst probeer ik ieder restaurantje, elke gelateria en elke pasticceria uit! Maar als ik even snel een dosis Italië nodig heb, stap ik binnen bij Culitalia, de Italiaanse winkel van mijn ouders.

Boven aan mijn verlanglijstje staat een rondreis door Sardinië, want tot nu toe heb ik alleen het paradijselijke zuiden bezocht. De natuur daar is zo exotisch mooi, dat ik zou willen dat het mijn achtertuin is.’

Botticelli-Rijksmuseum-Lelystad (3)Mariska (1985) studeerde Journalistiek aan de Hogeschool Utrecht en vervolgens Kunstgeschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam. Nu werkt ze als freelance journalist, kunsthistorica en museumdocent. Kunst is Mariska’s grote liefde, maar naast kunst schrijft ze ook graag over reizen en archeologie.

Mariska: ‘’Ik kwam pas op mijn zestiende voor het eerst in Italië met de Rome-reis van het vwo. Al jarenlang verheugde ik mij op deze reis en met mijn lessen Latijn en Klassieke Culturele Vorming, mijn lievelingsvakken, was ik goed voorbereid. Thuis gingen wij amper met vakantie, maar in mijn hoofd reisde ik naar de mythische streken en kusten van de oudheid.

Zo vaak als ik kon, pakte ik een oud archeologieboek of een boek over de renaissancekunstenaars. Ik fantaseerde over de taal, de kleuren, de geuren, de mensen en de scheidslijn tussen heden en verleden. De Rome-reis was een slopende tocht met weinig slaap langs alle bekende monumenten. Hoogtepunt was ons bezoek aan de Domus Aurea. Het was er ijskoud. Stonden we daar, in de metershoge, gestripte betonnen hallen van wat ooit het Gouden Huis van keizer Nero was. De grootsheid overviel me en de handtekeningen van de kunstenaars die hier ooit in de renaissance binnen drongen via zelf gemaakte gaten in de oude muren, waaronder die van Rafaël, maakten een blijvende indruk.

Rome is mijn lievelingsstad. Ik moet er jaarlijks minimaal een keer naartoe. Maar naast Rome biedt Italië zoveel meer. De naar citroen geurende lucht in Sorrento, het strand aan de Amalfikust, de opgravingen van Pompeï en Herculaneum, de hartstochtelijkheid van de Napolitanen, de ruige schoonheid van Sicilië, de renaissancepracht van Florence, de eilanden van Venetië, het meer van Bracciano, de majestueuze bergen in Lombardije: Italië heeft alles. Een kunsthistorica is in geen land gelukkiger dan in Italië.

Ook in mijn dagelijks leven komt Italië in alles terug. In mijn keuken pruttelt dagelijks de moka, ik eet het liefste pasta en pizza, koop het liefste Italiaanse schoenen en in 2013 werd, Massimo – mijn zoon – geboren. (al was hij bij zijn geboorte niet zo massimo: net aan zes pond).’

Nadine (1976) werkt als projectmedewerker communicatie bij Wijzer in geldzaken (onderdeel van het Ministerie van Financiën) en woont in Den Haag. Ze is gek op reizen (vooral door Italië), fotograferen, koken, het ontdekken van nieuwe restaurantjes en ijstentjes en ze is gek op lekkere (Italiaanse) wijnen. Haar vrienden en bekenden noemen haar ook wel gekscherend: ‘NadIens’.

Op haar zestiende maakte ze voor het eerst kennis met Italië en was ze meteen verkocht. Het voelde direct als een tweede thuis. Ze reisde samen met een goede vriendin per trein naar Florence waar ze bijna vier weken verbleef in het kleine en gemoedelijke Castelfalfi. Omdat ze bij Italianen logeerde, werd ze meteen ondergedompeld in het Toscaanse leven en bezocht ze bijna alle mooie, toen ook nog onontdekte plekjes, in Toscane.

Na deze belevenis volgde Sardinië. Het Gardameer is inmiddels ook al op de kaart gezet. Daar komt ze sinds 2001 ieder jaar een keertje terug, op doorreis in Italië. De Amalfikust en de Cilento heeft Nadine inmiddels ook in haar hart gesloten, evenals Piemonte, Rome, Sicilië en Valle d’Aosta. Ook haar vriend Peter is een ware Italië liefhebber en samen reizen ze, als het even kan, zo’n vier keer per jaar door Italië.

Nadine: ‘Met de voorbereidingen voor een trip naar Italië start ik altijd ruim voor vertrek. Afhankelijk van de manier van reizen (combinatie vliegen/auto huren of met onze eigen auto op reis) zoek ik graag alles tot in detail uit. Ik vind het geweldig om nét dat ene speciale niet al te grootschalige hotelletje of B&B te ontdekken. Het kost me altijd veel tijd maar die voorpret van het organiseren brengt je helemaal in Italiaanse sferen.

Overal waar we komen in Italië leren we nieuwe Italianen kennen en de meesten mogen we inmiddels ook onze vrienden noemen. We houden contact via mail en social media en als we elkaar dan na een jaar weer in levende lijve ontmoeten, waar dan ook in Italië, dan lijkt het net alsof we elkaar gisteren voor het laatst zagen.’

Nadine volgt Ciao tutti al vanaf het eerste uur. Ze ontdekte de blog per toeval toen ze op zoek was naar een adresje in Italië. Na een tijdje ontmoetten Saskia en Nadine elkaar tijdens een Italiaanse avond in Den Haag en daarna hielden zij regelmatig contact. In 2015 vroeg Saskia Nadine of ze voor Ciao tutti op persreis wilde gaan. Er was op dat moment niemand anders van het Ciao tutti-team beschikbaar en vanwege alle prachtige foto’s op social media dacht Saskia aan Nadine. Voor Nadine een lucky start, want dit was een geweldige persreis langs de mooiste plekken van de Amalfikust en de Cilento.

Nadine: ‘Die persreis was meteen mijn vuurdoop. Een reis om nooit te vergeten. En inmiddels mag ik met trots zeggen dat ik nu ook tot het Ciao tutti-team behoor! Ik voel mij enorm vereerd en hoop nog lang deel uit te mogen maken van dit geweldige team. Mijn liefde voor Italië was al groot maar is door Ciao tutti nóg groter geworden!’

An (1970) woont sinds 1999 in de groene heuvels ten zuiden van het Gardameer. Ze runt er bed&breakfast Carpe Diem, maar schrijft ook over alle moois in de omgeving op haar blog Garda Slow & More. Daarnaast is ze freelance vertaler en reisleider.  Kunst en cultuur zijn haar grootste passies maar ook lekker eten en drinken. Voor Ciao tutti schrijft ze vooral over Noord-Italië en in het bijzonder over de streek rond het Gardameer.

An: ‘Italië was mijn allereerste liefde en ik was er vroeg bij. Het begon al te kriebelen toen ik vijf was, tijdens een vakantie in Venetië. Sindsdien stond voor mij alles in het teken van Italië en was mijn passie niet meer te stoppen. Elk moment was goed om naar la bella Italia te reizen en het land van noord naar zuid te doorkruisen.

De volgende zinnen uit mijn Ode aan Italië verwoorden mijn grote liefde: ‘Land van kunst en cultuur, ik hou van jou voor lange duur. […] Immer blijf je mij bekoren want bij jou voel ik mij herboren. […] Wat kan ik nog meer dromen dan naar jou, Italië te komen?’

Ik volgde de stem van mijn hart en mijn droom werd werkelijkheid.  Daarbij kwam ook de liefde voor mijn man Mauro. Samen kregen we een zoon, Tobia, en het plaatje was compleet. Ondertussen voel ik me meer Italiaanse dan Vlaamse. Hoewel ik ondertussen natuurlijk ook de mindere kanten van Italië heb leren kennen, blijf ik – zoals in de echte liefde –  van mijn Italië houden, zowel in goede als kwade dagen. Italia è il paese più bello del mondo!’

Paul (1965) werkt als creditmanager bij een internationale groentezadenproducent, woont in Echt, en is al sinds zijn prille jeugd een enorme Italiëfanaat. De liefde voor Italië is hem indertijd door zijn ouders – en met name door zijn vader – met de paplepel ingegoten tijdens zesweekse zomervakanties naar het Gardameer en aansluitend het merengebied boven Rome. Vandaag de dag probeert hij – samen met z’n vrouw Lianne – minimaal twee keer per jaar af te zakken naar de laars.

Hij verzamelt graag goede adressen van B&B’s en agriturismi, leuke stekjes en onontdekte plekjes in heel Italië. Hij heeft inmiddels alle regio’s al een keer bezocht, maar zijn voorkeur ligt in de onderste helft van de laars. De Italiaanse wensenlijst is nog eindeloos lang. Zijn vrouw en kinderen Milou en Loek volgen hem blindelings en vrienden en familie mogen gratis van zijn adviezen en informatie gebruik maken zolang hij het zelf nog leuk vindt. Sommige tips zijn echter te mooi om niet met heel de wereld te delen. In 2011 kreeg hij de smaak van het schrijven te pakken toen hij een reportage over Gargano (Puglia) mocht schrijven voor het Belgische reismagazine Grande.

Paul: ‘Heb je dat wel eens, dat je een enorme positieve boost krijgt als je je op iets kunt verheugen wat je heel graag zou willen? Precies dat gevoel heb ik nog altijd als ik een reis naar Italië aan het plannen ben. De voorpret – die ik door een steevast grondige voorbereiding – vaak al maanden van te voren heb, bereikt altijd een climax zodra ik voet op Italiaanse bodem zet. Ik voel me dan helemaal happy, ben voorbereid en kan vervolgens alle sores van me af zetten. Het is echt mijn tweede thuis.

Ik ben de afgelopen jaren veel in de zuidelijke regio’s geweest en langzaam heeft dit gedeelte van Italië mijn hart gestolen. Natuurlijk is het allemaal wat rommeliger en chaotischer, maar volgens mij zijn ze zich daar nog niet ten volle bewust van de schoonheid en de mogelijkheden van dit magnifieke land.’

Inge (1986) is freelance fotograaf en schreef en fotografeerde voor Ciao tutti onder andere in/over Florence en Umbrië.

Inge: Toen ik als tiener met mijn ouders voor het eerst in Italië kwam, was ik meteen verkocht. Zonder dat ik een duidelijke reden had, gaf Italië mij altijd een bijzonder gevoel. Sinds lange tijd ga ik jaarlijks een of meerdere keren terug om dat heerlijke gevoel weer te krijgen.

Zo vroeg ik mijzelf een paar jaar geleden af wat ik echt graag zou willen doen dat jaar. Ik kwam er snel achter dat dat twee dingen waren: Naar Florence gaan en fotografen. Ik besloot ze te combineren en zodoende ging ik mee met een prachtige fotoreis door Toscane, de Chiantistreek en natuurlijk Florence. Sindsdien ben ik herhaaldelijk teruggegaan naar Florence, de stad die tot op heden boven aan mijn lijstje favoriete steden staat, door de charme, schoonheid en natuurlijk de lekkerste cantuccini!

In Italië voel ik rust en kan ik helemaal meegaan in de heerlijke eetcultuur, van un caffè aan een prachtig barretje, tot een uitgebreide lunch met vino en een diner buiten aan lange tafels. De passie voor het ambacht die Italianen hebben is wonderlijk: van koffie maken tot koken, tot kleding, overal zit net dat beetje extra sprankeling in. En dat is precies wat ik zo graag fotografeer als ik in Italië ben!

Naast Italië fotografeert Inge ook graag andere dingen: van sfeervolle portretten, tot fashion en foodfotografie en -styling. Op haar website een mooi overzicht!

jesper-storgaard-jensen-colorJesper (1964) is freelance journalist, fotograaf en vertaler. Jesper komt uit Denemarken, maar verruilde het hoge noorden in 1997 voor de Eeuwige Stad. Hij werkte meer dan tien jaar voor de Deense Ambassade, maar in 2008 besloot hij zijn diplomatieke carrière om te gooien en zijn passies, fotografie en journalistiek, meer ruimte te geven.

Jesper woont en werkt vanuit Rome en schrijft onder meer over reizen, eten & drinken, cultuur, sport en de Italiaanse levensstijl. Hij dwaalt graag door de straten van Rome, op zoek naar persoonlijke verhalen van Romeinen. Jespers artikelen en foto’s worden in meer dan achttien landen gepubliceerd, van Australië tot Singapore, van Denemarken tot Nederland.

Jesper schreef twee reisgidsen over Rome en een over Toscane en werkt op dit moment aan boeken over de Romeinse fonteinen en het Siciliaanse eiland Pantelleria, het thuis van zijn vrouw. Via zijn website krijg je alvast een voorproefje in foto’s!

Wendelijn (1977) studeerde Geschiedenis en Oudheid en werkte voor de vakgroep Oudheid aan de Universiteit Utrecht. In 2013 richtte ze Geschiedenisschrijven op, waarin ze haar liefde voor oudheid en wetenschap verenigt. Ze is docent, spreekster en auteur en organiseert bovendien vijfdaagse belevingsreizen naar Rome.

Wendelijn: ‘Als oudheidkundige en historica is het niet moeilijk je hart te verpanden aan Rome. En inderdaad viel ik al vroeg in mijn studie als een blok voor de charmes van dit complexe, maar oh zo prachtige Rome. Het was, en is nog steeds, een schatkamer vol historische bezienswaardigheden waar altijd weer iets nieuws te ontdekken valt. Zelfs ‘het gewone’ is in Rome bijzonder. Maar ook mijn zomers aan het meer van Bracciano hebben mijn liefde voor Rome en Italië gevoed; genieten van heerlijk eten en drinken; een zonsondergang bekijken vanaf de stijger met mijn voeten in het water; rondfietsen door het vulkanisch landschap rondom Trevignano; nieuwe dorpjes ontdekken… Italië maakt me gewoon gelukkig.

Maar wat Italië en Rome in het bijzonder voor mij zo prachtig maakt? De volgende woorden van psychoanalist Piero Ferrucci komen nog het meeste in de buurt om dat te omschrijven: ‘Some would say beauty is an extra, because it is not useful or practical and life can go on without it in more or less the same way. I disagree. [Through experiencing beauty, we develop] a far more intense love of life, an inner world immensely richer and more varied, a more vital connection to feelings, and a deeper understanding of existence. Beauty is not like a distant satellite, but like a sun that gives light and live to all areas of our lives.’ Voor mij maakt Italië inderdaad het leven leuker!’

Felice (1989) studeerde Strategic Marketing en  is afgestudeerd in International Tourism Management. Mede door die laatstgenoemde studie is ze gek op reizen, fotograferen en zoveel mogelijk mensen aansteken met het reisvirus door erover te bloggen op Rugzak vol Reizen. Italië is een van die landen waarover ze kan blijven schrijven. Van actief en sportief bezig zijn in de noordelijke bergketens en het heerlijke eten in een van die indrukwekkende oude steden tot aan de verhalen van Italianen wonend aan die azuurblauwe zee. Niks blijft onbesproken.

Felice: ‘Italië, het land waar we vroeger zo vaak op vakantie gingen, heeft me omgetoverd tot een ware wereldreiziger. Veel mensen buiten Europa zijn vaak onder de indruk dat wij, Europeanen, zo snel van het ene naar het andere land kunnen reizen en dat die landen ook nog eens allemaal verschillend zijn. Welk land vind jij het mooiste, is dan ook vaak de vraag. Zonder aarzelen zeg ik dan: Italië!

Waarom eigenlijk? Voor mij zijn het de ontelbare mooie herinneringen. Als klein meisje in de rugdrager door de Dolomieten, zwaaiend naar marmotten, juichend bij de WK-finale op een dorpspleintje, gehuld in een Italiaans voetbalshirt, en al oefenend op de achterbank van de auto door Toscane: ‘uno, due, tre’. Dat waren overigens niet mijn eerste Italiaanse woordjes, want het eerste Italiaanse woord dat ik ooit leerde was mijn eigen naam, ‘Felice’, Italiaans voor ‘gelukkig’. Gelukkig, dat word ik wel van een land als Italië. Het land waar de passie je toelacht.’

Het Ciao tutti-team is breed inzetbaar voor artikelen over Italië, reportages ter plekke, redactiewerk, vertaling, bloggen, marketing en social media beheer. Mocht je hiervan gebruik willen maken, neem dan contact met Saskia op:

Saskia Balmaekers
e-mail: blog@ciaotutti.nl | telefoonnummer: 0031-(0)624559860

Bedrijfsgegevens:

Ciao tutti
Albert Cuypstraat 192 IV
1073 BL Amsterdam

KvK Amsterdam, 51629836
BTW 157590859B01
IBAN NL02 RABO 0175 8872 09

Ontdek onze droomplekken in Italië!