Ga op pad met onze City Walks!

Sets & the city – de mooiste films met Rome in de hoofdrol

Halverwege de vorige eeuw hoefde je niet naar Hollywood om een glimp op te vangen van de wereld van filmsterren en jetset. Sterker nog: in die periode kwamen Amerikaanse filmliefhebbers en -professionals naar Europa. Italiaanse cinema was hot – en Rome was het centrum van die wereld.

Nog altijd kun je in de filmstudio’s van Rome, in Cinecittà, een glimp van dat roemrijke verleden opvangen. Maar natuurlijk werd er ook buiten die studio’s gefilmd, in het centrum van de oude stad. Daar werd een aantal van de meest romantische scènes uit de Italiaanse filmgeschiedenis geschoten.

In deze blog nemen we je mee naar de sets die in de vijf beroemdste films over Rome te zien zijn. We wandelen van de Trevifontein (waar de beroemde zoenscène uit La dolce vita werd gefilmd) naar de Fontanone boven op de Gianicolo, van het reusachtige Colosseum naar de sfeervolle, ietwat verstopte Via Margutta.

Last but not least tippen we een lijstje Romefilms, zodat je Rome altijd en overal op je scherm kunt oproepen. Heerlijk als voorpret voor je volgende bezoek of als de heimwee te sterk is en je een inspirerende dosis Rome nodig hebt…

Vacanza romane: een sprookje op de Vespa
Misschien wel de grootste klassieker over en uit Rome is Roman Holiday (1953, Vacanze Romane in het Italiaans). Audrey Hepburn en Gregory Peck schitteren in de hoofdrollen van deze eindeloos romantische film, die wel wat weg heeft van een sprookje…

still uit Roman Holiday (1953)

Audrey Hepburn speelt Ann, een jonge prinses die met haar gevolg door Europa reist. Ann is het keurslijf van haar vorstelijke leven en alle formaliteiten die daarbij horen echter meer dan zat. Wanneer de prinses in Rome is, vlucht ze midden in de nacht via het raam van haar slaapvertrek de stad in.

Dan volgt een ontmoeting met de Amerikaanse journalist Joe Bradley (Gregory Peck): het begin van een avontuur dat de twee hoofdpersonen dwars door Rome zal leiden. Onderweg komen ze langs alle bekende monumenten en bijzondere plekken – een feest der herkenning voor Romeliefhebbers.

Wil je in de voetsporen van Audrey en Gregory treden? Bezoek dan onderstaande plekken:
*Palazzo Barberini, de ‘thuisbasis’ van prinses Ann in Rome
*het Forum Romanum, waar Ann in slaap valt en door Joe wordt gevonden

*Via Margutta 51, het huis van Joe waar hij Ann naartoe brengt als blijkt dat hij haar niet naar huis kan sturen
*de Trevifontein, waar Ann tijdens haar ‘dagje uit’ met Joe een Romeinse kapper bezoekt om haar lange lokken te laten afknippen
*de Spaanse Trappen aan het Piazza di Spagna, waar Ann een gelato eet

*Piazza della Rotonda, het plein voor het Pantheon waar Joe en Ann op een terrasje neerstrijken
*het Colosseum, waar Joe en Ann op de Vespa voorbij razen
*de Engelenburcht, aan de voet waarvan Joe en Ann ’s avonds een feestje bezoeken, op een boot in de Tiber
*de Bocca della Verità (Mond van de Waarheid), waar Joe zijn hand in de Bocca della Verità steekt en doet alsof zijn hand wordt afgebeten (dit schijnt overigens niet in het script te hebben gestaan, waardoor Audrey oprecht schrok…)

Caro diario – op de Vespa dwars door Rome
Il quartiere che mi piace più di tutti è la Garbatella,’ zegt Nanni Moretti in de film Caro Diario (‘lief dagboek’), waarin hij op zijn scooter door de stad toert. Zijn favoriete wijk is ook een van onze favoriete plekken, alleen al vanwege het feit dat dit ‘dorp in de stad’ garant staat voor een dosis groen en rust in de hectiek die Rome kan zijn.

In deze blog nemen we je mee naar alle ‘geheime’ plekken in Garbatella, alsof je bij Nanni Moretti achter op de Vespa springt voor een tour door deze groene woonwijk.

La dolce vita – de kus in de fontein
Van alle films van Federico Fellini is La dolce vita (1960) waarschijnlijk het meest beroemd. Het decor voor de film is voornamelijk de Via Veneto in Rome, en de hoofdrolspeler is societyreporter Marcello Rubini (gespeeld door Marcello Mastroianni).

Rubini droomt van een carrière als literair schrijver maar verdient zijn geld als sensatiejournalist. Natuurlijk hangt hij voortdurend rond op de Via Veneto, het toenmalige epicentrum van ‘het zoete leven’ van de jetset – iedereen die iemand was in de filmwereld was daar te vinden. De ironie is overduidelijk: precies die straat waar de filmsterren zich in werkelijkheid, na een dag filmen in Cinecittà, in de avond verzamelden en te goed deden aan la dolce vita, werd het decor van een film over die nieuwe wereld van filmsterren.

De beroemdste scène uit La dolce vita is ongetwijfeld die waarin Anita Ekberg en Marcello Mastroianni samen in de Trevifontein staan. De beroemde scène werd nog beroemder door regisseur Ettore Scola, die voor dit fragment een klein eerbetoon maakte in zijn eigen film C’eravamo tanto amati. In een scène loopt een groepje jongeren langs de Trevifontein, precies op het moment dat Fellini daar aan het draaien is.

still uit La dolce vita (1960)

Het klopt dat de iconische scène is opgenomen ‘op straat’, in de echte Trevifontein. Voor het grootste deel is de film La dolce vita echter gemaakt op de plek waar Fellini zich het meest thuis voelde: Studio 5 van Cinecittà. Op de set liet hij zelfs de hele Via Veneto als decor nabouwen.

La grande bellezza – op zoek naar de grote schoonheid in Rome
In 2013 verscheen een cinematografische ode aan Fellini’s La dolce vita en aan de stad Rome in het algemeen: La grande bellezza (‘de grote schoonheid’). Deze film, geregisseerd door Paolo Sorrentino, gaat over Jep Gambardella (gespeeld door Toni Servillo), een knappe man en een onweerstaanbare verleider.

Hij is een succesvol journalist die ooit een roman schreef die hem een literaire prijs en de reputatie van gefrustreerd schrijver opleverde. Nog altijd maakt hij deel uit van het mondaine leven in Rome. Hij is er elke avond, op elk feestje, zijn scherpe geest wordt bejubeld en zijn gezelschap wordt opgezocht. Hij denkt echter met verbittering terug aan zijn gepassioneerde jeugdliefde en besluit na zijn vijfenzestigste verjaardag het schrijven weer op te pakken en op zoek te gaan naar de eigenlijke zin en schoonheid van het leven.

still uit La grande bellezza (2013)

Om op onze beurt een kleine ode aan deze prachtige film over Rome te geven, verzamelden we een aantal filmlocaties:

*de Fontana dell’Acqua Paola – de film begint met een kanonschot, zoals dat nog altijd elke dag om twaalf uur ’s middags klinkt vanaf de heuvel Gianicolo. Dan schakelen we over naar Il Fontanone, de zeventiende-eeuwse fontein van de Acqua Paola die de meeste inwoners van Rome veel liever is dan de beroemde Trevifontein…

*de Via Vittorio Veneto – de straat waar Fellini’s La dolce vita zich grotendeels afspeelt, is niet voor niets de set van een groot deel van de feesten van de Romeinse jetset in La grande bellezza. Het mondaine leven van Rome is nog altijd daar te vinden, niet meer aan de straat maar op een hip dakterras met uitzicht op het beroemde Martini-bord.

still uit La grande bellezza (2013)

*het Colosseum – Jep Gambardella geniet vanaf zijn dakterras van een dagelijkse theatershow die zijn weerga niet kent: zijn huis staat pal aan het Colosseum. Het dakterras bestaat echt, maar is helaas niet toegankelijk voor publiek…

*Parco degli Acquedotti – de volslagen idiote uitvoering van ‘experimenteel toneel’ die Jep Gambardella bijwoont omdat hij er als journalist verslag van moet doen, speelt zich af in het Parco degli Acquedotti, een park dat deel uitmaakt van het archeologische park van de Via Appia Antica.

*Sant’Agnese in Agone, Piazza Navona – nog een onwaarschijnlijk spectaculaire woning: een van de eerste vrouwen met wie we Jep Gambardella zien, blijkt pal aan Piazza Navona te wonen, naast de kerk Sant’Agnese in Agone.

*het sleutelgat van de Aventijn – de tocht die Jep en Ramona maken met ‘de man die alle sleutels van Rome bezit’ is misschien niet erg realistisch, maar wel leuk om te volgen. Ze beginnen op Piazza dei Cavalieri di Malta, bij het beroemde sleutelgat van de Aventijn. Waar wij – als gewone toeristen – echter alleen door het sleutelgat mogen turen, gaan de deuren voor Jep en Ramona open…

*de Capitolijnse Musea – Marforio, het grote beeld dat ook op de filmposter van La grande bellezza prijkt, is te vinden in een van de palazzi op het Capitool, waar tegenwoordig de Capitolijnse Musea gevestigd zijn. In hun tocht door de gangen van het museum passeren Jep en Ramona onder andere de beroemde beelden De Stervende Galliër en de Capitolijnse Venus.

*Palazzo Barberini – in de film lijkt het alsof ook het schilderij waar Jep enige tijd bij stil blijft staan in de Capitolijnse Musea te vinden is. In werkelijkheid hangt La Fornarina, het schilderij waarop de vermeende minnares van Rafaël staat afgebeeld, in een heel ander deel van de stad, in het Palazzo Barberini.

*Palazzo Spada – de architecten die Rome tussen de vijftiende en de zeventiende eeuw vorm gaven, schiepen er plezier in mensen op het verkeerde been te zetten. Borromini bijvoorbeeld, in de Galleria Spada. Het lijkt een ontzettend lange galerij, maar loop naar binnen en je zult merken dat je je eigen ogen niet altijd kunt geloven…

*Galleria Borghese – de nachtelijke tocht van Jep en Ramona eindigt in de tuinen van de Galleria Borghese, in het park van de Villa Borghese, waar ze de zon zien opkomen.

*Bramantes tempeltje (San Pietro in Montorio) – een wellicht wat moeilijker te duiden scène speelt zich af bij de San Pietro in Montorio, waar een klein kind zich heeft weten te verstoppen voor haar moeder. Waar precies? In il tempietto, het kleine tempeltje dat werd ontworpen door Bramante.

*Thermen van Caracalla – in La grande bellezza staat er op een gegeven moment een giraf tussen de Romeinse ruïnes. We bevinden ons dan tussen de overblijfselen van de thermen van de Romeinse keizer Caracalla, even ten zuiden van het Colosseum.

To Rome with Love – Woody Allens ode aan Rome
In 2012 bracht Woody Allen zijn cinematografische ode aan Rome. To Rome with Love, met in de hoofdrol niemand minder dan de Eeuwige Stad, heeft stevige kritieken te verduren gekregen. Het verhaal is inderdaad flinterdun, maar de prachtige beelden van Rome en de heerlijke muziek maken veel goed.

Wie To Rome with Love kijkt en zich niet al teveel bekommert om de diepgang van de verhaallijnen, raakt met elk beeld verliefder op de stad Rome en op haar monumenten, haar inwoners, haar kleurrijke verschijning, haar schilderachtige doorkijkjes en panorama’s.

Woody Allen tijdens de opnames van To Rome with Love
(foto: Lucky Team Studio)

De film vertelt, in elkaar steeds afwisselende vorm, vier nogal absurde verhalen die soms over de liefde gaan en die zich allemaal gelijktijdig afspelen in Rome. Het geheel wordt ingeleid door een Italiaanse verkeersagent op Piazza Venezia, het drukke verkeersplein aan de voet van het Vittoriano.

Een route die alle filmlocaties naloopt is bijna niet te maken: de hoofdrolspelers komen zo ongeveer overal in Rome terecht. Op de trappen van het Capitool, bij de Trevifontein, bij het beroemde Caffè della Pace (dat nu helaas gesloten is), aan het laghetto (meertje) in de Villa Borghese: To Rome with Love kijken is kriskras door de Eeuwige Stad reizen en steeds een beetje verliefder worden…

Nog meer films met Rome als decor

Kun je geen genoeg krijgen van Rome op het witte doek? We tippen nog een hele lijst met films die zich (deels) afspelen in Rome.

films & series uit de jaren 2000-2018
All Roads Lead to Rome (2016) | Angels & Demons (2009) | Aurelio Zen (2011-2016) | Baciami ancora (2010) | Dogman (2018) | Eat Pray Love (2010) | Gente di Roma (2003) | Gladiator (2000) | Habemus Papam (2011) | Il grande sogno (2011) | La finestra di fronte (2003) | La tigre e la neve (2005) | Le cose che restano (2010) | Mission: Impossible III (2006) | My Name is Nobody (2017) | Ocean’s Twelve (2004) | Pranzo di Ferragosto (2008) | Romanzo criminale (2008) | Rome (BBC-serie, 2005) | Sacro GRA (2013) | Spectre (2015) | Suburra (2015) | The Borgias (2011) | The Place (2017) | The Young Pope (2016) | Tre metri sopra il cielo (2004)

still uit Suburra (2015)still uit The Young Pope (2016)

films uit de jaren zeventig, tachtig en negentig
Brutti sporchi e cattivi (1976) | C’eravamo tanto amati (1974) | Ginger e Fred (1986) | Novecento (1976) | Roma (1972) | The Talented Mr. Ripley (1999)

films uit de jaren veertig, vijftig en zestig
Accattone (1961) | Ben Hur (1959) | Il Boom (1963) | I soliti ignoti (1958) | La banda degli onesti (1956) | Ladri di biciclette (1948) | L’Eclisse (1962) | Le notti di Cabiria (1957) | Mamma Roma (1962) | Quo Vadis (1951) | Roma città aperta (1945) | Satyricon (1969) | Spartacus (1960) | The Girl Who Knew Too Much (1963) | Three Coins in the Fountain (1954) | Uccellacci e uccellini (1966) | Un americano a Roma (1954)

Een aantal van deze films is via deze link te koop bij bol.com, maar een groot aantal is slechts nog tweedehands of via de bibliotheek verkrijgbaar.

2x per week Italiaanse inspiratie

Meld je aan voor de Ciao tutti nieuwsbrief - en ontvang de digitale editie van onze City Walk Klassiek Rome als cadeautje:

Ontdek onze droomplekken in Italië!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *