Ga op pad met onze City Walks!

Mijn leven op twee pallets

Carlijn de Nijs woont sinds kort in Brindisi, in de hak van de laars, met haar grote liefde Remo. Aan Ciao tutti vertelt ze hoe ze geniet van haar nieuwe leven in Brindisi:

‘Wat een vreemde gewaarwording: je hele hebben en houden op twee pallets, klaar voor de verhuizing. Of ja… alle spullen die je dénkt nodig te hebben. Want nu blijkt: meer dan de helft had ik eigenlijk net zo goed weg kunnen mikken. Mijn spullen staan namelijk, een jaar na mijn ‘emigratie’, nog steeds opgeslagen in het onbewoonde huis van mijn schoonouders. Ik ‘leef’ dus inderdaad al een jaar uit mijn koffer en misschien nog een doos met wat kleding. O ja, en mijn computer natuurlijk.

pallets-emigratie-Italië

Ik zou niet weten wat er ook alweer allemaal in die dozen zit. En dat terwijl ik een jaar geleden met veel pijn in mijn hart en bijna tranen in mijn ogen mijn spullen stond te verkopen op (toen nog) Koninginnedag. Hakken die ik nog had gedragen op een feestje van een of ander Vodka-merk op een dakterras in Sydney, dat ene jurkje dat ik aan had toen ik Remo voor het eerst ontmoette, dat boek dat ik ooit had gekregen van een schoolvriendin omdat de hoofdpersoon haar aan mij deed denken… Allemaal spullen die ik echt niet meer ‘nodig’ had of gebruikte/aan deed en dus van de ‘meenemen-naar-Italië-lijst’ waren afgehaald, maar die toch een soort van emotionele waarde hadden. En die ik met veel, heel veel pijn in mijn hart weg deed voor vijftig cent tot een euro. Ai…

Eenmaal aangekomen in Brindisi, wilde ik zo snel mogelijk ‘toegang’ tot de spullen die de selectie wel hadden gehaald. ‘Want ik kan echt niet zonder al die dingen.’ Alleen… waar laat je het allemaal? Op een al volledig ingerichte vijftig vierkante meter, zonder veel kastruimte? Dat gaat dus niet. En dus wachtte ik maar met die spullen. Totdat we een ander huis zouden hebben. Dat kwam er. Bijna. Net niet helemaal. En dus staan die spullen er nog. Denk ik.

Spullen zijn maar spullen
Nee, spullen mis ik niet. Het zijn immers maar spullen. Na een jaar in Brindisi kan ik wel zeggen dat ik Nederland ook niet echt mis. Het enige dat ik mis zijn mijn vriendinnen, mijn familie en collega’s. Op het vliegveld zwaaiden ze me op 2 juni 2014 uit. Samen met de crew van het tv-programma Grenzeloos Verliefd die een aflevering maakten van ons ‘liefdesverhaal’ (hier kijk je de aflevering terug).

Grenzeloos-Verliefd-Screenshot

Het was gek, want het voelde niet echt als weg gaan, als emigreren. Daarnaast had bijna iedereen al een ticket geboekt om me zo snel mogelijk op te komen zoeken. En dat doen ze een jaar later nog steeds. Gelukkig!

Nu jullie na deze en mijn vorige blogs weten hoe ik verliefd werd en vervolgens in Italië terecht ben gekomen, zal ik wat meer gaan schrijven over dingen die mij hier in Brindisi opvallen, leuke dingen die ik mee maak, mooie plaatsen waar ik graag wat over vertel, etc. Heb je suggesties? Laat die dan achter in de comments!’

Brindisi

Hoe overleef je als lange blonde dame in het zuiden? Je leest het op Carlijns website Bionda in Italia (letterlijk vertaald: ‘blondje in Italië’). Op deze Ciao tutti-pagina vind je meer informatie over haar B&B (B&B del Teatro in Brindisi).

Ontdek onze droomplekken in Italië!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *