jan 20

Ferragamo is niet het enige modemuseum in Florence. Sinds eind vorig jaar kun je in de stad ook de geschiedenis van Gucci bewonderen. Het in oktober geopende museum in het enorme Palazzo della Mercanzia, aan Piazza della Signoria, toont de 90-jarige geschiedenis van het merk in alle mogelijke facetten.

Het museum beslaat maar liefst 1.700 vierkante meter en telt drie verschillende verdiepingen. Op de begane grond vind je het Gucci-café, een boekwinkel en een Icon Store waar je tassen, accessores en sieraden kunt kopen die speciaal voor het museum zijn ontworpen. Deze onderdelen zijn vrij toegankelijk. Voor het museum zelf moet je een kaartje kopen, maar dat is alleen al vanwege de behuizing de moeite waard.

Een tocht door het museum begint, net als de geschiedenis van Gucci, met de befaamde koffers en andere reisaccessoires. Op de eerste verdieping kun je je vergapen aan tassen en avondkleding, veelal gedragen en geshowd door beroemdheden. Op deze etage vind je ook Flora World, met het bekende Gucci Flora design dat in de jaren zestig door Vittorio Accornero is ontworpen en in 2005 helemaal is gerestyled door niemand minder dan Frida Giannini. De tweede verdieping van het museum is gewijd aan het bekende Gucci-monogram GG. Hier vind je eveneens de lifestyle- en sportruimte met onder meer een Gucci-picknickmand, -schaakspel, -kaarten en –sportitems.

Nog modieuzer is het museum dat Valentino recent opende. Niet alleen vanwege de collectie, maar ook en vooral omdat het een virtueel museum is. Een museum op internet dus, dat je gewoon thuis kunt bezoeken wanneer je maar wil. Het Valentino Garavani Virtual Museum, zoals de volledige naam van het online modemuseum luidt, is via deze link helemaal gratis en voor niets te downloaden.

Als je dat eenmaal hebt gedaan, maak je een virtuele wandeling langs circa 300 creaties, die je van alle kanten kunt bekijken en die allemaal van uitleg zijn voorzien. Hoe werd de jurk gemaakt, waar werd de creatie voor het eerst geshowd en wie was de gelukkige drager? Een van de topstukken is de jurk waarin Jackie Kennedy in 1968 met Aristoteles Onassis in het huwelijk trad. Je kunt de stof voor je gevoel bijna aanraken, en stapt in je verbeelding zo in haar schoenen…

Daarnaast omvat het museum ruim vijfduizend schetsen die Valentino gedurende zijn vijftig jarige carrière tekende, bijna honderd modeshows en een uitgebreide verzameling Valentino-foto’s en –campagnes.

Het is maar goed dat de modegoeroe hiervoor geen ruimte hoeft te huren in een van de dure palazzi in Florence, Rome of Milaan. Als het museum echt zou zijn gebouwd, zou het namelijk ruim 10.000 vierkante meter beslaan…

Al is het wel jammer dat je nu niet, zoals in het Gucci-museum, na een wandeling langs de collectie kunt neerstrijken in het museumcafé, om heerlijk te mijmeren over de verrassende creaties en na te genieten de inspirerende energie die zo’n museumbezoek altijd oplevert. Die stop ik nu, een beetje vervreemd na zo’n virtueel museumbezoek, dan maar in een virtueel blogstukje. En als jullie dan allemaal het museum bezoeken, kunnen we toch nog samen napraten! Ci vediamo da Valentino!

Getagd met:
jan 16

Voor de laatste rustplaats van Galileo Galileo reizen we naar Florence. Hier ligt de grote wetenschapper begraven in de Santa Croce, net als Michelangelo en Machiavelli. De plek waar nu zijn grafmonument herrijst, is echter niet de plek waar Galileo oorspronkelijk te ruste werd gelegd.

Galileo Galilei stierf op 8 januari 1642, na een langdurig ziekbed. Zijn wens was begraven te worden in de Santa Croce-kerk, en dan uiteraard in het familiegraf van de Galilei’s dat zich aan de linkerzijde van het enorme schip bevond. De groothertog van Toscane, Ferdinand II, wilde graag tegemoet komen aan deze laatste wens en Galileo een mooie uitvaart bezorgen. Hij werd echter teruggefloten door paus Urbanus VIII. Die liet vanuit Rome weten dat een luisterrijke begrafenis en een grafmonument in het schip van de Santa Croce veel te veel eer waren voor iemand die tijdens zijn leven zo sterk tegen de leer van de kerk was ingegaan. Dat zou een belediging zijn voor het pauselijk gezag.

Galileo werd uiteindelijk wel in de Santa Croce begraven, maar dan in een klein kamertje naast de achteraf gelegen Cappella dei Novizi. Bijna honderd jaar later, in 1737, werd hij echt in ere hersteld en kreeg hij alsnog een praalgraf in de basiliek. Er werd een indrukwekkende plechtigheid georganiseerd waarbij zijn stoffelijke resten opnieuw werden begraven.

Galileo rust nu in een schitterend praalgraf, tussen het eerste en het tweede altaar aan de linkermuur. Het ontwerp van het gehele grafmonument is van Giulio Foggini, maar deze kunstenaar ontwierp niet de beelden die op het graf te zien zijn. De buste van Galileo is van Giovanni Battista Foggini. Het beeld links, dat de astronomie voorstelt, is van de hand van Vincenzo Foggini, terwijl het beeld rechts, symbool voor de meetkunde, van Girolamo Ticciati is.

In hetzelfde graf liggen nog twee andere personen begraven; Vincenzo Viviani, een leerling van de natuurkundige, en een jonge vrouw, waarschijnlijk Galileo’s lievelingsdochter Virginia (die als zuster Maria Celeste in het klooster leefde – zie ook het stukje van 15 januari 2012).

Nog een luguber detail: tijdens de opgraving van Galileo’s lichaam in de Santa Croce werden om onverklaarbare redenen de duim en de middelvinger van zijn rechterhand afgehakt. Jarenlang waren deze vingers zoek, totdat ze tijdens een veiling boven water kwamen. De duim en de middelvinger bleken inderdaad van het genie Galileo te zijn. Na deze proeve van bekwaamheid kregen ze een plekje in het Museo Galileo, vlak bij de Galleria degli Uffizi, waar Galileo’s standbeeld nog altijd over de hoofden van de Florentijnen en toeristen uitkijkt.

Getagd met:
aug 12

Al wandelend door Milaan raadpleeg ik regelmatig een van de vele reisgidsen die ik altijd en overal mee naartoe neem. Terwijl ik op zoek ben naar de informatie over het museum Poldi Pezzoli en daardoor meer oog heb voor de gids dan voor de omgeving, bots ik tegen iemand die net zo verdiept is in zijn iPhone als ik in mijn gids. Ik verontschuldig me, maar hij wuift het weg en zegt dat dat regelmatig gebeurt met al die toeristen hier in de stad.

Hij wijst op mijn gids en vraagt of dat nu wel handig is, zo’n papieren gids waarin je van hot naar her bladert. Hij toont met enige trots zijn iPhone, en opent een app die volgens hem ‘alles wat er in Milaan te zien en te doen is laat zien’. Nieuwsgierig kijk ik met hem mee en ik kan niet anders dan hem gelijk geven. Allerlei musea, restaurants, bed&breakfasts, bezienswaardigheden, kerken, koffiebarretjes, theaters en winkels rollen over het scherm.

Hongerig naar al die nieuwe plekken download ik de app, met de welluidende titel Marvelous Milan&More. Ik bestel een koffie in een nabij gelegen koffiebarretje en ga digitaal op onderzoek uit in de stad en de nabije omgeving, zoals Pavia, Cremona en het wijnbouwgebied de Oltrepò Pavese.

De ruim 350 artikelen zijn onderverdeeld in categorieën als accommodatie, aperitivo, kunst, cafés, kerken, mode & design, museums, parken, winkels en pleinen. De app bevat daarnaast 2200 (!) verschillende foto’s, die je een meer dan goed beeld geven van wat je te wachten staat. Het enige nadeel van al dat moois is dat een bezoek aan Milaan zoveel mogelijkheden herbergt, dat je bijna niet meer weet wat je moet kiezen.

Gelukkig ontbreekt ook het Museum Poldi Pezzoli niet. Dit particuliere museum werd gesticht door de edelman Gian Giacomo Poldi Pezzoli, in die tijd de meest begeerde vrijgezel van Milaan. Zijn woonhuis werd in 1881 voor het eerst opengesteld voor publiek. Het gebouw is een perfect voorbeeld van een laat negentiende-eeuws Milanees herenhuis, met een grote collectie schilderijen, beelden, wapens, glas en textiel.

  

Het museum is bijzonder trots op een mantel uit de vijftiende eeuw met Florentijns borduurwerk dat de kroning van Maria verbeeldt, naar een tekening van Botticelli. Ook is het museum in het bezit van een Maria met Kind van Botticelli en een van Andrea Mantegna. Meer dan een bezoek waard dus, maar dat geldt eigenlijk voor alle items die in de app zijn opgenomen.

Een paar dagen Milaan is dan ook eigenlijk veel te kort om al het moois dat in de app is opgenomen te zien, te doen en te beleven. Gelukkig wil het toeval dat de app Marvelous Milan & More is gemaakt door een Nederlander die nu in Italië woont, waar hij samen met zijn partner een vakantievilla beheert, Villa I Due Padroni. Ideaal dus voor iedereen die alle in de app genoemde attracties en bezienswaardigheden wil uitproberen, maar niet in het drukke centrum van Milaan wil overnachten.

Villa I Due Padroni ligt in de heuvels van de prachtige Oltrepò Pavese, zo’n 70 km ten zuiden van Milaan. Deze streek is het wijnbouwgebied van Lombardije en kenmerkt zich door een afwisseling van eeuwenoude dorpjes, kastelen, wijngaarden, bossen en, uiteraard, cantina’s waar je de bruisende Bonarda, Barbera en de sprankelende Pinot Nero zelf kunt gaan proeven.

De Oltrepò Pavese is door buitenlandse toeristen nog amper ontdekt. Wat je hier gaat ervaren is Italië zoals Italië bedoeld is. Dit is ‘Italië unplugged,’ aldus eigenaar Stef. ‘Je logeert tussen de wijngaarden van onze buren en je kunt deze al wandelend zelf verkennen. Nergens staan hekken en niemand kijkt er vreemd van op als je je tussen de druivenranken begeeft. Integendeel, de wijnboeren zijn vriendelijk belangstellend en als je een beetje Italiaans spreekt, kun je je taalvaardigheid hier prima oefenen.’

Er zijn leuke wandelingen naar dorpjes in de omgeving, maar ook langere dagtochten zijn goed mogelijk. Het uitzicht over de glooiende groene heuvels (bij heel helder weer kun je zelfs de Alpen bewonderen) is vaak spectaculair. Voor getrainde wielrenners en mountainbikers is het hier een waar (klim-)paradijs. Een populaire wielerroute loopt direct langs de villa. En om onze bestemming niet te vergeten: je bent zo in Milaan, maar ook Genua, Parma en Piacenza) en het Garda- en Comomeer zijn snel te bereiken.

  

En dan de keuken! Doordat het gebied van de Oltrepò toeristisch weinig ontwikkeld is, krijg je hier nog het eten voorgezet dat een rasechte Italiaan geacht wordt lekker te vinden en die stelt hoge eisen! Op zondag wordt er vooral uitgebreid geluncht en die lunch bestaat uit vele gangen. Deze pranzo is dan ook de voornaamste zondagse activiteit van de Italiaan. Het is echt een aanrader om dat een keer te doen! Op wandelafstand van onze Villa ligt Azienda Agricola Bagarellum, het restaurant met de lekkerste zondagslunch van de hele provincie.

Kortom, een heerlijke uitvalsbasis om de app Marvelous Milan & More te testen!

Meer informatie over Villa I Due Padroni vind je via www.duepadroni.it. De app over Milaan is via deze link te downloaden in de AppStore.

jul 31

Fare una bella figura is, zoals je gisteren al kon lezen op Ciao tutti, een term die door Italianen vaak in de mond wordt genomen. Het heeft te maken met zowel je gedrag als allerlei kledingregels die nageleefd moeten worden.

In mijn eerste huis vlak bij de Spaanse Trappen in Rome zat ik vaak met verwondering te kijken naar alle verschillend geklede mensen die onder mijn raam voorbijliepen. Het was allemaal zo anders dan in Nederland, vele mannen strak in het pak en vele dames in een zwart mantelpakje, en dat op een gewone doordeweekse dag.

Vriendinnen uit Nederland kwamen langs om etalages te kijken. Ze pasten de ideeën die ze hier in Italië opdeden weer toe in Nederland, terwijl anderen zich lieten inspireren door de vele verschillende kledingstukken. Ze kochten koffers vol designerstoffen en maakten de dure kleding thuis na.

Tijdens de reizen die ik tot nu toe in Italië heb begeleid, was er weinig tijd om aandacht te besteden aan dit bijzondere fenomeen. Kleding moest het meestal afleggen tegen kerken en kunst. Maar Italië is ook het land van de mode en van het design! Vele grote ontwerpers zijn Italianen: denk aan Versace, Dolce e Gabbana, Armani… En zelfs de paus heeft een paar Prada-schoenen naast zijn bed staan!

Toen SRC-Cultuurvakanties mij vroeg om mijn droomreis op Italiaanse bodem op papier te zetten, wist ik dan ook gelijk wat me te doen stond: een reis organiseren rondom de hoogtepunten van de Italiaanse mode. Het resultaat mag er zijn, al zeg ik het zelf!

Tijdens de reis die ik heb mogen samenstellen maak je kennis met de grote Italiaanse namen in de modewereld, maar ook met de minder bekende ontwerpers. We verkennen de modewijken in Milaan, Florence en Rome. Maar we gaan natuurlijk niet alleen maar etalages kijken! Modeontwerpers hebben in de grote steden warenhuizen, cafés en restaurants ingericht.

Salvatore Ferragamo heeft zijn eigen schoenenmuseum in Florence, waar modellen van bekende filmsterren te bewonderen zijn. In Florence vind je ook Palazzo Pitti, waar we de geschiedenis in duiken met een bezoek aan de kostuumafdeling. In de stoffenfabriek die we zullen bezoeken, zie je hoe de stoffen voor deze kostuums tot stand komen en wat er allemaal bij komt kijken voor je zo’n pak kunt aantrekken.

We eindigen de reis in Rome, waar we niet alleen op onderzoek uitgaan naar de plaatsen waar de paus zijn kleding en schoenen koopt en waar Valentino zijn creaties ontwerpt, maar waar we ook gaan rondstruinen op de grootste vlooienmarkt van Rome, Porta Portese. Durf jij ’s avonds al je aanwinsten te showen aan je medereizigers?

Mocht je al staan te popelen om mee op reis te gaan naar de grootste modesteden in Italië: we vertrekken op 8 november 2010 en 10 januari 2011. Tijd genoeg dus om alvast flink te sparen, zodat je straks je garderobe flink uit kunt breiden. In januari zijn we trouwens precies in Italië ten tijde van i saldi, de grote uitverkoop!

Kijk voor het precieze dagprogramma, de kosten en meer informatie op www.src-cultuurvakanties.nl. Hopelijk tot in Milano!

Diane Kuster

preload preload preload