Ga op pad met onze City Walks!

Sprekende beelden in Rome

De ‘Club van de Goedgebekten’ bestaat, zoals ik eergisteren schreef, uit zes beelden. Pasquino en Abate Luigi zijn wellicht de bekendste, maar ook Il Babuino, Il Facchino, Madama Lucrezia en Marforio laten graag van zich horen.

De naam van deze laatste hebben we al even voorbij zien komen in het verhaal van Pasquino. Samen voerden zij vaak levendige discussies, waarbij de een nog spitsvondiger probeerde te zijn dan de ander. Over de komst van Napoleon en de negatieve gevolgen daarvan voor de stad, vroeg Pasquino Marforio het volgende:

‘Sono tutti ladri, i francesi?’
(Zijn alle Fransen dieven?)

Waarop Marforio antwoordde:

‘Tutti no, ma buona parte, si!’
(Niet allemaal, maar wel een goed deel, ja).

De toespeling op Napoleons achternaam moge duidelijk zijn!

Il Babuino, de Baviaan, dankt zijn naam aan het feit dat de Romeinen hem eerst maar lelijk vonden. Hoewel het beeld oorspronkelijk een Griekse Sileen moest voorstellen, vonden de inwoners van Rome het eerder op een aap lijken. De populariteit van het beeld hangt dan ook niet van zijn schoonheid af.

Het was kardinaal Dezza die de Sileen lang geleden als eerste respect betoonde. Deze kardinaal was namelijk zo bijziend dat hij de Sileen aanzag voor een heilige en elke keer als hij hem voorbijliep, nam hij uit eerbied zijn hoed af en deed hij een schietgebedje. Hierdoor verwierf het beeld een soort cultstatus bij de Romeinse bevolking. Na verloop van tijd werd Il Babuino zo populair dat de Via Paolina, waaraan hij gelegen was, werd omgedoopt tot de Via del Babuino. Tot hoe ver je het als lelijk beeld niet kunt schoppen!

Il Facchino, waarover ik al eerder schreef, komt er helaas iets minder gunstig vanaf. Deze fontein herinnert namelijk aan een dronken pakjesbezorger die zich nu niet meer tegoed mag doen aan wijn en andere alcoholische versnaperingen, maar zich met water tevreden moet stellen.

Het laatste sprekende beeld van de Club van de Goedgebekten is de enige dame in het gezelschap, Madama Lucrezia. Van origine was Madama Lucrezia een beeld van de godin Isis. Kardinaal Lorenzo Cybo, die rond het jaar 1500 kardinaal van de San Marco was, plaatste het beeld op het pleintje voor zijn kerk. Het beeld zou zijn naam te danken hebben aan Lucrezia d’Alagno, de minnares van koning Alfons V van Aragón, die het beeld van deze koning gekregen zou hebben. Hij had het echter vast niet cadeau gedaan als hij van tevoren had geweten hoeveel commentaar het beeld op alles en iedereen zou leveren…

Madama Lucrezia was en is volgens veel bronnen het minst spraakzaam. Toen de stad in 1798 door de Fransen werd ingenomen, viel ze om en stond er op haar rug te lezen: ‘Non ce la faccio piu’ – Ik kan niet meer. Gelukkig staat ze nu weer fier overeind en spreekt ze niet meer. Maar zoals een briefje op haar jurk zegt: ‘Als de beelden zwijgen, is het echt voorbij.’

Ontdek onze droomplekken in Italië!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *