Venetië

Venetië in de voetstappen van Willem de Mérode

Een bezoek aan Venetië staat garant voor nieuwe mysteries, nieuwe ontdekkingen, nieuwe avonturen. Je slaat een hoek om en ineens ontdek je een prachtig kerkje, een wonderlijk verhaal, een bijzonder monument. Zelfs op het reusachtige, drukke San Marcoplein stuit ik nog regelmatig op een mysterieus detail of een bijzonder verhaal. Gelukkig zijn er ook mysteries die al voor ons zijn ontdekt en onthuld. Zo vond ik een voor mij nog onbekend Venetiaans mysterie op de website www.merodeinvenetie.nl, die de voetstappen die de dichter Willem de Mérode in Venetië zette probeert vast te leggen. De website is een initiatief van Helma …

Lees meer »

Gemaskerd bal

Venetië is niet alleen de perfecte bestemming voor een paar dagen romantiek; het is tevens de meest bijzondere plek op aarde om carnaval te vieren. Als je houdt van traditie, mystiek en spektakel, dan moet je een keer aanwezig zijn geweest bij het Venetiaanse carnaval. Maar dan wel gemaskerd! Uiteraard kun je zo’n masker voor je je in het feestgedruis aanschaffen in een van de Venetiaanse souvenirwinkels of bij een echte maskermaker. Nog leuker is het echter om zelf een masker te maken. Op de website van Olga Dol kun je blanco maskers bestellen, die je dan thuis helemaal zelf vorm kunt …

Lees meer »

De meest romantische plek van Venetië

Vanaf vandaag verblijven we een week of twee in Venetië, de stad van de liefde. Wat is er nu romantischer dan vandaag door de smalle steegjes van La Serenissima struinen, je al warmend aan elkaar over de bruggetjes begeven of misschien wel een tochtje in een gondel maken? Hoewel heel Venetië een prachtig decor vormt voor een romantische Valentijnsdag, kan maar een plek de meest romantische zijn. En dat is op dit moment Punta della Dogana, het driehoekige uiteinde van de wijk Dorsoduro. Hier, net voorbij de Santa Maria della Salute, komt het Canal Grande samen met het Canale della …

Lees meer »

Toch even in een gondel

Venetië en gondels, ze zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Waar je ook over het water uitkijkt, vaak zie je zo’n zwarte, ranke boot opduiken – met naast een gondelier in gestreept shirt een groep toeristen en nu en dan zelfs een accordeonist die zijn repertoire beperkt tot O sole mio. Zie je ze in een rustig wijkje even niet op het water balanceren, dan weet je dat je echt de toeristische stukjes stad achter je hebt gelaten. De plek van de gondels wordt ingenomen door kleine bootjes van bewoners die een dagje naar het strand trekken, de vuilnisboot of gewoon …

Lees meer »

Gebroeders Van Eyck in eieren

Jan en Hubert Van Eyck, beter bekend als de gebroeders van Eyck, schilderden in 1432 Het Lam Gods, een altaarstuk dat zich in de Sint-Baafskathedraal in Gent bevindt. Dit Belgische meesterwerk inspireerde de Oekraïense kunstenaar Oksana Mas, die met haar ei-genzinnige bewerking ervan haar land vertegenwoordigt op de Biënnale in Venetië. Oksana Mas herschiep delen van het kunstwerk van de gebroeders Van Eyck, dit keer niet opgebouwd uit penseelstreken maar uit beschilderde houten paaseieren. 3.640.000 houten eieren, om precies te zijn, beschilderd door mensen uit 42 verschillende landen. Dat moet een hels karwei zijn geweest: eieren verzamelen, mensen vragen die …

Lees meer »

Het ‘juwelenkistje’ Santa Maria dei Miracoli

Vlak voor vertrek naar Venetië kreeg ik de vraag een aantal teksten te vertalen voor een bruidspaar dat eind deze maand in Venetië in het huwelijk zal treden. Het was niet zo veel tekst, dus ik besloot de opdracht aan te nemen en de tekst te vertalen op de plek waar de twee geliefden over een aantal weken vast ook zouden staan, het Campo dei Miracoli. Hier staat namelijk de kerk Santa Maria dei Miracoli, die door Venetianen ook wel de huwelijkskerk wordt genoemd. Luc Verhuyck, die we al kennen van zijn eerdere boeken SPQR en Firenze, met wetenswaardigheden over …

Lees meer »

Venetiaanse straatnamen

Hoewel ik gisteren nog een vrolijk stukje schreef over de charme van het verdwalen in Venetië, waren we het ’s middags, toen we echt niet meer wisten waar we waren en heel graag even naar het hotel wilden, wel zat. Hoewel je inderdaad de mooiste doorkijkjes ziet, de leukste mensen ontmoet en de meest bijzondere bruggetjes passeert, is het wel fijn als je op een bepaald moment iets herkenbaars tegenkomt. Maar helaas… Moe gewandeld en een beetje verhit bestelden we bij een buurtbarretje een lemon soda. Daarna zouden we dapper de terugtocht aanvaarden, en hopelijk snel een herkenningspunt vinden, zo …

Lees meer »

Verdwalen in Venetië

De komende dagen dwalen we door de straatjes en steegjes van Venetië. De bekende hoogtepunten zoals het Piazza San Marco en de Rialtobrug laten we zoveel mogelijk links liggen. We keren ons af van de toeristische trekpleisters en dwalen in plaats daarvan door de stille straatjes van de wijken Cannaregio, Castello en Dorsoduro. We eten niet in de restaurants met een toeristenmenu, maar doen ons tegoed aan de hapjes van de bacarì, de kleine wijnbarretjes. Onvermijdelijk verdwalen we een keer, tijdens onze zoektocht naar de mooiste, stilste, schilderachtigste straatjes, de bijzonderste bruggetjes en de prachtigste uitzichten op het water. Want …

Lees meer »

Een aperitivo als afscheid

Een echte Milanese traditie is fare aperitivo – een glas wijn of ander alcoholisch drankje drinken met daarbij een keur aan lekkere hapjes, van gevulde tomaatjes tot gefrituurde risottoballetjes, van aardappelkroketjes met mozzarella tot bruschetta, van allerlei vleeswaren tot de lekkerste kaas met balsamico. Vooral in de wijk Navigli vind je een keur aan barretjes en cafés waar je tot in de kleine uurtjes kunt genieten van een drankje en een keur aan hapjes. Dat ga ik vanavond, de laatste avond in Milaan, dan ook zeker doen. Maar eerst vertel ik jullie nog iets over de historie van deze bijzondere …

Lees meer »

Venezianamente

Nu het carnaval in Venetië echt is losgebarsten, ben ik even terug in Nederland – maar gelukkig wel voor allerlei Italiaanse activiteiten als boekpresentaties, Italia al Dente (zie Ciao tutti van 20 februari 2011) en meer spannende dingen, waarover ik later deze maand uitgebreid zal berichten. Ondanks het feit dat al deze dingen de heimwee naar Italië iets minder erg maken, merk ik dat ik in mijn hoofd nog heerlijk door de nauwe Venetiaanse straatjes wandel, op mijn zolderkamer nog steeds het klotsen van het water hoor en in plaats van de marktkooplui van de Albert Cuyp de vrolijke gondeliers …

Lees meer »

Naar San Michele met Otto Holzhaus

Naast het schrijven van de dagelijkse stukjes op Ciao tutti ben ik op dit moment druk bezig met het promotieplan voor Vroeg of laat komt het goed, een bundel met reisverhalen van Otto Holzhaus die in mei gaat verschijnen: Otto Holzhaus en zijn vrouw hebben zich jarenlang met grenzeloze nieuwsgierigheid in ongewisse avonturen gestort, in Kameroen en Laos, in Venezuela en Vietnam en overal daartussen. Hun niet zelden bizarre belevenissen stonden geregeld op de Achterpagina van NRC Handelsblad – het nationale erepodium voor kortestukjesschrijvers. Nu zijn deze stukjes (samen met een aantal nieuwe reisverhalen) voor het eerst verzameld, met als …

Lees meer »

Venetië: stedelijk museum of moderne stad?

Hoe mooi en sprookjesachtig Venetië ook is, zeker in de winter, je kunt je tijdens een bezoek aan La Serenissima niet onttrekken aan de problemen waarmee de stad te kampen heeft. Eergisteren schreef ik al over acqua alta, het hoge water dat de stad zo nu en dan overspoelt. Maar de stad heeft ook zwaar te leiden onder het toerisme, hoe dubbel dat misschien ook klinkt. Ruim twintig jaar geleden maakte men zich al zorgen over de grote gevolgen van het massatoerisme voor de stad en haar gebouwen. Zo schrijft Christian Bec in zijn Geschiedenis van Venetië: ‘Zelfs wanneer men …

Lees meer »

Acqua alta – de keerzijde van al dat water

‘Hoewel de getijden onmisbaar zijn voor het leven en voor het schoonhouden van de lagune, dus van Venetië, kunnen ze de stad soms behoorlijk bedreigen,’ aldus Christian Bec in zijn Geschiedenis van Venetië. ‘Op 4 november 1966 bereikte ten gevolge van welbekende oorzaken (de toenemende grondverzakking, de conjunctie van maan en zon, de resonantie van de getijden diep in de Adriatische Golf, overvloedige regen, daling van de luchtdruk, zuidzuidwestenwinden enz.) de vloed (acqua alta) een catastrofale hoogte: 1,94 meter boven het gemiddelde peil. Venetië was vierentwintig uur overstroomd en bijna door het water verzwolgen.’ Sindsdien doet Venetie er alles aan …

Lees meer »

In de voetsporen van Casanova

Nadat ik gisteren de laatste pagina van Een schitterend gebrek had omgeslagen, wandelde ik door de smalle Venetiaanse steegjes terug naar mijn appartement. Ik werd nog een beetje in beslag genomen door het verhaal, maar werd ook steeds nieuwsgieriger naar de sporen die Casanova in Venetië heeft achtergelaten. Waar woonde hij, wat deed hij, wat waren zijn favoriete plekken? De volgende dag ga ik al vroeg ontbijten in het barretje twee bruggetjes verderop. Ik vraag de barman of hij misschien meer weet van de Venetiaanse voetstappen van Casanova. Hij antwoordt lachend dat hij helaas meer verstand van koffie heeft dan …

Lees meer »

Als ik Venetië een uur aan jou kon geven…

‘Ik word wakker van de geur van koffie en een pas geschoren Venetiaan. Hij staat aan het bed met een blad waarop een klein gehavend mokapotje staat, stomend en wel, kopjes, lepeltjes en suiker in een zak, Ik ben ontzet door hoe het huis er in het ochtendlicht uitziet, maar hij staat te stralen. We besluiten twee uur lang te werken, dat alle orde die we aan de chaos kunnen ontworstelen  genoeg is voor de eerste dag. Om elf uur rennen we de trap af. Hij wil naar Torcello, waar we kunnen uitrusten en praten en alleen kunnen zijn, zegt …

Lees meer »

Bellini: een cocktail van prosecco en perzik

Giuseppe Cipriani bedacht niet alleen de carpaccio, maar ook de wereldberoemde cocktail van prosecco en perzik: Bellini. Ook dit drankje noemde hij overigens, net als de carpaccio, naar een Venetiaanse schilder; Giovanni Bellini. Bellini werd geboren in een schildersfamilie en groeide als het ware op met een penseel in zijn hand. Giovanni begon als leerling in het atelier van zijn vader, Jacopo Bellini, die in een vrij strakke, icoonachtige stijl schilderde. Giovanni’s vader was echter niet zijn belangrijkste leermeester. Die rol was weggelegd voor Andrea Mantegna, die getrouwd was met de zus van Bellini. Van hem leerde Bellini pas echt …

Lees meer »

De feniks, Verdi en Vivaldi

‘We voeren in de schemering met onze motorboot van de Piazzetta naar de in het water eindigende trappen van La Fenice. Personeel in livrei hielp ons uit de boot. De stijve witheid van mijn kleren in de duister wordende avondschemering van Venetië en het buitenlicht en de maan en het gemurmel van het water en de zoete, opgewarmde vochtigheid van de bries en daarna het licht in het theater terwijl Carlo mijn hand vasthield, hij had me opgeëist… dat is nu liefde… En mijn verzet toen hij stevig mijn hand vastgreep en ik mijn greep naar de hand van mijn …

Lees meer »

Miró’s Nederlandse interieur in Venetië

Ook het Guggenheim Museum ligt, net als de Gallerie dell’Accademia, in de wijk Dorsoduro. Toen Peggy Guggenheim, de nicht van de oprichter van de Guggenheim Foundation, zich in Venetië vestigde, was de hele stad in rep en roer. Er moest en zou een passend palazzo voor haar en haar kunstwerken gevonden worden. Aangezien Peggy Guggenheim als stelregel had dat een dag zonder de aankoop van een mooi kunstwerk eigenlijk een verloren dag was, was dit nog geen sinecure. Want waar breng je zo’n enorme kunstcollectie onder? Uiteindelijk lukte dat en werd het Palazzo Venier dei Leoni aan Guggenheim toegekend. Guggenheim …

Lees meer »

Een reis door vijfhonderd jaar Venetiaanse schilderkunst

Zoals gisteren al te lezen was op Ciao tutti, is de wijk Dorsoduro de meest kunstzinnige wijk van Venetië. Dat is onder andere te danken aan de aanwezigheid van de Galleria dell’Accademia, waar de zalen vol hangen met de meest schitterende werken van Venetiaanse meesters. De Galleria dell’Accademia maakt deel uit van de Accademia di Belle Arti, de Academie voor Schone Kunsten. Dat we hier vandaag de dag een groot deel van het werk van de Venetiaanse meesters kunnen bewonderen, hebben we eigenlijk te danken aan Napoleon. Hij gaf in 1807 het bevel talrijke kerken en religieuze instellingen op te …

Lees meer »

Dorsoduro – de levendigste wijk van Venetië

Na een weekendje Rome zijn we weer terug in Venetië en wel in de wijk Dorsoduro. De wijk is vernoemd naar de zandbank die precies op deze plek uit het water van de lagune omhoog stak, en die door de inwoners van andere delen van de stad dorso duro, harde rug, werd genoemd. Toen bleek dat de zandbank maar zelden onder water liep, waren de eerste nederzettingen al snel een feit – en was Venetië een wijk rijker. Dorsoduro is in de loop der tijd uitgegroeid tot een van de meest kunstzinnige wijken van de stad. Niet alleen vind je …

Lees meer »