Je zocht naar: "wijn"

Bij de Dolomieten denk je direct aan ruige en steile rotspartijen die hoog boven het groene berglandschap uitsteken. De bergketen, die sinds 2009 op de Werelderfgoedlijst van Unesco prijkt, is voor velen het mooiste berggebied van Europa. De misschien wel bekendste pieken zijn die van de Tre Cime di Lavaredo (of de Drei Zinnen). Erwin neemt je mee op een wandeling rond deze indrukwekkende rotsformatie op de grens van de regio’s Trentino-Alto Adige en Veneto. Erwin: ‘Het is nog vroeg als ik vertrek naar de Tre Cime di Lavaredo (of de Drei Zinnen, zoals de bergformatie in het Duits heet). Mijn bestemming is Rifugio Auronzo, aan de zuidkant van de berg net onder de indrukwekkende rotspieken, waar de parkeerplaats is. Onderweg vang ik al de eerste blik op van de toppen van de Tre Cime di Lavaredo, maar ze zijn nog ver weg. Eenmaal onder aan de berg moet ik eerst een toegangskaartje aanschaffen om toegang te krijgen tot de weg naar de top van de berg. De wandelingen rond de Tre Cime...

Als je aan Florence denkt, denk je waarschijnlijk eerder aan majestueuze gebouwen dan aan fonteinen. Toch heeft deze stad naast de Duomo, het Palazzo Vecchio, de Galleria degli Uffizi en het Palazzo Pitti ook heel wat waterspektakel te bieden. Je moet alleen wel weten waar je precies moet zijn om het water in de fonteinen te horen klateren en dolfijnen kopje onder te zien gaan. Een putto met dolfijn in het Palazzo Vecchio Voor onze lievelingsfontein in Florence moet je even de cortile, binnenhof, van het Palazzo Vecchio induiken, achter de marmeren schouders van Michelangelo’s David (deze cortile is gratis toegankelijk). Hier bewonder je schitterende fresco’s en een kleine maar zeer vertederende fontein, gesierd door een putto die een dolfijn draagt. Een van de mooiste plekjes van Florence! met dank aan Stefano Cellai voor een aantal foto’s De ‘mislukte’ Neptunusfontein op het Piazza della Signoria Buiten het Palazzo Vecchio staat een veel grotere fontein: de Fontana del...

Jessica verkende onlangs de Majella, het prachtige natuurgebied in het binnenland van Pescara, in de regio Abruzzo. In haar eerste blog over deze streek nam ze je al mee naar Agriturismo Pietrantica, Eremo di Santo Spirito en camping Dimore Montane. In deze blog vertelt ze over de abdij van San Martino, Guardiagrele en het bouwen met terra cruda. Jessica: ‘Aan de oostkant van de Majella ligt het natuurreservaat Fara San Martino Palombaro (dat zijn naam dankt aan de twee gemeenten waar het park in ligt). Tegen de lichtgrijze, soms haast witte rotsen groeien onder andere de lariks, de steeneik, jeneverbessen en in het voorjaar natuurlijk ook wat klaprozen. De kliffen zijn hier scherp, de kloven diep. De abdij van San Martino Op een van de meest kenmerkende plekken in dit reservaat, in de Fara San Martino-kloof, hebben mens en natuur eeuwen geleden een lucratieve deal gesloten. Over deze kloof heersten namelijk ooit de monniken van de abdij van San Martino, die in de negende eeuw ter...

Piero della Francesca vereeuwigde de hertog van Urbino en zijn vrouw in de vijftiende eeuw op een prachtig dubbelportret. Je kunt dit kunstwerkje tegenwoordig bewonderen in de Galleria degli Uffizi in Florence, maar ook in de hal van Bed & Breakfast Montancourt in Middelburg, waar een prachtige fotoreproductie op groot formaat hangt. Saskia logeerde een nachtje bij deze B&B en ontdekte dankzij straatfotograaf & spiegelreflexkunstenaar Silvia Koning, die samen met haar man Wim de B&B runt, welke band Middelburg onderhoudt met Urbino en Rome. Federico da Montefeltro Federico da Montefeltro werd in 1422 geboren, als buitenechtelijke zoon van hertog Guidantonio da Montefeltro. Ondanks het feit dat Guidantonio ook een zoon binnen zijn huwelijk wist te verwekken, wees hij Federico aan als zijn opvolger als condottiere. Een taak die Federico op het lijf geschreven was; hij werd een van de beste legeraanvoerders van zijn tijd. Hij vocht onder meer in opdracht van de machtige familie Sforza...

Een bezoek aan het romantische eiland Capri mag tijdens een stedentrip Napels eigenlijk niet ontbreken. Het eiland is sprookjesachtig mooi (zeker als je de gebaande paden verlaat en in de voetsporen van de Romeinse keizers treedt) en alleen de prachtige vergezichten zijn voor veel toeristen al reden genoeg om op de boot te stappen. Hoewel het eiland de naam heeft heel chique te zijn, is het met name buiten de zomermaanden ook een ideale wandelbestemming (zoals je in deze blog kunt lezen). Ook culinair gezien is een bezoek aan Capri genieten. Zeker als je bij een van de locals thuis aan de slag kunt om samen een maaltijd te bereiden. Zo proef je echt een puur stukje Capri. Samen in de pannen roeren in de keuken van een eilandbewoner is dé manier om Capri en haar rijke culinaire tradities echt te leren kennen. Felicia laat je daarom graag kennismaken met Stefanie, die je graag verwelkomt in The Blue Kitchen. Magisch Matermania Felicia: ‘Achter het drukbezochte Piazzetta kom je in de...

Het is misschien wel het beroemdste liefdesverhaal ter wereld: dat van Romeo en Julia (of Giulia, zoals haar Italiaanse naam luidt) – twee jonge geliefden die, door hun onmogelijke en verboden liefde voor elkaar, een einde aan hun leven maken. Hun verhaal werd bekend dankzij Shakespeare, die dit meesterlijke toneelstuk rond 1595 optekende. Het speelt zich af in Verona, waar je nog altijd het huis van Giulia kunt bewonderen, met het beroemde balkonnetje. Giulia’s bronzen borst Ook Ciao tutti’s Elbrich is er in haar jeugd geweest. Elbrich: ‘Ik kan me vooral het mooie bronzen standbeeld van Giulia op de binnenplaats herinneren. Mijn nieuwsgierigheid werd gewekt door de glimmende rechterborst van Giulia. Men beweerde dat het strelen van de borst je eeuwige liefde en geluk zou brengen. Ik kon het natuurlijk niet laten de borst van Giulia aan te raken, want wie wil dat nu niet, gelukkig zijn en de ware liefde vinden? Op dat moment had ik nooit kunnen bedenken dat de liefde me jaren...

Sinds de zomer van 2021 kun je een bijzondere treinreis maken in Italië. Ter nagedachtenis aan Dantes dood, die in 2021 precies zevenhonderd jaar geleden was, tuft Il Treno di Dante, de trein van Dante, door het prachtige landschap van Toscane en Emilia-Romagna. foto: Il Treno di Dante De trein bestaat uit een aantal historische rijtuigen met een prachtig houten interieur. Je vertrekt vanuit Florence, waar Dante in 1265 werd geboren. Eindbestemming is Ravenna, de stad waar Dante zijn laatste levensjaren doorbracht, waar hij zijn beroemde meesterwerk La Divina Commedia voltooide en waar hij in 1321 zijn laatste adem uitblies. Onderweg stopt de Treno di Dante in Borgo San Lorenzo en Marradi, twee pittoreske plaatsjes in de Mugello, een groen gebied in het noordoosten van Toscane. Eenmaal over de grens met Emilia-Romagna houdt Dantes trein nog halt in Brisighella en in Faenza. foto’s: Il Treno di Dante Historische spoorlijn van Florence naar Ravenna De route voert over een historische...

In 2003 studeerde Saskia een zomer in Florence. Saskia: ‘Vanuit het raam van het klaslokaal kon je de koepel van de Duomo bijna aanraken. Het was elke ochtend weer een magisch moment, als ik van mijn appartement iets ten noorden van het centrum naar de taalschool wandelde en de koepel al van verre kon ontwaren. In mijn tas zat, naast mijn schriften vol Italiaanse woorden, zinnen en grammaticaregels, steevast het boek De koepel van Brunelleschi van Ross King. Een prachtig boek, maar helemaal als je het met uitzicht op die koepel kan lezen. Het laatste hoofdstuk las ik ín de campanile, de klokkentoren, van Giotto, die direct naast de Duomo staat en dus een uniek uitzicht op de koepel biedt. Langzaam klom ik naar boven, met op elke verdieping een pauze om een stukje te lezen (en op adem te komen…).’ Nu is er – eindelijk! – een nieuw boek van Ross King met Florence in de hoofdrol: De boekhandelaar van Florence. Saskia: ‘Hoewel ik het boek nu niet in Florence kan lezen, was ik...

Een van de opvallendste dingen in Venetië – zo vinden wij althans- is dat je er geen verkeersgeluiden hoort zoals we die in Amsterdam gewend zijn. Geen rinkelende trams, toeterende auto’s of bellende fietsers. Hier in Venetië is het veel stiller. Op het geluid van de gemotoriseerde vaporetti en andere boten op het Canal Grande na, hoor je nauwelijks verkeer – gewoonweg omdat het er niet is. Dat dachten we althans, tot we afgelopen week een auto over het Canal Grande zagen rijden. Met eigen ogen, want anders zouden we het niet hebben geloofd. We moesten een paar keer met onze ogen knipperen. We hadden maar een half glas wijn gedronken bij de lunch, maar we dachten even dat de alcohol in combinatie met de warmte met ons op de loop ging. Niets bleek echter minder waar, daar op het Canal Grande reed (of dreef, of dobberde) een Ferrari. Een houten Ferrari, dat wel, maar met alles erop en eraan zo leek het. We gingen ter plekke op onderzoek uit Na een tijdje van het kastje naar de...

Op de Biennale in Venetië is zoveel moois te zien, dat we nauwelijks tijd hadden voor een uitgebreide lunch. We namen daarom regelmatig onze toevlucht tot een of meer tramezzini om onze honger te stillen. Eenmaal terug in Nederland houden we deze traditie nog even in ere en trakteren we onszelf tijdens de lunch regelmatig op zo’n typisch Venetiaanse sandwich. foto: Ciao bella – de smaak van Venetië | Tessa Kiros In het Venetiaanse kookboek Ciao bella vinden we uitleg over en recepten voor deze smakelijke sandwiches: ‘Tramezzini zijn klassieke kleine sandwiches – sneetjes witbrood met daartussen mayonaise en andere vulling – die in een nieuw jasje zijn gestoken door de cicchetti-bars van het moderne Venetië. Ze maken een belangrijk onderdeel uit van het Venetiaanse leven en worden vaak geserveerd met een heerlijk glas wijn. Je hebt hiervoor dunne, vierkante sneetjes witbrood nodig (van ongeveer tien bij tien centimeter) zonder korst. Deze moet je schuin doormidden...

Als je aan de Cinque Terre denkt, zie je meteen de vrolijk gekleurde dorpjes aan zee voor je. Maar het Parco Nazionale delle Cinque Terre biedt veel meer dan deze vijf dorpjes. Zo zijn er bijna vijftig verschillende wandelroutes die je in dit nationaal park kunt volgen. De bekendste daarvan voeren langs de kust, maar de mooiste wandelpaden buigen vanaf de zee landinwaarts en laten de veelzijdigheid van het Ligurische landschap zien: citroenbomen, wijngaarden, bossen en rotswanden. We tipten eerder al het Sentiero dei Santuari, dat langs de hooggelegen heiligdommen van de vijf dorpjes voert. In deze blog neemt Liza je mee op pad voor een wandeling van Manarola via Volastra naar Corniglia. Liza: ‘Na een paar dagen in de Cinque Terre voel je gegarandeerd je kuiten en bovenbenen. De dorpscentra zitten vol smalle caruggi (steegjes) met ongelijke trappetjes en de wandelpaden gaan veelal recht tegen de steile heuvelwanden op. Een stel stevige schoenen is dan ook onmisbaar als je het Parco...

Met Little Italy wordt een migrantenbuurt, wijk of stadsdeel in een plaats met veel Italiaanse inwoners aangeduid. In deze gebieden komt de Italiaanse cultuur nadrukkelijk naar voren in het straatbeeld, bijvoorbeeld door middel van restaurants, winkels, kunst en het gebruik van de Italiaanse taal. In dit artikel nemen we je mee naar vijf van dit soort Italiaanse wijken over de hele wereld. Little Italy in New York (Verenigde Staten) Het bekendste Little Italy is dat van New York. De eerste Italianen kwamen op zoek naar werk, zoals je in deze blog kunt lezen. Dat vonden ze in verschillende hoeken. Zo beschilderde de Italiaan Constantino Brumidi de muren van het Capitool met schitterende fresco’s. Lorenzo da Ponte opende in 1883 het Italian Opera House in New York, als eerste operatheater op Amerikaanse bodem. Een groot deel van de Italianen, met name veel immigranten uit Napels en Sicilië, openen een pizzeria, delicatessenzaak of restaurant. Nog altijd vind je in Little Italy – en...