Download gratis de Ciao tutti app!

Camping delle Rose – kamperen in het achterland van de Bloemenrivièra

Het meest westelijke deel van Ligurië staat bekend als de Riviera dei Fiori, de Bloemenrivièra. Hier vind je Camping delle Rose, in een unieke combinatie van bergen en zee.

Zittend op het strand geniet je aan de ene kant van het onwaarschijnlijke blauw van de Middellandse Zee en aan de andere kant van de vele tinten groen van de uitlopers van de Mediterrane Alpen.

Lorenzo en Margreet van Camping delle Rose nemen je mee naar deze magische plek, waar het beste van twee werelden samenkomt. Ze vertellen over de fascinerende geschiedenis van dit gebied en van de camping en laten je zien wat er schuilgaat achter de stranden van de Bloemenrivièra.

Middeleeuwse borghi in een mediterraan landschap
Margreet: ‘Door de beschutting van de bergen en de open ligging naar het zuiden, heerst hier een mediterraan klimaat met een rijke flora en fauna. Vooral in het achterland, waar de elkaar kruisende bergwanden een landschap van valleien hebben gecreëerd. In de middeleeuwse dorpen, die verspreid in het landschap liggen, lijkt de tijd te hebben stilgestaan.

Deze borghi hebben elk hun eigen typerende opeengestapelde bouw en sfeer, die te maken heeft met de ligging en de geschiedenis. De architectuur lijkt soms onmogelijk. Huizen lijken te balanceren op rotsen en op elkaar, stijgende en dalende nauwe steegjes openen zich naar pleinen. Zelfs in de kleinste dorpen herbergen kapellen en kerken fascinerende kunstschatten.

De dorpen zijn ondergedompeld in het groen. Overal in het gebied lopen sentieri, wandelpaden voor geoefende en minder geoefende wandelaars. Veel paden passeren de typisch Ligurische terrassen. Tot op grote hoogte vind je hier olijfbomen, vaak met taggiasca-olijven, die je alleen in dit deel van Italië vindt.

Niet alleen deze olijfbomen zijn uniek; de hele biodiversiteit is enorm. Bomen, bloemen en dieren – van herten en wilde zwijnen tot kleine roofdieren als dassen, hermelijnen en vossen. En vergeet het kleine niet; de insectenwereld kent een verbluffende variëteit.’

De Nervia-vallei – een van de mooiste valleien van Ligurië
Lorenzo: ‘Het hooggebergte is dichtbij, met imposante toppen en waanzinnige uitzichten. De kale rotsen boven de boomgrens lokken de wandelaar. Maar ook motorrijders, mountainbikers en fourwheeldrive liefhebbers vinden hun weg over de routes die hier zijn uitgezet.

De Nervia-vallei staat bekend als een van de mooiste valleien in het achterland van de Bloemenrivièra. Vlak bij de kust is de vallei nog redelijk breed.

De geleidelijk stijgende weg openbaart al snel de natuurlijke schoonheid van de vallei. Van palmbomen naar naaldbomen, van de mondaine Rivièra tot het kleine bergdorpje aan de voet van de hoge toppen – en dat binnen een straal van minder dan vijfentwintig kilometer.

De vallei versmalt zichtbaar. De weg loopt uiteindelijk dood aan de voet van de imposante Monte Torraggio. De vele kerken, ruïnes en burchten symboliseren de lange geschiedenis. Dat geldt ook voor Località Prati di Gonté, de plek waar de steile bergwanden worden onderbroken door een aantal vlakke terrassen. Wat is het verhaal van deze plek?’

Waar zeelucht en berglucht elkaar raken
Margreet: ‘Waar bergen de dienst uitmaken, is vlakke grond een rijk bezit. De lagere terrassen van de Prati di Gonté leenden zich uitstekend voor het verbouwen van granen en groenten, terwijl in het hogere gedeelte een kastanjeboomgaard werd aangelegd. In de wintertijd verbleven hier de schapen die in het voorjaar weer naar de Alpenweiden gebracht werden.

Daarbij is het ook een strategisch punt. Geografisch strategisch door de ligging aan de noordelijke rand van Isolabona, via een pad over de berg verbonden met de burcht van het dorp.

Historisch strategisch, grenzend aan het gebied dat behoorde tot San Pietro di Ento, naar verluidt het oudste religieuze centrum van de streek, verbonden met een nog veel oudere nederzetting dan het huidige Isolabona.

Maar ook natuurlijk gezien strategisch. Door de vernauwing in het dal, halverwege de Middellandse Zee en de Alpen, is het een punt waar zeelucht en berglucht elkaar raken.

Het huidige dorp Isolabona ontwikkelde zich in de dertiende eeuw, maar niet alleen tot een dorp van boeren. Hoge herenhuizen van de plaatselijke burgerij, rijk geworden door verschillende soorten landbouw, veeteelt en bosbouw, domineren het centrale plein en de hoofdweg.

Langs de weg richting Dolceacqua zijn de resten van een oude papierfabriek zichtbaar. De restanten van een oude steenoven zijn te vinden langs het antieke pad dat het dorp verbindt met de Prati di Gonté (zoals ik in deze blog al deelde), of beter gezegd: met Camping delle Rose.’

De geschiedenis van Camping delle Rose
Lorenzo: ‘Ook Camping delle Rose heeft een bijzondere geschiedenis, die begint in december 1875. In Isolabona wordt dan een jongetje geboren: Luigi Peitavino, dat al snel Fortunato wordt genoemd, waarschijnlijk om hem te onderscheiden van zijn vader, die ook Luigi heette.

In een van zijn latere publicaties schreef Fortunato dat zijn jeugd niet heel gelukkig was – hij was vaak ziek, kon niet studeren en was niet in staat om agrarisch werk te doen.

Fortunato voelde de lokroep van de steden aan de kust. Dankzij de vele buitenlanders die het gure klimaat in hun eigen land ontvluchtten om te overwinteren aan de Bloemenrivièra, groeiden de steden. Door de komst van de spoorbaan werd dit nog eens extra gestimuleerd. De economie kreeg een impuls en de bloementeelt werd zeer winstgevend.

In het spoor van de technologische industriële revolutie werd de jonge Fortunato blikslager, een metaalbewerker die zich vooral bezighield met sanitaire structuren. Zijn leefomgeving was hierdoor echter niet gezond, onder andere door veelvuldig contact met chemische materialen.

Terwijl tuberculosepatiënten uit heel Europa naar de kust van de Bloemenrivièra kwamen om genezing te zoeken in de gezonde lucht, werden Fortunato en zijn vrouw zelf getroffen door de aandoening. Zijn vrouw stierf, slechts tweeëntwintig jaar oud. Fortunato bleef achter met een dochtertje, net zo ziekelijk als hijzelf.

Via zijn werkzaamheden kwam Fortunato in contact met buitenlandse artsen, veelal visionairs. Zij brachten ideeën over gezond leven met een vegetarisch dieet, zonder alcohol en leven in de buitenlucht zonder overbodige kleding.

Zeer on-Italiaans, maar Fortunato’s verlangen om zijn dochtertje gezond te krijgen, zette hem aan het denken. Mede dankzij het werk aan de door buitenlanders gerunde kuurhuizen raakte hij ervan overtuigd dat hij zijn levensstijl moest veranderen. Hij keerde terug naar Isolabona, naar zijn eigen grond: de Prati Gonté.

Hij hield zich aan een vegetarisch dieet, was veel in de buitenlucht in luchtige kleding, het hoofd onbedekt en blootsvoets, en sliep zomer en winter met de ramen open. Alles wat de Italianen niet deden, tenzij ze gedwongen werden door economische omstandigheden.

En het werkte! Zowel vader als dochter bloeiden op. En met hen de Prati Gonté.

Er brak een tijd aan waarin Fortunato zich intensief bezig hield met een natuurlijke manier van leven, met genezing en het stimuleren van gezondheid. Prati Gonté werd een plek waar aanhangers van een levensstijl in harmonie met de natuur zich verzamelden.

Zijn vele contacten brachten Fortunato ook buiten Italië en zijn studies verdiepten zich. Hij werd een specialist op het gebied van voedingsleer en natuurgeneeswijze. Na het afronden van zijn studies ging hij vanuit Isolabona zelf lesgeven aan de nieuw opgerichte Scuola Italiana del Nuovo Naturismo Eutrofologico, een schriftelijke opleiding waarmee een regulier diploma behaald kon worden.’

Van bijzondere vakantiekolonie tot gastvrije camping
Margreet: ‘Onder de vele gasten die op de Prati Gonté verbleven, waren vele prominenten zoals schrijvers en kunstenaars. Het werd een kolonie waar soms hele families en grote groepen kinderen verbleven om aan te sterken.

Fortunato Peitavino heeft veel geschreven. In 1915 begon hij het tijdschrift La Nuova Scienza, in 1934 werd van zijn hand het boek Rigenerazione Umana gepubliceerd.

Vlak na het einde van de Tweede Wereldoorlog overleed deze grote Italiaanse pionier op het gebied van voedingsleer en natuurlijke geneeswijzen. Het was zijn kleindochter Flora die zijn erfenis oppakte – letterlijk.

Toen Flora van haar opa het grondgebied van de Prati di Gonté erfde, zette zij samen met haar man, Pinuccio Dallorto, de oude gastvrijheid voort. In het jaar 1969 opende het stel Camping delle Rose.

Vanaf het eerste begin behoorden Nederlanders, fanatieke kampeerders, tot de gasten. De opening van het zwembad begin jaren zeventig bleek een schot in de roos. De pizza’s van de camping waren toen al beroemd in de wijde omgeving!’

Een echte familiecamping
Lorenzo: ‘In de loop der jaren groeide Camping delle Rose uit tot een populaire bestemming. Iedere generatie drukte zijn eigen stempel op dit unieke plekje.

Toen Lorena, de dochter van Flora en Pinuccio, samen met haar man de camping overnam, werd er een buitenbar gebouwd. Er kwamen nieuwe kampeerterrassen bij en een aantal mobile homes voor de verhuur. De buitenbar werd uitgebreid met een groot terras, de pizzeria werd vernieuwd en de camping kreeg een eigen winkel.

Inmiddels steekt de derde generatie nieuwe energie in het bedrijf. Glamping heeft zijn intrede gedaan; Camping delle Rose was een van de eerste Italiaanse bedrijven die geloofde in het concept van luxe kamperen en mooie safaritenten plaatste.

De tenten staan op de hoger gelegen terrassen, op de plek van de oude kastanjeboomgaard. Hier kun je luxe kamperen zonder het contact met de omringende natuur te verliezen. Mede dankzij een groot terras, met buitenkeuken, met uitzicht op de omringende bergen.

Recent is in het hart van de camping een kleine villaggio ontstaan, met nieuwe luxe mobile homes, elk met een eigen terras. Hier huur je een eigen huisje, met meerdere slaapkamers, maar liefst twee badkamers en airconditioning.

De verbinding met de camping blijft. Een deel van de mobile homes ligt bij de kampeerplekken; een ander deel van de mobile homes vind je letterlijk in het hart van de camping.

De bijbehorende tuin doet niet onder voor de tuinen van de palazzi in de buurt van de kust, met palmbomen en steenmozaïek volgens Ligurische traditie.’

Een ontspannen oase voor kampeerliefhebbers
Margreet: ‘Daarnaast is er nog de mogelijkheid om een appartement te huren in het historische gebouw tegenover de camping. Het gebouw is gerestaureerd en omgebouwd naar meerdere zelfstandige woonunits, ingericht volgens de lokale smaak en gebruiken. Wanneer je een appartement huurt, krijg je echt een inkijkje in het leven van de lokale bevolking.

Maar ook het kamperen blijft. Niets prikkelt de zintuigen zo intens dan buiten leven en slapen in een tent. Ook hier is de Ligurische traditie zichtbaar; stenen muren verstevigen de terrassen die veel plek bieden voor traditioneel kamperen met de tent. Standplaatsen voor campers en caravans liggen iets lager op de camping.

Camping delle Rose is een échte Italiaanse camping, gerund door een familie wier wortels diep in het gebied verankerd liggen. Het is een historische plek met een bijzondere energie; bruisend van activiteit in de zomermaanden, een oase van rust in het voor- en najaar.

Een uniek stukje Italië, waar je meer dan welkom bent om te genieten van natuur, cultuur, een geweldig klimaat en niet in de laatste plaats een onovertroffen culinaire traditie.

Camping delle Rose is een plek met een rijk verleden, een bruisend heden en een verwachtingsvolle toekomst. Fortunato Peitavino zou trots zijn op zijn kleindochter Flora, haar dochter Lorena Dallorto en haar zonen Lorenzo en Riccardo Cortelli…’

Vakantie vieren bij Camping delle Rose
Wil je ook genieten van de heerlijke sfeer bij Camping delle Rose? Neem dan een kijkje op de website van Camping delle Rose of check via deze link direct alle verschillende verblijfopties.

Mocht je nog vragen hebben, dan kun je Lorenzo en Margreet ook altijd een e-mail sturen (dat kan gewoon in het Nederlands) via info@campingdellerose.eu.

Schrijf je (gratis) in voor de Ciao tutti nieuwsbrief

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *