Je zocht naar: "tiramisu"

Goede maaltijden, bereid met verse ingrediënten, zouden het ‘hart’ van elke familiekeuken moeten vormen, zo vindt Hugh Fearnley-Whittingstall. In zijn boek Doordeweeks laat hij aan de hand van heerlijke recepten zien hoe je met een aantal eenvoudige maar smakelijke ingrediënten een bijzondere maaltijd op tafel zet. Wij kozen uit dit kleurrijke repertoire twee Italiaanse recepten die samen met een stukje vlees of pakketje vis van de barbecue een zomers feestmenu vormen. Voor una cena particolare! Aardappels uit de oven met citroen, rozemarijn en tijm Voor vier tot zes personen heb je nodig: 1,5 kilo nieuwe aardappels | 2 citroenen, plus een halve extra | 7 tot 8 tenen knoflook, ongepeld, licht gekneusd | paar takjes rozemarijn | paar takjes tijm | olijfolie | zeezout en versgemalen zwarte peper Was de aardappels, maar probeer de schil zo veel mogelijk te laten zitten. Snijd alle aardappels die groter zijn dan een golfbal in tweeën of vieren. Kook ze vijf minuten voor in een...

Niets lekkerders dan zondoorstoofde tomaten bij een bol buffelmozzarella, door de pasta of in een salade. Alhoewel: nóg smaakvoller is het als je de zongerijpte tomaten droogt, waardoor de smaak wat intenser wordt en een stukje tomaat nog beter smaakt. Natuurlijk kun je zongedroogde tomaatjes kopen, in een mooi potje in een Italiaanse delicatessenwinkel of gewoon bij de supermarkt om de hoek. Leuker is het echter om zelf tomaten te drogen en zo je eigen zongedroogde tomaatjes te maken. Het is echt super eenvoudig om te doen – je hebt alleen even wat geduld nodig terwijl je de oven het werk laat doen. Voor een potje van circa 250 gram heb je nodig: 500 gram pruimtomaten (of andere tomaten, maar kies voor tomaten die veel smaak hebben), fijn zeezout, zwarte peper, extra vergine olijfolie, knoflook en eventueel een beetje verse tijm. Verwarm de oven voor op 100 °C. Halveer de tomaten of snijd ze in kleine, gelijke partjes (afhankelijk van de grootte van de tomaten en van de gewenste...

Voor wie de colomba pasquale, de Italiaanse paasduif naar recept van Artusi, een beetje te bewerkelijk is, delen we vandaag het recept voor een iets minder bewerkelijke paastaart, de pastiera napoletana. Dit is de traditionele taart die door Napolitaanse moeders en oma’s wordt gebakken voor de paasdagen. Giorgio Locatelli is voor zijn vuistdikke culinaire bijbel Made in Italy op zoek gegaan naar het originele recept van deze taart. Locatelli: ‘De combinatie van ingrediënten lijkt misschien wat vreemd, maar ze houden verband met de oude Romeinse rite rond het begin van de lente: bloemen, eieren voor nieuw leven, ricotta van de ooien, tarwe en bloem van het land – hoewel men ook zegt dat de taart zoals wij die kennen door een non in een plaatselijk klooster is ontwikkeld. In een van de vele legenden rond dit gerecht komt een zeemeermin voor, Partenope. Een van de mooiste verhalen is dat ze in de Golf van Napels woonde, en elk jaar aan het begin van de lente tevoorschijn kwam om...

Op Sicilië zijn ze dol op de combinatie van sinaasappels en vis. Deze combinatie zie je bijvoorbeeld terug in het gerecht sarde a beccafico, een gerecht dat vooral in Palermo en omgeving graag bereid en gegeten wordt. Het gerecht dankt zijn naam aan een beccafico, een kleine zangvogel die zijn buikje graag vult met vijgen en dan net zo dik wordt als de goedgevulde sardines. De vulling bestaat uit een mengsel van broodkruim, krenten en pijnboompitten. De sardines worden overgoten met sinaasappelsap, gekruid met laurier en vervolgens zachtjes gaar gestoofd in de oven. Vroeger werden deze sardines vooral geserveerd als tornagusto – een koud tussengerecht dat diende om de mond mee te verfrissen. Nu zie je de gevulde sardines vaak bij de antipasti staan. Voor wie het thuis wil uitproberen, delen we het recept. Wat heb je nodig? Ingrediënten (voor zes personen): 24 verse sardines (ongeveer 1,5 kilo) | 125 gram broodkruim | 35 gram pijnboompitten | 50 gram krenten, geweekt in heet water...

Dit Italiaanse sorbetijs is niet hittebestendig, maar het is wél een ultieme dorstlesser op een warme zomerdag! Voor 4 personen heb je nodig: 250 milliliter koud water | 75 gram kristalsuiker | 4 biologische citroenen Doe de suiker en de fijn geraspte schil van de citroenen in een pan met de helft van het koude water. Roer dit op laag vuur goed door, tot de suiker mooi is opgelost. Dit duurt ongeveer vijf minuten. Zeef de citroensiroop zodat de citroenrasp achterblijft. Meng ongeveer de helft van de rasp weer door het mengsel. Zo is de sorbet perfect op smaak. De overgebleven citroenrasp kun je bewaren (voor bijvoorbeeld ijs of pasta – die heb je in dit recept niet meer nodig). Roer er dan het sap van de citroenen en de rest van het water door (in totaal circa 150 milliliter). Laat het mengsel goed afkoelen en zet het minimaal een half uur in de vriezer. Verwerk het daarna met behulp van een ijsmachine tot het mengsel de structuur van sorbetijs heeft. Zet het sorbetijs ongeveer...

Een van de fijnste momenten in Italië is als we na een dag reizen, fotograferen, schrijven en slenteren aanschuiven voor het avondeten. Er wordt een fles wijn ontkurkt en – of we nu bij vrienden aan tafel zitten of in een restaurant – er wordt als eerste gang een uitgebreide hoeveelheid lekkers op tafel gezet. Voor zo’n antipasti zou je ons op elk moment van de dag kunnen roepen. Van taralli (ringvormige zoutjes) en burrata (heerlijk romige mozzarella) in Puglia tot crostini di fegato (geroosterd brood met kippenlevertjespaté) in Toscane, van olive all’ascolana (gevulde en gefrituurde olijven) in Le Marche tot bagna cauda (groenten met een heerlijk dipsausje met ansjovis) in Piemonte. Elke streek kent zo zijn eigen variaties en recepten, die je het beste van de regio laten proeven. Een uitgebreide keuze aan antipasti is zo de beste kennismaking met de regio waarin je verblijft. We laten de rest van het menu wel eens voor wat het is, maar een uitgebreide selectie antipasti...

Reizen zit Tessa Kiros in het bloed. Met een Finse moeder en een Grieks-Cypriotische vader is een mix van culturen haar niet vreemd. Ze werd geboren in Londen, maar groeide op in Zuid-Afrika. Ze werkte in Londen, Athene en Mexico en reisde na het afronden van haar studies naar Italië om daar de taal te leren en alles over Italiaans eten te weten te komen. foto: Manos Chatzikonstantis Uiteindelijk streek Tessa neer in Toscane – samen met haar grote liefde Giovanni. Hier woont ze nog steeds, in een prachtig huis in de Toscaanse heuvels, niet ver van Siena. Naar aanleiding van haar nieuwe boek, Mijn beste recepten, ging Saskia met Tessa aan tafel om haar alles te vragen over koken, reizen en eten. Herinner je je nog het eerste recept dat je ooit maakte? ‘De liefde voor goed en lekker eten kreeg ik met de paplepel ingegoten. Zowel de familie van mijn vader als de familie van mijn moeder hield van gezellig tafelen met het hele gezin. Mijn oma’s stonden dan ook vaak in de keuken. Van...

Al sinds haar eerste kookboek, met niet alleen heerlijke recepten maar ook prachtige foto’s en persoonlijke verhalen, zijn we fan van Tessa Kiros. Bijna alle recepten uit haar Italiaanse kookboeken, Ciao bella (met veel Venetiaanse gerechten) en La dolce vita, hebben we wel een keer gemaakt – en sommige zijn inmiddels uitgegroeid tot echte favorieten. Nieuw is Mijn beste recepten – een luxe uitgevoerde verzameling van meer dan honderdvijftig recepten, die Tessa zelf selecteerde uit vijf van haar bestsellers. Er zijn recepten voor brood & ontbijt, voor antipasti, soep, salades, pasta, vis, vlees, groenten, bijgerechten & desserts. De recepten gaan, zoals we van Tessa zijn gewend, vergezeld van prachtige foto’s van de gerechten, sfeerplaatjes en persoonlijke tips. Het boek is echt een lust voor het oog; je blijft erin bladeren en je droomt makkelijk weg bij al die zomerse foto’s… Naar aanleiding van het verschijnen van dit boek spraken we uitgebreid met Tessa Kiros in de...

Sicilië is een dankbaar onderwerp voor films en verhalen. Il Gattopardo, in het Nederlands vertaald als De tijgerkat, van Giuseppe Tomasi di Lampedusa, is misschien wel het bekendste verhaal dat zich op het eiland afspeelt. Het verhaal speelt zich af in 1860, vlak voor de Italiaanse eenwording dus. Die staat op het punt te ‘ontstaan’: Garibaldi is net bij Marsala aan land gekomen om het eiland bij de nieuwe, liberale eenheidsstaat Italië in te lijven. Het is gedaan met de feodaliteit: de platte, berekenende burgerij neemt de macht over. Don Fabrizio, prins van Salina, ziet deze ontwikkeling met lede ogen aan. Hij staat echter machteloos tegenover de geschiedenis en zoekt troost in de studie van sterren en planeten. Zijn pupil Tancredi weet zich verbazend goed aan te passen aan het nieuwe bestel. Hij sluit zich aan bij Garibaldi en trouwt met de dochter van een steenrijke dorpsburgemeester. Een fragment uit De tijgerkat ‘De avondmaaltijd in villa Salina werd opgediend in een...

Na het eten genieten we zo af en toe graag van een sgroppino. Dit heerlijk zomerse drankje kun je ook makkelijk thuis maken. Met onderstaand recept haal je in no time Italië in huis! Een sgroppino is een kruising tussen een ijsdessert en een cocktail. Het kan geserveerd worden als toetje, maar ook als spoom, oftewel als tussendrankje. De term sgroppino zou verwijzen naar het ontknopen van een stropdas. Even ontspannen tussen de gangen door, dus. Dit drankje komt oorspronkelijk uit Veneto, de proseccoregio, maar met Siciliaanse citroenen smaakt het  lekkerder dan ooit! Soms wordt een sgroppino ook wel een sorbet genoemd, maar deze term is eigenlijk onjuist; een sorbet is namelijk een non-alcoholisch drankje waar geen melk in voorkomt, terwijl een sgroppino het alcoholpromillage in je bloed behoorlijk kan doen stijgen. Een perfecte sgroppino is niet te dik, noch te vloeibaar en is aan te passen naar eigen smaak. Voor zes glazen heb je nodig: 500 gram citroensorbetijs, 170...

Begin jaren zeventig tekende Sophia Loren haar favoriete recepten en herinneringen aan familielunches op. Wat begint als een soort therapie om haar lege uren te vullen, groeit uit tot een van de bekendste kookboeken ter wereld: In cucina con amore. Zoals ze het zelf omschreef in het voorwoord van de eerste druk, in 1971: ‘Met het betreden van het domein van de gastronomie wil ik niet wedijveren met de grote meesters, laat staan hun plaats innemen. Wat ik je hier voorleg is niet een degelijke culinaire verhandeling of een algemeen kookboek. Het is een apart soort boek, waarin dingen staan die ik zelf heel lekker vind en waarin je soms behalve het recept ook een gedachte of persoonlijke herinnering leest.’ In onze boekenkast staat al jarenlang een beduimeld exemplaar van La Lorens kookboek. Eigenlijk te beduimeld en in te slechte staat om vaak ter hand te nemen. Gelukkig heeft uitgeverij Luitingh-Sijthoff nu, ruim veertig jaar na de eerste (Italiaanse) editie, een fijne heruitgave...

Een lekkere pizza valt of staat natuurlijk met het deeg. In het kook- en kijkboek Bloem water gist zout passie wordt het geheim voor goed pizzadeeg onthuld. Voor het maken van dit deeg heb je 1 liter water, 50 tot 55 gram zout, 1 tot 3 gram gist en circa 1,7 kilo bloem nodig. Los het zout op in het water en roer goed door. Strooi ongeveer tien procent van de bloem erbij. Meng het geheel even goed door. Voeg dan de gist toe en meng die er zorgvuldig doorheen. Het is belangrijk dat je nu pas de gist toevoegt. Direct contact tussen gist en zout zou de rijzende werking afbreken. Strooi de rest van de bloem over het mengsel. Meng het geheel met een ronddraaiende beweging van je vuist. Wanneer alle bloem is opgenomen, leg je het deeg op een werkvlak. Blijf kneden door het steeds opnieuw dubbel te vouwen. Let op dat je het deeg niet te veel uitrekt, want dan kan het net ontstane glutennetwerk beschadigd raken. Kneed door totdat het deeg er vettig uitziet, glad is en niet plakkerig aanvoelt....