Langhe Harmonia – voor een perfect gecomponeerde vakantie in Piemonte
Toen we door Consorzio Albeisa werden uitgenodigd voor een culinaire tour door de Langhe, een van de wijnstreken in de regio Piemonte die op de Werelderfgoedlijst van Unesco staan, werden Nadines smaakpapillen meteen geprikkeld.
Het beloofde namelijk een tongstrelende trip te worden, met veel proeverijen, bezoeken aan bijzondere wijngaarden én een truffeltocht. Geniet je mee van dit lekkere weekend in de Langhe?




Nadine: ‘Samen met zeven andere journalisten strijk ik neer in Neive, een schattig dorpje in het hart van de Langhe. Het behoort tot de borghi più belli d’Italia, de mooiste dorpjes van Italië in Piemonte, net als Barolo.

Ik logeer bij Guesthouse Vinoland, een knus viersterren pension en tevens een uitgebreide wijnshop/bar, een waar walhalla voor de echte wijnliefhebber. Je vindt hier met name wijnen van lokale producenten.
Naast het kopen van de wijnen is het ook mogelijk om een wijnproeverij te boeken in de wijnshop of op het knusse terras aan de overkant.
Ik word in de wijnshop vriendelijk ontvangen door eigenaar Michele die me naar mijn kamer brengt, heel toepasselijk Dolcetto genaamd, naar een van de beroemde wijnen die in de Langhe worden gemaakt.


De grootste troef is het balkon met adembenemend uitzicht over de wijngaarden, tot aan de Alpen. Vinoland serveert geen ontbijt (al krijg je een mandje met wat toast en jam op je kamer), maar gelukkig zijn er in Neive genoeg koffiebarretjes waar je je dag smakelijk kunt starten.



Wanneer je door de smalle straatjes en steegjes van Neive wandelt, kom je vanzelf langs een poort die je naar de kelders van het stadhuis leiden. Daar bevindt zich Bottega dei Quattro Vini.
Deze wijnmakerij werd in 1983 opgericht door een kleine groep lokale wijnmakers, om Neive en haar wijnen wereldwijd te kunnen vertegenwoordigen. Er zijn meer dan dertig wijnproducenten aangesloten bij deze bottega.
Daarmee is het de ideale plek om in een ontspannen sfeer te genieten van een wijnproeverij van de quattro vini die op de heuvels van Neive worden geproduceerd: Barbaresco, Barbera, Dolcetto en Moscato (zie ook onze wijnroute door ‘het land van de vier wijnen’).
Tijdens mijn bezoek aan Bottega dei Quattro Vini geniet ik van een lunch waarbij ik ook een aantal van deze quattro vini mag proeven. Genieten!


Gelukkig staat er na de lunch een rondleiding door Neive op het programma, zodat we na al dat lekkers de calorieën eraf kunnen lopen, terwijl we genieten van al het moois dat Neive te bieden heeft.
Zo beklimmen we de negentien meter hoge Torre dell’Orologio (met net geen negentig treden) om vervolgens van het adembenemende uitzicht over het landschap van de Langhe, Roero en Monferrato te genieten.


Ook bezoeken we het piepkleine Museo Casa della Donna Selvatica. Hier kom je meer te weten over grappa, inclusief het verhaal van broer en zus Romano en Lidia Levi die zich al meer dan zestig jaar vol passie wijden aan deze digestivo. Vanuit het raam van het museum kijk je uit over het Piazza Italia, het gemeentehuis en Vinoland.

Ook passeren we een fraaie muurschildering van street artist Lapo Fatai. Hij staat bekend om zijn iconische glimlach. In dit geval is de spreuk bij de muurschildering, ‘Ga niet op pad als je mond niet naar wijn smaakt’, wel heel toepasselijk…

De hoofdstad van de Langhe, Alba, is door Unesco uitgeroepen tot stad van de gastronomie. Een perfecte plek om te proeven van de schatten van deze wijnstreek dus.

Dat doen we dit keer bij Consorzio Albeisa, met een uitgebreide presentatie over de wijnen uit de Langhe. De proeverij bestaat uit maar liefst zeven verschillende wijnsoorten: Nascetta DOC 2022, Dolcetto d’Alba Superiore 2021, Barbera d’Alba 2021, Roero DOCG 2019, Barbaresco DOCG 2018, Barolo DOCG 2022 en Moscato d’Asti DOCG 2022.

Directeur Marina Marcarino en sommelier Davide vertellen enthousiast over het ontstaan van het consortium, de Albeisa-wijnen, de karakteristieke Albeisa-wijnflessen en de wijnproducenten die aangesloten zijn bij het consortium.
Ik vind het erg leerzaam om nog meer kennis op te doen over de specifieke wijnen uit deze streek. Er schuilt een hele interessante wereld achter deze enthousiaste wijnproducenten en hun wijnen.
Leuk en vooral ook smaakvol om hier een wijnproeverij te boeken als je in de Langhe bent. Het is ook mogelijk om na de wijnproeverij de Albeisa-wijnen te kopen om thuis nog meer te kunnen proeven.

De Langhe staat echter niet alleen bekend om wijn, maar ook om de witte truffel. In de bossen rondom Neive ga ik op pad met trifulau Piercarlo en zijn levendige truffelhond Pipo. Wat een feestje is dat!
Piercarlo vertelt voorafgaand aan de truffeljacht in geuren en kleuren hoe truffels ontstaan, bij welke boomsoorten ze groeien (eiken, populieren en/of hazelaars) en hoe hij zijn hond Pipo in vier jaar tijd heeft opgeleid tot truffelhond.
Het truffel zoeken is voor de truffeljagers die zijn aangesloten bij de Associazione Tartufai di Alba, de officiële truffeljagersvereniging van Alba, een strikt gereguleerd proces dat vooral draait om traditie, ecologisch behoud en de unieke band tussen de jager en zijn hond.

Sinds 2021 staat ook de truffeljacht in Italië op de Werelderfgoedlijst van Unesco (zie ook deze blog) en volgt deze vereniging nog meer dan voorheen strenge richtlijnen om het culturele erfgoed te behouden en te beschermen.
Tijdens de truffeljacht vindt Pipo binnen de kortste keren een aantal witte truffels op verschillende plekken in het bos. We zijn allemaal trots op hem om deze mooie opbrengst!

Weer terug in Neive schuiven we aan voor een diner bij Umano. De naam van dit restaurant is een woordspeling van de namen van de twee zonen van de eigenaar, Umberto en Germano. Maar Umano betekent ook eigen aan de mens.
Volgens hun slogan beloven ze een unieke culinaire ervaring waarbij je je onderdompelt in de magie van een van de mooiste dorpjes van Italië. Dat maken ze meer dan waar, zowel met de antipasti – een crème van groenten, peper en Parmezaanse kaas en vitello tonnato – als met de fassona, dat je als vleesliefhebber in Piemonte niet mag missen.
Er schuiven een paar wijnproducenten aan bij het diner, die bij ieder gerecht een van hun wijnen toelichten en laten proeven.


De volgende dag maken we een tour door de wijngaarden rondom La Morra. In dit dorpje zelf bezoeken we het Museo Renato Ratti del Barolo e dei Vini d’Alba, in de Abbazia dell’Annunziata.
Hier wordt aan de hand van het leven van Renato Ratti de ontwikkeling van Barolo en andere wijnen in de Langhe tot leven gewekt.
Bij het betreden van het museum valt mijn oog direct op alle uitgestalde wijnflessen met soldaatjes op de etiketten, een eerbetoon aan de rijke geschiedenis van de regio.
Ze verwijzen naar de dappere Piemontese regimenten die de heuvels van de Langhe en de Monferrato verdedigden tijdens de Napoleontische oorlogen.



Voor de lunch is er voor ons een tafel gereserveerd bij Osteria Veglio. Dit knusse restaurant is gevestigd in een charmant landhuis uit de jaren twintig, omringd door de Nebbiolo-wijngaarden die je vanaf het terras mooi kunt bewonderen.
De huidige osteria is ooit als klassieke Piemontese trattoria begonnen en groeide vervolgens uit tot een modern familierestaurant, gerund door twee jonge gepassioneerde stellen. De keuken staat bekend om de moderne kijk op de klassieke keuken van de Langhe.
Ook hier krijgen we weer een heerlijk menu voorgeschoteld, met een amuse van krokante polenta en een stukje brood met zalm, een frisse insalata mista, een fiore di zucchina ripieno di salsiccia su battuto di pomodoro e basilico, ravioli di seirass e fiori di zucchini con burro, salvia e fonduta di Parmigiano Reggiano en tot slot gelato al fiordilatte con pesca e frutti di bosco.
Allemaal om je vingers bij af te likken, zeker in combinatie met de voornamelijk gekoelde rode wijnen die bij de gerechten worden geschonken.



Ben je op zoek naar een bijzondere beleving én heerlijk eten, dan ben je bij Trattoria Ostu di Djun aan het juiste adres.
Bij de entree van dit eigenzinnige restaurant staat een groot bord, met in het Italiaans de tekst ‘Stop nooit met dromen, rennen en veel glimlachen najagen’, een gedachtegoed dat wordt bewaakt door een houten soldaat maar ook en vooral door Luciano, de flamboyante gastheer en eigenaar.

Ostu di Djun heeft geen website en evenmin een menukaart. Luciano legt aan tafel uit dat je eet wat de pot schaft. In ons geval is dat onder meer huisgemaakte fricule con prosciutto, carpaccio van fassona piemontese met een lepel carne cruda en frittata met spinazie.
De tajarin al ragù wordt vanuit een grote pan op je bord geserveerd en vervolgens wordt de pan op tafel gezet, voor wie nog een extra vorkje wil prikken…
Of we daarna nog een stukje vlees willen? Ik kies voor de vitello tonnato, een van de lekkerste die ik ooit heb gegeten!

Dan is er nog iets opvallends: de wijnen worden uitsluitend uit magnums geschonken. Je kiest de kleur en de druivensoort naar wens. Vervolgens komt de door jou gekozen fles wijn op tafel en mag je er zoveel van drinken als je wil.
Wij drinken een rode wijn van Punset, uit de eigen wijngaard van Marina Marcarino, de directeur van het Consorzio Albeisa die met Azienda Punset, een toonaangevend biologisch bedrijf, ook zelf wijn maakt.
Tot slot genieten we van panna cotta alle fragole en een flink stuk torrone, met hamer om het in stukken te kunnen breken. Ik zei het al: eten bij Ostu di Djun is een beleving!


Je kunt in de Langhe niet alleen lekker eten, maar ook (op aanvraag) een kookworkshop volgen bij Ristorante Marc Lanteri in Castagnito.
Na een warm welkom van Marc en zijn vrouw Amy, een Amerikaanse die voor haar grote liefde naar Italië is verhuisd, duiken we de keuken in. Onder de bezielende leiding van Marc bereiden we een lunch bestaande uit gevulde courgettebloemen, tajarin met ragù van konijn, fassona in een saus van Nebbiolo en een witte bonet met amaretti.



Na Marcs uitleg gaan we in groepjes van drie aan de slag. Mijn taak is onder meer het schoonmaken van de courgettebloemen. Daarna vul ik ze met een crème van ricotta en munt, die gemaakt is door een van mijn collega-koks.
Vervolgens leg ik de gevulde courgettebloemen in een ovenschaal, strooi er wat geraspte Parmezaanse kaas overheen en schuif de schaal in de oven.

Daarna mag ik het pastadeeg voor de tajarin in dunne repen snijden. Ook bemoei ik me nog even met de voorbereidingen voor de dolce, bonet bianco.

Als alle voorbereidingen getroffen zijn, nemen we plaats aan tafel en worden de gerechten geserveerd. Het is volop genieten van onze zelfbereide gerechten. Dankzij de vele inspirerende etentjes en culinaire ervaringen in de Langhe hebben we de smaak blijkbaar goed te pakken…’

Mooi artikel, en inspiratie voor onze vakantie einde augustus naar deze streek.
Want deze streek kennen we nog niet.