Rittstein Homes – stijlvolle appartementen tussen de wijnranken in Zuid-Tirol
Het voormalige traject van de Oltradige-spoorlijn is tegenwoordig een prachtige fietsroute langs wijngaarden, appelboomgaarden en enkele van de mooiste meren van Zuid-Tirol.

Erwin stapt bij Hotel Stroblhof op de fiets voor een stukje van deze Oltradige-route, om vervolgens naar het lager gelegen Lago di Caldaro te trappen. Dan klimt hij via de idyllisch gelegen Laghi di Monticolo weer langzaam terug naar Stroblhof.

Erwin: ‘De sfeer bij de nieuwe Rittstein Homes van Stroblhof is zo ontspannen, dat je je hier heerlijk in kunt onderdompelen zonder je te vervelen. Toch begint het na een paar dagen te kriebelen en ik besluit om een dagje op pad te gaan om de omgeving per e-bike te verkennen.
Na een uitgebreid ontbijt haal ik mijn e-bike op bij de receptie. Zodra de helm stevig op mijn hoofd zit en de route op mijn telefoon is geladen, kan het avontuur beginnen.
Met een volledig opgeladen accu verlaat ik het wijnlandgoed en fiets ik in de richting van het piepkleine dorp Pianizza di Sopra. Al van verre zie ik de roodkleurige kerktoren van de San Giovanni Battista, een markant herkenningspunt tussen de uitgestrekte wijngaarden.

Bij aankomst in het dorp blijkt mijn geplande route tijdelijk afgesloten vanwege werkzaamheden. Geen probleem, want juist door dit soort omleidingen ontstaan vaak de mooiste ontdekkingen.
Ik pas mijn route aan en daal verder af richting de beroemde Oltradige-fietsroute, die vrijwel geheel autovrij tussen Bolzano en Caldaro slingert.

Het landschap verandert voortdurend. Eindeloze rijen wijnstokken worden afgewisseld met appelboomgaarden, terwijl ranke cipressen en karakteristieke kerktorens het decor compleet maken.
Nadat ik de SP14 ben overgestoken, sluit ik aan op het fietspad. Het is een geliefde route en dat merk ik meteen aan de vele fietsers die onderweg zijn.
Aan het einde van het traject, naast Cantina Caldaro, staat een historische stoomlocomotief als tastbare herinnering aan de voormalige Ferrovia dell’Oltradige. Deze spoorlijn verbond tussen 1898 en 1971 Bolzano met Caldaro.

Vanaf hier laat ik het Oltradige-fietspad achter me en zet koers naar het Lago di Caldaro. De route blijft licht dalen en voert door een heerlijk koel, schaduwrijk landschap. Aan de ene kant strekt een bos zich uit, terwijl aan de andere kant de appelbomen netjes in het gelid staan.
Na een kort stuk door het bos opent het landschap zich ineens. Links en rechts liggen uitgestrekte wijngaarden en in de verte zie ik het blauwgroene water van het Lago di Caldaro al schitteren in de zon.


Al fietsend tussen de wijnranken geniet ik met volle teugen van het Zuid-Tiroolse landschap. De druiventrossen hangen frisgroen aan de ranken en wentelen zich in het warme zonlicht. Over een paar maanden vormen ze de basis voor de heerlijke wijnen waar deze regio zo geliefd om is.

Wanneer ik het Lago di Caldaro bereik, neem ik plaats op een bankje met een adembenemend mooi uitzicht over het glinsterende water van het meer, met daaromheen de beboste hellingen en wijngaarden. Een moment dat uitnodigt om alles om je heen even te vergeten en de kleuren van de natuur in je op te nemen.

Na deze welverdiende pauze stap ik weer op de fiets en volg de borden richting Monticolo (Montiggl). De route voert eerst terug door de wijngaarden en daarna door de Valle della Primavera, de ‘voorjaarsvallei’.

Dankzij het beschutte microklimaat is dit een van de eerste plekken in Zuid-Tirol waar de natuur ontwaakt. Al vanaf eind februari kleuren hier uitgestrekte bloementapijten de bosbodem.
Tijdens mijn bezoek is het vooral een heerlijke plek om verkoeling te zoeken. De zon weet nauwelijks door het dichte bladerdek heen te dringen en de temperatuur ligt hier merkbaar lager dan tussen de wijngaarden.
Het is een stevig klimmetje, maar dankzij de ondersteuning van de e-bike rijd ik met opvallend gemak omhoog.
Wanneer het bos zich langzaam opent, verschijnt het gehucht Monticolo. Veel meer dan een kerkje en een handvol boerderijen is het niet, maar juist die eenvoud geeft het dorpje zijn charme.
Rondom liggen eindeloze rijen appelbomen en wijnranken, met daarachter de beboste heuvels die het landschap omlijsten.

Het is dan nog maar een klein stukje fietsen naar het eerste van de twee Monticolo-meren: het Lago di Monticolo Grande. De meren liggen midden in een beschermd natuurgebied en behoren waarschijnlijk tot de oudste natuurlijk gevormde meren van Zuid-Tirol.
Bij restaurant Rast am See parkeer ik mijn fiets en bestel een verkoelende Lemon Soda. Vanaf het terras kijk ik uit over het rustige water, omringd door ongerepte natuur.

Vanaf het grote meer is het nog maar een korte klim naar het hoger gelegen Lago di Monticolo Piccolo. Ook hier overheerst de rust.
Aan de oever ligt een klein restaurant met een ruime ligweide en een houten vlonder, vanwaar bezoekers zo het heldere water in kunnen duiken voor een verfrissende duik. Op een paar kleine strandjes na heeft de natuur het hier nog altijd voor het zeggen.

Na mijn bezoek aan de meren zet ik weer koers richting Hotel Stroblhof. De route slingert opnieuw door een gemengd bos met dennen, beuken, tamme kastanjes en eiken.
Niet veel later bereik ik het hoogste punt van de route en volgt een ontspannen afdaling richting Appiano sulla Strada del Vino. Langzaam maakt het bos weer plaats voor een lappendeken van wijngaarden. Aan de overzijde van het dal zie ik de Cappella di San Sebastiano en Schloss Englar al liggen, de karakteristieke buren van Hotel Stroblhof.

Na het oversteken van de SP14 fiets ik San Michele binnen, een van de gezellige dorpskernen van Appiano. Vanaf het centrale plein is het nog maar een korte klim naar Hotel Stroblhof, waar ik na bijna vijfentwintig kilometer de e-bike weer inlever.
Op het terras, onder de eeuwenoude blauweregen, sluit ik deze prachtige fietstocht af met een goed gekoeld glas rosé van het eigen wijnhuis van Stroblhof. Salute!’

Wil je tijdens je verblijf bij Hotel Stroblhof de omgeving per e-bike verkennen? Informeer dan bij de receptie naar de verhuurmogelijkheden en de verschillende fietsroutes.
Het voor- en najaar zijn de meest aangename seizoenen voor een fietstocht. De temperaturen zijn dan ideaal voor een ontspannen tocht langs de wijngaarden en door de fruitboomgaarden.
Kies je voor een route richting de Laghi di Monticolo, dan is ook de zomer een uitstekende periode. Een groot deel van de route voert door schaduwrijke bossen, waardoor het zelfs op warme dagen heerlijk fietsen is.
