Amalia Pernter 1896 – het perfecte adres voor een lederhose én een lekkere maaltijd

Als Marlou tijdens haar verblijf in Salorno sulla Strada sul Vino, waar je in dit artikel meer over leest, hoort over het zestiende-eeuwse landhuis Ansitz Liebenstein, waar vakmanschap en Zuid-Tiroler tradities samengaan met een culinaire beleving, besluit ze er een kijkje te nemen.

Ook omdat de slogan op de website, ‘We willen alles wat oud is liefhebben; we willen leven voor het nieuwe’, haar nieuwsgierig maakt.

De laatste ambachtelijke lederhosemakers in Zuid-Tirol

Marlou: ‘Het oudroze pand met een schitterende binnenplaats is de creatieve broedplaats van de tweeling Norman en Thomas Ventura. De buitenkant is imposant, dus mijn verwachting van het interieur is hoog.

Bij binnenkomst weet ik inderdaad niet waar ik het eerste moet kijken. Gelukkig weet Norman dat wel; hij leidt me naar de hoek waar een enorm portret van de naamgeefster van dit alles hangt: Amalia Pernter.

Amalia is de over-overgrootmoeder van de broers. Ze ging al op jonge leeftijd aan het werk in de textielwereld en opende in 1896 haar eerste winkel in Egna. Het is niet zo dat de broers haar vakmanschap geërfd hebben, maar toch kruipt het bloed waar het niet gaan kan.

Nadat ze allebei andere studies volgden, kwamen ze tien jaar geleden alsnog in dit ambacht terecht. Ze zijn de jongsten én de laatsten in Zuid-Tirol die traditionele lederhosen, dirndls en alles wat daarbij hoort met de hand maken.

Een korte broek met een lange geschiedenis

De lederhose is, zoals de broers het omschrijven, een korte broek met een lange geschiedenis. In de late middeleeuwen werd het vooral gebruikt als werkkleding. Leer is immers sterker dan katoen, dus dat was vooral handig bij het zware werk van bijvoorbeeld boeren en houthakkers.

Rond 1900 werd het mode in adellijke kringen, tijdens de jacht. Sinds de opkomst van folklore is de broek een verplicht onderdeel van de regionale klederdracht. Elke streek heeft een eigen model, kleur of stiksel.

Een lederhose bestaat uit ongeveer veertig delen. Er worden sjablonen gebruikt die op het leer worden gelegd en uitgesneden. Daarna begint het naaien en het borduren naar wens van de klant.

Reparaties en aanpassingen aan bestaande lederhosen doen de broers ook. Er komen regelmatig klanten met een broek die ze van hun opa geërfd hebben. Bovendien maken ze bijbehorende accessoires, zoals bretels en riemen voor de heren en rieten tasjes voor de dames.

Kleding passen in een enorm wijnvat

Een enorm open gezaagd wijnvat doet dienst als kleedhokje, voor het passen van een lederhose of jurk. Van elk model zijn standaardmaten op voorraad, maar de meeste klanten willen een gepersonaliseerd item.

Het maken van een lederhose neemt gemiddeld negen dagen in beslag, maar de wachttijd voor een op maat gemaakte lederhose bedraagt op dit moment een jaar. Dit betekent letterlijk dat wanneer je hier morgen binnenloopt voor een bestelling je over een jaar terug kunt komen om hem te passen.

Mijn ogen worden naar de grote hertenkop met gewei aan de muur getrokken. ‘Zonder dit dier geen lederhose,’ zo zegt Norman. ‘We gebruiken alleen hertenleer. De huiden kunnen in verschillende kleuren worden geverfd

Van het gewei worden onder andere knopen gemaakt. Per jaar mogen er in dit gebied een paar duizend herten worden geschoten, afhankelijk van de populatie.’

Ik voel aan een paar vachten en verbaas me erover dat ze zo zacht zijn. Het lijkt wel fluweel. Trots staat Norman in deze ruimte en wijst op de werktafel, volgens hem de belangrijkste plek van het hele pand.

In de voetsporen van hun over-overgrootmoeder

De broers volgden opleidingen bij vooraanstaande vakmeesters in Bressanone, die graag het stokje doorgaven aan een jongere generatie. Zo beoefenen ze sinds tien jaar dit specialistische kleermakersvak.

Uiteraard was over-overgrootmoeder Amalia een inspiratie. Toen Norman en Thomas een briefje van haar hand vonden, kozen ze haar ondertekening als het officiële logo van hun nieuwe onderneming. Met het bijbehorende label Amalia Pernter 1896, inmiddels een internationaal bekend en geliefd merk, leeft hun over-overgrootmoeder nog altijd voort.

Van atelier naar allesomvattend landhuis

De creativiteit stopte echter niet bij het vervaardigen van traditionele kleding. Vijf jaar geleden kochten Norman en Thomas het landhuis Ansitz Liebenstein om er een totaalbeleving te bieden.

In het enorme pand zijn niet alleen het atelier en de winkel te vinden, maar ook een bar, een wijnkelder en een restaurant. Tegenover de bar staat een in het oog springende kruidenierskast die zowat de hele wand beslaat, met in de bovenste vitrines antieke lederhosen.

Op mijn vraag of de vele laatjes met naambordjes nog gebruikt worden, antwoordt Norman dat elke vaste klant hier een eigen laatje heeft waar zijn of haar bier- of whiskyglas in bewaard wordt.

Meergangenmenu in meerdere ruimtes

Norman neemt me mee naar de wijnkelder, want naast wijnen van hun eigen label staan er ook andere wijnen op de kaart. In de sfeervol verlichte cantina staat een eettafeltje. Hij vertelt dat je een meergangenmenu kunt reserveren waarbij elke gang in een andere ruimte geserveerd wordt.

Je reist als het ware met de gangen mee en leert tijdens het eten ook iets over het ambacht. De wijnkelder maakt deel uit van deze route, net als onder andere het atelier en de binnenplaats. Let wel: voor dit speciale menu kan er slechts één tafel per dag gereserveerd worden.

Aperitivo tussen antieke details

Op weg terug naar boven passeren we een oude motor met zijspan en een wand met geweien. Op de trap wijst Norman me op de constructies van glas en staal die later zijn toegepast.

In de zitkamer op de eerste verdieping, perfect voor een aperitivo, zie je overal antieke details, van naaimachines tot schilderijen en lampen. Het pronkstuk is de fiets met complete uitrusting waarop de kleermaker in lang vervlogen tijden langs de deuren ging.

We bekijken nog een eetzaal en een ruimte voor zakelijke afspraken. Zelfs de toiletruimte beneden is in stijl!

Buonissimo lunch op de binnenplaats

Voor de lunch schuif ik aan op de binnenplaats, een heerlijke oase met verschillende zitjes, ook hier weer veel antiek en stijlvol gedekte eettafels. Lydia, de charmante gastvrouw, brengt me een fris glas wijn. Een broodmandje met verschillende soorten brood, waaronder het beroemde Schüttelbrot, wordt op tafel gezet, samen met kruidenboter die op een steen wordt gepresenteerd.

Als voorafje krijg ik een mousse van knolselderij die spectaculair wordt opgediend door er droogijs omheen te gieten, waardoor er witte wolken rook ontstaan. Gelukkig is de smaak net zo spectaculair als de rook.

Vervolgens komt er een assortiment kazen uit de streek met onder meer balsamicoparels. De affogato die ik als dessert kies, bestaat uit huisgemaakt vanille-ijs opgediend in een hoge coupe en vers gezette koffie die Lydia uit de moka over het ijs giet. Op het chocolaatje herken ik nog net het logo van Amalia Pernter 1896.

De kaart bevat ook traditionele wildgerechten, maar je kunt hier ook terecht voor alleen een drankje; er is een uitgebreide cocktailkaart. Een unieke plek waar je omringd door springlevende historie geniet van een lunch, aperitivo of diner!’

Ook aanschuiven bij Amalia Pernter 1896?

Je vindt Amalia Pernter 1896 aan het Piazza Sant’Andrea 3 in Salorno sulla Strada del Vino. Je kunt er van donderdag tot en met maandag terecht van 10.00 tot 23.00 uur.