Ga op pad met onze City Walks!

Prachtig, romantisch en irritant: de gondel

Joost Mangnus trakteert ons elke maand op een verhaal over Venetië. Vandaag spelen de gondels de hoofdrol:

Gondel_aankomst bij paleis

‘Precies vier jaar geleden zaten mijn vrouw en ik in een gondel die ons naar het Venetiaanse paleis bracht waar we elkaar het jawoord zouden geven. Romantisch? Ja, heel romantisch. Maar door de gondelier ook best wel irritant. De tocht zorgde voor dubbele gevoelens. Zoals dat eigenlijk altijd gaat met gondels.

Eeuwenoude traditie
Als je in Venetië bent, moet je eigenlijk de gondel in. Zo’n boot is immers toch wel typisch Venetië. Al vanaf de elfde eeuw varen deze asymmetrische bootjes door de kanalen van de stad. Met een gondelier die op de achterkant van de boot staat, terwijl hij zijn lange roeiriem gebruikt.

Gondel_stoet van gondels_1

Een eeuwenoude traditie, al is er bijna geen Venetiaan meer die er nog gebruik van maakt. De gondels zijn vooral bedoeld voor de toeristen. Op zich is daar niets mis mee. Zolang de traditie maar in ere wordt gehouden. Zolang de gondel er maar hetzelfde blijft uitzien, met het mooie bijlvormige ijzer (ferro) aan de voorkant en de fraaie vork (forcola) waar de roeispaan op rust aan de zijkant. Zolang de gondeliers dezelfde gestreepte truien en dezelfde strooien hoedjes blijven dragen. En zolang ze nog maar stoppen om een accordeonist op te pikken, die typische gondeliersliedjes speelt.

Gondel_stoet van gondels_2

Op z’n mooist
Tja, dan is er niets mis met een gondeltocht. Helemaal niets mis. Sterker nog, het is adembenemend. Eenmaal in de gondel zie je Venetië op haar mooist. Vanaf het water. Je kunt goed de paleizen aan het Canal Grande bewonderen. Maar ook de andere grachten zijn prachtig, met die mooie huizen. De schoonheid van verval. En dan die vele bruggetjes waar je nét onder door kunt. Vaak moet je ervoor bukken.

Gondel_onder bruggen

Heerlijk. Dagen zou ik in zo’n gondel kunnen blijven. Maar ja, dat is onbetaalbaar. Onmogelijk. Helaas is het vaak ook niet mogelijk om zo lang in de gondel te blijven als je met de gondelier afgesproken hebt. Vooral als je afgedongen hebt, kun je dat wel vergeten.

Zogenaamd afdingen
Een gondelier is een handige jongen. Hij weet donders goed dat veel toeristen heel graag de gondel in willen, maar het eigenlijk te duur vinden. De gondelier stelt zich schappelijk op. Hij wil best onderhandelen over de prijs. Er kan soms wel 30% van af. Zoals je altijd doet als je gaat gondelen, betaal je vooruit. Maar nu wel met een goed gevoel. Dat heb je toch maar voor elkaar gekregen. Maar veel eerder dan je had afgesproken stopt de gondel al. Blijkt de tocht ineens 30% korter te zijn. Je kunt dan wel protesteren, maar dat heeft weinig zin. Blijkt de gondelier ineens je Engels niet meer te begrijpen. Best irritant.

Gondel_gondeldrukte_1 Gondel_gondeldrukte_2

Ook nog luid bellend
Nog irritanter is het als de gondelier in deze te korte tijd ook nog eens chagrijnig kijkt. Weinig zin heeft om iets te vertellen. Of nog erger, de hele tijd aan het bellen is. En dat op zijn Italiaans. Luid en duidelijk. Dat leidt wel af van je plezier. Maar dan moet je maar proberen om je er niet te veel van aan te trekken. Stop desnoods je vingers in je oren. Geniet van wat je ziet. En bedenk dat je later makkelijk in een reisgids kunt opzoeken wat je eigenlijk hebt gezien.

En dat op je trouwdag
Het allerirritantste is wel een gondelier die de hele tijd aan het bellen is terwijl jij en je vrouw op weg zijn naar het palazzo waar jullie gaan trouwen. En die ook nog veel korter gondelt dan was afgesproken, zodat de fotograaf voor niets op de Rialtobrug staat te wachten. Ja, dat maakten mijn vrouw en ik dus mee. Even leek de irritatie het van de romantiek te winnen. Totdat we voor het Palazzo Cavalli de gezichten zagen van onze gasten die er al waren. Dat we met de gondel kwamen, hadden ze niet verwacht. Hun enthousiaste reacties maakten alles goed.

Gondel_toeristen en accordeonist

Stoet van gondels
Helemaal enthousiast waren onze gasten toen we hen na de plechtigheid trakteerden op een gondeltocht naar het restaurantje waar we gingen feesten. Ze waren compleet verrast. De dagen ervoor hadden ze al gondels gezien. Velen hadden getwijfeld, maar niemand had de stap gewaagd. Toch te duur. Of net te slecht weer. Nu konden ze alsnog.

In een stoet van dertien gondels gingen we van Palazzo Cavalli naar Campo San Barnaba. Het was leuk om al die stralende gezichten van de gasten te zien. Alsof ze het niet konden geloven. Alsof het een once-in-a-lifetime-ervaring was. Ikzelf genoot ook met volle teugen van deze tocht. Wat een prachtig eerbetoon aan deze mooie stad. Eenmaal bij het eindpunt stapte iedereen vrolijk uit de gondel. De toon was gezet voor een onvergetelijk feest. Dat de gondeltocht eigenlijk tien minuten langer had moeten duren, heb ik maar niet gezegd. Het was goed zo. En ach, dat we zijn afgezet, dat hoort er blijkbaar gewoon bij. Ook op je trouwdag…’

Ontdek onze droomplekken in Italië!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *