Je zocht naar: "wijn"

‘E quindi uscimmo a riveder le stelle,’ zo schreef Dante aan het einde van zijn laatste stukje Inferno. ‘Laten we naar buiten gaan om de sterren weer te zien’. Dat is precies wat we zullen gaan doen tijdens het Italiaanse wijnfeest Calici di Stelle. In aanloop naar de nacht van San Lorenzo (10 augustus) wordt op veel plaatsen in Italië getoost op elke vallende ster die aan de hemel te zien is. Deze bijzondere nacht heet daarom ook wel ‘nacht van de vallende sterren’. Grijp je kans en geniet van een glas wijn terwijl je vallende sterren spot om een mooie wens in vervulling te laten gaan! Waar kun je toosten? In totaal doen meer dan honderd Città del Vino, wijnsteden, mee aan Calici di Stelle, van het hoge noorden tot het diepe zuiden. Alle deelnemende cantine vind je, mooi per regio gerangschikt, via MovimentoTurismoVino.it. Hoewel veel wijnhuizen een hele maand lang extra evenementen organiseren, is het hoogtepunt op 10 augustus, tijdens de enige echte Notte di San...

Op vakantie in Italië val je als Nederlander of Belg per definitie op. Je bent over het algemeen langer, bleker, hebt lichtere ogen en je loopt sneller dan de gemiddelde Italiaan. Nu is dat logisch; je hebt immers geen mediterraan bloed door je aderen stromen. Desalniettemin kun je door de volgende tips and tricks voorkomen dat je compleet buiten de boot valt. Zo kom je net iets Italiaanser uit de bus dan de doorsnee-toerist, met alle voordelen van dien. Sophie legt uit wat je wel en niet moet doen op vakantie in Italië. Eerst een paar dingen die je beter niet kunt doen: Tussen de middag een stad of een dorpje bezoeken Deze klassieke fout maken we allemaal. We gaan lekker uitgebreid ontbijten en tegen een uur of elf, twaalf eens een leuk dorpje bezoeken. Niet doen. De Italianen gaan dan namelijk allemaal lunchen en sluiten voor een aantal uren de deuren van kerken, musea en winkels. Om te voorkomen dat je dus in een spookstadje terecht komt, kun je er beter of vóór...

In het zuiden van Italië bevindt zich het grootste museum ter wereld, althans volgens de Franse archeoloog Salomon Reinach. Toen een paar vissers in 1928 in de zee bij Marathon in plaats van vissen originele Griekse beelden opvisten, schreef hij: ‘Het rijkste museum van oudheden in de hele wereld ligt op een voor ons ontoegankelijke plek; op de bodem van de Middellandse Zee.’ Twee bronzen mannen opgedoken Ook voor de kust van Calabrië zijn belangrijke ontdekkingen gedaan. Zo zijn er vlak bij het plaatsje Riace twee bronzen mannen uit zee opgehaald. In zijn boek De Middellandse Zee – een persoonlijke geschiedenis vertelt Fik Meijer het verhaal van deze gebronsde mannen die eeuwenlang op de bodem van de zee leefden: ‘Het waren in dit geval geen vissers die er bij toeval op stuitten. Een Italiaanse sportduiker, Stefano Mariottini, zag ze als eerste. Op 16 augustus 1972 dook hij in zee voor wat een routineduik leek te worden. Maar toen hij op een diepte van acht meter een...

De zomer is als een warme deken over Florence heen gedaald. De gouden bal op de koepel van Brunelleschi weerkaatst de zonnestralen, terwijl de koepel zelf voor een aangename schaduw zorgt op het Piazza del Duomo. Vanaf de top van de koepel lacht het omringende heuvellandschap ons toe. Daar wacht dankzij lekker veel groen en een briesje enige verkoeling. Colli Fiorentini, here we come! Onze gids in dit heuvellandschap is onze vriend Eric, die we hebben ontmoet tijdens ons verblijf bij Villa La Palagina. Eric werkt sinds kort bij Villa Medicea di Lilliano, een droomvilla in de heuvels net even buiten Florence. De villa opent binnenkort haar deuren voor publiek, maar wij kregen alvast een sneak preview. Villa Medicea di Lilliano ligt op de top van een heuvel, met rondom een uitzicht waar we stil van worden. We zijn wel wat gewend, maar vanaf deze plek kijk je wel heel mooi uit over Florence en Toscane. De familie Malenchini, de eigenaren van het landgoed, hebben jaren gewerkt aan de...

Wat is er heerlijker tijdens het schrijven over het Gardameer zo af en toe je bureau met laptop verruilen voor een boot met uitzicht? Helemaal niets! Daarom genoten Saskia en An na een lange ochtend schrijven van een verfrissend boottochtje over het meer. Saskia: ‘Onze haren wapperend in de wind, de zon op onze blote armen en om ons heen het eindeloze blauw van het Gardameer – de inspiratie voor nog meer verhalen kwam hier vanzelf. Wat is het toch fijn om af en toe je hoofd letterlijk leeg te laten waaien, zeker in zo’n schitterende omgeving als hier!’ We gingen aan boord in Desenzano del Garda. Onze kapitein bracht ons eerst naar Rocca di Manerba. Hier zien we in de verte de contouren van het Isola del Garda al liggen, het grootste eiland van het Gardameer. Tegenwoordig is Isola del Garda het privébezit van de familie Borghese-Cavazza. Gelukkig biedt de familie de mogelijkheid om dit prachtige plekje te bezoeken. Tijdens een rondleiding bewonder je niet alleen Villa...

Een van de fijnste momenten in Italië is als we na een dag reizen, fotograferen, schrijven en slenteren aanschuiven voor het avondeten. Er wordt een fles wijn ontkurkt en – of we nu bij vrienden aan tafel zitten of in een restaurant – er wordt als eerste gang een uitgebreide hoeveelheid lekkers op tafel gezet. Voor zo’n antipasti zou je ons op elk moment van de dag kunnen roepen. Van taralli (ringvormige zoutjes) en burrata (heerlijk romige mozzarella) in Puglia tot crostini di fegato (geroosterd brood met kippenlevertjespaté) in Toscane, van olive all’ascolana (gevulde en gefrituurde olijven) in Le Marche tot bagna cauda (groenten met een heerlijk dipsausje met ansjovis) in Piemonte. Elke streek kent zo zijn eigen variaties en recepten, die je het beste van de regio laten proeven. Een uitgebreide keuze aan antipasti is zo de beste kennismaking met de regio waarin je verblijft. We laten de rest van het menu wel eens voor wat het is, maar een uitgebreide selectie antipasti...

Toscane kent tal van plekken waar je je even terug in de middeleeuwen waant. In de zomer reis je extra feestelijk terug in de tijd, dankzij de vele feesten en festivals die in de verschillende steden en dorpen worden gehouden. We tippen vandaag vijf van onze favoriete middeleeuwse feesten – stuk voor stuk een reden om met je harnas en pijl en boog in de koffer naar Toscane te reizen. Monteriggioni Medievale – terug naar de middeleeuwen Monteriggioni heeft een bewogen geschiedenis. Het stadje lag precies op de plek waar de troepen uit Florence en Siena elkaar het hevigst bestreden en werd als zodanig vaak onder vuur genomen. De verdedigingsmuur die nu nog grotendeels intact is, was dan ook bittere noodzaak, net als de vele torens die zich op gelijke afstand in de muur bevonden. Binnen de muren heerst nu een en al rust. Alleen tijdens twee weekenden in juli wordt het stadje weer even ingenomen door ridders in harnas, tijdens Monteriggioni Medievale, een feest waarbij je je terug in...

Al sinds haar eerste kookboek, met niet alleen heerlijke recepten maar ook prachtige foto’s en persoonlijke verhalen, zijn we fan van Tessa Kiros. Bijna alle recepten uit haar Italiaanse kookboeken, Ciao bella (met veel Venetiaanse gerechten) en La dolce vita, hebben we wel een keer gemaakt – en sommige zijn inmiddels uitgegroeid tot echte favorieten. Nieuw is Mijn beste recepten – een luxe uitgevoerde verzameling van meer dan honderdvijftig recepten, die Tessa zelf selecteerde uit vijf van haar bestsellers. Er zijn recepten voor brood & ontbijt, voor antipasti, soep, salades, pasta, vis, vlees, groenten, bijgerechten & desserts. De recepten gaan, zoals we van Tessa zijn gewend, vergezeld van prachtige foto’s van de gerechten, sfeerplaatjes en persoonlijke tips. Het boek is echt een lust voor het oog; je blijft erin bladeren en je droomt makkelijk weg bij al die zomerse foto’s… Naar aanleiding van het verschijnen van dit boek spraken we uitgebreid met Tessa Kiros in de...

Midden in het Toscaanse landschap, zo’n veertig kilometer ten zuidwesten van Siena, schittert de Abbazia di San Galgano. Ondanks het feit dat deze abdij geen dak meer heeft en geen schitterende fresco’s of glas-in-loodramen om te bewonderen, is het een van de mooiste abdijen die we ooit in Italië hebben gezien. Een abdij met een sterrenhemel als dak Saskia is er op een vroege vrijdagochtend in september. Saskia: ‘Op een vloer van kiezels vergaap je je aan de restanten van wat in de middeleeuwen een Cisterciënzer klooster was. Als je hier in de vroege ochtend of de late avond komt, hoor je niks anders dan een serene stilte – slechts onderbroken door tjilpende vogels, scherende zwaluwen en krekels die de schoonheid van hun habitat bezingen. De abdij werd gebouwd in de dertiende eeuw en was lange tijd in gebruik. De monniken leefden hier in stilte, in harmonie met de natuur en de seizoenen. Als je je ogen dicht doet, zie je ze met enige verbeeldingskracht nog in de...

Als bloggers maken we dagelijks tientallen foto’s, wandelend door steden als Rome en Florence of op avontuur op het platteland, tussen wijnranken en bijzondere varkentjes, langs de kust of hoog in de bergen. Het gebeurt regelmatig dat een collegablogger dan een mooie foto van ons schiet, maar meestal is dat bijzaak. Het gaat immers niet om ons, maar om de plek waar we zijn en die we graag met jullie willen delen. Begin deze maand was dat voor een paar uurtjes echter even anders. Dit keer vormde Saskia zelf het middelpunt van de lens. Met een fotograaf van Flytographer, een bijzondere fotoservice voor op reis, struinde ze door de wijk Santo Spirito, voor een origineel en persoonlijk aandenken aan een heerlijk verblijf in deze stad. Saskia: ‘Ik ontmoette fotograaf Alberto Sarrantonio op het Piazza della Passera, samen met het Piazza Santo Spirito het kloppend hart van dit creatieve stukje Florence. Samen liepen we door de straatjes, waar de foto’s bijna voor het oprapen lagen. Van...

‘Tussen pijnbomen, palmen en magnolia’s doemt het unieke silhouet van de eeuwige stad op. Klokken luiden. Niet minutenlang en wanhopig, zoals in het seculiere Amsterdam, Delft of Den Bosch, maar kort, beschaafd, zelfbewust. Telkens weer uit een andere kerk, waarvan de koepels tussen de bomen zichtbaar zijn. De kerken schragen de stad, dragen de toeristeneconomie en leveren de traditie over. Rome zonder kerken en zonder die ene koepel, il cupolone van de Sint-Pieter in de verte, zou ondenkbaar zijn.’ Dit is een van de vele prachtig Romeinse fragmenten uit het boek Italiaanse streken, dat vandaag verschijnt. Een schitterende verzameling Romeinse en Italiaanse verhalen, opgetekend door Bas Mesters, die lange tijd als Italië-correspondent werkte voor NRC Handelsblad en de NOS en in Rome woonde. In het voorwoord vertelt hij: ‘Toen God Italië creëerde, schrok Hij. Zo mooi vond Hij zijn schepping. Hij besloot er Italianen te laten wonen, ter compensatie. Deze grap werd mij...

Als je de kerk van Oudenbosch (in Noord-Brabant) bewondert, moet je twee keer met je ogen knipperen. Sta je nu in een Brabants dorpje of midden in Rome? De koepelkerk lijkt als twee druppels water op de Sint-Pieter, zowel van de buitenzijde als van binnen. Een kopie van de Sint-Pieter in Rome Pastoor Hellemons was zo onder de indruk van de Sint-Pieter dat hij in eigen parochie precies zo’n zelfde kerk wilde laten bouwen. Ondanks dat Oudenbosch toen slechts 3500 inwoners had, wilde hij een kerk die niet onderdeed voor de thuisbasis van de katholieke kerk. Hij had ontelbaar vaak door de Sint-Pieter gedwaald en wist precies welke elementen van deze basiliek ook in ‘zijn’ kerk aanwezig moesten zijn. Mgr. Van Hooydonk, de eerste bisschop van Breda, gaf in 1864 toestemming voor dit bijzondere bouwplan. De eerste steen voor de H.H. Agatha en Barbara werd gelegd in 1867, met als bouwmeester de beroemde architect Pierre Cuypers (die ook verantwoordelijk was voor onder meer het...