Je zocht naar: "michelangelo"

Sprezzatura, een van die schitterende Italiaanse woorden die helaas bijna onvertaalbaar zijn. Het werd volgens de Vlaamse schrijfster Carine Cuypers voor het eerst gebruikt in 1528, door de humanist Baldassare Castiglione in zijn boek Il Libro del Cortegiano (‘Het Boek van de Hoveling’): ‘Als algemene regel geldt voor de hoveling dat hij in de eerste plaats de zeer steile en gevaarlijke klip van de gekunsteldheid moet omzeilen en in alles een zekere achteloosheid, of om een nieuw woord te gebruiken, een zekere sprezzatura aan de dag moet leggen, waarmee hij verbergt hoe knap hij is en de indruk wekt dat niets wat hij doet of zegt hem moeite kost.’ Verfijnde levenskunst De term duidt op een verfijnde levenskunst volgens de juiste mix van natuurlijkheid, flegma en nonchalance. Leven op een natuurlijke, ongedwongen wijze, dat is sprezzatura – iets waar Italianen meesters in zijn. Deze kunst heeft Carine Cuypers goed van hen afgekeken, want haar nieuwe boek – Sprezzatura...

Hoewel de keuken van Florence bekend staat om de bistecca alla fiorentina, kun je in de hoofdstad van Toscane ook heerlijk vegetarisch of veganistisch eten. Niet voor niets staan de inwoners van Toscane ook wel bekend als mangiafagioli, boneneters. Op bijna elke menukaart vind je wel fagioli, vaak geserveerd met zachte olijfolie en rozemarijn, maar ook bruschetta al pomodoro, pappa al pomodoro en ribollita. Ook vind je in Florence steeds meer restaurants die volledig vegetarisch of vegan zijn. Samen met Destination Florence gingen we op zoek naar de beste vegetarische en vegan opties, maar deel gerust ook jouw favorieten onder aan dit artikel. foto: L’Osteria Vegetariana Quinoa Tussen Piazza di Santa Maria Novella en de Duomo vind je Quinoa (Vicolo di Santa Maria Maggiore 1 – op de hoek tussen de Via de’ Cerretani en de Via de’ Vecchietti), met een menukaart die volledig glutenvrij en grotendeels vegetarisch is. Het lunchmenu bestaat uit vijf of zes gerechten die elke dag...

In september en oktober reisde Saskia zeven weken per trein en bus door Italië, van Bolzano in het hoge noorden tot Napels in het zuiden. Tijdens haar verblijf bij bed & breakfast Paradiso No. 4, haar vaste stek in Siena, kreeg Saskia een weekje gezelschap van haar tante en oom, aan wie Saskia de mooiste (en lekkerste) plekken van Siena liet zien. De wandelingen gingen gepaard met veel verhalen, legendes en tradities, die in Siena nog op elke straathoek voor het oprapen liggen. Maar achter die middeleeuwse façade gaat een moderne mentaliteit schuil, zoals Saskia’s oom Martin na terugkeer optekende. We mogen zijn verhaal met jullie delen, voor een bijzonder mooie kijk op deze bijzondere stad. Martin: ‘Mijn oma van moeders kant heette Catharina Adriaans, mijn eerste schoonmoeder was Toosje Cox, mijn tweede zus heette Toos, mijn oudste dochter heeft als tweede naam Catharina en mijn kleindochter heet Cato. Ze hebben allemaal hun naam min of meer te danken aan Catharina van Siena....

Toen Saskia lang geleden een zomer in Siena studeerde, leerde ze tijdens een etentje bij Ristorante Vivace Anna kennen. Anna – die is geboren en getogen in Kiev – was net als Saskia verliefd geworden op Siena en had na haar eerste bezoek aan de stad van de Palio besloten om er voorgoed te gaan wonen. Vorig jaar liepen Anna en Saskia elkaar toevallig weer tegen het lijf. Bij een caffè aan de bar bij Pasticceria Nannini vertelde Anna dat ze haar werk bij Vivace inmiddels had ingeruild voor een eigen bed & breakfast, in het historische Palazzo Bruchi aan de Via Pantaneto. Ze nodigde Saskia uit om twee nachtjes te komen slapen en te genieten van het weidse uitzicht over het groen rondom Siena en de San Francesco. Tussen de Porta Romana en het Piazza del Campo De ingang van het zeventiende-eeuwse palazzo ligt aan de Via Pantaneto – de centrale weg die de Porta Romana verbindt met het Piazza del Campo, waar je veel restaurants, winkels en barretjes vindt. Voor B&B Palazzo Bruchi...

In veel middeleeuwse dorpjes in Toscane lijkt de tijd soms te hebben stilgestaan. Dat geldt niet voor Peccioli, in de provincie Pisa, waar tussen de middeleeuwse muren kleurrijke kunstwerken van eigentijdse kunstenaars te bewonderen zijn. In 2024 werd Peccioli zelfs verkozen tot allermooiste borgo van alle borghi più belli d’Italia, de mooiste dorpjes van Italië. We laten je graag kennismaken met dit pareltje, met een aantal van de bijzondere kunstwerken die je er kunt bewonderen. Endless Sunset De loopbrug die het centro storico van Peccioli verbindt met het nieuwe deel van het dorp werd in 2020 opgefleurd door een kleurrijke spiraal van de hand van Patrick Tuttofuoco. Deze spiraal herinnert ons aan het feit dat alles in het leven in cycli verloopt, aan de herhaling van bepaalde zaken ondanks het verstrijken van de tijd. Vandaar ook de titel Endless Sunset, omdat de zon elke dag opnieuw ondergaat, waar je ook bent, waar je ook zult zijn. Lo sguardo di Peccioli Aan de Via...

Elk jaar rond de kerst wordt Florence niet alleen verlicht door duizenden kerstlichtjes, zoals we je in deze blog al lieten zien, maar ook door de videoprojecties van het Green Line Festival (dat tot en met vorig jaar Firenze Light Festival heette). Dit jaar is het alweer tijd voor de achtste editie, die in het teken staat van reflecties. Esther van Mijn Florence neemt ons mee voor een rondje langs de verlichte gebouwen. Esther: ‘Een van de dingen waar ik tijdens de donkere decembermaand in Florence altijd erg naar uitkijk, is het festival met licht- en videoprojecties dat de stad in deze periode kleur geeft. Toen er dit jaar geen informatie kwam over het Firenze Light Festival, begon ik me een beetje zorgen te maken. Gelukkig was er in november dan eindelijk een persbericht. Het festival ging door! Met de nieuwe naam Green Line Festival, maar met hetzelfde concept. Aarde, vuur, water en lucht Het vernieuwde Green Line Festival heeft een heel duidelijke missie: de stad kleur geven...

Begin deze maand bonsde het hart van menig kunsthistoricus harder dan ooit. Zou het waar (kunnen) zijn? Zou het doek dat in een Zwitserse kluis werd gevonden inderdaad van Leonardo da Vinci zijn? Het lijkt in elk geval als twee druppels water op de schets die Da Vinci ooit van Isabella maakte en die nu in het Louvre te zien is: Experts zijn niet direct overtuigd van de authenticiteit van het schilderij. Oordeel zelf en bestudeer zowel de schets als het schilderij dat uit de Zwitserse kluis tevoorschijn kwam: Het doek waar Isabella d’Este op schittert, meet eenenzestig bij vijfenveertig centimeter. Het zou in 1517 zijn geschilderd en er zouden overeenkomsten te vinden zijn tussen Isabella’s portret en de Mona Lisa, waar Da Vinci tussen 1503 en 1507 aan werkte. De Italiaanse Da Vinci-kenner Carlo Pedretti was in de Corriere della Sera zeer stellig: ‘Er bestaat geen enkele twijfel; dit is echt een werk van Leonardo da Vinci.’ Andere wetenschappers zijn voorzichtiger en houden...

Santa Fiora is een van de borghi più belli d’Italia, de mooiste dorpjes van Italië. Het ligt op de hellingen van de Monte Amiata, een uitgedoofde vulkaan in de Maremma, de streek in het zuiden van Toscane. Het dorpje is de trotse eigenaar van een Bandiera Arancione, de oranje vlag waarmee Touring Club Italiano de meest gastvrije dorpjes van Italië aanduidt. Hoewel Santa Fiora niet groot is, valt er genoeg te zien en te beleven. Zo ligt er in het hart van het dorp, net als in Bagno Vignoni, een enorm waterbassin. We delen een aantal plekken die je niet mag missen, maar laat je vooral verrassen door de charme van het dorpsleven in dit Toscaanse juweeltje. Terziere Castello – de wijk van het kasteel Allereerst ontdek je het oudste deel van het dorp, Terziere Castello, ‘de wijk van het kasteel’. Aan het Piazza Garibaldi (dat ook wel il salotto dell’Amiata wordt genoemd, ‘de huiskamer van de Amiata’) vind je onder meer de resten van de Rocca Aldobrandesca, die ooit...

Een bezoek aan Mantova laat je vroeg of laat kennismaken met Isabella d’Este. Deze dame werd geboren in Ferrara, als dochter van hertog Ercole I d’Este en Leonora van Napels. Reeds op zesjarige leeftijd was Isabella klaar voor haar verloving. Alle Italiaanse edellieden wilden haar hand – niet zozeer vanwege het meisje zelf, maar vooral vanwege haar invloedrijke afkomst. Toen bekend werd dat er een verlovingsring om haar vinger geschoven mocht worden, kwamen vooraanstaande mannen van heinde en verre naar Ferrara om zich als verlovingskandidaat voor te stellen. De ambassadeur van de markies van Mantova arriveerde als een van de eersten en mocht al snel terug naar zijn plaats van herkomst, om zijn meester, Francesco Gonzaga, het blijde nieuws mee te delen: Isabella d’Este zou zijn vrouw worden. Isabella werd door het huwelijk met Francesco Gonzago ook markiezin van Mantova. Ze vertrok uit Ferrara en nam haar intrek in het Castello San Giorgio in Mantova. Na de dood van haar man...

Na lange reizen in Italië speelt de heimwee hier af en toe behoorlijk op. Gelukkig belde de postbode afgelopen week aan met een grote doos vol lekkers uit Toscane, een cadeautje van Radici Italiane, dat vanuit hun winkel in het Toscaanse Pistoia pakketten vol delicatessen verzorgt. Ideaal tegen de heimwee! Thuis in Toscane Saskia: ‘Mensen vragen me vaak naar mijn favoriete regio in Italië. Ga ik het liefste naar Puglia, naar Sicilië of naar Umbrië? Ondanks het feit dat ik die vraag eigenlijk niet kan beantwoorden, omdat elk stukje Italië me even lief is, ben ik in Toscane het meeste thuis. Dat komt grotendeels door de tijd die ik in zowel Florence als Siena woonde, onder meer tijdens mijn zomerstudies Italiaans, de vrienden die ik daardoor in en rondom deze steden maakte en die ik nog elk jaar probeer te bezoeken. Maar het komt ook omdat Toscane steeds op een mooie manier op mijn pad komt. Zo voerde mijn allereerste persreis voor Ciao tutti me naar Pistoia, waar ik toen...

Hoe bekend de Chianti ook is, er zijn nog steeds kleine pareltjes te vinden die nog niet zo bekend zijn bij de grote hordes toeristen. Zo ontdekten wij onlangs het dorpje Montefioralle. Dit pittoreske pareltje in de Chianti dateert al van 1085 en is daarmee een van de oudste plaatsjes in deze streek. Dat ook Montefioralle zich zwaar heeft moeten verdedigen tegen Florence en Siena, die hier af en aan de baas waren, blijkt wel uit de enorme vestingwal. Je kunt het nu niet goed meer zien, maar ooit werd het dorp omringd door twee dikke muren. Inmiddels is de ruimte ertussen opgevuld met huizen, waardoor de straatjes hier misschien nog wel smaller zijn dan elders. Een kleine impressie: foto’s: Martijn Bak Wanneer de kerk geopend is, loop dan zeker even naar binnen. Hoewel er in deze streek duizenden kerkjes te vinden zijn, met stuk voor stuk schitterende kunstwerken en een serene sfeer, steekt het kerkje van Montefioralle er met kop en schouders bovenuit. Niet alleen vanwege de...

Roman Helinski verruilde zijn Amsterdamse schrijverswoning begin oktober voor de verwezenlijking van een lang gekoesterde droom: een jaar in Italië wonen. Hij begon in Bologna, maar reisde vervolgens door naar Montepulciano, een van de bekendste wijnstadjes van Toscane, waar de herfst de heuvels kleurt. Roman: ‘Wanneer ik aankom in Montepulciano, laat in oktober, vraag ik me af waar de herfst is gebleven. Maar in de paar dagen dat ik in de wijnstad verblijf, sijpelt dit seizoen het landschap binnen. Over een witte grindweg wandel ik met een flinke rugzak om naar mijn verblijf, even buiten Montepulciano. De weg krijt mijn schoenen. Een Fiat komt van achter aangereden, achtervolgd door een uitdijende stofwolk. De Fiat rijdt langszij. Het raampje gaat open. Een oudere dame vraagt of ik een lift wil. Ik vertel haar waar ik naartoe moet: Agriturismo Ardene. In moeizaam Engels zegt ze: ‘Dan ben jij Roman. Ik verwacht je.’ Benedetta, zoals de dame blijkt te heten, runt een...