Ga op pad met onze City Walks!

Ezels en engelen rondom het Pantheon

Elk bezoek aan Rome, hoe kort ook, begint voor mij bij het Pantheon. Op deze plek is het gevoel van thuiskomen het sterkst. Hier lijkt het alsof er Romeins bloed door mijn aderen stroom, alsof mijn wortels onder de vloer van dit prachtige monument liggen. Hier hoor ik. Punt.

Tijdens mijn laatste ontmoeting met het Pantheon hoorde ik dat er een Romeins gezegde over het Pantheon in omloop is dat als volgt luidt: ‘Wie Rome bezoekt zonder het Pantheon te hebben gezien, keert naar huis terug als een ezel.’ Jullie zijn dus gewaarschuwd 😉

Over ezels gesproken: heel even had het Pantheon twee torentjes, aan weerszijden van de ingang, die door de Romeinen ook wel ‘ezelsoren’ werden genoemd. Geen compliment voor Bernini, die de torentjes maakte, maar wel een mooi verhaal. Ik schreef er eerder een blog over, die je hier nog kunt nalezen.

Zowel Romeinen met wie ik langs het Pantheon slenter als Nederlanders met wie ik de kerk echt bezoek, vragen regelmatig waarom ik me precies op deze plek zo thuis voel. Het is moeilijk om daar een echte oorzaak voor aan te wijzen; het is er gewoon. Wellicht omdat op deze plek zo ontzettend veel geschiedenis samenkomt.

Of wellicht voel ik de adem van Romulus hier nog rondwaaien. Het Pantheon zou namelijk gebouwd zijn op de plek waar Romulus, de jongen die samen met zijn broertje Remus werd gevoed door de wolvin en de stad Rome stichtte, verdween. Hier, onder de stenen van het Pantheon, dat er toen natuurlijk nog niet stond, zou hij door een onweerswolk zijn weggevaagd.

Ik ben natuurlijk niet de enige die deze plek zo’n warm hart toedraagt. Dat getuigen niet alleen de enorme drommen toeristen die je hier de hele dag door treft, maar dat blijkt ook uit de houding van Michelangelo. Die was zo onder de indruk van het architectonische wonder van de koepel, dat deze volgens hem ‘door engelen moest zijn gemaakt’.

Met engelen moet je niet wedijveren, dus Michelangelo besloot de diameter van de koepel die hij moest bouwen, die van de Sint-Pieter, net een beetje minder groot te maken. Een prachtig eerbetoon aan een prachtige plek…

Rondom het Pantheon waren naast engelen echter ook duivels rond, maar daarover vanmiddag meer!

Ontdek onze droomplekken in Italië!

4 reacties

  1. Heel herkenbaar! Ik moet bij een bezoek altijd even eerst het pantheon ‘begroeten’. De derde zuil van rechts is de ‘mijne’; even eronder zitten mijmeren en weer gaan of alleen maar vluchtig een hand op zijn schacht en weer verder. Leerlingen verklaren me voor gek, maar ja, het voelt goed.

  2. leuk en leerzaam
    trouwens ik kan voor Rome aanbevelen een heel handig boek :

    Luc Verhuyck: SPQR Anekdotische reisgids voor Rome .Atheneum 2001 enz.
    Ook als Rainbow pocket.
    Als het nog te krijgen is goed en handig boek.
    Je hebt het vast wel genoemd in een van je vele artikelen denk ik

    ik kijk uit naar je vervolgo ver Rome.:)
    Roberto.

    Ps ik voel mij zelf ook sterk verbonden met sommige plekken , als je erin gelooft kan dat betekenen dat je vroeger daar eens geleefd hebt( reincarnatie ) 🙂

  3. Dat thuisgevoel heb ik ook als ik piazza Navone op loop.
    Heel Rome is “thuis” voor mij.

  4. Leerzaam artikel! Grazie!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *