Ga op pad met onze City Walks!

Het rode goud van Toscane

Chianti 4

Tijdens onze wijntour kunnen we de Chianti natuurlijk niet overslaan. Zover het oog reikt, zie je hier wijngaarden, met tussendoor af en toe een grote cantina of een lieflijk dorpje. De groene trosjes druiven die we van de zomer zagen, zijn inmiddels uitgegroeid tot dikke, blauwpaarse trossen, die een prachtige vino rosso opleveren.

Vendemmia 3

Een fiasco
In het gebied tussen Florence en Siena dat de Chianti grofweg bestrijkt, wordt al eeuwenlang wijn gemaakt. Er zijn bronnen uit de dertiende eeuw die al vermelden dat de inwoners van de dorpjes die in dit gebied liggen zich bezighouden met de productie van wijn. Toch was het niveau van de Chianti tot grofweg de jaren zeventig niet bepaald hoog te noemen. Denk aan mandflessen met slobberwijn die eerder bedoeld waren ter decoratie dan voor consumptie en jullie weten precies wat we bedoelen. De Italiaanse naam voor zo’n fles in een mandje is niet voor niets fiasco

Chianti-mandflessen

Bloed van Jupiter
Gelukkig is dat voor het merendeel verleden tijd. De productie is niet alleen gemoderniseerd, maar ook naar beneden gebracht, wat de kwaliteit erg ten goede is gekomen. Wie het echte goud wil proeven, neemt een DOCG Chianti of – nog beter – een DOCG Chianti Classico, beide gemaakt van minstens 80 procent Sangiovese.

Letterlijk betekent de naam van deze druif ‘bloed van Jupiter’; de Romeinse oppergod houdt zo nog een oogje op Toscanes trots die voor de inwoners van de streek onmisbaar is bij een traditionele maaltijd. Een gewoonte die zeker het overnemen waard is, zoals ook Hannibal Lecter in de film Silence of the Lambs doet: ‘I ate his liver with some fava beans and a nice Chianti’. Wie niet van ingewanden houdt, een glas Chianti smaakt ook prima bij een paar borrelhapjes of een stevig bord pasta.

Chianti-glas

Een genie met een moeilijk en bizar karakter
Giacomo Tachis, een van de mensen die Italië op de kaart heeft gezet als wijnland waar men rekening mee moet houden, vindt de Sangiovese weliswaar een geniale druif, maar wel een ‘met een moeilijk, bizar karakter’. ‘Sangiovese is veel gevoeliger voor bodemverschillen en de wisselvalligheid van de weersomstandigheden dan andere druiven,’ aldus Tachis. ‘Daarom hebben verstandige producenten hun wijngaarden niet met één enkele soort Sangiovese beplant, maar verbouwen ze verschillende soorten Sangiovese naast en door elkaar.’ Zo is er meer kans op een redelijke oogst, en dus op meer van dat heerlijke rode goud waar Toscane zo beroemd om is en waar wij zo van gaan proeven…

Ontdek onze droomplekken in Italië!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *