Je zocht naar: "wijn"

Met dank aan het grote succes van onze City Walks en jullie veelvuldige vragen om dit soort routes ook buiten de stad te maken, presenteren we vandaag onze eerste Ciao tutti Route. En waar kunnen we in deze periode beter starten dan in de Chianti?! Bestel onze wijnroute in de Chianti Met deze wijnroute ontdek je de lekkerste wijnen, de mooiste cantina’s en de prachtigste landschappen in dit wereldberoemde wijngebied. We nemen je mee naar de mooiste dorpjes, met onderweg volop gelegenheid om te proeven bij imponerende wijnkastelen en eenvoudiger enoteca’s. Andiamo, assaggiamo! In drie etappes door de Chianti We hebben de route van in totaal ruim tweehonderd kilometer onderverdeeld in drie etappes. De eerste etappe voert je van Florence naar Panzano (circa veertig kilometer), de tweede etappe leidt je van Panzano naar Pievasciata (circa negentig kilometer) en de derde etappe gaat via Castellina in Chianti naar San Casciano in Val di Pesa (circa tachtig kilometer). De...

Het zijn waarschijnlijk de bekendste koekjes uit Italië: cantuccini, langwerpige amandelkoekjes die net als beschuit twee keer gebakken worden. De koekjes bevatten naast amandelen, bloem en suiker (maar geen boter!) specerijen als kardemom, kaneel, kruidnagel en steranijs. Soms worden er ook nog stukjes chocolade of pistachenootjes toegevoegd. Ze worden in Italië vaak geserveerd als nagerecht, samen met een glaasje vin santo (‘heilige wijn’). Biscotti di Prato De cantuccini zijn de traditionele lekkernij van de Toscaanse stad Prato, en daarom worden ze ook wel biscotti di Prato (koekjes van Prato) genoemd. Volgens ons worden de állerlekkerste cantuccini ook gebakken in Prato, bij Biscottificio Antonio Mattei. De allereerste cantuccini Antonio Mattei begon al op 29 september 1858 (toen de Italiaanse regio’s zich nog niet verenigd hadden) met het bakken van cantuccini, naar eigen – nog altijd geheim – recept. We weten alleen dat Mattei bijzondere amandelen uit Puglia...

Zeven jaar Ciao tutti is reden voor een feestje, zowel hier op de blog, voor jullie als lezers – met mooie winacties, nieuwe boeken met Rome in de hoofdrol en nieuwe City Walks (met om te beginnen een prachtige route langs de pareltjes in Pistoia) – als voor het hele Ciao tutti-team van bloggers, journalisten, taalexperts en fotografen. Helaas lukte het niet om dit jubileum gezamenlijk in Italië te vieren (met ruim veertien onderling af te stemmen agenda’s en twee boekdeadlines), maar we vonden een prima alternatief in hartje Utrecht: Restaurant Piatto (inmiddels verhuisd naar Rhenen)! Saskia ging begin januari al even voorproeven van de verschillende piatti die bij Piatto op het menu staan. De polpo brasato (gestoofde octopus met een salade van gerookte aardappel, kappertjes, platte peterselie en citroen) smaakte al veelbelovend; we waanden ons even aan de Venetiaanse lagune of op een kleurrijk Italiaans eiland. Bijna nog lekkerder waren de gnocchi con cinghiale...

We proefden jaren geleden al eens van de Badia a Passignano, een bijzondere wijn uit de kelders van Antinori, maar we bezochten het kleine plaatsje in de Chianti, dat zijn naam dankt aan de indrukwekkende abdij, pas afgelopen nazomer. Op het einde van een warme septemberdag, als de lucht boven de Toscaanse heuvels al voorzichtig roze begint te kleuren, rijden we op weg naar ons tijdelijke thuis bijna als vanzelf het gehuchtje binnen. We besluiten spontaan te stoppen bij de abdij, omdat we hebben gehoord dat het meesterwerk van de badia, een Laatste Avondmaal van Domenico Ghirlandaio, na een jarenlange restauratie weer in volle glorie te bewonderen is. De kerkdeuren staan open en volgens de folder die we bij de ingang vinden, moet ook het klooster open zijn. Zoals dat echter gaat in Italië, komen de openingstijden in een folder niet altijd overeen met de werkelijkheid. De deuren zijn hermetisch gesloten en er is geen levende ziel te bekennen. Nu we echter voor de deur staan,...

Restaurant Mario in Neck, wie kent het niet? Deze maand is het vijftig jaar geleden dat Mario Uva begon met zijn eigen Italiaanse restaurant in het gehucht bij Purmerend. Helaas kan Mario dat jubileum zelf niet meer meemaken, want hij stierf onverwacht in december 2013, nog maar eenenzeventig jaar oud. Mario Uva Fabian Takx reisde aan de vooravond van het jubileum van Amsterdam naar Neck, voor een ontmoeting met Mario’s zonen en zijn immense culinaire erfenis. Fabian: ‘Hoe kwam een Italiaan uit Calabrië in de Beemsterpolder terecht, tussen de koeien, de molens en de slootjes? In de winter van 1964 beproefde Mario als jonge immigrant uit Calabrië zijn geluk in Amsterdam. Hij werkte bij Isola Bella aan het Thorbeckeplein, een van de allereerste Italiaanse restaurants van Nederland (en het bestaat nog steeds). In Amsterdam ontmoette hij ook zijn grote liefde Tine. Eerst nam hij haar mee naar Aosta, waar zijn oudste zoon Alessandro is geboren. Maar zij kon Nederland niet missen en...

Sicilië, het eiland waar de citroenen nog net even zonniger geel zijn dan elders in Italië. Waar de rijpende sinaasappels, clementines en andere citrusvruchten net even wat langer door de zon gekust worden, waardoor ze net even sappiger smaken. Zeker als de citrusbomen wortelen in de vruchtbare vlaktes aan de voet van de Etna, waar de aarde een bijna bovennatuurlijke energie aan druiven, sinaasappels, citroenen en ander lekkers lijkt mee te geven. We genoten al regelmatig van de delizie die dit stukje Luilekkerland te bieden heeft: van een stevige pasta alla norma (met kruidige aubergine) en zoete gebakjes met romige ricotta uit Catania bijvoorbeeld, van pistachenootjes uit Bronte, van fijn mineralige witte wijn die gemaakt wordt op de hellingen van de Etna, van zonnig gele limoncello en van gigantische coupes vol granita di gelsi (moerbeienschaafijs). Na elk bezoek aan Sicilië komen niet alleen onze koffers maar ook wij een paar kilo zwaarder terug. Zeker dit keer, aangezien we op...

Soms zijn er adresjes waar je vreemd genoeg na een eerste bezoek nooit meer bent terug geweest, terwijl ze bij wijze van spreken om de hoek liggen. Zo’n adresje is Gio’s Cucina Casalinga – verscholen in de schaduw van de Sint Servaas op het Vrijthof in hartje Maastricht. Gezien onze eerste ervaring én de jarenlange uitstekende reputatie van Gio’s gingen Saskia, Paul en Lianne op smaakexpeditie in de Limburgse hoofdstad. Gio zelf heeft, volgens eigen zeggen, geen verstand van internet en computers. Zijn restaurant heeft dan ook geen website en geen mailadres. Reserveren is zo goed als onmogelijk maar – insiders tip – niet als je voor (heel) vroeg op de avond een tafel vraagt. Anders mag je je telefoonnummer achterlaten en word je later op de avond gebeld, als er een tafeltje vrij komt. Gelukkig heeft Gio des te meer verstand van de Italiaanse keuken. Bij binnenkomst, even voor half zes, komen ons vanuit de keuken de heerlijkste geuren tegemoet. We schuiven aan een van de...

Na ruim tien jaar in Amsterdam te wonen en te werken, ontdekten we tot onze grote verrassing begin deze maand een nieuw Italiaans pareltje. Verstopt in de steegjes tussen het Centraal Station en de Dam schuilt een Italiaanse trattoria, die je smaakpapillen meevoert naar de authentieke keuken van Toscane en Umbrië: Il Pacioccone. Paolo en Marco, de eigenaren van Il Pacioccone (dat letterlijk ‘de goeiige dikzak’ betekent), hebben hun culinaire opvoeding vooral te danken aan la nonna – hetgeen in Italië meestal garant staat voor de lekkerste recepten, met dat ene extra ingrediënt dat het gerecht nét even smaakvoller maakt maar dat alleen van generatie op generatie wordt doorgegeven en nooit in een kookboek beland. In het geval van deze nonna gaat het echter niet alleen om de recepten, maar ook om de bijzondere manier van bereiden. Met maar liefst dertien zonen moest nonna slim koken. Ze bereidde dan ook alles in de grote forno a legna, houtoven, waar alles langzaam maar zeker...

Na een heerlijke tijd in Milaan – waar we jullie nog veel over gaan vertellen – misten we even terug in Nederland vooral de dagelijkse aperitivo. In Italië genieten we ’s avonds meestal van een uitgebreid scala aan hapjes bij een Aperol Spritz of een cocktail, in plaats van een diner. Het is niet alleen heerlijk om van allerlei lekkers te kunnen proeven, het is vooral ook gezellig om wat ‘losser’ te eten. Het aperitivo-concept waarbij je zo veel lekkere hapjes kunt proeven dat je niet meer hoeft te dineren, wordt in Italië wel apericena genoemd, een samentrekking van aperitivo en cena (diner). In Nederland kennen we dit zoals gezegd nog niet, maar bij Paskamer in de Amsterdamse wijk De Pijp vonden we iets dat zich in alles kan meten met een apericena. Op de kaart van Paskamer staan namelijk allereerst minstens zo veel dranken als hapjes. In Milaan verbaasden we ons geregeld over de enorme keuze op de cocktail- en wijnkaart en ook hier hadden we even tijd nodig om een keuze...

In het knusse Castellina in Chianti wijst il gallo nero, de zwarte haan, ons de weg naar verschillende wijnbarretjes en wijnkelders. Vandaag weten we zijn verleidelijke geroep te weerstaan, aangezien we in Castellina niet op zoek zijn naar wijn, maar naar de mooiste kunst van de Chianti. Daarvoor wandelen we van het centrale dorpsplein naar de nabijgelegen Via Trento e Trieste, waar de galerie en het atelier van Lucia Volentieri te vinden zijn. Deze Toscaanse kunstenares weet stukjes klei en keramiek om te toveren tot schitterende souvenirs, prachtige schalen, vogels en andere dingen die je meteen thuis zou willen tentoonstellen. Ons oog wordt meteen naar de kleine kunstwerkjes aan de zijkant getrokken. Vierkante blokjes met cipressen, olijfbomen, een hooiberg, een boerderij… Lucia vertelt dat ze al tijdens haar opleiding met dit idee speelde. De Chianti, altijd binnen handbereik, inspireerde haar telkens weer tot het vastleggen van wat ze om zich heen zag. Van eeuwenoude...

Welkom op La Vialla! Vanaf vandaag brengen we een kleine week door op dit landbouwbedrijf in Toscane, dat wordt gerund door de warme en enthousiaste Italiaanse familie Lo Franco, drie generaties vol culinair talent. Aangezien we ongeveer elke week een doos vol heerlijkheden van La Vialla bestellen, besloten we ook maar eens een kijkje te gaan nemen op het landgoed waar al deze heerlijkheden worden verbouwd, gebakken of geperst. Uiteraard niet zonder ook jullie een kijkje in de keuken te gunnen! Het gouden huis van La Vialla Maar eerst een beetje geschiedenis. Piero en Giuliana, de oudste generatie op La Vialla, vertellen: ‘In februari 1978 kochten we een klein, verlaten landhuis, Ca’ dell’Oro (huis van goud) genaamd. Een duidelijk plan hadden we eigenlijk niet, maar we waren op slag verliefd op het huis en op de bijzondere naam. En verliefde mensen doen gekke dingen, zo ook wij. We wilden de olijfbomen die rond het huis stonden en de kleine wijngaard opknappen, we wilden een...

Naast onze ontdekkingen in Italië gaat ook het zoeken naar Italiaanse adresjes in eigen land onverminderd door. We waren de afgelopen maanden dan wel veel meer in Italië dan in Nederland, maar zelfs op de paar dagen die we zo af en toe, tussen de verschillende reizen door, thuis zijn, kunnen we de Italiaanse keuken niet missen. Een heerlijke nieuwe ontdekking deden we onlangs in Gouda, stad van kaas en kaarsen. Hier zit, niet ver van de Markt met de markante Waag, een Italiaans adresje verstopt. Sinds februari 2012 is de Wijdstraat 9 veranderd in een Italiaans hoekje, met de komst van restaurant L’Angolo Divino. Sinds die tijd kookt chef-kok Alberto Aresu hier de sterren van zijn hemel en ontfermt zijn zus Sonia zich (als het even kan in het Italiaans, leuk!) als gastvrouw over de gasten. Zo ook over ons, met een heerlijke avond als resultaat. Genieten jullie mee? Meteen na binnenkomst waan je je in een dorpje in Italië. Direct achter de deur hangt een foto vol met vrolijk...