Je zocht naar: "wijn"

Pascal: ‘Sinds ik in Italië woon, heb ik veel dingen leren eten die ik in Nederland nooit op mijn bord wilde zien. Olijven, spruitjes en diverse soorten vis zijn daar een voorbeeld van. Met vis blijft het echter een uitdaging. Ik heb er een haat-liefde verhouding mee. Gouden regel is in ieder geval dat ik de vis niet als zodanig wil herkennen wanneer hij wordt opgediend. Mijn vriend, of marito, mag ik inmiddels zeggen, weet dat dondersgoed. Zijn standaard grap bij het bestellen van bijvoorbeeld een orata al forno is dan ook: ‘Ma è morto? E non gli debba guardare negli occhi!’ Hij vraagt de ober steevast mij te verzekeren dat wat er op mijn bord komt, werkelijk dood is en mij niet in de ogen staart. Een stukje witvisfilet hap ik makkelijk weg, maar presenteer mij geen hele vis, met schubben en ogen, die mij vanuit de dood in de ogen kijkt. Alles wat sterk naar zee ruikt, mag mijn bord voorbijgaan. Inktvis, garnalen of andere schaal- en schelpdieren als oesters en ricci staan dus...

Heb je na je bezoek aan het Colosseum trek in een uitgebreide lunch of diner, een snelle pasta of een goede pizza(punt)? In de directe omgeving van dit drukbezochte Romeinse monument vind je naast veel tourist traps gelukkig ook genoeg opties waar je echt lekker kunt eten, tussen de locals die hier graag komen (al weten sommige slimme toeristen deze plekjes ook te vinden). Saskia deelt de beste tips voor elk moment van de dag, met name in de wijken Celio en Monti, met aparte tips voor pizza en aperitivo. Buon appetito! Saskia met Elyssa, Sara, Franka & Carl bij Il Bocconcino Culinair genieten in de wijk Celio De wijk Celio is een stukje Rome waar veel Romeinen wonen en nog relatief weinig toeristen te zien zijn. Ons favoriete restaurant hier is Il Bocconcino (Via Ostilia 23), met op de kaart veel Romeinse gerechten die soms een eigen twist krijgen. Zo at Saskia er een heerlijke cacio e pepe met pistache en roze peper. Er wordt veel gebruik gemaakt van Slow Food-producten, waardoor de...

Op een koude en grijze dag in Lombardije liet de nonna, oma, van de Italiaanse vriendin van Niels van Toia hem kennismaken met pizzoccheri. Al snel stond hij zelf in de keuken om dit pastagerecht te maken en op zijn beurt deelt hij het recept voor pizzoccheri nu met ons. Niels: ‘Dit gerecht doet mij denken aan het belang van traditie in de Italiaanse keuken en hoe die traditie wordt doorgegeven, van generatie op generatie. Klassiek Italiaans eten is per definitie duurzaam en niet onderhevig aan trends. Op het eerste gezicht leek het me niet het meest Italiaanse gerecht dat ik ooit had gegeten. De combinatie van kaas, pasta en groente leek in dit gerecht anders dan ik het gewend was. De smaak van dit gerecht gaf echter meteen kleur aan mijn dag! Een aantal maanden gingen voorbij en ik begon de pizzoccheri meer en meer te waarderen. Na het stellen van een aantal vragen aan familie en vrienden kwam ik erachter dat het gerecht niet alleen in Italië wordt gegeten, maar dat er ook...

Er was eens een bijna vergeten dorpje, verstopt in de hoge groene heuvels in het noorden van Toscane. In de stenen huizen wonen nog slechts een stuk of tien mensen, maar tijdens een wandeling door het dorp stuit je eerder op Ciuffo, de koppige ezel, dan op een van de oude inwoners. Het dorp was eigenlijk ten dode opgeschreven, maar dankzij Ilaria en Stefano kreeg het een nieuw leven. Het Toscaanse echtpaar toverde een aantal huizen om tot een authentieke bed & breakfast, met sfeervolle kamers, een rustieke patio en een ruime tuin. Dat klinkt als een sprookje – en dat is het eigenlijk ook. Met dank aan Ilaria’s gastvrijheid, grote glimlach en uitmuntende kookkunsten voel je je als een prins(es) als je bij La Luna di Quarazzana logeert! Vervallen borgo wordt bellissimo bed & breakfast Het is moeilijk om je voor te stellen hoe Ilaria en Stefano de borgo tien jaar geleden aantroffen. Het is niet eens zo ver van ‘de bewoonde wereld’, maar het leek alsof je tientallen jaren terug...

Pascal: ‘In het diepe zuiden van Italië ligt de door buitenlanders vaak vergeten regio Calabrië, een gebied met tradities die sinds eeuwen het leven van de lokale bevolking regeren. Het zijn gewoontes geworden die ondanks de moderne tijd niet veel zijn veranderd en die met name de keuken in hun greep hebben. Hoe komt het, dat het in Calabrië allemaal om eten draait? Ondanks de industriële revolutie die het aanzicht en de gewoontes over de hele aardbol heeft doen veranderen, is er in Calabrië in de afgelopen tweehonderd jaar weinig veranderd. Waarschijnlijk omdat daar, in de teen van de laars, geen waardevolle grondstoffen te vinden zijn. De bewoners zijn arm en waar armoede heerst zoekt de mens zijn geluk en heil in voedsel. Eten neemt dus een meer dan belangrijke plaats in op de dagelijkse to-do-lijst van een Calabrees. De Grieken, die tweeënhalfduizend jaar geleden het gebied hebberig inlijfden als deel van hun Magna Greca (het grote Griekse rijk), hadden al snel door dat de...

Het is nog vroeg op de ochtend, maar de zon staat al hoog aan de hemel. We rijden door de Toscaanse heuvels ten zuiden van Bolgheri, door dorpjes die nog lijken te slapen. In Sassetta, waar we een korte fotostop maken, sluipt slechts een rode kater door de verder verlaten straatjes. Ook in Monteverdi Marittimo, onze eindbestemming, oogt het uitgestorven. Op het Piazzetta della Torre prijkt een fontein met een schildpad die al net zo slaperig oogt als het heuveldorpje zelf. Alles lijkt in diepe rust, zelfs de normaal altijd aanwezige oude mannetjes ontbreken. Maar schijn bedriegt, want een straat verderop, achter het vliegengordijn van Specialità Mucci e Staccioli, gonst het van de bedrijvigheid. De eerste aanwijzing dat er hier iets gebeurt, wordt gevormd door een groepje duiven, dat zich vlak voor de ingang van de winkel druk pikkend te goed doet aan een net gestrooide hoeveelheid broodkruimels. We volgen het spoor van kruimels tot aan de kleine alimentari, die ons verwelkomt...

Heb je ooit een kreeftje zien zwemmen op zijn rug? Of een glas Sagrantino gedronken tussen de wijnranken? Nee? Reis dan af naar Umbrië en laat je verrassen. Heleen woont in Umbrië, dicht bij de grens met Lazio, waar ze samen met haar man Ed Countryhouse B&B Vista sull’oliveto runt. Omringd door al het moois van deze regio heeft Heleen een lijst gemaakt van vijftig dingen die je in Umbrië kunt doen, zien, proeven of beleven. Heleen: ‘Om eerlijk te zijn, kan ik een oneindig lange lijst maken, maar dit zijn voor mij de hoogtepunten van Umbrië: 1 Bezoek Spoleto. Loop over de Ponte delle Torri, bezoek de kerken, loop de ophaalbrug over van het kasteel, bezoek het Romeinse theater en bewonder het uitzicht. 2 Breng een bezoek aan La Casa del Cioccolato, ’het huis van chocolade’, in Perugia waar je de beroemdste producten van chocoladebedrijf Perugina kunt ontdekken én proeven. Je ziet bijvoorbeeld hoe de Baci (‘kussen’) worden gemaakt maar kunt er ook een cursus...

Wie in Toscane vakantie viert, moet natuurlijk ook lekker veel proeven van al het lekkers dat er te vinden is. Eerder deelden we 125 culinaire adressen in Florence, in deze blog tippen we een aantal heerlijke adresjes in de Mugello, de streek nét ten noorden van de stad. Buon appetito! Il Colle è – bar, markt, restaurant & delicatessen onder één dak Een koffiebar, markt, delicatessenwinkel, traiteur en restaurant ineen, dat is Il Colle è (Via del Lago 26, Barberino di Mugello). Je vindt er een keur aan vers geoogste groenten, fruit van het seizoen, goede olijfolie, pasta, vers gebakken brood en kazen in alle soorten en maten. Bij de verse vleeswaren proef je écht Toscaanse lekkernijen als bistecca van Chianina-runderen, finocchiona (venkelworst) en cinta senese (een zeer speciaal varkentje uit Siena). Ook is er een afdeling voor verse vis, die direct vanuit de Toscaanse vissershavens wordt binnengebracht. Er is een bar waar je terecht kunt voor lekkere koffie met een...

Het Campo de’ Fiori is zonder twijfel het bekendste marktplein van Rome. Je kunt er terecht voor verse groente en fruit, kruiden, olijfolie en allerlei culinaire souvenirs. Saskia neemt je er vandaag mee naar toe, voor een ontdekkingstocht op en om het ‘bloemenveld’. Culinair shoppen op het Campo de’ Fiori Saskia: ‘Ik haal op de markt graag een bosje vrolijk gekleurde fiori di zucca, courgettebloemen. Het zijn eetbare bloemen, die vaak gefrituurd worden opgediend, al dan niet gevuld. In het voorjaar kan ik de fave, verse tuinbonen, niet weerstaan. Als je die op de markt ziet, is het écht lente. In de winter staan puntarelle altijd op mijn boodschappenlijstje. Dat is een langwerpige cichoreisoort met vrij dunne bladeren en een dikke, witte bladbasis. Puntarelle worden rauw gegeten, vaak met een saus van ansjovis. Op de markt zie je hoe de marktlui puntarelle schoonmaken en ze in grote bakken met koud water leggen, zodat de groente iets minder bitter wordt en mooi krult. ...

Aperol Spritz, gevulde courgettebloemen, gefrituurde sardientjes, je mag ons er elke nacht opnieuw voor wakker maken. Romige risotto’s, prachtig gelaagde pasticcio (een soort lasagne uit Verona) en verse bigoli (de typische pasta voor de regio Veneto), we scheppen graag een tweede keer op. Natuurlijk houden we dan wél altijd nog een gaatje over voor tiramisù, semifreddo of een stukje taart. foto: Marleen van Es | Mangiamo! Dankzij Antoinette Coops ligt al dit lekkers nu ook als we niet op reis zijn in de Italiaanse regio Veneto binnen handbereik. In haar prachtig uitgevoerde kookboek Mangiamo! word je pagina na pagina getrakteerd op de heerlijkste streekgerechten. Over de schouder van mijn schoonmoeder Hoe Antoinette aan al die heerlijk authentieke recepten komt? Antoinette: ‘Zeventien jaar geleden emigreerde ik naar Italië. De laars van schoonheid en verval, een georganiseerde zonnige chaos. Samenleving van dolce vita en keiharde realiteit. Een land vol nieuwe smaken en...

Midden in het karakteristieke heuvellandschap van Le Marche, met aan de ene kant de bergen en aan de andere kant de Adriatische kust, schittert Sopra e Sotto, een kleinschalig vakantieparadijs met appartementen en een camping met onder meer safaritenten én tipi’s. Het landgoed waarop Sopra e Sotto te vinden is, ligt halverwege een van de glooiende heuvels. Het meet bijna acht hectare, die zijn gevuld met boomgaarden met kersen-, abrikozen-, appel-, peren- en vijgenbomen, olijfbomen, notenbomen, een kleine wijngaard en een groot stuk bos. Op het landgoed staat de rustieke casale, een groot landhuis, dat door eigenaren Tijs en Crystalina flink onder handen is genomen. Hoewel de authentieke sfeer zo veel mogelijk is behouden, is het landhuis ook voorzien van alle comfort. Vier sfeervolle appartementen In het landhuis vind je vier appartementen, allemaal verschillend qua grootte en indeling. Ze zijn vernoemd naar vader Francesco en zijn drie zonen Fiorlino, Sesto en Filipo Tomassini,...

Heb je er behoefte aan om je batterij goed op te laden? Om heerlijk tot rust te komen, om lichaam en geest te verwennen met even helemaal niets behalve een massage, een biologische maaltijd en een goed glas wijn? Dan ben je bij Fontes Episcopi, in het zuiden van Sicilië, aan het juiste adres! Terug naar de bron Op de plek waar je nu dit luxe bio-resort vindt, lag ooit het vakantiehuis van de plaatselijke bisschop. Daar dankt Fontes Episcopi (dat letterlijk ‘bronnen van de bisschop’ betekent) zijn naam aan. Net als de bisschop hier ooit al zijn beslommeringen achter zich liet, laaf jij je nu aan de gastvrijheid van eigenaren Kata en Maurizio, aan de schoonheid van de tuin en van het resort, waar over elk detail goed is nagedacht. Zodra je het terrein oprijdt, overheerst een bijna heilige rust. De blaadjes van de olijfbomen die om het resort heen staan, ritselen in de wind. Een kat schiet over de parkeerplaats naar de grote poort die naar de binnenplaats leidt, alsof hij ons de...