Je zocht naar: "Italië"

Niet lang nadat de zon de Piemontese heuvels heeft wakker gekust, staan wij alweer verlekkerd naar een etalage vol zoetigheden te kijken. We zijn in Cherasco, een dorpje dat bekend staat om z’n baci – kusjes. De chocoladekunstenaars van Pasticceria Barbero maken hier sinds 1881 hun baci, ambachtelijke chocolaatjes met hazelnoten van pure chocolade en speciaal geselecteerde hazelnoten uit de omgeving, die eerst worden geroosterd en daarna in grove stukken gehakt. Natuurlijk proeven we er eentje, en we zijn meteen verkocht. Omdat er nog meer gegeten gaat worden vandaag houden we het bij één chocolaatje, maar we kunnen het niet laten om een paar zakjes mee te nemen. Kusjes uit Piemonte voor het thuisfront! Zelf baci maken? Het recept van Barbero is geheim, maar laat weinig te raden over. Let op: zorg ervoor dat je ingrediënten van de best mogelijke kwaliteit gebruikt (het liefst natuurlijk uit Piemonte)! Baci di Cherasco – chocolaatjes met hazelnoten Ingrediënten: 300 gram...

Aan de zuidoostkust van Sicilië staat een opmerkelijke ruïne. Het is de voormalige steenfabriek Fornace Penna. De resten van de fabriek zijn terug te vinden op een rotsplateau direct aan zee, ook wel Punta Pisciotto genaamd, niet ver van het vissersdorpje Sampieri. Liefhebbers van de verhalen van commissario Montalbano zullen de fabriek direct herkennen. De ruïnes zijn namelijk meerdere malen gebruikt voor opnames van deze populaire televisieserie, al heet de fabriek dan La Mànnara en is het een oude tonnara, tonijnfabriek. In La forma dell’acqua bijvoorbeeld vinden Saro en Pino, twee straatvegers, hier het lichaam van ingenieur Luparello. Erwin treedt in de voetsporen van de populaire commissaris en brengt een bezoek aan dit industriële monument. Erwin: ‘Het is even goed zoeken om de juiste afslag te vinden vanaf de provinciale weg SP66, maar de navigatie stuurt ons naar het juiste adres, Contrada Pisciotto. Al snel zien we een enorme bakstenen schoorsteen aan de horizon...

Taralli – kleine, ringvormige zoutjes – worden in Puglia in alle soorten en maten gemaakt en gegeten. Willemijn trakteert ons op een recept voor de variant met gedroogde peper, typisch voor Salento, het zuidelijke schiereiland. Daar worden ze steevast gegeten als borrelhapje, vergezeld van een glas rode wijn uit de streek. Het recept voor taralli met peper Je kunt ze natuurlijk ook zelf maken. Hiervoor heb je nodig: 500 gram bloem (liefst griesmeel) | 1 glaasje olijfolie | 1 blokje bakkersgist) | zout | gedroogde chilipeper Meng de bloem met de olijfolie in een kom, houd een klein beetje olijfolie achter. Laat de gist oplossen in een beetje lauw en gezouten water en voeg dit toe aan het mengsel. Maak van het deeg een grote bal en laat het ongeveer een uur in een warme doek rijzen. Kneed het deeg nogmaals met enkele eetlepels olijfolie en de gedroogde gemalen chilipeper, zodat het goed verdeeld wordt. Maak taralli (kleine ringetjes) van het deeg totdat het op is...

In drie woorden weten de dames van Slow Food ons uit de doeken te doen waar de organisatie voor staat: buono, pulito, giusto (lekker, schoon en ‘goed’). We zijn zojuist gearriveerd in de stad Bra en bevinden ons nu op de binnenplaats van Osteria Boccondivino: de plek waar Carlo Petrini in 1986 met een paar vrienden Slow Food bedacht en opzette, als tegenhanger voor het zich steeds sneller verspreidende fenomeen fastfood. Lokale producten, maar ook de bijbehorende, vaak ambachtelijke productiemethoden en de hele plaatselijke cultuur die rondom een bepaalde streekspecialiteit is ontstaan, worden door Slow Food beschermd en soms regelrecht van de ondergang gered. We beginnen met een algemene vraag, die weinig met de missie van Carlo Petrini te maken heeft, maar wel door ieders hoofd zingt: Bra, waar komt die naam vandaan? Het is een afkorting, zo blijkt, van Braita. In het lokale dialect betekent Braita zoveel als ‘landgoed’. Het plaatsje werd ooit gesticht als landgoed van Asti...

Als Piemonte het paradijs is voor foodies, dan zijn de heuvels van de Langhe en Roero in het zuidwesten van de regio de kers op de taart, het neusje van de zalm. Eigenlijk is het in drie woorden samen te vatten waar dit gebied voor staat: vino, tartufo, noccioli – wijn (Barolo, Barbera, Dolcetto, Barbaresco), truffel en hazelnoten. De druiven, de truffels en de noten: ze groeien op de heuvelruggen en in de bosrijke gebieden van de Langhe, zoals de streek gemakshalve wordt genoemd. De wijnstokken, struiken en bomen worden afgewisseld door idyllische dorpjes, kastelen, kerken en abdijen – een sprookjeslandschap om bij weg te dromen, dat in ieder seizoen weer andere kleuren laat zien. Wie alle specialiteiten van de Langhe en Roero wil proeven moet van goeden huize komen: de wereldberoemde, prestigieuze en vooral zeer smakelijke producten en gerechten vliegen er letterlijk om je oren. Eigenlijk zijn ze allemaal de moeite van het proeven waard, maar wie maar een paar dagen heeft, moet...

Koekjes, taarten en andere zoete baksels, dat kun je wel aan Italianen overlaten. In Piemonte komen we steeds één goudbruine, heerlijk geurende taart in het bijzonder tegen: torta di nocciole, oftewel hazelnoottaart. Aan de bomen in Piemonte groeien de beste hazelnoten ter wereld – zo verfijnd van smaak dat ze een keurmerk hebben (IGP, Indicazione Geografica Protetta). Van die hazelnoten wordt van alles gemaakt – van chique bonbons en meringue tot de welbekende potten Nutella. Maar een van de beste creaties is toch de torta die ze van de nocciole maken: elegant, luchtig, eenvoudig en o zo lekker. In Jamie Magazine vinden we toevallig een special over Slow Food in Piemonte, inclusief een recept voor torta di nocciole. Met de verse hazelnoten die we in de koffer mee terugnamen, proberen we het recept meteen uit. Recept torta di nocciole – hazelnoottaart Ingrediënten voor acht tot twaalf personen: 4 eieren | 200 gram donkerbruine basterdsuiker (fijne structuur) | 200 gram...

Ongeveer tien kilometer ten noorden van Catania ligt het dorpje Aci Trezza. Aci Trezza is van oorsprong een kleurrijk vissersdorpje, maar het is vooral bekend omdat er vlak voor de kust een merkwaardige eilandengroep oprijst uit de zee, de Isole dei Ciclopi, de eilanden der eenogigen. Deze rotsblokken zouden volgens het verhaal van de Griekse dichter Homerus door de cycloop Polyphemus in zee zijn gegooid nadat Odysseus hem met een gloeiende speer in zijn oog had gestoken. Razend raapte hij alle rotsblokken die binnen handbereik waren op en gooide ze in zee, in een poging Odysseus’ vlucht te dwarsbomen. In werkelijkheid zijn de rotsformaties ontstaan door een vroege uitbarsting van de vulkaan de Etna, die heeft gezorgd voor unieke basaltstructuren die ook zijn terug te vinden in het pittoreske haventje van Aci Trezza. De eilandengroep wordt gevormd door het eiland Lachea (dat wordt gezien als het Geiteneiland in Odysseus’ avonturen), de eilandjes Pitrudda en Pietra Lunga, de...

Aan de oostkust van Sicilië, tussen het barokke Noto en het pittoreske vissersplaatsje Marzamemi, ligt het natuurreservaat Riserva di Vendicari, sinds 1984 een beschermd natuurgebied. Het reservaat is ruim vijftienhonderd hectare groot en strekt zich uit langs de zee. Erwin neemt je in deze blog mee naar dit schitterende stukje Siciliaanse kust. Erwin: ‘De geschiedenis van het gebied gaat ver terug. Zo zijn er in het noorden van het park de overblijfselen van de Griekse stad Eloro te vinden; in het zuiden tref je sporen van de Byzantijnen aan. Ongeveer in het midden van het natuurreservaat staat de middeleeuwse verdedigingstoren Torre Sveva, die waarschijnlijk is gebouwd door Peter van Aragón. Van later datum zijn de resten van de voormalige tonijnfabriek, de Tonnara di Vendicari, gebouwd in de achttiende eeuw. Het Riserva di Vendicari ligt ingesloten tussen de azuurblauwe Middellandse Zee en de Strada Provinciale 19 (P19), die Noto en Pachino verbindt. Het natuurreservaat is...

Op Sardinië stuitten we op heerlijke soorten honing, waaronder een bittere variant, miele di Corbezzolo. Deze honing is afkomstig van de aardbeiboom. Bittere honing is vrij zeldzaam omdat de corbezzolo van november tot februari bloeit; een periode waarin het regelmatig regent en de temperatuur flink kan dalen. Wanneer het nat en koud is, vliegen bijen niet uit, waardoor de honingopbrengst beperkt blijft. De kleur van de bittere honing is over het algemeen licht goudbruin, de structuur compact, de geur fris maar vrij scherp en de smaak karakteristiek bitter. Het is een onmisbaar ingrediënt in de Sardijnse keuken. Seadas – hét klassieke Sardijnse toetje Het is ook een onmisbaar ingrediënt voor het maken van seadas (gefrituurde ricottapasteitjes), hét klassiek Sardijnse toetje dat overal op het eiland gegeten wordt. In sommige streken wordt er jonge pecorino in verwerkt in plaats van ricotta. Voor dit gebak werd traditioneel reuzel gebruikt omdat iedereen dat bij de hand had....

Verscholen in de Monti Iblei, niet ver van de stad Modica, tref je de Cava d’Ispica, een diepe kloof van ongeveer dertien kilometer lang. De kloof is in de loop der tijd uitgesleten door het water, dat een spectaculair landschap heeft gecreëerd. Aan weerszijden van de kloof vind je archeologische schatten als prehistorische dodensteden, christelijke catacomben en afgelegen kluizenaarswoningen. Tussen al die historische monumenten vind je ook een bijzonder ingenieuze watermolen in een grot. Erwin neemt je er graag mee naartoe. Erwin: ‘In de achttiende eeuw trof je in het gebied net buiten Modica diverse watermolens aan, die voornamelijk werden gebruikt voor de productie van meel. Vandaag de dag is Cavallo d’Ispica een van de weinige overgebleven watermolens die nog functioneert zoals in de achttiende eeuw. Het is ook de enige molen die toegankelijk is voor bezoekers. De molen staat niet ver van het archeologisch park Cava d’Ispica. Je kunt dan ook prima parkeren op de...

Ga je op stedentrip naar Rome? Met deze drie City Walks ontdek je het Rome van de grote kunstenaars Rafaël, Bernini en Caravaggio. Elke City Walk omvat een unieke route waarmee je in de voetsporen van deze kunstenaars treedt, met culturele, culinaire en andere tips voor een onvergetelijke wandeling door de Eeuwige Stad. Het Rome van Rafaël Raffaello Sanzio, die we in Nederland en België eenvoudigweg kennen als Rafaël, wordt beschouwd als een van de belangrijkste kunstenaars ooit. Zowel kunstenaars als kunsthistorici zagen hem als degene die de kunst vervolmaakte. Zijn absolute gloriedagen bracht Rafaël door in Rome, waar hij in 1508 arriveerde, jong, talentvol en veelbelovend, op uitnodiging van Donato Bramante, de artistiek adviseur van paus Julius II én verre familie. Rafaël kreeg vrijwel onmiddellijk zijn eerste opdracht – en wat voor één. De jonge schilder, die als grootste werken tot dan toe enkele altaarstukken had gemaakt, mocht de persoonlijke vertrekken van de...

Hét symbool van Vietri sul Mare, een van de plaatsjes aan de beroemde Amalfikust, is het kleurrijke ezeltje op het Piazza Matteotti. Dit keramieken ezeltje is een creatie van de Duitse kunstenaar Richard Dölker, die de ezel in de jaren twintig van de vorige eeuw vorm gaf. Locals noemen het liefkozend il ciucciariello, het ezeltje. in september 2020 wachtten de oren van de ezel op een kleine restauratie Overigens vind je in Dragonea, een frazione (deelgemeente) van Vietri sul Mare, nóg zo’n keramieken ezel: foto: Salerno Travel Eerbetoon aan de muilezel Het is een prachtig eerbetoon aan een unieke traditie. Zonder ezels zou de Amalfikust er namelijk heel anders uitzien. Misschien heb je je wel eens afgevraagd hoe de dorpjes aan de Amalfikust, tegen of op de rotsen gebouwd, vroeger werden bevoorraad? Nu zijn er natuurlijk auto’s en scooters – en voor in de smalle straatjes ook Apes (de bekende driewielers) – maar vroeger ging alle transport te voet of per muilezel. Een ezel...