Je zocht naar: "tiramisu"

We delen Anna’s recept voor authentieke Apfelstrudel, dat we leerden maken tijdens een kookworkshop in Zuid-Tirol. Da leccarsi i baffi! Ingrediënten voor het deeg: 250 gram meel | 1 ei | 2 eetlepels olie | ca 60 milliliter water Ingrediënten voor de vulling: 1 kilo appels (bijvoorbeeld Golden Delicious) | kaneel | schil van een citroen | 150 gram broodkruim (van bruin brood) | 150 gram boter | 90 gram suiker | 50 gram rozijnen | 50 gram pijnboompitten (deze zijn typisch voor Zuid-Tiroolse Apfelstrudel) | mespuntje zout | 100 gram gesmolten boter, om het deeg aan elkaar te plakken Verwarm de oven voor op 220 graden (180 graden bij een heteluchtoven). Zeef het deeg op een droog en schoon werkvlak en mix het met het ei, zout en olie, met één hand. Voeg water toe met de andere hand totdat het één geheel wordt. Kneed het deeg dan met beide handen totdat het glimt. Vorm ballen van het deeg en laat deze een half uur rusten. In de tussentijd kun je de appels schillen en de klokhuizen...

Kookboekenschrijfster en foodstyliste Janneke Philippi is dol op pasta, risotto en gnocchi. ‘Het is simpel, dankbaar voor elk moment en verveelt nooit. In mijn nieuwe boek hoop ik je vooral veel inspiratie te geven voor nieuwe pasta-, risotto- en gnocchirecepten. Gerechten die je keer op keer op tafel zet  en die je nieuwe favorieten in je kookrepertoire worden.’ Dat zal zeker lukken, want één blik op de foto’s en recepten in Pasta, risotto & gnocchi zorgt voor een honger die maar moeilijk te stillen is. Of je nu een snelle pasta voor een doordeweekse avond zoekt of bijzondere gnocchi voor een etentje met vrienden, Janneke heeft het allemaal voor je verzameld. Je vindt in het boek natuurlijk klassiekers als spaghetti, penne en lasagne, maar ook pasta risottata, gevulde grote pastaschelpen, gnudi, fregola sarda en gnocchi alla romana. Zelfs voor verstokte pasta- en risottoliefhebbers als wij valt er nog genoeg nieuws te proeven! Dat komt ook en vooral doordat Jannekes recepten...

Na een heerlijke tijd in Milaan – waar we jullie nog veel over gaan vertellen – misten we even terug in Nederland vooral de dagelijkse aperitivo. In Italië genieten we ’s avonds meestal van een uitgebreid scala aan hapjes bij een Aperol Spritz of een cocktail, in plaats van een diner. Het is niet alleen heerlijk om van allerlei lekkers te kunnen proeven, het is vooral ook gezellig om wat ‘losser’ te eten. Het aperitivo-concept waarbij je zo veel lekkere hapjes kunt proeven dat je niet meer hoeft te dineren, wordt in Italië wel apericena genoemd, een samentrekking van aperitivo en cena (diner). In Nederland kennen we dit zoals gezegd nog niet, maar bij Paskamer in de Amsterdamse wijk De Pijp vonden we iets dat zich in alles kan meten met een apericena. Op de kaart van Paskamer staan namelijk allereerst minstens zo veel dranken als hapjes. In Milaan verbaasden we ons geregeld over de enorme keuze op de cocktail- en wijnkaart en ook hier hadden we even tijd nodig om een keuze...

De Zilveren Lepel heeft net drie gloednieuwe kookboeken uitgebracht: De Zilveren Lepel Kookschool Pasta, De Zilveren Lepel Kookschool Pizza en De Zilveren Lepel Kookschool Dolci (waar we al deze heerlijke amaretti, amandelkoekjes, uit maakten). Vandaag duiken we in De Zilveren Lepel Kookschool Pasta, met meer dan vijfenzeventig recepten voor authentieke Italiaanse pastagerechten. Natuurlijk deelt De Zilveren Lepel het recept voor het beste pastadeeg en de klassieke lasagne alla bolognese, maar ook voor cannelloni gevuld met artisjokken en ravioli met witte truffel. Wij maken een heerlijk herfstige lasagne con crema di parmigiano e funghi, een romige lasagne met Parmezaancrème en paddenstoelen. Voor zes personen heb je nodig: voor de verse lasagnebladen: 300 gram bloem, type 00 | 3 eieren | een halve theelepel olijfolie | en verder: 100 gram boter, plus extra om in te vetten | 4 tot 5 verse salieblaadjes | 50 ml slagroom | 100 gram geraspte Parmezaanse kaas | 3 eetlepels olijfolie...

De Zilveren Lepel Kookschool Pizza bevat meer dan vijfenzeventig recepten voor authentieke Italiaanse pizza’s, calzone, focaccia en hartige taarten. Je vindt er het recept voor de ultieme pizza margherita en een klassieke quattro stagioni maar ook voor een focaccia met salie en pecorino of een crostata met courgette en prosciutto. Wij maken een pizza rossa, een rode pizza, die haar kleur dankt aan heerlijk sappige tomaten. Hiervoor heb je nodig: voor 500 gram brooddeeg 10 gram verse of een halve theelepel actieve droge gist | 500 gram broodbloem type 0 | 1 theelepel suiker | 2 eetlepels extra vergine olijfolie | zout En verder: 1 kilo heel rijpe pruimtomaten, fijngesneden | 4 tot 5 eetlepels olijfolie, plus iets voor het bakblik | 2 tot 3 eetlepels verse basilicum, in kleine stukjes gescheurd | 2 tenen knoflook, fijngehakt | 2 eetlepels verse blaadjes oregano of 1 royale mespunt gedroogde oregano | zout Verkruimel de gist in een kom en voeg 40 gram bloem, de suiker en vier...

De afgelopen dagen rook het in onze keuken naar vanille, gesmolten chocolade en geroosterde hazelnoten. We namen alvast een voorproefje van het nieuwe kookboek De Zilveren Lepel Kookschool Dolci, met meer dan vijfenzeventig recepten voor heerlijke Italiaanse taarten, cakes, koekjes en andere zoetigheid. We maakten knapperige cantuccini en zachte amaretti, voor bij de cappuccino, maar ook een prachtige frambozen/chocoladetaart, een chocolade-ciambella en een walnotencrostata. We laten ook jullie graag meegenieten van al dat lekkers, met het recept voor amaretti. Voor ca. zestig stuks heb je nodig: 150 gram gehakte amandelen | 110 gram suiker | 4 eiwitten | 240 gram poedersuiker, gezeefd, plus extra om te bestuiven | een halve theelepel vanille-extract Verhit de oven voor tot 180 °C en bekleed een bakplaat met bakpapier. Maal de amandelen één minuut in een blender, doe er de suiker bij, laat de machine nog twee minuten draaien tot je een fijn mengsel hebt en schep het in een kom....

In Italië begint het voorjaar als de fave, de tuinbonen, weer verkrijgbaar zijn. Op de markt is het normaal gesproken een drukte van jewelste bij de groentekramen die de tuinbonen als eerste aanbieden – de Italianen ruiken het voorjaar en zijn er als de kippen bij om de eerste tuinbonen te bemachtigen. Een van de traditionele gerechten die in het voorjaar veel gegeten worden is fave e pecorino: de tuinbonen worden simpelweg gedopt (omdat de tuinbonen nog zo jong zijn hoeven ze niet dubbelgedopt te worden, al maakt het dubbeldoppen de boontjes nog lekkerder), besprenkeld met goeie olijfolie en gegeten met krullen of blokjes pecorino. Simpeler kan bijna niet, maar tuinbonen smaakten nog nooit zo heerlijk als in het eerste voorjaarszonnetje op een Romeins terrasje. Uiteraard lenen de jonge, groene tuinboontjes zich uitstekend voor pasta of risotto. Op Sicilië proefden we ooit een heerlijke pasta primavera, met naast verse tuinboontjes ook groene asperges, venkel en sperzieboontjes in...

Terwijl wij ronddwaalden door de straten van Herculaneum, een rondje Ischia deden en elke avond genieten van de culinaire trots van Napels, werd in het hoge noorden van Nederland hoog Napolitaans bezoek ontvangen. In Leeuwarden kun je namelijk sinds half augustus terecht bij ‘De burgemeester van Napels’. Achter deze originele, ludieke naam gaat een pizzeria schuil, waar Napolitaanse pizza’s worden gebakken, precies zoals ze dat ook in Napels doen. De basis: zelfgemaakt en langzaam gerezen deeg, dat met de hand tot een pizzabodem wordt gevormd. Het beleg? Naast de klassieker met tomaat, mozzarella, basilicum en olijfolie (de margherita) staat er bijvoorbeeld ook een Napolitaanse variant met salsiccia op de kaart. En een pizza met spinazie, ricotta en pancetta. Twee pizzafavorieten in de keuken van Ciao tutti! Eenmaal belegd worden de pizza’s binnen twee minuten gebakken in een traditionele stenen houtoven, die gestookt is tot een temperatuur van ruim vierhonderd graden. Dat...

De lekkerste Siciliaanse snack, zowel als tussendoortje of als lunch, is voor ons een arancino, een gefrituurde risottobal. In Catania hebben de arancini de vorm van een soort piramide, gemodelleerd naar de vulkaan de Etna waar je zelf een krater in mag happen. In Palermo heten deze risottobommetjes arancine, omdat ze net zo groot en rond zijn als sinaasappels – en omdat ze het er net even anders willen doen dan in Catania. Er heerst bepaald geen broederschap tussen deze beide steden, maar met onderstaand recept kun je je zowel aan de zijde van de Catanesi als aan de kant van de Palermitani scharen, afhankelijk van de vorm die je kiest. Voor beginners is de ronde arancina het makkelijkst, maar een extra kegeltje voor de gevorderde arancini-maker doet natuurlijk niets af aan de smaak. Wat heb je nodig? Voor zes tot acht personen heb je nodig: 80 gram boter | 1 ui, fijngesneden | 150 gram ham, fijngehakt | 100 gram gehakt | zout en peper | 175 ml witte wijn | een restant van 500 gram...

In Venetië vind je volop bacari, kleine wijnbarretjes waar je terecht kunt voor een goed glas wijn. Naar Venetiaans gebruik gaat zo’n glas wijn vaak vergezeld van een keur aan lekkere hapjes, een soort tapas, maar dan honderd procent Venetiaans. Je kunt kiezen uit de lekkerste gerechtjes: baccalà mantecato, sarde in saor, inktvisjes, frittata, polpette, zucchini fritti, bruschette … Ook in eigen land vind je zo’n Venetiaanse wijnbar. Je moet er wel even voor naar het diepe zuiden afreizen, maar dan kom je op het Vrijthof in Maastricht dan ook echt in Venetië terecht. Bij Il Bacaro schuif je niet alleen aan voor Italiaanse panini, piadine of pasta’s, maar geniet je ook van cicchetti. Wij genoten er van een buitengewoon smakelijke baccalà mantecato. Dit is een typisch Venetiaans gerecht waarvoor gezouten en gedroogde kabeljauw wordt gekookt en samen met olijfolie, een beetje melk en peterselie tot een dikke crème wordt geroerd. Bij Il Bacaro wordt het net als in Venetië...

Op 1 april 1957 zond het programma Panorama van de BBC het filmpje Spaghetti picking in the spring uit: Het filmpje toont hoe de bewoners van de dorpen rondom het Meer van Lugano spaghetti uit de bomen plukken en de slierten in de zon te drogen leggen. Een zeer serieuze commentator beschrijft tot in detail de zogenaamde spaghettibomen, waar tientallen kilo’s spaghetti aan zouden groeien. Ook deelt hij mee dat de boeren altijd een beetje in angst zitten als de spaghetti-oogst zich eind maart aandient. Strenge vorst zou namelijk funest zijn voor de smaak van de spaghetti. Maar de BBC maakte het nog bonter: men verklaarde dat het door de jarenlange expertise en kennis van de boeren eindelijk was gelukt om bomen te kweken die spaghetti van dezelfde lengte produceerden. Dit was vooral erg handig bij het plukken van de spaghetti – maar natuurlijk ook bij het bereiden ervan! Na de uitzending werd de BBC dan ook overspoeld door telefoontjes van mensen die zelf een spaghettiboom wilden...

In het kook/leesboek De Siciliaanse keuken van Mary Taylor Simeti staat het paasmenu van jonge aristocraten die in het klooster van San Michele Arcangelo in Troina werden opgeleid: antipasto del monastero en biancomangiare pasta di sostanza timbalen gebraden kip varkenskarbonaden farsumagru (rollade) wild (haas, konijn, houtduif) gevulde cantharellen sfinci (oliebollen) schiumone (ijsbombe) gebak likeuren koffie De auteur vertelt: ‘Dit menu is interessant, zowel omdat het betrekkelijk modern is (het dateert van rond 1800) alsook omdat het uit een klooster komt dat hoog in de bergen lag. Het huisvestte waarschijnlijk geen leerlingen van de grote adellijke families in Catania en Palermo, maar eerder de zoons van de lagere plattelandsaristocratie. De gerechten moeten behoord hebben tot de achttiende-eeuwse cucina baronale, waarop de Franse mode nog betrekkelijk weinig invloed had. Groot favoriet bij de Sicilianen Het valt niet te achterhalen wat die ‘antipasto van het klooster’...