Pergola Experience – dompel je onder in de schoonheid en stilte van de Dolomieten
In Zuid-Tirol vind je op verschillende plaatsen Waalwege, wandelpaden langs historische irrigatiekanaaltjes (Waale) die vooral rondom Merano en in Val Venosta werden aangelegd om weilanden, boom- en wijngaarden van genoeg water te kunnen voorzien.


Deze paden waren oorspronkelijk bedoeld voor de Waaler, degene die belast was met het onderhoud van de Waale. Hij was met name verantwoordelijk voor het onderhoud, de dagelijkse controle van het waterpeil en de rechtvaardige verdeling van het kostbare water.
Als de zogenaamde Waalschellen, rinkelende belletjes, te horen waren, wist de Waaler dat het water stroomde. Als ze verstomden, moest hij gaan kijken waar het water werd tegengehouden en zorgen dat het snel weer ging stromen.
Tegenwoordig bieden de Waalwege een perfect decor voor een laagdrempelige wandeling tussen water, wijngaarden en bergtoppen. Een van de bekendste is de Algunder Waalweg bij Lagundo (Algund), waar Saskia tijdens haar verblijf bij Pergola Experience een stukje van wandelde.


Saskia: ‘Vanaf het terras van mijn suite zie ik al vroeg mensen over de Algunder Waalweg wandelen. Ik wacht even tot de zon wat hoger staat, zodat de herfstkleuren het mooist tot hun recht komen.
De Algunder Waalweg start officieel ten westen van Lagundo (Algund), maar vlak naast Pergola Experience kun je langs een beekje omhoog wandelen om op het pad te komen.
Al snel hoor ik alleen het rustgevende geluid van het kabbelende water van het irrigatiekanaal naast me. Af en toe passeert er een groepje wandelaars, maar het grootste deel van de tijd heb ik de Waalweg én het bijbehorende uitzicht voor mij alleen.

Van onder een pergola van wijnranken kijk ik uit over Pergola Experience en de kenmerkende klokkentoren van de Chiesa Vecchia. Iets verderop ligt Merano, met rondom de bergen die prachtig afsteken tegen de blauwe lucht.

Een van de mooiste plekken is een soort amfitheater van wijnranken. De druiven zijn al geplukt. Naast de bekende druivensoorten zoals Lagrein, Blauburgunder en Müller Thurgau hebben de wijnboeren zich ook weer toegelegd op oude variëteiten als Fraueler of Pfeffer.

Hoe dichter je bij Merano komt, hoe mediterraner de omgeving wordt, met palmbomen, olijfbomen en cipressen. Een afwisselend decor, dat hier en daar doet denken aan Toscane. In de verte steekt Castel Fontana – Brunnenburg, het kasteel bij Tirolo (Dorf Tirol), af tegen de blauwe lucht
In de jaren vijftig kwam dit slot in handen van professor Boris de Rachewiltz, een vooraanstaand archeoloog en tevens de schoonzoon van de Amerikaanse dichter Ezra Pound, die hier van 1958 tot 1962 verbleef om The Cantos te voltooien.

Hier draai ik weer om en loop ik via dezelfde route weer terug. Na de afdaling richting Pergola Experience wandel ik nog even naar de kerk die ik vanaf de Algunder Waalweg bijna de hele tijd zag of hoorde.
Na een paar laatste foto’s van prachtige fresco’s en pittoreske hoekjes wacht een aperitivo op het terras van mijn suite, met wederom mooi uitzicht op de kerktoren die me vandaag vergezelde.



De start van de Algunder Waalweg ligt ten westen van Lagundo (Algund). Zie hier waar je kunt parkeren en hier voor meer details van de route met een kaartje. Na ongeveer twee uur wandelen kom je uit bij het officiële eindpunt in Quarazze (Gratsch), waar je de bus naar het beginpunt kunt nemen.
Weer terug wandelen kan natuurlijk ook, maar je kunt ook ‘overstappen’ op de Tappeinerweg richting Merano. Dit is een breed en vrijwel vlak wandelpad van circa vier kilometer dat je in een uur naar het historisch centrum van Merano leidt.


Voor een welverdiende pauze kun je onderweg terecht bij Leiter am Waal, direct aan de Algunder Waalweg. In het idyllische tuinhuisje of de authentieke Stube worden traditionele (berg)specialiteiten geserveerd, met een prachtig uitzicht als extraatje.
Je hoeft overigens niet per se de Algunder Waalweg te volgen om hier te lunchen of dineren. Het restaurant is ook direct met de auto bereikbaar.
foto’s: Leiter am Waal
Je kunt ook van de Algunder Waalweg afwijken om via de Grabbachweg en de Ochsentodweg richting Tirolo (Dorf Tirol) naar Buschenschank Unterötzbauerhof te wandelen. Daar ontvangt de familie Laimer wandelaars in hun sfeervolle wijnlokaal, met naast een goed glas wijn heerlijke streekgerechten, een groot terras met grandioos uitzicht en een mooie speeltuin.
foto’s: Buschenschank Unterötzbauerhof
De Algunder Waalweg is het mooist in de lente, met de appelbloesems, en in de herfst, als de bomen langzaam beginnen te kleuren. In de zomer en in de weekends kan het onderweg druk zijn, dus pas dan extra goed op bij de stukken waar een afscheiding ontbreekt, zeker als je wandelaars uit tegengestelde richting wil passeren.


Ook elders in Zuid-Tirol kun je over Waalwege wandelen. Met twaalf kilometer is de Marlinger Waalweg de langste.
De Waalweg van Parcines is een van de oudste. Je wandelt door berkenbossen en ziet aan het eind van de Waalweg een prehistorische napjessteen, een natuursteen waarin komvormige kuiltjes zijn gemaakt, die stamt uit de bronstijd. Via deze link vind je een overzicht van alle wandelingen over Waalwege in Zuid-Tirol.’