Ga op pad met onze City Walks!

Waar Michelangelo zijn marmer haalde

Aan de voet van de Apuaanse Alpen, vlak bij de Toscaanse kust, ligt het dorpje Carrara. Hier komt het prachtige witte marmer van Michelangelo’s David en tal van andere bekende en minder bekende Italiaanse kunststukken vandaan.

Hoewel elke kunstenaar kritisch was op het benodigde blok marmer, spande Michelangelo de kroon. Hij ging zijn marmer zelf in Carrara ophalen. Hij wilde het met eigen ogen zien, het blok marmer waarmee hij ging werken. Zijn idee was namelijk dat een beeld reeds in het marmer verborgen zat; de vaardige hand van een beeldhouwer zou het beeld slechts uit het marmer moeten bevrijden.

Michelangelo was zo van dit gevoel overtuigd, dat hij het meermalen noteerde en vaak ter sprake bracht. Zo schreef hij ooit de poëtische woorden:

‘De grootste kunstenaar kan niets verzinnen
dat niet vooraf al in de steen bestaat,
maar als zijn hand niet met zijn geest meegaat,
zal hij het nooit van ’t ruwe marmer winnen.’

Gezien zijn enorme productiviteit was Michelangelo regelmatig in Carrara te vinden om marmer voor zijn volgende project te halen. Hij kwam er voor het eerst rond 1496, op zoek naar marmer voor zijn Pietà (voor de Sint-Pieter in Rome). Hij keerde rond 1505  terug naar Carrara, nadat hij van paus Julius II de opdracht had gekregen een grafmonument te maken. Omdat er voor dit graf veel marmer nodig was, verbleef Michelangelo dit keer acht maanden in Carrara. Geen enkel detail ontsnapte aan zijn oog; elk stuk marmer moest perfect zijn voor wat hij voor ogen had. Uiteindelijk is Michelangelo zo vaak in het marmerstadje te vinden, dat hij er een huis huurde, aan het Piazza del Duomo, dat gedomineerd wordt door de schitterende kathedraal – van marmer uiteraard.

Een uitzondering is Michelangelo’s David. Voor het uitzoeken van het marmer hiervoor reisden hij niet zelf naar Carrara. Het blok marmer waaruit later de David ontstond, was namelijk al eerder uitgegraven en bevond zich al in Florence. Veel collega-beeldhouwers en andere betrokkenen noemden het blok marmer spottend il rotto (het beschadigde), aangezien het een aantal barsten vertoonde. Een aantal beeldhouwers had al een poging gedaan er iets van te maken – maar zonder resultaat. Toch twijfelde Michelangelo geen moment toen hij werd gevraagd het blok te bewerken – en het resultaat mag er wezen…

Meer over marmer:
*Michelangelo’s David
*
De hoorntjes van Michelangelo’s Mozes
*Fugit Amor – Rodins broze liefde
*Een kale voorgevel – San Lorenzo in Florence

Michelangelo besloot het marmer voor de gevel van de San Lorenzo (die uiteindelijk kaal bleef, maar dat terzijde) niet in Carrara te zoeken, maar in het iets verderop gelegen Pietrasanta (in de provincie Lucca). Een gedenksteen herinnert daar nog altijd aan:

  

We genieten nog even van het Toscaanse marmer, met vanmiddag een selectie van al het moois dat Michelangelo van marmer wist te maken, tips voor uitjes naar het marmer en een heel andere toepassing van het marmer die eveneens voor iets heel bijzonders zorgt.

2x per week Italiaanse inspiratie

Meld je aan voor de Ciao tutti nieuwsbrief - en ontvang de digitale editie van onze City Walk Klassiek Rome als cadeautje:

Ontdek onze droomplekken in Italië!

3 reacties

  1. Wij bezochten deze marmergroeven toen wij logeerden in Forte dei Marmi. Een zeer mooi plekje aan de zee. Een interessante uitvalbasis voor talrijke interessante stadjes zoals pisa, Lucca etc. Zeker een aanrader.

  2. Wat ontzettend leuk om elke dag wat over Italie te lezen. Carrara kende ik al maar over marmer gesproken: ken je de voorgevel(Laatste Oordeel) van de Dom in Orvieto ( Umbrie)? En de schildering van naakten van het Laatste Oordeel in de kerk? Echt iets voor jou om uit te zoeken, want dit zo tonen was heel bijzonder in die tijd!

  3. Grazie Wieneke! Orvieto lichtte ik laatst uitgebreid uit, zie http://www.ciaotutti.nl/citta/de-hel-of-het-paradijs-het-laatste-oordeel-in-orvieto/ Ademloos kijken daar, prachtig!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *