Ga op pad met onze City Walks!

Het wonder van San Gennaro

Nee, dit is geen verlaat berichtje over Sinterklaas: de heilige die op deze illustratie is afgebeeld is San Gennaro, oftewel de heilige Januarius. San Gennaro is de patroonheilige van de stad Napels. Drie dagen per jaar, op de eerste zondag in mei, op 19 september en vandaag, op 16 december, staat de hele stad op zijn kop. Op die dagen wordt namelijk bepaald of de stad goede of kwade tijden tegemoet gaat. Het lot van de stad ligt die dagen in handen van San Gennaro. Als zijn bloed gaat stromen en voor de ogen van duizenden gelovige Napolitanen vloeibaar wordt, slaakt iedereen een diepe zucht van opluchting.

Maar zover is het vandaag nog niet. De Napolitanen zijn onrustig, ze drinken hun eerste koffie met nog meer onrust dan anders. Iedereen hoopt dat het wonder van San Gennaro zich ook vandaag zal voordoen, maar het duurt nog even voordat we weten of dat het geval is. In de tussentijd winden de Napolitanen zich vreselijk op. Ik besluit nog even terug te gaan naar mijn appartement om een stukje over deze traditie te lezen, voor ik word aangestoken door al die onrustige mensen om me heen.

In de Dominicus stedengids Napels lees ik over het belang van het wonder van San Gennaro:

‘Er hangt een wonder in de lucht. De hele week is de kathedraal een komen en gaan van mensen. Een filmploeg schiet plaatjes en alles is klaar voor het grote moment; het vloeibaar worden van het bloed van Gennaro. Gebeurt het wonder, dan staat de stad voorspoed te wachten, anders…

Het gestolde bloed staat voor deze gelegenheid op het altaar voor in de kathedraal. Kinderen in feestkleding volgen de vinger van hun vader op zoek naar de flacon met bloed die opgesteld staat tussen rijen gouden en zilveren relikwieën en brandende kaarsen. De agent die de wacht houdt, slaat voortdurend handen weg die naar de flacon reiken. Naast de fresco’s van Luca Giordano bidden vrouwen, geknield op de koude grond.

Wanneer de avond valt, schittert er buiten de kathedraal een zee van lichtjes; de Via Duomo staat vol feestelijk versierde kramen. Napels viert alvast feest, als voorschot op het komende wonder. Kinderen krijgen chocolade en ballonnen.

Dan begint de mis. De kathedraal, afgeladen met een menigte zingende en smekende gelovigen, ziet blauw van de wierook. Als het zingen wegebt, gaat de bisschop staan en stromen vanuit de coulissen kruisdragers in witte gewaden naar voren. Onduidelijk is of het wonder al is gebeurd, maar zelfverzekerd grijpt de bisschop de flacon met bloed uit de zilveren houder, zwaait hem heen en weer en toont hem triomfantelijk aan het kerkvolk, waarna een enthousiast applaus vanuit de kathedraal richting het altaar rolt.

De bisschop kantelt het relikwie nog een aantal keren, net als een trofee. Iedereen staat nu. Gewaden wapperen en onder het massaal zingen van het Latijnse jubellied Te Deum Laudamus begint de bisschop aan een zegetocht door het gangpad. Kinderen worden op de schouders gehesen en onder het spiedende oog van agenten kussen vrouwen het glas met het bloed. Spontaan vormt zich een juichende processie, dwars door de kathedraal. De gelovigen zien een wonder en Napels haalt opgelucht adem. Het bloed vloeit!’

Van buiten klinkt een hoop opgewonden gepraat en vrolijk geschreeuw van de kinderen die verrukt blijven stilstaan bij al die kraampjes met lekkers. De zenuwen van de Napolitanen zijn inmiddels ook op mij overgeslagen; je kunt er in de hele stad niet meer aan ontsnappen. Dat het wonder straks weer moge geschieden!

Ontdek onze droomplekken in Italië!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *