Ga op pad met onze City Walks!

Dynamiek van een aangelijnde hond

Nog een klein stukje over de Italiaanse futuristen, omdat ik in het boek van Wil Gompertz waarover ik gisteren al schreef zo’n grappig, gek schilderij vond, met de bizarre titel Dynamiek van een aangelijnde hond:

Gompertz schrijft hierover: ‘De futuristen vonden dat hun schilderijen niet ‘gevangen waren’ in het moment, zoals de statische binnenwereld die Braque en Picasso zo sober nastreefden. Het futurisme nam echter wel het idee over om een voorwerp van verschillende kanten te bekijken, en was eigenlijk een kubisme met vaart.

Dat werkte sommige keren beter dan andere. Giacomo Balla’s lieve maar enigszins belachelijke Dynamiek van een aangelijnde hond (1912) toont een hond en zijn baasje met meerdere voeten om beweging te suggereren. Dat is grappig… maar op een verkeerde manier.’

Wat kan Gompertz’ goedkeuring dan wel dragen? ‘Umberto Boccioni’s sculptuur Unieke vormen van continuïteit in de ruimte (1913) is echter heel mooi. Het werk belichaamt de artistieke doelen van de beweging volmaakt en combineert de mens en zijn nieuwe, gemechaniseerde omgeving in een energiek beeld van snelheid en vooruitgang. […] Kunst zoals deze sculptuur leidde ertoe dat ‘futuristisch’ de vaste aanduiding werd voor kunst die reikhalzend uitkeek naar de technologische toekomst.’

Hoe deze toekomst zich ontwikkelde en allerlei andere kunstzinnige wetenswaardigheden lees je in

Dat kan mijn kleine zusje ook
Wil Gompertz
vertaald door Jacques Meerman
ISBN 9789029088138
€ 24,95
uitgeverij Meulenhoff

Ontdek onze droomplekken in Italië!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *