Je zocht naar: "leonardo+da+vinci"

Een stad ontdekken is altijd leuk, maar soms word je zo overweldigd door al het moois dat er te zien is, dat je niet meer weet waar te beginnen. Het is daarom altijd leuk om een stadswandeling te maken met een local. Inge neemt je in Milaan graag mee op pad voor een wandeling of fietstour. Voor wie zelf op pad wil, schreef ze eerder dit jaar de City Walk Ontdek Milaan met Leonardo da Vinci, waarin je de stad ontdekt met Da Vinci als gids. Nét nieuw is de Secret City Trail – een wandeling die je eveneens op eigen gelegenheid kan maken, maar dan als een soort speurtocht langs de belangrijkste bezienswaardigheden van Milaan. Je vindt je looproute aan de hand van verhalen en aanwijzingen die je op je telefoon ontvangt. Inge heeft er hard aan gewerkt, zodat je prachtige details ontdekt. Ze neemt je virtueel mee naar onbekende plekken die je anders links zou laten liggen. De belangrijkste bezienswaardigheden van Milaan Inge: ‘Ook als je misschien nog nooit in Milaan bent geweest, heb...

Alessandro D’Avenia (Palermo, 1977) brak in 2010 in één klap door met zijn schitterend opgetekende debuutroman Wit als melk, rood als bloed, waarvan alleen al in Italië een half miljoen exemplaren werden verkocht. In 2012 volgde Dingen die niemand weet, met wederom prachtige zinnen die zich ontrollen tot een indringend verhaal. Vivian de Gier en Marc Brester wandelen met Alessandro door zijn huidige woonplaats, Milaan, langs de plekken die hem inspireren. Want wie goed kijkt en luistert, vindt overal verborgen verhalen… Vroeg in de ochtend, terwijl de zwaluwen nog kwetterend langs de hemel scheren, verzamelen de eerste groepjes toeristen zich al voor de Santa Maria delle Grazie, waar ze straks Leonardo da Vinci’s Laatste Avondmaal mogen aanschouwen. Slechts weinigen kennen de kloostertuin, waar Da Vinci graag rondwandelde en uitrustte van zijn werk aan het fresco dat wereldberoemd zou worden. Het is er een oase van kalmte, waar Alessandro D’Avenia graag vertoeft om te...

De zonnebloemen draaien voorzichtig hun kopjes omhoog, de eerste vroege zwaluwen maken hun loopings boven het oude kasteel van Lari en een paar katten doen aan ochtendgymnastiek. De vrolijk beierende kerkklokken laten het dorpje langzaam ontwaken. De eerste luiken worden geopend, een slaperig hoofd haalt een schort van de waslijn. Ergens ruiken we een zweempje koffie, maar het bijbehorende gepruttel van de moka gaat verloren in het ochtendnieuws dat uit de radio schalt. Even verderop in Lari is de familie Martelli al aan de derde koffieronde toe. Ze zijn al uren wakker. Nog voor de zon boven de horizon piepte, stonden ze met hun handen in het deeg. Al sinds 1926 maakt deze familie namelijk haar beroemde pasta, verpakt in felgele zakken die niet alleen je keuken opvrolijken maar die ook van elke pastamaaltijd een feestje maken. Bijna een eeuw lang pasta maken betekent dat de familie Martelli de kunst van het kneden, mengen, drogen en verpakken als geen ander verstaat. Daarbij voert...

In de renaissance werd Piero della Francesca door kunstenaarsbiograaf Giorgio Vasari geroemd om zijn kennis van het perspectief en wiskundige inzichten. Pas in de twintigste eeuw werd ontdekt dat Piero ook van grote invloed was geweest op de ontwikkeling van de kunst. Zijn werken werden (soms letterlijk) weer uit het stof gehaald en de roem van de outsider uit Sansepolcro steeg. Nu kennen wij Piero vooral van zijn legendarische frescocyclus De legende van het Ware Kruis in Arezzo en van de schitterende portretten die hij maakte van Federico da Montefeltro en zijn jong overleden vrouw Battista Sforza, een van de meest geliefde werken in de Galleria degli Uffizi in Florence. Dit prachtige tweeluik maakte Piero in Urbino, waar Montefeltro in die tijd hertog was. Over Piero’s beginjaren als kunstenaar weten we bijna niets. We weten dat hij op 27-jarige leeftijd voor het eerst naar Florence trok, waar hij kennismaakte met de grote kunstenaars van zijn tijd: Brunelleschi, Donatello en...

Hoewel Toscane misschien wel de meest bezochte regio van heel Italië is, zijn er ook hier – tussen de platgetreden paden die leiden langs cipressen, stadjes vol torens, koepels en pleinen – nog steeds verborgen pareltjes te vinden. Tijdens ons recente bezoek aan de Mugello, de streek nét ten noorden van Florence, ontdekten we een aantal van deze pareltjes, zoals het kleine museum van Leprino in Sant’Agata. Een soort Madurodam van de Mugello, waar je een prachtige tijdreis maakt. Een wandeling door het kleine dorpje, net even buiten Scarperia, geeft je al het gevoel dat de tijd heeft stilgestaan. Je stuit in elk straatje wel op een prachtig stilleven, met afbladderende luiken die een soezende kat een beetje schaduw bieden, een oud stel dat voor de deur van hun huis zit te knikkebollen en een aantal kopjeduikelende zwaluwen die nog even niet verder noordwaarts willen trekken. Aan het einde van het dorp staat de tijd echter niet meer stil; daar springt hij zo een paar decennia...

Leonardo da Vinci, Rafaël en Michelangelo – de ‘grote drie’ van de Italiaanse renaissance kennen we allemaal. Een kunstenaar die iets minder beroemd is, maar ook negen van de tien keer bij zijn voornaam wordt genoemd, is Piero: bij ons beter bekend als Piero della Francesca. Piero werd geboren in het Toscaanse Borgo San Sepolcro (dat tegenwoordig Sansepolcro heet), waar hij ook het grootste gedeelte van zijn leven woonde en werkte. Eeuwenlang werd aangenomen dat hij in 1420 ter wereld kwam, maar de laatste decennia gaan kunsthistorici steeds vaker uit van 1412 als exact geboortejaar. Hij overleed in oktober 1492 in zijn geboorteplaats. Als een echte uomo universale had Piero della Francesca meerdere talenten. Hij studeerde wiskunde en geometrie en schreef uitgebreid over beide onderwerpen. In zijn De prospectiva pingendi stelde Della Francesca regels op over hoe je als kunstenaar op elk voorwerp diepte kunt toepassen. Door tijdgenoten, onder wie de beroemde kunstenaarsbiograaf...

Wie Florence verkent, komt al snel tijd tekort. De stad is als een bloem die bij elk bezoek meer gaat bloeien – zeker als je de tijd en moeite neemt om haar echt te leren kennen. Ook voor ons heeft Florence steeds nieuwe ontdekkingen in petto. We worden zelfs door de stad verrast als we er niet zijn. Zo stuitten we vorige week in Londen op de kleine maar prachtig ingerichte tentoonstelling Visions of Paradise: Botticini’s Palmieri Altarpiece in The National Gallery. Francesco Botticini, The Assumption of the Virgin, probably about 1475-6, tempera on wood, 228.6 x 377.2 cm © The National Gallery, London Drie jaar lang verrichte dit vooraanstaande Britse museum in samenwerking met de Universiteit van Cambridge onderzoek naar het monumentaal altaarstuk met de tenhemelopneming van Maria. Dit imposante, opvallend horizontaal georiënteerd werk werd gemaakt door de Florentijnse kunstenaar Francesco Botticini (1446-1497) voor de grafkapel van Matteo Palmieri in de San Pier Maggiore in...

Vergeet de Duomo, de Santa Croce en de San Lorenzo. Als er één kerk is in Florence waar het echte leven en religie elkaar ontmoeten, dan is dat de Orsanmichele aan de Via dei Calzaiuoli, een van de drukste winkelstraten van de stad. Je vindt de Orsanmichele niet in iedere reisgids terug. Als je op zoek bent naar een klassieke Florentijnse kerk, loop je er zelfs gemakkelijk voorbij. De Orsanmichele is namelijk eerder een soort palazzo, een robuust rechthoekig gebouw dat drie verdiepingen telt en maar liefst veertig meter de hoogte in steekt. Toch loont het de moeite een kaartje te kopen en zowel de kerk als het museum van de Orsanmichele te bezoeken, met als beloning een prachtig panorama over Florence vanaf de bovenste verdieping. Van klooster tot graanbeurs Op de plek van de Orsanmichele stond in de negende eeuw al een kerk, met een groot kloostercomplex, de San Michele in Orto. Deze naam was een verwijzing naar de nabijgelegen orto, groentetuin. Daaraan dankt de huidige kerk...

Ontdek de mooiste, door toeristen nog vrijwel onontdekte versies van het Laatste Avondmaal (cenacolo in het Italiaans) die in Florence en omgeving te zien zijn. Laatste Avondmaal van Ghirlandaio in de Ognissanti De grote refter van Ognissanti (Piazza Ognissanti 42) ligt tussen de eerste en de tweede kloostergang van het oude klooster. Ghirlandaio’s Laatste Avondmaal bedekt de complete wand van ruim acht bij vier meter. De schilder legde het moment vast waarop Jezus aankondigt dat een van de tafelgenoten hem later zal verraden. Op verzoek van de kloosterlingen verwerkte Ghirlandaio veel symboliek in zijn Laatste Avondmaal. Zo verwijzen de eeuwig groen blijvende planten, de vlucht van de kwartels, de sinaasappels en de kersen, de duif en de pauw naar de lijdensweg en de verlossing van Christus. Laatste Avondmaal van Andrea del Castagno Een van de eerste kloosters in Florence die tijdens de renaissance een eigen refter kregen, was het klooster van de Benedictijner nonnen van...

Toscane is betoverend mooi, of je nu in Siena of Florence rondwandelt, door de Chianti rijdt of de Val d’Orcia ontdekt. Het meest betoverende plekje in Toscane is misschien wel de Giardino dei Tarocchi, oftewel de Tarottuin, in de buurt van Capalbio. De tuin is een ontwerp van Niki de Saint Phalle. We nemen je er in deze blog mee naartoe, met veel kleurrijke foto’s zodat je als het ware met ons mee door de tarottuin wandelt. Geniet ervan! Geïnspireerd door Gaudí Niki de Saint Phalle werd bekend door haar wulpse vrouwenbeelden en haar vrolijk gekleurde fontein bij het Centre Pompidou in Parijs. Inspiratie voor de Tarottuin deed ze op in Parc Guell in Barcelona, waar Antonio Gaudí een vrolijke fantasiewereld creëerde. Nadat het idee voor de tuin langzaam vorm kreeg, duurde het nog twintig jaar voordat de beeldentuin helemaal klaar was. Tijdens de aanleg van de tuin en de bouw van de beelden die de tuin bevolken, woonde Niki de Saint Phalle zelf in een van haar creaties. In de...

Daar waar de blikken van de Apennijnen en de Alpi Apuani elkaar kruisen, ligt een dal vol verscholen voetpaden bezaaid met spannende verhalen. Dit dal heet de Garfagnana maar wordt ook wel la terra di lupi e briganti, het gebied van wolven en bandieten, genoemd. Toen de turbulente regio in 1522 bij het hertogdom van de familie Este uit Modena werd gevoegd, werd de dichter Ludovico Ariosto tot gouverneur aangesteld. Hij moest dit trotse volk, dat weinig moest hebben van zijn heerschappij en bovendien overliep van de bandieten, een lesje leren. Geen makkelijke taak. Hij klaagde hier dan ook over in brieven naar hertogin Matilde, waarin hij tevens zijn zorgen uitsprak over de toekomst van de vallei. Deze brieven, waarin Sillico en zijn meest beroemde inwoner, Il Moro, de bandiet der bandieten, vaak worden genoemd, zijn nog altijd te bewonderen in het Palazzo Carli in Sillico. Il Moro had wel driehonderd man onder zich en was dus een zware kluif voor de gouverneur. Toen Ariosto de...

Vanaf 31 augustus geniet je zeven weken lang van Casa di Beau, waarin Beau van Erven Dorens in Toscane gesprekken voert met bekende gasten. foto: Casa di Beau | RTL4 Casa di Beau is elke donderdagavond om 20.30 uur te zien bij RTL4. Het is het derde Italië-seizoen van Beau van Erven Dorens’ programma, na Isola di Beau, met als decor Sardinië, dat in het najaar van 2022 werd uitgezonden, en Lago di Beau, met het Comomeer als setting, dat in de eerste maanden van 2022 te zien was. Waar in Toscane is Casa di Beau opgenomen? Tijdens een klein voorproefje in de talkshow van Humberto Tan afgelopen woensdagavond, herkenden we meteen de locatie waar Beau dit jaar zijn gasten ontvangt. Het huis van Beau – Casa di Beau – is het Castello di Cafaggio, in Impruneta, stad van de terracotta. Castello di Cafaggio ligt iets ten zuiden van Florence, als ware het de toegangspoort tot de Chianti. Op het landgoed van het kasteel worden zowel druiven als olijven geteeld, waar een volle rode wijn...