Je zocht naar: "leonardo+da+vinci"

In het centrum van Turijn schittert het Piazza Castello, het kloppend hart van de stad, met rondom prachtige zuilengangen. Aan het plein vind je het Palazzo Reale, dat in 1646 werd gebouwd in opdracht van Christina van Frankrijk. Het paleis moest het oudere bisschoppelijke paleis vervangen. Je ziet nog altijd de originele façade, gemaakt door Carlo Morello, die een van de bekendste bewoners van het palazzo, koning Vittorio Emanuele II, vaak zal hebben aanschouwd. Binnen in het palazzo, dat tot 1865 het thuis van de Savoia’s was, wordt je blik allereerst getrokken door de monumentale trappartij, maar wat volgt is nog veel mooier: koninklijke kamers vol met prachtige fresco’s, kristallen kroonluchters, schitterend porselein uit het verre oosten, prachtig ingelegde vloeren, plafondhoge spiegels, kleurrijke tapijten en gobelins, goud-smeedwerk, authentieke meubels, koninklijke portretten en sprekende (plafond)schilderingen. Slenter door de troonzaal, de eetzaal, de balzaal (die...

Deze maand bestaat de joodse wijk in Venetië vijfhonderd jaar. Een mooie aanleiding om de geschiedenis van deze wijk in kaart te brengen! De geschiedenis van het getto van Venetië Het ontstaan van het getto, vijfhonderd jaar geleden was echter allerminst een reden voor een feestje. Vanaf de veertiende eeuw woonden er joden in de stad, hoewel ze er maximaal vijftien jaar mochten blijven. Veel joden werkten als geldschieters of als handelaars in tweedehands kleding en spullen. Later kwamen er ook steeds meer joodse artsen en muzikanten in de stad, zeker toen ze permanent in Venetië mochten gaan wonen. Toch klinkt dit mooier dan het was. De joden mochten vanaf 29 maart 1516 namelijk alleen in een strikt gedefinieerd gebied wonen. Dit besluit werd genomen onder doge Leonardo Loredan. De Venetiaanse senaat besliste dat alle ‘giudei debbano abitar unidi’, in een afgesloten gebied en onder toezicht van het stadsbestuur. Het stukje stad, dat ’s nachts werd afgesloten met ijzeren...

Joost Mangnus trakteert ons elke maand op een verhaal over Venetië. Dit keer neemt hij ons mee naar de leukste straat van Venetië. Joost: ‘Dat het allermooiste niet automatisch het allerleukste is, blijkt wel uit het Canal Grande. ‘De mooiste straat van de wereld’, zo wordt deze gracht wel genoemd. En daarmee is het natuurlijk ook de mooiste van Venetië. Maar het is niet de gezelligste straat. Winkelen kun je er niet; een leuk en betaalbaar restaurantje ontbreekt. Neem dan de Calle Lunga San Barnaba, in de sestiere Dorsoduro. Dat is pas echt een leuke straat. Misschien wel de allerleukste van Venetië. Altijd leuk door nummer 2671 Het zou best kunnen zijn dat ik Calle Lunga San Barnaba ook het leukste had gevonden als alle huizen-op-één-na ruïnes waren. Als het er tot huisnummer 2671 vreselijk stonk. Als het in het gedeelte voor dat huis vies en gevaarlijk was. Ja, zolang het huis op nummer 2671 er zou staan, zou ik de straat geweldig hebben gevonden. Want bij dat...

Canelli staat sinds juni 2014 op de Werelderfgoedlijst van Unesco, vanwege de bijzondere ondergrondse kathedralen vol wijn die je er kunt vinden. Maar Canelli heeft meer moois, zoals de Via degli Innamorati en rijk versierde barokke kerkjes. Canelli – hoofdstad van de spumante Dankzij de ondergrondse wijnkathedralen wordt Canelli ook wel de hoofdstad van de spumante genoemd. De mousserende wijn wordt opgeslagen in kelders die tussen de zestiende en negentiende eeuw in de tufstenen heuvels zijn uitgegraven en tot op de dag van vandaag intact zijn. Het was Carlo Gancia die na een bezoek aan Reims om de geheimen van champagne te leren kennen, de méthode champenoise ‘importeerde’. Hij wist het proces een beetje te vereenvoudigen en paste het toe op muskaatdruiven, die in de streek rondom Canelli groeien. Cattedrali sottoterranee – ondergrondse kathedralen De wijn die zo wordt gemaakt, wordt opgeslagen in unieke wijnkelders, die ook wel bekend staan als cattedrali...

Als Inge van Milaan met Local een motto zou hebben, zou dat goed ‘a gelato a day keeps the doctor away’ kunnen zijn. Een knipoog naar de bekende appel die je elke dag zou moeten eten om gezond te blijven. Inge: ‘Ik ben wel best kritisch op de kwaliteit van ijs en vind dus dat je lang niet overal écht lekker ijs kunt eten. Gelukkig heb ik de afgelopen jaren genoeg ijsjes kunnen proeven in Milaan en heb ik inmiddels een aantal ijssalons waar ik terecht kan voor een écht lekkere gelato. Soms kies ik voor klassieke smaken op basis van chocolade, noten en verse vruchten, maar soms ga ik naar een gelateria waar ze spannende(r) smaken maken, zoals pure chocolade met gember of aardbei met wodka.’ In dit artikel deelt Inge haar favoriete ijssalons, waar je de lekkerste gelato’s van Milaan kunt eten. Ciacco Stefano, het brein achter Ciacco, studeerde af als chemicus, maar kwam er al vrij snel na het afronden van zijn studie achter dat de passie van zijn opa en vader ook in hem zit....

Pasta is áltijd goed! Of je nu een simpel bordje spaghetti met tomatensaus eet als lunch of een heerlijke schaal lasagne in de oven schuift, pasta smaakt altijd. Er gaat hier bijna geen dag voorbij zonder dat we een portie pasta in het water laten borrelen, waarbij we vooral variëren tussen verse ravioli in allerlei varianten, Romeinse amatriciana, spaghetti aglio, olio e peperoncino en orecchiette met venkelworst en broccoli. Dankzij het nieuwe kookboek Toscanini: pasta van Maud Moody en Leonardo Pacenti, de sterren van het Amsterdamse restaurant Toscanini, staat er de komende weken heel wat meer pastavariatie op de planning. Elk pastarecept in het boek is om van te watertanden, van de casarecce con peperonata tot de spaghetti alla Nerano, van de busiate met bloemkool, pijnboompitten, rozijnen en saffraan tot de pizzoccheri met aardappel, groene kool en fontina. Maar ook bij de spaghettini all’assassina, de fusilli met romanesco en mosselen, de spaghetti met verse tonijn,...

Net ten zuiden van het Comomeer ligt het kleinere en onbekendere Lago di Garlate. Dit meer ligt aan de voet van de ruim negenhonderd meter hoge Monte Barro (een prachtig natuurreservaat), aan de zuidkant van Lecco. Vlak bij dit Lago di Garlate, even buiten het dorpje Valgreghentino, geniet je van een ontspannen vakantie bij Foresteria Amata Valgre, een heerlijk buitenverblijf waar je even bij kunt komen van de hectiek van alledag. Vakantie vieren bij Foresteria Amata Valgre Amata Valgre is een foresteria, een gastenverblijf in het groen. Er zijn drie tweepersoonskamers, elk met een eigen badkamer met douche. De kamers zijn ingericht volgens de welzijnsprincipes van salus per somnium; gezondheid door middel van slaap. Goed slapen is volgens de eigenaren namelijk een eerste vereiste om goed in je vel te zitten. Daarom zijn de kamers niet alleen zo veel mogelijk comfortabel en rustgevend ingericht, met zo min mogelijk stoffen die een allergie kunnen veroorzaken, maar kun je via een...

Met haar roman Bittere koffie – een enorme bestseller in Italië – laat Simonetta Agnello Hornby je in de historie van het schitterende Sicilië duiken. Wij mogen alvast een voorproefje delen van dit wervelende boek vol heerlijke details. Geheime liefde Maria groeit op aan het begin van de twintigste eeuw, op Sicilië. Haar ouders zijn liberaal en voeden Maria op tot een onafhankelijke persoon. Maar als de rijke, veel oudere Pietro Sala om Maria’s hand vraagt, zegt ze ja – door een mengeling van nieuwsgierigheid en rede. Wanneer Pietro ten prooi valt aan zijn gokverslaving, realiseert Maria zich dat haar hart bij Giosuè ligt, die ze al jaren kent. Het is het begin van twintig jaar geheime liefde, die steeds gevaarlijker wordt. In een turbulente politieke tijd en een wereld vol armoede, maffia en corrupte elite, probeert Maria zichzelf moedig uit de slaafse ondergeschiktheid, waarin de Siciliaanse vrouwen werden gedwongen te leven, te bevrijden. Bittere koffie We delen alvast...

In onze nieuwe podcast nemen we je mee naar Milaan, waar een grote diversiteit aan trams door de stad rijdt. De meest opvallende zijn de karakteristieke geel/oranje trams die al sinds de jaren dertig van de vorige eeuw dienst doen. Inge neemt je mee voor een ritje in een van deze historische trams, maar eerst vertelt ze je meer over de geschiedenis van het openbaar vervoer in Milaan, in een blog én in een podcast, zodat je zelf kunt kiezen of je liever leest of luistert – met in dat laatste geval een aantal Milanese muziekfragmenten. Andiamo?! Een trage tram In juni 1861, enkele maanden na de eenwording van Italië, werd in Milaan de Società Anonima degli Omnibus (S.A.O.) opgericht. Het was het eerste openbaar vervoersbedrijf dat met drie lijnen vanaf het centrale Piazza del Duomo passagiers naar andere bestemmingen in de stad verplaatste: naar Porta Garibaldi in het noordwesten, Porta Ticinese in het zuiden en Porta Vittoria in het oosten. De mezzi bestonden uit een soort...

Een stad ontdekken is altijd leuk, maar soms word je zo overweldigd door al het moois dat er te zien is, dat je niet meer weet waar te beginnen. Het is daarom altijd leuk om een stadswandeling te maken met een local. Inge neemt je in Milaan graag mee op pad voor een wandeling of fietstour. Voor wie zelf op pad wil, schreef ze eerder dit jaar de City Walk Ontdek Milaan met Leonardo da Vinci, waarin je de stad ontdekt met Da Vinci als gids. Nét nieuw is de Secret City Trail – een wandeling die je eveneens op eigen gelegenheid kan maken, maar dan als een soort speurtocht langs de belangrijkste bezienswaardigheden van Milaan. Je vindt je looproute aan de hand van verhalen en aanwijzingen die je op je telefoon ontvangt. Inge heeft er hard aan gewerkt, zodat je prachtige details ontdekt. Ze neemt je virtueel mee naar onbekende plekken die je anders links zou laten liggen. De belangrijkste bezienswaardigheden van Milaan Inge: ‘Ook als je misschien nog nooit in Milaan bent geweest, heb...

Sicilië is niet alleen het eiland van tempels, cannoli, mozaïeken en mooie stranden. Het speelt ook een grote rol in bekende Italiaanse films (waaronder Cinema Paradiso en The Godfather) én in stapels boeken. Segesta Sicilië is een goede inspiratiebron voor veel Italiaanse schrijvers – van Giuseppe Tomasi di Lampedusa, die het beroemde Il Gattopardo optekende, tot Andrea Camilleri, die de avonturen van commissario Montalbano verzon en daarmee een plekje veroverde in de harten van bijna alle Italianen. In de Siciliaanse verhalen voel je de passie van de vurige, veelkleurige en eigenzinnige Sicilianen. Reis met ons mee door de Siciliaanse letteren, waarin alles blijft zoals het is en niets is wat het lijkt. Siciliaanse scheppingsdrang Het leven op Sicilië is niet gemakkelijk. Desondanks leeft in de Sicilianen een ontembare vurigheid, zinderend als de zon die slechts korte schaduwen werpt. Invallen, oorlogen, epidemieën en droogte hebben de eilandbewoners niet klein gekregen. Hun...

Alessandro D’Avenia (Palermo, 1977) brak in 2010 in één klap door met zijn schitterend opgetekende debuutroman Wit als melk, rood als bloed, waarvan alleen al in Italië een half miljoen exemplaren werden verkocht. In 2012 volgde Dingen die niemand weet, met wederom prachtige zinnen die zich ontrollen tot een indringend verhaal. Vivian de Gier en Marc Brester wandelen met Alessandro door zijn huidige woonplaats, Milaan, langs de plekken die hem inspireren. Want wie goed kijkt en luistert, vindt overal verborgen verhalen… Vroeg in de ochtend, terwijl de zwaluwen nog kwetterend langs de hemel scheren, verzamelen de eerste groepjes toeristen zich al voor de Santa Maria delle Grazie, waar ze straks Leonardo da Vinci’s Laatste Avondmaal mogen aanschouwen. Slechts weinigen kennen de kloostertuin, waar Da Vinci graag rondwandelde en uitrustte van zijn werk aan het fresco dat wereldberoemd zou worden. Het is er een oase van kalmte, waar Alessandro D’Avenia graag vertoeft om te...