Je zocht naar: "wijn"

Voor veel Italiëgangers houdt Italië op bij Rome. Wie verder kijkt, komt terecht in het bruisende Napels, ontdekt de beroemde Amalfikust, reist door Puglia met barokstad Lecce of toert rond op Sicilië. Het echte authentieke zuiden begint ten zuiden van de drukke Amalfikust. Zo’n tachtig kilometer van de steile kustlijn ligt de Cilento, een goed bewaard geheim. Acht jaar geleden kwamen Marga en Hans Pilon hier voor het eerst en sindsdien komen ze er elk jaar terug. Hun ontdekkingen in de Cilento delen ze regelmatig met ons, met vandaag een bezoek aan Scario. Marga en Hans: ‘Zodra het voorjaar begint, komt Scario met zijn schilderachtig haventje tot leven. De vissersboten krijgen steeds meer gezelschap van plezierboten die de prachtige kust van de Cilento verkennen. Je vindt het haventje direct aan de lungomare, de boulevard, met zijn pastelkleurige oude palazzi. In Scario wandel je langs de lungomare met zijn bloeiende oleanders, bestel je een drankje op een van de vele...

Als de avond valt, zet de zon Spello in een roze gloed. De huizen, die grotendeels zijn opgetrokken uit de speciale steensoort die wordt gewonnen in de groeven van de Monte Subasio, de daken en de oude stadsmuur lijken als het ware in vuur en vlam gezet. Het warmroze contrasteert prachtig met de zilveren weerspiegeling van de olijfbomen op het platteland. Welkom in een van de best bewaarde middeleeuwse stadjes in Umbrië: Spello. Straten vol bloemen en planten Laat je in Spello vooral verrassen door alle kleuren. Allereerst door de kleur van bloemen en planten die je op balkonnetjes, trapjes en langs de gevels ziet en waarvan we je al een klein virtueel voorproefje geven: Foto’s op plexiglas: een stijlvolle herinnering De kleurrijke foto’s van je bezoek aan Spello verdienen ook een mooi plekje in huis, om elke dag even na te genieten van de fleurige steegjes. Een van de opvallendste manieren om je vakantiefoto’s tot leven te brengen, is door een foto op plexiglas af...

Zomer in Toscane, dat roept beelden op van donkergroene cipressen, afgetekend tegen goudgele heuvels, van zwaluwen die over het dorpsplein scheren en van borden vol panzanella, de Toscaanse salade met tomaat en brood die met elke hap de zomer in Toscane in je mond tovert. Saskia: ‘De keren dat ik deze simpele maar heerlijke salade at kan ik me bijna allemaal nog herinneren als de dag van gisteren, van de eerste keer op het kleine terrasje in een van de straatjes achter de Duomo in Florence tot de laatste keer, gisteravond op het terras van vrienden in Siena. Simpel maar smakelijk recept De salade maakt, net als Toscane zelf, keer op keer een onuitwisbare indruk (dat zoiets simpels zo lekker kan zijn) en verveelt nooit. Het is een ideaal gerecht voor een lome zomeravond thuis, maar smaakt ook op de camping heerlijk. Moeilijk is het niet, en in de tijd dat de salade even moet staan, kun je alvast genieten van een glaasje Italiaanse wijn en een paar kleine hapjes. Bovendien heb je de...

Deze week treden we op Ciao tutti in Goethes voetsporen en reizen we door Italië, met zijn Italienische Reise als inspiratie. We begonnen aan het Gardameer en volgden Goethes voetsporen naar Verona en Vicenza, naar Padova en Venetië en naar Assisi en Rome. Vandaag volgen we de laatste etappe van Goethes reis, via Napels naar Sicilië en dan terug naar Rome.  Het paradijs Napels Dat Napels een ander Italië is dan hij in het noorden en midden van Italië heeft gezien, wordt hem al gauw duidelijk. ‘Onder stralend heldere luchten naderden we Napels en nu bevonden we ons werkelijk in een ander land. De gebouwen met hun platte daken duiden op een ander klimaat, van binnen zullen ze er wel niet erg vrolijk uitzien. Iedereen zit op straat in de zon, zolang die wil schijnen. De Napolitanen wanen zich de bezitters van het paradijs en hebben een zeer triest idee van de landen in het noorden: sempre neve, case di legno, gran ignoranza, ma denari assai. Zo’n voorstelling hebben ze van de...

Het is misschien niet het meest voor de hand liggend om de Salento – het zuiden van Puglia – per fiets te ontdekken, maar het is de meest inspirerende manier om het gebied beter te leren kennen. Het glooiende landschap, de lange kustlijn en de pittoreske, ongepolijste dorpjes vormen een perfect decor voor een fietstocht in ieder seizoen. Elena ging in oktober op ontdekkingstocht in deze regio en neemt ons de komende dagen mee op pad. ‘Op een stralende zondag in oktober gaan twaalf fietsorganisaties uit Puglia de strijd met elkaar aan tijdens een caccia di tesoro (‘op jacht naar de schat’) op de fiets: Salento CicloGame. Tijdens deze dag staat het ecotoerisme centraal: hoe kunnen we lokale bewoners en toeristen bewust maken van de invloed die het toerisme heeft op het milieu? We verzamelen bij het Cycling Café, een ontmoetingsplek voor fietsers waar ze kleine fietsreparaties kunnen uitvoeren en waar je informatie over verschillende fietsroutes kunt vinden. Na het startsein...

Turijn was lange tijd het thuis van Fiat, een afkorting die staat voor Fabbrica Italiana Automobili Torino. Niet voor niets staat de naam van de stad in de merknaam; van beide kanten is men altijd trots geweest op deze historische band. Op tal van plekken in de stad is de erfenis van Fiat nog te zien. De mooiste plek waar Fiat nog voortleeft, is de voormalige Fiat-fabriek, ontworpen door architect Matté Trucco. Waar ooit de auto’s werden geproduceerd en getest, kun je nu winkelen, kunst en films kijken, wandelen en zelfs slapen. Op het dak wandel je op een hoogte van achtentwintig meter over het vroegere testcircuit – een letterlijk en figuurlijk hoogtepunt van een bezoek aan Turijn! De inhuldiging van Lingotto Voor we je meenemen naar het dak, vertellen we eerst iets meer over de historie van deze unieke plek. Het oorspronkelijke bouwproject dateert uit 1915, toen Giovanni Agnelli besloot om Fiat nieuw leven in te blazen. Uiteindelijk was er bijna vijftien jaar nodig om het...

‘Poëzie behoort niet toe aan hen die gedichten schrijven, maar aan hen die ze nodig hebben,’ zo vertrouwde Mario Ruoppolo, postbode van beroep, de grote Chileense dichter Pablo Neruda toe. Mario werd wereldberoemd als il postino (de postbode), dankzij de gelijknamige film die in 1995 werd uitgebracht. De film speelt zich deels af op het kleurrijke eiland Procida, voor de kust van Napels, deels in de Baai van Pollara, op Salina. Op het eiland is de film nooit ver weg: Pure poëzie Salina is een eiland dat aan elke baai, in elk dorpje, pure poëzie ademt. Wij mochten tijdens een zeldzaam zonnige woensdagochtend in oktober kennismaken met Salina en haar bewoners en zelden waren we meteen zó onder de indruk van de schoonheid van een plek en de warmte van de mensen. We werden overal hartelijk ontvangen. Zelfs toen we massaal de warmrode trossen tomaten aan het huisje van een van de eilandbewoners fotografeerden, kregen we een warme glimlach, prachtige verhalen en alle tijd...

In Taormina is de zee nooit ver weg en dus gaat Saskia er met collega-blogger Rick Zullo op zoek naar een authentiek restaurantje met verse vis op het menu. Dat vinden ze vlak bij de Porta Catania, aan een klein, bijna verborgen, pleintje. Saskia: ‘Als we voor het eerst bij toeval langs Osteria Rosso di Vino wandelen, is men nog druk bezig met de voorbereidingen voor de lunch. Er staan grote pannen verse visbouillon op het vuur, de tafellakens worden gladgestreken en het krijtbord met het lunchmenu wordt naar buiten gedragen. We kunnen al even spieken en zien veel verse vis op het menu. Daar komen we straks voor terug! Na een wandeling door de wat hoger gelegen achterafstraatjes van Taormina keren we terug naar Rosso di Vino. We nemen plaats aan een van de tafeltjes op het terras, waar de ober ons al snel vers gebakken grissini en olijven brengt. Hij zet het menu van de dag naast onze tafel en licht vervolgens elk gerecht uitgebreid toe. Eigenlijk waren we van plan alleen een...

Het bijzondere beeld van de Etna, met de top nog een beetje wit van de sneeuw, dat je kunt bewonderen tijdens de landing op het vliegveld Vincenzo Bellini, is alleen al de prijs van een vliegticket naar Catania waard. Het is een uniek uitzicht, dat een reis naar het oostelijke gedeelte van Sicilië meteen goed laat beginnen. De Etna – een spinnende kat De Catanesi noemen de Etna simpelweg ‘a muntagna, de berg. Maar deze hoogste nog actieve vulkaan van Europa is meer dan een berg; het is een vulkaan die regelmatig tot uitbarsting komt. Met regelmatig bedoelen we dan overigens ook echt regelmatig. De afgelopen jaren heeft de vulkaan toch wel elk jaar minimaal één uitbarsting gekend – in tegenstelling tot de mooie vergelijking die de Siciliaanse schrijver Sciascia ooit optekende. ‘De Etna is een grote kat, die rustig ligt te spinnen en zo nu en dan even wakker wordt,’ zo schreef hij. In 2001 was er nog een flinke uitbarsting, waarbij ook de kabelbaan aan de zuidhelling van...

Sinds 2 februari 2026 heb je een toegangskaartje à twee euro nodig om de Trevifontein van dichtbij te zien en er een muntje in te gooien om je van een terugkeer naar Rome te verzekeren. Hoe koop je een kaartje voor de Trevifontein? Wil je de Trevifontein van dichtbij zien? De fontein is tegen betaling toegankelijk van 9.00 tot 22.00 uur (laatste toegang om 21.00 uur). Op maandag en vrijdag kun je er pas vanaf 11.30 uur terecht, omdat de fontein ’s ochtends eerst wordt schoongemaakt en de muntjes worden verzameld. Het tarief geldt ook op de eerste zondag van de maand, als veel musea gratis toegankelijk zijn. Uitzonderingen zijn er voor inwoners van de gemeente Rome (op vertoon van een identiteitsbewijs), evenals personen met een handicap en hun begeleiders, kinderen jonger dan zes jaar en officiële gidsen. Bovendien blijft de fontein na de dagelijkse sluiting om 22.00 uur voor iedereen gratis zichtbaar. Tickets zijn ter plaatse te koop (betalen kan alleen met pinpas of creditcard,...

Het Lago Trasimeno is na het Gardameer, het Lago Maggiore en het Comomeer het grootste meer van Italië. Vanuit het langgerekte plaatsje Tuoro sul Trasimeno zullen we op een zeilboot stappen die ons – onder het genot van een wijnproeverij en een ondergaande zon – naar het idyllische Isola Maggiore zal varen, de laatste plek in Umbrië die we op deze trip bezoeken. Bij aankomst blijkt echter dat de harde wind roet in het eten gaat gooien. Het is té gevaarlijk en niet comfortabel om met een zeilboot het meer op te gaan. De vervangende motorboot laat echter een hele tijd op zich wachten, maar nét voordat we denken dat we de zonsondergang kunnen vergeten, stappen we alsnog op een vervangende boot die ons naar het eiland zal brengen. Al rap bevinden we ons op het ietwat wilde water en breekt de zon weer door de bewolking. We genieten van een prachtig zakkende zon, die straks op het eiland tot een schitterende zonsondergang moet leiden, aldus onze schipper. ‘Let maar eens op,’...

Niet ver van de Cascate delle Marmore schittert Amelia, een van de oudste plaatsen van heel Italië. Een van de inwoners weet ons zelfs te vertellen dat er al in de elfde eeuw vóór Christus een nederzetting op deze plek te vinden zou zijn. Dat maakt Amelia zo’n vierhonderd jaar ouder dan Rome… Hoe oud deze dame op leeftijd precies is, weet men echter niet zeker – en zoals het de etiquette betaamt, kunnen we daar niet te lang over doorvragen. Belangrijker is dat Amelia ondanks haar hoge leeftijd nog altijd een gezellig dorpje is, met dankzij de ligging op een heuvel een grandioos uitzicht. Bronzen beeld van Germanicus In het archeologisch museum van Amelia vind je op de eerste verdieping het absolute pronkstuk van het stadje: het imposante bronzen beeld van Germanicus. Germanicus Julius Caesar (15 voor Christus tot 19 na Christus) was een Romeinse veldheer en de gedoodverfde opvolger van de keizer. Helaas gooide zijn vroegtijdige dood, op vierendertigjarige leeftijd, roet in...