Je zocht naar: "leonardo+da+vinci"

Niet alleen Saskia en Willemijn waren afgelopen week in Florence. Ook Dominique, Saskia’s voormalige oppaskindje, was even in de hoofdstad van Toscane. Dominique vierde feest bij Trattoria Mario, het perfecte adres voor een echte Florentijnse lunch. ‘Zestig jaar geleden opende de meest geliefde lunchzaak van Florence, Trattoria Mario, de deuren. Anno 2013 is Mario nog steeds beroemd om de heerlijke gerechten en vriendelijke service van de familie Calzo. Dat is niet voor niets, want veel bezoekers beschouwen een lunch bij Mario als een echte ervaring. In de rij voor een gezellige lunch Bij aankomst geef je je naam door bij de deur, waarna je in de rij ongeveer een half uur tot een uur wacht om vervolgens te midden van Florentijnen en andere toeristen te genieten van een lekkere Italiaanse maaltijd. Veel bezoekers vergelijken de gerechten van Mario zelfs met engeltjes die op je tong piesen. Vooral de bistecca alla fiorentina (Florentijnse biefstuk) is de topper van het...

Wie aan Toscane denkt, ziet al gauw de Duomo van Florence voor zich, het Piazza del Campo in Siena of heuvels vol wijnranken en cipressen. Hoe mooi deze juweeltjes ook zijn, Toscane is veel meer dan deze plekken. Buiten de gebaande paden zijn er nog genoeg ‘verborgen’ pareltjes te vinden, zoals La Terrazza degli Ulivi in Benabbio, in de provincie Lucca. La Terrazza degli Ulivi La Terrazza degli Ulivi is het thuis van Luca Contrucci en Maria Elena Filippi, die samen met hun kinderen Andrea en Giuseppe in het huis van Luca’s grootouders wonen, in de heuvels boven de Val di Lima. Zowel de grootouders van Luca als die van Maria Elena zijn afkomstig uit het dorp, maar Luca en Maria Elena zijn respectievelijk in Pisa en in Livorno opgegroeid, vanwege het werk van hun ouders. Hun lange zomervakanties brachten ze echter altijd in Benabbio door, waar ze genoten van de gezonde buitenlucht en de kookkunst van de nonna’s. Toen Luca en Maria Elena vijf jaar in Ierland woonden en werkten,...

Wakker worden met uitzicht over uitgestrekte Toscaanse wijngaarden, zwemmen of lekker lezen met rijen vol wijnranken als decor en genieten van de zonsondergang met een glas van de ter plekke gemaakte wijn… Wij dromen al helemaal weg, maar bij deze tien logeeradressen in Toscane – van agriturismo tot bed & breakfast, van camping tot luxe resort – worden dromen werkelijkheid en kun je ontspannen vakantie vieren te midden van schitterende wijngaarden. B&B Castello di Fonterutoli (Chianti) Bij B&B Castello di Fonterutoli slaap je in het middeleeuwse dorpje Fonterutoli in het hart van de Chianti. Er zijn zestien schitterend ingerichte gastenverblijven en nog een aantal appartementen, waarvan een aantal uitkijkt over de wijngaarden die al eeuwenlang uitstekende wijnen voortbrengen. De gerenommeerde familie Mazzei maakt hier al sinds 1435 wijn. Tijdens je verblijf maak je kennis met hun familietraditie én met hun twee Chianti Classico Gran Selezione DOCG’s, hun Chianti Classico...

Caro Dario, L’America sta diventando sempre pi un paese di astemi vegetariani e puritani. Personalmente, continuo a preferire il vino rosso, le carni e le belle donne. Con affetto, Jack Nicholson Als je net als Jack Nicholson gek bent op rode wijn en vlees, dan ben je bij Dario Cecchini aan het goede adres. In Panzano, een van de dorpjes in de Chianti, rijgt hij de ene na de andere biefstuk aan het mes. In handen van de slager Bij binnenkomst in de inmiddels wereldberoemde slagerij zet Dario net het mes in een flink stuk vlees, terwijl hij een passage uit Dantes Inferno declameert. Nu snappen we ook de boodschap op zijn website: Lasciate ogni speranza o voi che entrate: siete nelle mani di’ macellaio – Laat elke hoop varen, gij die hier binnentreedt: jullie zijn in handen van de slager.’ Toch voel je je meteen thuis, door de gastvrije sfeer die in de winkel heerst en door Dario zelf, die er ondanks het enorme mes dat hij in zijn handen heeft in slaagt ons te omhelzen....

Impruneta ligt letterlijk in de schaduw van Florence, in het noorden van de Chianti, maar ook figuurlijk. Want hoewel Florence tijdens een bezoek aan Toscane hoog op het lijstje staat, brengen maar weinig mensen een bezoek aan de stad waar Brunelleschi de dakpannen voor de koepel van de Duomo in Florence haalde. Ook wij waren er nog niet eerder geweest, maar na een tip van Bianca Ensinck reserveerden we deze keer een ochtend voor een bezoek aan de stad van gebakken klei, waar al zo’n drieduizend jaar (!) terracotta (letterlijk: ‘gebakken aarde’) wordt gemaakt. De productie van terracotta in Impruneta dateert uit de periode van de eerste Etruskische nederzettingen. De Etrusken hebben namelijk ontdekt dat de gebakken klei uit Impruneta en omgeving zeer goed te verwerken was tot alledaagse gebruiksvoorwerpen. Ze bewaarden bijvoorbeeld wijn en olijfolie in kruiken en potten gemaakt van terracotta. Later hebben de Romeinen deze traditie overgenomen. In 1308 werd het eerste gilde van...

De koepel van de Duomo is hét symbool van Florence. Met enige regelmaat staat een stukje van de Duomo in de steigers. Het marmer moet worden schoongemaakt, reparaties moeten worden verricht en beschadigingen moeten worden verholpen. Gelukkig zit er nu niet zo veel druk achter als ten tijde van de bouw van de Duomo, toen de bouwvakkers de steigers niet eens mochten verlaten voor de lunch. Filippo Brunelleschi, de architect die de reusachtige koepel had ontworpen, stond tijdens de bouw van deze koepel onder redelijke druk. Niet alleen moest hij de klus goed zien te klaren – en liefst ook nog een beetje snel. Met lede ogen zag hij zijn arbeiders dan ook elke middag de steigers afdalen om te gaan schaften. Pas uren later kwamen ze terug, vaker wel dan niet aangeschoten en daardoor niet in staat ’s middags net zo snel, efficiënt en nauwkeurig te kunnen werken als ’s ochtends. Brunelleschi zon op een plan en net als voor de constructie van de koepel bedacht hij nu ook iets geniaals....

Helaas moesten we gisteren na twee weken Italië weer onze koffers pakken. Op het vliegveld van Florence werden we uitgezwaaid door Paloma, een enorme bronzen vogel die Botero in 1990 maakte als onderdeel van een tentoonstelling van ruim dertig beelden die zich op en om het Piazza della Signoria hadden genesteld. Het dier is ruim twee meter hoog en weegt vijftienhonderd kilo. Wegvliegen zal deze vogel dus niet zo gauw… Botero is overigens een Colombiaanse kunstenaar, maar hij heeft een zeer bijzondere band met Toscane. In 1952 kwam hij naar Italië om het werk van Italiaanse kunstenaars te bestuderen. Naar eigen zeggen was hij vooral onder de indruk van het werk van Giotto en Masaccio, die hem ‘het belang van volume’ leerden. Dat Botero daar nog steeds belang aan hecht, blijkt wel uit de enorme omvang van zijn creaties. In 2000 werd Botero benoemd tot ereburger van Pietrasanta, een stadje in de buurt van Carrara waar Michelangelo al kwam om marmer te halen. Vorig jaar zomer...

Toscane zou zonder cipressen een deel van haar aantrekkingskracht verliezen, zo blijkt uit onderzoek van de Universiteit van Florence. Meer dan vijftig procent van de ondervraagden gaf aan dat de karakteristieke boom onmisbaar is in Toscane. Deze heuvel met cipressen bijvoorbeeld vind je bij San Quirico d’Orcia, vlak bij de Via Cassia, om precies te zijn bij Località I Triboli. Cipressen staan niet alleen symbool voor het Toscaanse landschap, maar ook voor het contact tussen hemel en aarde, tussen de doden en levenden. Vanwege hun enorme lengte (ze worden soms wel zestig meter hoog) reiken cipressen niet alleen letterlijk naar de hemel, ook figuurlijk vervullen ze deze rol. De Romeinen beschouwden de cipres al als een heilige boom, als een symbool voor eeuwig leven, hetgeen blijkt uit hun afscheidsrituelen. Zo stond voor het huis van iemand die was overleden enige tijd een cipres, werd een gestorven Romein vaak opgebaard op cipressentakken en werd het pas gedolven graf afgedekt...

Een tocht door de Chianti is niet compleet zonder een bezoek aan het Parco Sculture del Chianti, een unieke beeldentuin in Pievasciata, iets ten noorden van Siena, en het iets verderop gelegen Pievasciata – Borgo d’Arte Contemporanea. foto: Diego Mariottini Parco Sculture del Chianti Dit beeldenpark in de Chianti is een initiatief van het echtpaar Giadrossi. Na vijf jaar hard aan hun droom te hebben gewerkt, openden zij in mei 2004 een mystiek bos met eiken, kastanjebomen en kunstwerken. Langs een parcours van ruim een kilometer presenteren dertig kunstenaars van over de hele wereld hun creativiteit. Het park beschikt daarnaast over een amfitheater, met coulissen van wit marmer uit Carrara en zwart graniet uit Zimbabwe, en tribunes van vulkanisch gesteente. In de zomermaanden (juni, juli en augustus) worden hier concerten gehouden en betovert het beeldenpark ook nog eens je oren. Elke kunstenaar heeft een uniek werk gemaakt, speciaal voor de plek waar het nu te zien is. Elke...

Overal in de Chianti zie je il gallo nero, de zwarte haan. Nieuwsgierig naar waar dit beeldmerk vandaan komt? Dan gaan we even heel ver terug in de tijd, naar de middeleeuwen, toen een zwarte haan de beslissende bijdrage leverde aan een eeuwigdurende vete. Strijd tussen Florence en Siena De Chiantistreek ligt namelijk precies tussen Florence en Siena, twee steden die in de middeleeuwen voortdurend streden om de macht over de tussenliggende stadjes, dorpjes en heuveltoppen. Dat ging er vaak stevig aan toe, en de Toscaanse dorpen in dit gebied wisselden bijna vaker van eigenaar dan van seizoen. Om een eind te maken aan deze onophoudelijke strijd, werd er een bijzonder plan bedacht. Bij zonsopgang, als de haan voor het eerst zou kraaien, zou vanuit zowel Florence als Siena een ruiter vertrekken. Op het punt waar beide ruiters elkaar zouden ontmoeten, zou voortaan de grens komen te liggen. Wie nu denkt dat de Florentijnen en Sienezen op zoek gingen naar het snelste paard of naar de beste...

Gisteravond laat kwamen we aan op het station van Florence, behoorlijk verkreukeld van ruim acht uur treinen en verlangend naar een warme douche en een fijn bed. We zeulden onze koffers uit de bagagerekken, zochten boeken, jassen en sjaals (ja, het is ’s avonds nog behoorlijk fris) bij elkaar en wrongen ons door de smalle treindeuren en de mensenmassa naar buiten. En ondanks de mensenmassa, de stank van treinen en fastfood, ondanks onze moeheid na een dag reizen, voelen we het zodra we voet op Florentijnse bodem zetten. Dit is thuiskomen. In de trein lazen we precies over dit gevoel, in een brief die Louis Couperus vanuit Florence schreef. Te treffend en te mooi om niet met jullie te delen: ‘En mij waait die adem van sympathie vooral in Florence toe. Ik weet bijna niet, wat dat is, om het in woorden te zeggen; ik weet bijna niet sympathie te verwezenlijken in taal. Maar het is dit: zoodra ik weer ben aan het station van Santa Maria Novella, ben ik thuis.’ In dezelfde brief...

In de nog ongerepte Maremma, in het zuiden van Toscane, ligt Camping Village Santapomata, waar je volop geniet van een heerlijke vakantie aan de Toscaanse kust. Of je nu van een strandvakantie houdt of liever iets sportiefs of cultureels wilt doen, Camping Village Santapomata heeft voor iedereen een onvergetelijke vakantie in petto. De camping ligt direct aan het strand, niet ver van Castiglione della Pescaia, een charmant middeleeuws plaatsje met een kasteel dat hoog boven de kust uittorent. Het zeewater is kristalhelder en schoon; de stranden en natuur zijn van een ongekende schoonheid. Van kamperen met eigen tent tot logeren in een luxe lodge Camping Village Santapomata ligt in een schaduwrijk pijnbomenbos, dat aan het fijne privéstrand grenst. Er zijn allerlei overnachtingsmogelijkheden, van eenvoudig kamperen met je eigen tent, caravan of camper (ook huisdieren zijn welkom) tot het huren van een luxe bungalow of een lodgetent met alles er op en eraan. Hou je wel van het...