Je zocht naar: "tiramisu"

In het artikel La dolce città namen we jullie al mee naar de lekkerste pasticceria’s van Siena. Naast koekjes staat deze Toscaanse stad echter ook bekend om panforte, dat letterlijk ‘stevig brood’ betekent. Deze lekkernij is inderdaad stevig, maar maakt ook onmiskenbaar deel uit van de echte sapori di Siena… De geschiedenis van de panforte De geschiedenis van de panforte gaat ver terug. Volgens de kenners werd de eerste panforte al rond 1200 gemaakt, toen de handel met het Verre Oosten dankzij de kruistochten enorm tot bloei was gekomen. De inwoners van Siena maakten voor het eerst kennis met tot dan toe onbekende kruiden als kaneel, koriander, kruidnagel, kardemom en nootmuskaat. In eerste instantie waren het natuurlijk alleen de rijke inwoners van de stad die van deze bijzondere specerijen konden proeven, maar al gauw kregen ook de kloosterlingen toegang tot deze ‘geheime’ smaakmakers. Zij kregen deze kostbare ingrediënten vaak cadeau van de handelaren, als blijk van...

Veel traditionele Italiaanse recepten dreigen in de vergetelheid te raken. Om dat te voorkomen, ging culinair journalist en filmmaker Vicky Bennison op zoek naar authentieke Italiaanse pastarecepten. Ze kreeg het voor elkaar deze veelal ‘geheime’ familierecepten, van generatie op generatie overgedragen, vast te leggen, met dank aan de vele nonna’s die ze sprak en die hun pasta’s maar wat graag met Vicky deelden. Deze zogenaamde Pasta Grannies laten zien dat echt Italiaans koken niet zo moeilijk is als je wellicht denkt. Met de recepten in het aan de nonna’s opgedragen boek tover je de lekkerste pasta’s op tafel, van trofie met pesto uit Ligurië tot Sardijnse culurgiones met tomatensaus, van strapponi met eekhoorntjesbrood uit het noorden van Toscane tot maccheroni met zeevruchten. Namens Karakter Uitgevers mogen we alvast een recept uit dit heerlijke boek delen. Maria’s raschiatelli met puntpaprika’s Maria en haar man zijn boeren. Ze verbouwen zowel wijnstokken als...

Zelfgemaakte bouillon is een smaakmaker, ingrediënt en gerecht in één. Het is een perfecte basis voor zelfgemaakte soepen, stoofpotten en ander comfort food, voor Italiaanse risotto maar ook voor een goede stoofschotel. Een goede bouillon is het halve werk, en het is veel makkelijker te maken dan je zou denken. Zeker als je het boek Wereldse bouillons van Marianne Snel aan je verzameling kookboeken toevoegt. Wereldse bouillons bevat twintig verrassende basisbouillons en meer dan tachtig hartverwarmende gerechten die je daarmee kunt maken. De recepten in het boek zijn geïnspireerd op de Italiaanse, Franse, Midden-Oosterse, Aziatische en Zuid Amerikaanse keuken. Verrassend en rijk van smaak en prachtig in beeld gebracht. Wij mogen alvast een heerlijk recept voor runderstoof uit dit rijkgevulde boek delen. Een aanrader voor feestdagen, maar ook perfect voor een lekker lome zondag. Eventuele restjes kunnen door de pasta, maar deze stoofschotel is ook meer dan lekker met een groene...

Een maand na kerstavond hebben we ons door bijna alle gekregen panettones heen gegeten. De stapel slonk tijdens de kerstdagen al zienderogen, maar ook tijdens de januarimaand ging een stukje panettone er altijd wel in. Als ontbijt, even lekker tussendoor of na een winterse wandeling bij warme chocolademelk. De laatste panettone hebben we vanochtend uit zijn verpakking gehaald. Een klein stukje bewaren we voor volgende week zondag. Het is namelijk al sinds jaar en dag traditie dat op 3 februari, de feestdag van San Biagio (de heilige Blasius, die onder andere beschermt tegen keelpijn) de laatste restjes panettone worden gegeten. Samen met de Blasius-zegen ben je dan weer voor een paar seizoenen verlost van verkoudheden en keelklachten. De andere stukjes van die allerlaatste panettone belandden vanochtend in de pan. In de pan? Ja, in de koekenpan, nadat ik ze eens lekker had laten wentelen in een beslagje, naar een recept van Nigella Lawson. Haar wentelteefjes van panettone zijn zo’n...

Hoera! Ciao tutti bestaat tien jaar!! Dat vieren we met een heerlijke citroenmeringue-taart met limoncellocrème en rood fruit, die we cadeau kregen van Janneke en Serge Philippi. Mét het recept, zodat jullie thuis ook van deze Italiaanse taart kunnen genieten. Buon appetito, op tien jaar dagelijkse Italië-inspiratie! Ingrediënten (voor tien personen): 9 eiwitten | 375 gram fijne kristalsuiker | 3 citroenen | 750 gram vers fruit (bijvoorbeeld frambozen, blauwe bessen en/of aardbeien) | 50 gram witte chocolade | 500 gram mascarpone | 250 milliliter slagroom | 100 milliliter limoncello | poedersuiker | handvol basilicumblaadjes Extra benodigdheden: keukenmachine of mixer | 3 bakplaten met bakpapier | rasp Bereidingstijd: drie kwartier plus anderhalf uur oventijd Verwarm de oven voor tot 120 ºC. Teken op het bakpapier drie cirkels, eentje met een doorsnede van 24 centimeter, eentje met een doorsnede van 20 centimeter en eentje met een doorsnede van 12 centimeter. Klop in de...

Zijn cantuccini met vin santo de perfecte manier om de dag af te sluiten, een ontbijtje met un caffè en een handvol amaretti zorgt voor een heel ontspannen begin van de dag. Niks is lekkerder dan op een terrasje in het zonnetje de ronde zachte koekjes in je koffie dopen, genietend van de ietwat bittere maar tegelijkertijd zoete nasmaak van deze amandelkoekjes. Frans van Munster denkt daar in Puglia, helemaal in het zuiden van Italië, net zo over. Sterker nog, hij bedacht er een heel nieuwe term voor: lekkerissimo, een combinatie van het Nederlandse lekker en het Italiaanse buonissimo. Dubbel lekker dus! De term wordt inmiddels ook volop gebruikt door Frans’ Italiaanse vrouw Anna, zelfs als Frans kookt – ook al doet hij dat volgens Anna niet altijd op de traditionele manier. Lekkerissimi amaretti Het volgende recept voor de echte Italiaanse amandelkoekjes, amaretti genaamd, is door Anna goedgekeurd om te worden opgenomen in Frans’ culinaire boek, dat hij uiteraard de titel...

In deze blog schreven we al over de uitgebreide selectie koekjes die je in Siena op elke hoek van de straat kunt kopen. Allemaal even vers, allemaal even lekker en heerlijk om bij een kopje koffie weg te knabbelen. Vandaag tippen we de perfecte combinatie van zo’n heerlijk koekje en vin santo. Saskia: ‘Gistermiddag at ik de goddelijkste koekjes ooit. Dat kwam ook wel een beetje door het glaasje vin santo (letterlijk: ‘heilige wijn’) dat we erbij geserveerd kregen, maar ook zonder deze hogere macht waren de koekjes niet anders te omschrijven dan hemels. Tijdens een verkenningstochtje door de nabije omgeving van Siena kwamen we terecht op het uitgestrekte domein van Poggio Antico (‘oude heuvel’), een restaurant met Michelin-ster. Maar dat wisten we op dat moment nog niet. We stapten dan ook onbevangen uit en bewonderden de wijn- en olijfgaarden die tot zover het oog reikten de omgeving domineerden. Terwijl we dit idyllische Toscaanse vergezicht op film en foto probeerden...

Wat gaan er toch veel verhalen rond over de oorsprong van pasta in Italië. De meest hardnekkige is het verhaal dat Marco Polo pasta meebracht uit China. Niets is minder waar: een vorm van pasta komt al voor in het oudste Italiaanse kookboek uit de eerste eeuw na Christus. Het lijkt als twee druppels water op lasagne, zo weet Manon van Eetverleden. Pasta in de oudheid Manon: ‘Een blik in het oudste Italiaanse kookboek, tevens het oudste kookboek dat er voor zover we weten bestaat, laat zien dat de antieke Romeinse keuken mijlenver van de huidige Italiaanse keuken verwijderd is. Tomaten, maïs, aardappel en chilipeper waren onbekend in Europa, risotto zo goed als afwezig, aan basilicum hadden de Romeinen een hekel en varkensvlees stond zeer laag aangeschreven. Ook was er geen pastacultuur zoals we die nu kennen, al zal een oplettende speurneus desondanks twee recepten voor een soort lasagne vinden. In de oudheid werden granen voornamelijk verwerkt tot brood en puls, graanpap. Toch...

Wie aan Sicilië denkt, denkt niet alleen meteen aan lekker eten maar ook aan de maffia. Soms blijken die twee wonderwel samen te gaan. Heb je The Godfather gezien? Dan herinner je je vast de uitspraak ‘Leave the gun. Take the cannoli.’ Deze cannoli zijn knapperige deegrolletjes gevuld met gezoete ricotta; een typisch Siciliaanse specialiteit. De cannoli zouden zijn ‘bedacht’ door de Romeinen. Zij waren een van de eersten die de gewoonte aannamen om na het diner nog wat zoete deegwaren te nuttigen. Zo waren de tubus farinarius dulcissimo edulio ex lacte factus Cicero’s favoriete nagerecht. Deze tubi farinari, deegrolletjes, zijn in feite niets anders dan de cannoli siciliani die de eilandbewoners nu maken. Volgens Cicero maak je ze als volgt klaar: je hebt 200 gram meel, 1 eetlepel suiker, eiwit van 2 eieren, zout en 1 eetlepel reuzel nodig voor het deeg. Voor de vulling heb je verse ‘witte’ kaas (ricotta), honing, gekookte wijn en kaneel nodig. Meng alle ingrediënten...

Bombardino is een populair drankje tijdens de wintersport in Italië. In wintersportgebieden als Val Gardena zie je het overal op de kaart staan, zodat je je na een mooie skitocht of een paar uur snowboarden kunt warmen aan dit ‘bommetje’. Een Bombardino – die warm wordt geserveerd – maak je door zabaglione (eiercrème) te mengen met brandy en vervolgens af te toppen met slagroom. Er zijn verschillende variaties mogelijk, met onder meer koffie, rum of whisky. We delen een aantal recepten, stuk voor stuk heerlijk om even lekker op te warmen! Bombardino Classico Allereerst een recept voor zabaglione, want deze eierlikeur is de basis van elke Bombardino. Je maakt hem voor een Bombardino wel met brandy, terwijl de klassieke versie met Marsala wordt gemaakt. Voor vier personen heb je vier eidooiers nodig, 50 gram fijne kristalsuiker en 120 milliliter brandy. Zet een hittebestendige kom op een pan nauwelijks pruttelend water, op laag vuur. Klop de dooiers met de suiker au...

Waar snappen ze het geheim van goed leven beter dan in Italië? Volgens Sanne van Rooij van Living The Green Life helemaal nergens. Vandaar dat ze voor haar nieuwe kookboek Easy Vegan Feelgood inspiratie opdeed in de Italiaanse keuken. Sanne: ‘Bij feelgood denk ik aan de dagen waar ik de fijnste herinneringen aan heb. Vaak denk ik dan aan Italië – aan Toscane om precies te zijn. Hier voel ik me al van kinds af aan op mijn allergelukkigst. De mensen, de natuur, de cultuur, het weer… Alles aan Italië maakt me blij. Wakker worden, de lekkerste koffie drinken, een rondje hardlopen om energie te krijgen, in vorm te blijven en gewoon een van de mooiste stukjes wereld aan me voorbij te laten gaan, nog meer koffie, om vervolgens na een douche buiten uitgebreid te gaan ontbijten. Lekker naar de markt om tassen vol met heerlijke ingrediënten te halen, van verse pasta’s tot bergen groente en fruit. En dan doen waar mijn grootste liefde ligt: koken. Heel veel koken. Lange tafels in de...

Nu we zo heerlijk hebben liggen weken in het Romeinse water ook een warm bad voor op tafel. Deze bagna cauda is een traditioneel gerecht uit Piemonte, waar het als een soort fondue wordt gegeten. De saus op basis van ansjovis en knoflook wordt in het midden van de tafel warm gehouden en iedereen doopt er naar eigen smaak stukjes groente en brood in. Antonio Carluccio maakt een meesterlijke bagna cauda, die hier vaak op tafel staat omdat het zo gezellig eet, zo Italiaans dippend. Je hoeft overigens niet bang te zijn voor de hoeveelheid knoflook. Zoals Carluccio het zelf zegt: ‘Vanwege de knoflook zullen velen het een asociaal gerecht vinden, maar deze versie is buitengewoon lekker en heeft geen bijverschijnselen. Ik zou zelf het tegenovergestelde willen beweren – het kan het beste met een groot gezelschap rond de tafel worden gegeten, die allemaal hun groenten dopen in dezelfde warme saus.’ Wat heb je nodig? Voor een voorgerecht voor zes tot acht personen heb je nodig: 8...