Je zocht naar: "tiramisu"

Helaas zijn er niet veel broodrecepten overgeleverd uit de geschiedenis – en dat terwijl brood al duizenden jaren het belangrijkste voedingsmiddel is voor de mens. Brood bakken was zó gewoon dat het niet nodig werd geacht om een recept op te schrijven; iedereen bezat deze kennis. Het is dan ook goed speuren naar broodrecepten in de vele historische kookboeken die in archieven, bibliotheken en privécollecties bewaard zijn gebleven. Manon Henzen van eet!verleden verzamelde de afgelopen jaren historische broodrecepten uit Europa en was verrast over de veelzijdigheid aan broodsoorten en de heerlijke smaken. Dit moest de wereld weten! Manon bundelde de mooiste broodrecepten in het Historisch Bakboek Brood, met daarin ook een bijzonder broodrecept uit Italië. Prenten van ciambella-verkopers Manon: ‘Hoe schaars de broodrecepten ook zijn, schilderijen en prenten met broden en broodjes erop zijn dat niet. Ze laten een rijke schakering aan brood in allerlei vormen, formaten en kleuren...

Het oorspronkelijke recept voor de colomba pasquale is door Pellegrino Artusi opgetekend in het kookboek La scienza in cucina e l’arte di mangiar bene (‘De wetenschap in de keuken en de kunst om goed te eten’), dat dateert uit 1891. Het is erg bewerkelijk en neemt wel vier dagen in beslag omdat het deeg steeds opnieuw gekneed moet worden. Wat heb je nodig? Ingrediënten (voor drie duiven – als je dan toch bezig bent kun je maar net zo goed meer dan één duif maken, het is immers ook een erg leuk cadeau rond Pasen): 12 eieren | 1800 gram zeer fijne bloem | 600 gram suiker | 12 eetlepels extra vergine olijfolie | 70 gram boter | 30 gram gist | 20 gram venkelzaad | 1,5 deciliter vin santo | 0,5 deciliter marsala | 1 deciliter oranjebloesemwater dag 1 – ochtend Was de venkelzaadjes. Schenk de marsala en de Vin Santo in een kom en strooi de venkelzaadjes erbij. Laat ze een dag trekken. dag 1 – avond Los de gist op in een half glas lauwwarm water, schenk het op de berg bloem...

Paul Janssen ging op bezoek bij deze pastafabriek, Pasta Pura in het Limburgse Beek. Eigenaar en oud-docent koken Ruud Souren vertelt over het ontstaan van Pasta Pura. Het begin van Pasta Pura Ruud: ‘Circa vijf jaar geleden kwamen we met vier kookvrienden op het ingenieuze idee om een nieuw restaurantconcept in de markt te zetten. Voor de geheimen van een goede pasta togen we naar de kleine gehuchtjes in Toscane, om daar meerdere keren van de mamma’s van Tutti a Tavola persoonlijk te leren hoe verse pasta gemaakt werd. Zij zijn tenslotte de kookkunstenaars die de kunst van het weglaten als geen ander verstaan. Per toeval stuitten we op een uniek, sensationeel smakend pastarecept waarvan we dachten het zelfs nog te kunnen verbeteren. De Italianen gebruikten bloem van de doppio zero-variant maar wij hadden daarvoor in de plaats een ander ijzer in het vuur, onze eigen tarwesoort, de Kollenberger spelt.’ Met één kleine pastamachine keerde Ruud terug naar Nederland en daar liep...

Heb je een kleine Italiaanse chef-kok in huis? Hij of zij zal smullen van de nieuwe kindereditie van De Zilveren Lepel, met tweeënveertig recepten uit de klassieke Italiaanse kookbijbel die speciaal zijn geselecteerd en aangepast voor kinderen. Ter ere van het tienjarig jubileum van De Zilveren Lepel voor kinderen is er nu een volledig herziene uitgave, met snelle, gemakkelijke en gezonde gerechten. Alles wordt stap voor stap beschreven, in heldere taal zonder moeilijke woorden, met honderden illustraties die de uitleg van de bereidingswijze ondersteunen én foto’s van alle gerechten. Ook vind je in het boek extra tips over veilig koken en een duidelijke uitleg van snijtechnieken. Wij mogen alvast een voorproefje geven met dit recept voor spaghetti amatriciana (officieel eet je dat in Italië met bucatini, een dikke soort spaghetti met een buco, gaatje, in het midden), maar dat mag de keukenpret voor de kinderen niet drukken). Ingrediënten (voor vier personen): 1 verse rode...

Geniet van een goddelijke combinatie van olijfolie en ijs, naar recept van Manfred Meeuwig. Hiervoor heb je nodig: 300 cc goed vanille-ijs | 2 eetlepels sterk geurende extra vergine olijfolie | 150 gram suiker | 200 gram zwarte olijven, zonder pit | 1 eetlepel maïzena | 1 ei | 50 amandelen | gedroogde rozemarijn | zout Laat het ijs een beetje zacht worden. Meng de olijfolie erdoor en laat het in de vriezer weer hard worden. Verwarm 100 gram suiker met een glas water. Laat zachtjes op laag vuur smelten. Voeg de helft van de olijven toe en laat tien tot vijftien minuten zachtjes pruttelen. Giet af en rol de nog natte olijven door de suiker. Hak de olijven grof. Meng de maïzena met het ei, de rest van de suiker, de fijngehakte amandelen en de gedroogde rozemarijn. Maak er kleine hoopjes van en leg deze op een ingevette bakplaat. Bestrooi met de gehakte olijven. Bak de koekjes in een matig hete oven in vijf minuten lichtbruin. Laat de koekjes in een holle vorm afkoelen, zodat ze...

‘Vinologi is meer dan alleen wijn. Ontmoeten, kunst en cultuur zijn met elkaar verweven in dit bedrijf, want voor mij is genieten van goed eten en drinken net zo belangrijk voor een rijk leven als aandacht voor kunst, cultuur en elkaar,’ zo lezen we op de website van Vinologi. Dat maakte Ciao tutti’s wijnblogger Aimée zo nieuwsgierig dat ze Lonneke ten Hooven, de vrouw achter Vinologi, bezocht om meer te horen over deze bijzondere wijnwebsite met prachtige wijnen uit de regio Piemonte. Aimée: ‘Lonneke ten Hooven woont in een knus huisje aan de rand van Maastricht, vlak bij de grens met België. Vanuit haar woonkamer zie je in de verte de bekende wijngaard Apostelhoeve. Dat moet wel een inspirerende omgeving zijn voor iemand die vol passie met wijn bezig is. Ik vraag Lonneke hoe het zo gekomen is dat ze zeven jaar geleden met wijnhandel Vinologi gestart is. Lonneke vertelt dat haar jonge jaren vol theater, muziek en dans zaten. Vijfentwintig jaar geleden ontstond ook haar...

Bijna is het zover, zomervakantie! Aanstaande vrijdag sluiten de eerste scholen hun deuren en vinden Nederlandse en Vlaamse gezinnen hun weg naar talloze campings, aan het Gardameer, in de heuvels van Toscane of aan een van de vele stranden die Italië rijk is. Het Italiaanse dolce vita wacht. Nog even en dan is het weer genieten, van ’s ochtends heerlijk wakker worden met een cappuccino, blote voeten in het gras, zwaluwen die over het zwembad scheren, uitgebreid lunchen, slenteren door Italiaanse dorpjes met hun karakteristieke steegjes, een barretje en een alimentari en ’s avonds gezellig samen eten – maar dan wel op zijn Italiaans! Deze cotolette di agnello (lamskoteletjes) lenen zich prima om op de camping bereid te worden – al is het ook voor iedereen die gewoon thuis eet een ideaal gerecht om de vakantievoorpret en een bordje Italië op tafel te toveren! Wat heb je nodig?  Voor vier tot zes personen heb je nodig: 10 lamskoteletten | peper en zout | 1 citroen | 4 eieren...

Niets heerlijker dan over een van de kleurrijke marktjes in Toscane slenteren om allemaal lekkere dingen in te slaan. We lieten ons dit keer inspireren door de blozende aardbeien die ons vanuit een klein kraampje toelachten. De boer behandelde ze alsof het pasgeboren kindjes waren en liet ons meer dan graag proeven van zijn pasgeplukte oogst. Eenmaal terug bij ons vakantieverblijf bladerden we door de meegenomen juni-editie van delicious. Hierin vertelt Bill Granger over de zomerse smaken van Puglia, met onder andere een recept voor ricottataart met witte chocolade en aardbeien. We hoefden niet lang na te denken: dit recept klonk zo goddelijk, dat was een perfecte bestemming voor de aardbeien! Wat heb je nodig? Voor een taart waar zes tot acht personen ruim van kunnen eten heb je nodig: 100 gram amaretti (Italiaanse amandelkoekjes) | 100 gram Digestive-biscuits | 140 gram boter, gesmolten en iets afgekoeld | 2 blaadjes gelatine | rasp en sap van een halve (biologische) sinaasappel |...

Vanochtend ontdekten we chinotto, een van de onbekende lekkernijen van de regio Ligurië. Natuurlijk ontbreekt tijdens ons culinaire bezoek aan de regio ook de kleine, paars/groene lokale beroemdheid niet: de taggiasca-olijf. Velen noemen het een van de lekkerste olijven ter wereld… Dat moet geproefd worden! Antico Frantoio Sommariva Om alles te weten te komen over de taggiasca, brengen we een bezoek aan Antico Frantoio Sommariva, een oude olijfboerderij in het stadje Albenga. Hier wordt al meer dan honderd jaar olijfolie gemaakt. Olie op basis van de taggiasca-olijf, zo weten de kenners, is olijfolie van geweldige kwaliteit met een bijna fluwelen smaak, en dat proeven we. Niet alleen in de olie, maar ook in de diverse tapenades en andere olijfspecialiteiten. Bij Sommariva maken ze alle traditionele lokale specialiteiten op basis van olijven. Zoals dat al eeuwenlang gebruikelijk is, worden de olijven direct na de oogst koud geperst, zodat er zo weinig mogelijk zuren in de olijfolie...

Hoewel we in Zuid-Tirol ook hebben genoten van risotto en pasta, wordt de traditionele primo hier gevormd door knödel: balletjes gemaakt van oud brood gemengd met bijvoorbeeld kaas, spinazie of Tiroler speck. Tijdens een bezoek aan Praag aten we ooit aardappelknödel, die niet in de smaak vielen – dus we werden niet direct enthousiast van de knödel-keuze in Zuid-Tirol. Deze balletjes waren echter meer dan smakelijk. Diep in hun hart zijn de inwoners van deze regio immers Italianen, dus koken kunnen ze – ook met knödel! Bij het eten komt de Italiaanse aard van de bevolking altijd mooi naar boven. Net als bij de pasta eet je de knödel alleen met een vork. Niet alleen omdat dit volstaat voor een primo, maar ook en vooral omdat met een mes een knödel in stukjes snijden ten strengste verboden is. Volgens onze ober snijd je dan namelijk recht in het hart van de kok… Au! Er passeerden verschillende knödel-variaties de revue, maar die met kaas vielen het meest in de smaak. Die...

Op een zonovergoten middag in de heuvels van Piemonte, lezen wij op ons programma dat ons een merenda sinòira te wachten staat. Een ritueel dat typisch is voor Piemonte, wordt ons later uitgelegd. De merenda in de late middag is in heel Italië bekend: Italiaanse moeders en oma’s maken een klein, zoet hapje klaar, dat om een uur of vier in de middag gegeten wordt, een beetje zoals ons kopje thee met koekjes rond datzelfde tijdstip. In Piemonte hebben ze zoveel lekkers in huis, dat de merenda is uitgegroeid tot een klein culinair feestje, met niet alleen zoetigheden, maar ook stukjes kaas, vers brood met olijfolie en bijvoorbeeld wat stukjes worst. Tajarin van Pastificio La Monfortina Als we uit de bus stappen in Monforte d’Alba zien we aan onze voeten een prachtig landelijk complex liggen, waar de houten tafels klaar staan in het gras. Daarachter ontwaren we talloze kraampjes, terwijl uit de stenen schoorsteen van een oventje de heerlijkste geuren opstijgen. Wij vragen ons meteen...

Niet lang nadat de zon de Piemontese heuvels heeft wakker gekust, staan wij alweer verlekkerd naar een etalage vol zoetigheden te kijken. We zijn in Cherasco, een dorpje dat bekend staat om z’n baci – kusjes. De chocoladekunstenaars van Pasticceria Barbero maken hier sinds 1881 hun baci, ambachtelijke chocolaatjes met hazelnoten van pure chocolade en speciaal geselecteerde hazelnoten uit de omgeving, die eerst worden geroosterd en daarna in grove stukken gehakt. Natuurlijk proeven we er eentje, en we zijn meteen verkocht. Omdat er nog meer gegeten gaat worden vandaag houden we het bij één chocolaatje, maar we kunnen het niet laten om een paar zakjes mee te nemen. Kusjes uit Piemonte voor het thuisfront! Zelf baci maken? Het recept van Barbero is geheim, maar laat weinig te raden over. Let op: zorg ervoor dat je ingrediënten van de best mogelijke kwaliteit gebruikt (het liefst natuurlijk uit Piemonte)! Baci di Cherasco – chocolaatjes met hazelnoten Ingrediënten: 300 gram...