Je zocht naar: "michelangelo"

Dit gedichtje beschrijft perfect de sfeer die hangt in het middeleeuwse dorpje Raggiolo, dat amper zestig inwoners telt. Van boven op de berg kijkt het als versteend uit over de Casentino-vallei, waar de rivier de Arno zijn oorsprong vindt. Als je het centrale pleintje oploopt, word je als het ware geraakt door de eeuwenoude historie die dit dorpje, hoe klein ook, rijk is. Boerentradities, adellijke vetes en dorpse rebellie; het maakt allemaal deel uit van dit dorpje dat door de jaren heen trots stand heeft gehouden. Als je in het donker de berg op rijdt, richting Raggiolo, zie je aan je rechterhand ineens een slanke, stenen brug opdoemen die erg veel aan de duivelse brug van Borgo a Mozzano doet denken. De fabelachtige sfeer wordt versterkt door de kerkklok die bij aankomst herhaaldelijk slaat en daarmee lijkt te zeggen: ‘Het is laat, zoek beschutting en vraag de waard om proviand.’ Er brandt een warm en uitnodigend licht achter de deuren van Il Convivio dei Corsi, het enige...

De Duomo is hét symbool van Florence. De koepel is van bijna overal in de stad te zien. Ondanks het feit dat we die koepel al honderden, zo niet duizenden keren zijn gepasseerd, blijft hij indrukwekkend en fotogeniek. Hoe vaker we langs de Duomo wandelen, hoe meer we echter ook stil staan bij de details die in en om de kathedraal te vinden zijn. We hebben de mooiste details van de Duomo al eens voor jullie op een rijtje gezet, maar afgelopen week ontdekten we nóg een interessant stukje van de Duomo, dat voor veel bezoekers onopgemerkt blijft. Op de rechterdeur van de façade prijkt namelijk een zwaarmoedig kijkende man met een slang die om zijn nek kronkelt. Het is, anders dan de meeste andere afbeeldingen op de deur, geen Bijbels verhaal dat hier wordt uitgebeeld. Nee, deze man is de beeldhouwer die deze deur maakte, in 1888. Zijn naam was Giuseppe Cassioli en wie het zelfportret van dichtbij bekijkt, weet precies hoe hij over zijn opdracht dacht. Voor Cassioli was het maken van...

Na de aan de stank gewijde Madonna kloppen we aan bij Aquaflor: het lekkerst ruikende adresje van Florence! Hoewel de oude Egyptenaren al parfum gebruikten, was het volgens de Florentijnen – uiteraard – een inwoner van Florence die het parfum heeft uitgevonden. Alle eer gaat volgens hen naar Renato Bianco, de persoonlijk parfumeur van Catherina de’ Medici. Hij reisde in 1533 met Catherina naar het Franse hof en introduceerde daar il profumo. Er wordt beweerd dat hij vooral parfums maakte die zorgden voor een bijzondere aantrekkingskracht, maar volgens andere bronnen was hij ook niet vies van minder aangename parfums om ongewenste lieden juist op een afstand te houden. Ondanks het feit dat Bianco uit Florence vertrok, geurt het op verschillende plekken in de stad nog altijd naar bijzondere parfums, persoonlijk samengesteld door grote parfumeurs die een neus hebben voor welke geur past bij welke persoon. Onze favoriete parfumwinkel in Florence is Aquaflor, van meester parfumeur...

Palazzo Strozzi is een van de indrukwekkendste palazzi in het historisch centrum van Florence. Je kunt er niet omheen en het is ons na talloze bezoeken aan de stad nog steeds niet gelukt om het in zijn geheel op de foto te krijgen. De blokken steen die voor de bouw van het palazzo zijn gebruikt, zijn zo massief dat je je niet kunt voorstellen hoe ze ooit op hun plek zijn gemanoeuvreerd. Gebouwd in opdracht van Filippo Strozzi De opdracht voor de bouw van het palazzo kwam van Filippo Strozzi, de beroemdste telg van de familie Strozzi, een van de machtigste dynastieën van Italië. Door conflicten met De’ Medici werden de Strozzi’s in 1434 uit Florence verjaagd. Filippo kreeg het dankzij zijn successen als bankier in Napels voor elkaar om in 1466 terug te keren naar zijn geboortestad. Om zijn herwonnen macht te onderstrepen, besloot hij het grootste en hoogste palazzo van zijn tijd te laten bouwen. Uiteraard moest het groter en grootser worden dan dat van De’ Medici. Om dat...

Achter de schermen werken we al een paar maanden aan een geheel nieuwe website voor Ciao tutti, met een frisse look en vooral ook een nog betere techniek aan de achterzijde, zodat jullie alle artikelen die we in de afgelopen vijftien jaar hebben geschreven beter kunnen vinden. Daardoor verschijnen eind deze maand een paar dagen lang geen nieuwe artikelen, zodat we ook de laatste puntjes op de i kunnen zetten. Om ervoor te zorgen dat jullie dan toch genoeg te lezen hebben en jullie dagelijkse dosis Italië niet hoeven te missen, tippen we in dit artikel maar liefst vijftien nieuwe boeken uit of over Italië. Of je nu al lezend naar Napels, de Amalfikust of Sicilië wil reizen, je onder wil dompelen in Italiaanse kunst of in het oude Rome, een romantisch of spannend verhaal wil lezen – er is voor ieder wat wils. Buona lettura! De gifmengster Het onbezorgde leventje van Lucrezia Borgia verandert wanneer haar vader, kardinaal Rodrigo Borgia, tot paus wordt gekozen. Hij besluit om zijn...

Als je ‘s zomers een rondje om de Arena van Verona loopt, zie je aan de achterkant de indrukwekkende decorstukken van verschillende opera’s staan. De engel die boven op de Romeinse Engelenburcht prijkt, Egyptische sfinxen en een Japans huis staan gereed om de grote Italiaanse operaklassiekers te omlijsten. Als de juiste decorstukken voor die avond over de ringen van de arena naar binnen zijn gehesen, het publiek is gaan zitten (op stoeltjes in de arena of op de stenen tribunes rondom) en de laatste gouden stralen zonlicht zijn verdwenen, kan het spektakel beginnen. Hoe beroemd het operafestival in de Arena van Verona ook is, het is lang niet het enige festival in Italië waarbij opera’s worden opgevoerd. Opera en Italië zijn al eeuwenlang onlosmakelijk met elkaar verbonden. Jessica neemt je mee in de geschiedenis van de opera, die van start gaat in de renaissance. De eerste opera in Florence Jessica: ‘Tijdens de renaissance krijgen klassieke ideeën nieuwe vormen. Zo...

Na een paar dagen te hebben genoten van de sfeer van het historisch centrum van Cuneo, maakten we een wandeling langs de mooiste straat van de stad: de Viale degli Angeli. Francesca Di Paolo, die we leerden kennen bij Euphytos (zie deze blog), werkt ook als gids in Cuneo en neemt ons mee op pad langs de art nouveau-villa’s die aan weerszijden van deze straat prijken. De Viale degli Angeli strekt zich over ongeveer drie kilometer uit, met naast een schitterende verzameling palazzi met hortensia’s, engeltjes, dieren en andere decoraties op de gevels ook veel groen. Dankzij de circa duizend bomen is er bovendien genoeg schaduw. De laan werd in 1720 aangelegd in opdracht van het stadsbestuur, om de stad te verbinden met het klooster Madonna degli Angeli. Voor het ontwerp van de brede centrale rijbaan geflankeerd door een dubbele, met bomen omzoomde laan voor voetgangers, werd gekozen voor de Franse stijl, in die tijd zeer vooruitstrevend voor een Italiaanse stad. De laan groeide dan...

De droom om te kunnen vliegen is zo oud als de weg naar Rome. Zo vertelt de Griekse mythologie ons over Icarus, die samen met zijn vader Daedalus door koning Minos gevangen werd gehouden in het Labyrint op Kreta. Om te kunnen ontsnappen, maakte Daedalus voor zijn zoon vleugels van veren en was. Icarus vloog weg van het eiland, maar hij was overmoedig en vloog steeds hoger en hoger. Toen Icarus dichtbij de zon kwam, begon de was te smelten waarmee de vleugels bevestigd waren en hij stortte in de zee, die sindsdien de Icarische Zee genoemd wordt. In het vijftiende-eeuwse Toscane bedacht niemand minder dan Leonardo da Vinci (1452-1519) een minder tragische manier om te kunnen vliegen. Deze kunstenaar, wetenschapper en uitvinder had een ongelooflijke honger naar kennis en was gefascineerd door hoe vogels konden vliegen. Hij wilde niets liever dan het principe van de vogelvlucht nabootsen, waardoor ook de mens zelf zou kunnen vliegen. Schetsen van vogels en vliegmachines Om deze...

Castelnuovo di Val di Cecina, een dorpje in de provincie Pisa, is uniek vanwege zijn druiventrosvorm. Het ligt echter niet, zoals veel andere Toscaanse plaatsen, tussen de met heuvels bezaaide wijnranken, maar tussen de hazelnootbomen. Castelnuovo di Val di Cecina mag de Bandiera Arancione laten wapperen, de oranje vlag die symbool staat voor de gastvrijheid van het plaatsje. Je wandelt er onder meer door de chiassino, dat met een breedte van vijftig centimeter een van de smalste steegjes van Italië is. In de San Salvatore bewonder je een schitterend kruisbeeld uit de veertiende eeuw. Imago in Villa – trompe l’oeuil in de straatjes van het dorp In het oude gedeelte, de borgo, van Castelnuovo di Val di Cecina hebben vijftien kunstenaars afgelopen weken verschillende muurschilderingen gemaakt. Dankzij Ciao tutti-lezer José en haar neef die in Castelnuovo di Val di Cecina woont, kunnen we je laten meegenieten van deze kunstwerkjes. Het Centro Commerciale Naturale...

De portretten van Bronzino (1503-1572) lijken uit marmer gehouwen: gepolijst, verheven en bijna bovenmenselijk – precies zoals de absolute heerser van het De’ Medici-geslacht zich afgebeeld wilde zien. Ronald Kuipers ging voor Italië Magazine naar Florence en schetst aan de hand van een aantal schilderijen een beeld van Bronzino’s leven en carrière: ‘Uitgeput en versleten: zo typeerde Eleonora di Toledo haar erbarmelijke lichamelijke toestand. Ze mocht dan hertogin zijn van Toscane en dochter van de onderkoning van Napels, maar fysiek was ze opgebrand. Eleonora was pas veertig jaar, maar had al elf kinderen gebaard. Door de bijna permanente toestand van zwangerschap leed ze – zoals haar later opgegraven botten bewezen – aan een ernstig calciumgebrek, dat haar knallende hoofdpijn, spierkrampen en een geruïneerd (en zeer pijnlijk) gebit bezorgde. Met weemoed keek ze naar het staatsieportret dat hofschilder Bronzino van haar had gemaakt toen ze 23 was, en dat dankzij vele...

Vakantie vieren aan het Lago di Chiusi is genieten van natuur, cultuur en lekker eten. Hou je ook van een heerlijk glaasje Italiaanse wijn? Dan ben je hier helemaal op je plek, want rondom het meer vind je maar liefst drie fantastische wijnhuizen, elk met hun eigen charme. Madrevite – voor een picknick bij zonsondergang In het betoverende landschap op de grens van Toscane en Umbrië, waar de glooiende heuvels het Lago di Chiusi omarmen, ligt wijnhuis Madrevite. De naam verwijst naar een schroefmoer die Umbrische wijnboeren vroeger gebruikten om de houten deurtjes van de wijnvaten dicht te maken. La madrevite staat in dit wijnhuis terecht symbool voor de sterke verbinding met het verleden en het respect voor tradities. De ziel van Madrevite Nicola Chiucchiurlotto bracht Madrevite in 2003 opnieuw tot leven. Hij restaureerde het familiebedrijf en plantte de oude wijngaarden van zijn grootvader Zino, uit 1978, opnieuw aan. Te midden van adembenemende panorama’s groeien de Gamay del...

Op de grens van Toscane en Umbrië ligt een magisch meer, het Lago di Chiusi. Dit meer biedt voor iedereen wat wils, van betoverende natuur en een vleugje mystiek tot leuke activiteiten en culinaire adresjes. Het magische ‘licht van de maan’ Lago di Chiusi ligt op slechts vier kilometer van het historisch centrum van Chiusi, in het zuidelijkste deel van de Valdichiana. Dit meer, dat via het Passo alla Querce-kanaal verbonden is met het Lago di Montepulciano, is een overblijfsel van het uitgestrekte moeras dat ooit de hele vallei bedekte. Met een oppervlakte van driehonderd hectare en een maximale diepte van vijf meter, biedt het meer niet alleen veel natuurlijke schoonheid, maar ook een rijke geschiedenis. Het heeft altijd een belangrijke rol gespeeld in de geschiedenis van Chiusi en is doordrenkt van legendes en tradities. Zo is het bekend als het ‘licht van de maan’. Hier bewonderde de luchtgod Noctiluca volgens een oude mythe de reflectie van de maan op het kalme...