Je zocht naar: "michelangelo"

Het jubileumseizoen van Wie is de mol? speelde zich af in Toscane. Naast de spannende strijd tussen de kandidaten betekende dat prachtige plaatjes van het Toscaanse landschap, met pareltjes als Bolgheri, Elba, Florence en Vinci. In dit artikel treden we in de voetsporen van Wie is de mol? en delen we alle locaties die in de verschillende afleveringen van het programma voorbijkwamen met jullie, met extra tips – zodat je zelf een mooie mollenroute kunt uitstippelen in la bella Toscana. Monticchiello – het terras van de Val d’Orcia We beginnen in Monticchiello, waar elke kandidaat arriveert in een kleurrijke Fiat 500. Het piepkleine dorp staat ook wel bekend als la terrazza della Val d’Orcia, het terras van de Val d’Orcia, omdat het prachtig uitzicht biedt op het unieke landschap van deze vallei. Deze vallei staat sinds 2004 op de Werelderfgoedlijst van Unesco. Meer dan terecht, want het landschap is hier als in een sprookje, zó betoverend mooi. Hier kun je je auto aan de...

Florence kent prachtige kerken. De bekendste is natuurlijk de Duomo, de dom met de enorme koepel, die iedere bezoeker (tevergeefs) in zijn geheel op de foto probeert te krijgen. De façade van de dom is uitgevoerd in marmer in de kleuren wit (uit Carrara), roze (uit de Maremma) en groen (uit Prato). Er zijn zoveel schitterende details te zien dat je bijna niet weet waar je moet kijken. Net als bij de koepel had het nogal wat voeten in de aarde voordat deze voorgevel stond. Het eerste ontwerp voor de gevel werd gemaakt door Arnolfo di Cambio, maar toen het ontwerp voor ongeveer een derde was uitgevoerd kwamen de werkzaamheden stil te liggen. Het duurde erg lang voor men verder bouwde aan de gevel; pas na zo’n zeshonderd jaar werd de buitenzijde van de Duomo voltooid. Veel van de originele versieringen die ooit de voorgevel tooiden, zijn nu te bewonderen in het bij de Duomo horende museum. Leuk om nog te vertellen is dat het ooit de bedoeling was dat de beroemde David van Michelangelo...

Na het Jubeljaar viert het Vaticaan in 2026 weer een bijzonder jubileum. De Sint-Pietersbasiliek bestaat dit jaar namelijk vierhonderd jaar. Tijd voor een kijkje achter de schermen én om de nieuwe plannen van het Vaticaan te onthullen. Van groot dakterras tot een speciale pelgrimsroute Kardinaal Mauro Gambetti, aartspriester van de Sint-Pieter, kondigde namelijk een paar mooie initiatieven aan. Allereerst zal het terras van de basiliek volledig worden opengesteld. Er komt onder meer een permanente tentoonstelling over de geschiedenis van de kerk. Bovendien wordt de bestaande bar uitgebreid en twee keer zo groot. Elke zaterdag is er om 15.30 uur een viering met gebed en meerstemmige zang onder leiding van de Cappella Giulia, het koor van de Sint-Pieter. Het jubileumjaar wordt op 18 november door paus Leo XIV afgesloten met een speciale mis in de basiliek, exact vierhonderd jaar na de inwijding van de basiliek, op 18 november 1626 door paus Urbanus VIII. Ook op virtueel vlak zijn...

Deze aanprijzing komt uit de mond van niemand minder dan Michelangelo. Zo sprak de grote meester ooit over Vernaccia, de heerlijke witte wijn die in de omgeving van San Gimignano wordt gemaakt. Je kon Michelangelo niet gelukkiger maken dan met een glas van deze strogele wijn. Dante over de Vernaccia Michelangelo is echter niet de enige die deze wijn kon appreciëren. Dante was ook al lyrisch over deze wijn: ‘Zie Bonagiunta daar, uit Lucca, gaan. Die ander naast hem, tot skelet geslonken, woonachtig ooit in Tours,’ wees hij me aan, ‘placht met het pauselijk gewaad te pronken. Hij mist, en die onthouding valt hem zwaar, zijn paling, in Vernaccia-wijn verdronken.’ (Purgatorio, canto XXIV). Pauselijk compliment voor de Vernaccia Ook de pausen dronken dus graag een glas Vernaccia. De bottigliere van paus Paulus III noteerde in het verslag Della natura dei vini e dei Viaggi di Paolo III dat de Vernaccia ‘een herenwijn is; het is zonde dat er in San Gimignano niet meer van deze...

De beroemde schilderingen van Michelangelo in de Sixtijnse Kapel hebben veel te lijden onder de grote hoeveelheid mensen die dag in, dag uit de kapel komen bezoeken. Zweet, stof, adem… alles laat zijn sporen na op de eeuwenoude fresco’s. Volgens Antonio Paolucci, directeur van de Vaticaanse Musea, moeten Michelangelo’s schilderingen hiertegen worden beschermd, willen we nog lange tijd kunnen genieten van de schitterende aanblik van de kapel. Afgestoft en afgekoeld De eerste stap in deze bescherming werd eind vorig jaar aangekondigd. Paolucci stelde dat bezoekers ‘voortaan worden afgestoft en afgekoeld voor ze de kapel mogen betreden’. Afgestoft, denken jullie nu? Hoe gaat dat dan in zijn werk? Ook daar heeft Paolucci al over nagedacht: ‘Voor de ingang van de Sixtijnse Kapel bedekken we de vloer met tapijten, zodat bezoekers hun voeten kunnen vegen. Aan de zijkant van de entree worden ventilatoren geplaatst om het stof uit hun kleren te blazen en ten slotte wordt met behulp...

De Galleria degli Uffizi is het bekendste museum van Florence. Zoals de naam nog laat horen, was dit grootse kunstmuseum ooit bedoeld om de kantoren (uffizi in oud-Italiaans) van De’ Medici te kunnen huisvesten. Vanaf eind zestiende eeuw werd het gebouw ook gebruikt als depot voor de enorme kunstverzameling van De’ Medici. De zalen werden gevuld met ‘schilderijen, beelden, bibliotheken, juwelen, en andere waardevolle dingen, evenals relikwieën van heiligen, reliekhouders, en hun decoratie…’ zoals in een officieel document van Anna Maria Luisa De’ Medici te lezen valt. Toen zij in 1743 overleed, kwam de gehele verzameling van de Uffizi in handen van Florence, op voorwaarde dat de werken de stad nooit voorgoed zouden verlaten. Mede door deze bijzondere erfenis beschikt Florence nog altijd over een duizelingwekkend groot aantal bijzondere kunststukken, die toeristen van over de hele wereld naar de stad weten te lokken. Er zijn in de Galleria degli Uffizi zo veel schitterende...

‘Quel che mi piace è Pietrasanta: bellissima cittadina, con piazza unica, una cattedrale da grande città, e, sfondo, le Alpi Apuane. E che paese all’intorno!’ Zo dichtte de Toscaanse schrijver Giosuè Carducci over Pietrasanta – en we kunnen hem alleen maar gelijk geven. Pietrasanta, stad van de ‘heilige steen’, dankt haar naam niet aan het schitterende marmer dat er te vinden is, maar aan de Milanese edelman Guiscardo Pietrasanta, die het ook in het nabijgelegen Lucca voor het zeggen had. Lange tijd viel Pietrasanta onder het bewind van Lucca, waarna het ook een tijd in handen van respectievelijk Florence, Pisa en Genua was. Marmer voor Michelangelo Vanaf 1513 werd het bestuurd door de familie De’ Medici, vanuit Florence. Mede dankzij deze familie kwam Michelangelo hier veel en graag. Pietrasanta werd in die tijd echt op de kaart gezet, onder meer doordat paus Leo X Michelangelo de opdracht gaf om een weg aan te leggen van de kust iets ten zuiden van Pietrasanta...

Begin dertiende eeuw kwam Dominicus aan in Bologna, toen al een bruisende stad – met name vanwege de twee eeuwen eerder geopende universiteit. Zijn orde vestigde zich in eerste instantie bij de Santa Maria della Purificazione, een kerk buiten de stadsmuren, maar deze kerk barstte al snel uit haar voegen. San Nicolò delle Vigne Begin dertiende eeuw namen de Dominicanen hun intrek in de San Nicolò delle Vigne. Ze startten meteen met de bouw van een klooster om al hun broeders in Bologna onderdak te kunnen bieden. Hier blies Dominicus in de zomer van 1221 zijn laatste adem uit, waarna hij werd begraven in de kerk. Inmiddels zul je de naam San Nicolò delle Vigne niet meer op de stadsplattegrond van Bologna aantreffen. De naam van de heilige Dominicus is inmiddels versmolten met de naam van de kerk, die de Bolognesi van nu kennen als de San Domenico – maar die de heilige zelf waarschijnlijk niet meer zou herkennen, zoveel is er in de loop der tijd aan- en bijgebouwd. Een...

Deze week treden we op Ciao tutti in Goethes voetsporen en reizen we door Italië, aan de hand van zijn Italienische Reise. We begonnen aan het Gardameer en volgden Goethes voetsporen naar Verona en Vicenza, naar Padova en Venetië. Vandaag reizen we via Assisi naar Rome.  De stad van de eeuwigheid Na Venetië zet Goethe zijn reis meteen voort, want hij wil zo snel mogelijk in Rome zijn. Hij verheugt zich er enorm op ‘de stad van de eeuwigheid’ te kunnen zien. ‘Hoeveel meer zou ik nog te vertellen hebben, wilde ik al de gedachten uitspreken die mij op deze mooie dag door het hoofd zijn gegaan. Maar mijn verlangen is sterker dan mijn gedachten. Ik voel me onweerstaanbaar voortgedreven, slechts met moeite concentreer ik me op het heden. En de hemel schijnt mijn bede te verhoren. Juist nu meldt zich een huurkoetsier die naar Rome gaat, en dus zal ik overmorgen zonder verder oponthoud daarheen vertrekken.’ Perikelen in Assisi Onderweg maakt Goethe eerst een tussenstop in...

Rafaël is onmiskenbaar een van de grootste kunstenaars van de renaissance, samen met Leonardo da Vinci en Michelangelo. Maar toch worden de fresco’s die hij maakte in het privé-appartement van paus Julius II vaak over het hoofd gezien tijdens een bezoek aan de Vaticaanse Musea. Ondanks het feit dat Rafaël aan dit project even lang zou werken als Michelangelo aan de Sixtijnse Kapel – en ondanks het feit dat zijn fresco’s misschien wel net zo mooi zijn, of misschien zelfs mooier – dan die van Michelangelo. Rafaël kreeg de opdracht voor de fresco’s van de paus toen hij nog maar vijfentwintig jaar oud was, een jonge kunstenaar, zonder noemenswaardige reputatie. Het enorme project nam een groot deel van Rafaëls leven in beslag en toen hij stierf in 1520, zevenendertig jaar oud, waren de fresco’s nog lang niet voltooid. Slechts twee kamers in het appartement zijn dan ook geheel door Rafaël zelf geschilderd, de andere kamers zijn deels door zijn leerlingen voltooid. Het...

Napule è mille culure, zo zong Pino Daniele. De stad bestaat inderdaad uit een kakofonie aan kleuren, zo mochten we dit voorjaar weer ervaren. Saskia en Annerike genoten vier dagen lang van de kleurenpracht in de stad, mét ook een bezoekje aan het net zo kleurrijke eiland Procida. In deze blog laten ze jullie meegenieten van wat ze allemaal hebben gezien en geproefd, van moderne street art en marmeren beelden van ‘de nieuwe Michelangelo’ tot middeleeuwse fresco’s, van citroensalade en gefrituurde courgettebloemen tot spaghetti alle vongole en sneeuwvlokkenijs. Street art – de kleurrijke muren van Napels Saskia: ‘Tijdens onze wandelingen door de stad bewonderden we veel street art. Op bijna elke straathoek is wel een bijzonder portret te vinden, van San Gennaro van de hand van de Napolitaans-Nederlandse Jorit tot Sophia Loren die is vereeuwigd door onder anderen Maker Garcia Chavez en Unplatonic. Ook de inmiddels wereldberoemde Maradona van Mario...