Je zocht naar: "street art"

De schilderijen van Maarten van Heemskerck zijn in musea over de hele wereld te bewonderen, maar bijna niemand weet dat de schilder ook in zijn geboortedorp een kunstwerk naliet. Mariska Doesburg, kunsthistorica en journaliste, ging voor Ciao tutti naar Heemskerk, op zoek naar de ‘vergeten obelisk’. Carel van Mander noemt de obelisk al in zijn Schilderboeck, in de levensbeschrijving van Maarten van Heemskerck. ‘Te Heemskerck op ´t kerckhof liet hij op zijn vaders graf richten een blauw steene piramide, oft graf-spits.’ Van Mander noemt het monument een piramide, wat gebruikelijk was in zijn tijd. Maar liefst vier eeuwen stond de obelisk buiten, trotseerde hij de felste zon en de koudste winters. De obelisk was altijd zichtbaar voor wie langs de Dorpskerk fietste of liep. Als het kerkhofje rondom de kerk open was, kon je hem zelfs aanraken. Het monument had echter zwaar te lijden onder de weersomstandigheden. In 1990 werd de obelisk dan ook naar het portaal van de...

De lange kustlijn van Italië herbergt veel pareltjes, van fijne zandstranden tot ruige rotskusten, van prachtige wandelpaden tot andere verrassingen. We tippen maar liefst vijftig unieke plekken langs de Italiaanse kust, stuk voor stuk de moeite van een bezoek waard! Vissershutjes aan de kust (Abruzzo) De regio Abruzzo grenst aan de Adriatische kust, met schitterende stranden die nog maar door weinig toeristen worden bezocht. De Italianen weten de mooie stranden en baaitjes langs de kustlijn van deze regio (die meer dan honderddertig kilometer lang is) wel te vinden en genieten er van zon, zand en zee. Extra genieten is het als je vanaf het strand uitzicht hebt op de trabocchi, houten vissershutjes op palen van waaruit de vissers makkelijk hun netten uit kunnen gooien en weer binnen kunnen halen. Je kunt de trabocchi niet bezoeken als ze nog echt in gebruik zijn, maar een paar vissershutjes die niet meer werden gebruikt zijn nu omgebouwd tot restaurant. Een romantische setting voor...

De regio Valle d’Aosta vormt het decor van de film De acht bergen. Dit stukje Italië wordt ook wel ‘het dak van Europa’ genoemd, een bijnaam die te danken is aan de Mont Blanc die net over grens bij Valle d’Aosta ligt – de Monte Bianco in het Italiaans. In de schaduw van deze hoogste berg van Europa is het ‘s zomers heerlijk wandelen en kun je ’s winters goed skiën en snowboarden. We tippen vier plekken en één traditie die je in deze noordelijke Italiaanse regio niet mag missen. Monte Rosa De Monte Rosa is een van de meest bekende Alpentoppen in Valle d’Aosta. Hier vind je onder andere de hoogst gelegen berghut van Europa, de Capanna Regina Margherita. De schitterende valleien worden omringd door hoge spitsen, tot ver boven de vierduizend meter. De bekendste hiervan zijn de Breithorn (4165 meter), de Polluce (4092 meter), de Castore (4228 meter) en de oostelijke (4527 meter) en de westelijke (4480 meter) Lyskamm. Ga zeker naar het dorpje Antagnod, dat op 1710 meter...

De Giro vertrok er vorige week voor de voorlaatste etappe, die van Saint-Vincent naar Sestriere voerde. Het stadje in het hoge noorden van Italië trok veel bekijks, maar is eigenlijk ook zonder de Giro-wielrenners een bezoekje waard. Ciao tutti nam er een kijkje. De Riviera van de Alpen, zo wordt Saint-Vincent ook wel genoemd. Het ligt dan ook, net als de zuidelijkere Riviera, heerlijk beschut, waardoor er – ondanks de hoogte van vijfhonderdvijfenzeventig meter – een zeer mild klimaat heerst. Het is een van de bekendere plaatsen in de vrij onbekende regio Valle d’Aosta, ook dankzij de aanwezigheid van het casino, dat tot een van de grootste en beroemdste casino’s van Europa hoort. Ook de Terme di Saint-Vincent leveren een bijdrage aan de bekendheid van het stadje. In 1770 werd hier de Fons Salutis ontdekt, een natuurlijk bron waarvan het water een therapeutische werking heeft. Onder anderen de Italiaanse dichter Giosuè Carducci kwam hier graag voor een wellnesskuur, een...

Pinokkio, geboren en getogen in Collodi, in de heuvels van Toscane, heeft nu ook een plekje aan de Nederlandse kust. Op de boulevard van Scheveningen is, ter hoogte van museum Beelden aan Zee, een groot buitenterras aangelegd. Op een balkon, trappen en eilandjes zie je drieëntwintig sprookjesachtige beelden, met onder meer een heuse Pinokkio, in handen van Geppetto, die nog de laatste hand moet leggen aan de marionet. SprookjesBeelden aan Zee, zoals de gratis toegankelijke beeldentuin op de boulevard heet, bestaat uit drie grote en twintig kleinere beelden. De enorme Haringeter, die qua uiterlijk ook wel wat weg heeft van de Italiaanse Pinokkio, is dankzij zijn hoogte van twaalf meter al van veraf te zien. Maar ook bij de andere beelden denken we soms de invloed van Pinokkio te herkennen. Bij Horen, zien en zwijgen bijvoorbeeld, maar ook bij het poppetje bij het rechteroor van het sprookje De leeuw en de muis. De bronzen beelden, met een huid van glanzend patina, zijn een creatie...

Als je de kerk van Oudenbosch (in Noord-Brabant) bewondert, moet je twee keer met je ogen knipperen. Sta je nu in een Brabants dorpje of midden in Rome? De koepelkerk lijkt als twee druppels water op de Sint-Pieter, zowel van de buitenzijde als van binnen. Een kopie van de Sint-Pieter in Rome Pastoor Hellemons was zo onder de indruk van de Sint-Pieter dat hij in eigen parochie precies zo’n zelfde kerk wilde laten bouwen. Ondanks dat Oudenbosch toen slechts 3500 inwoners had, wilde hij een kerk die niet onderdeed voor de thuisbasis van de katholieke kerk. Hij had ontelbaar vaak door de Sint-Pieter gedwaald en wist precies welke elementen van deze basiliek ook in ‘zijn’ kerk aanwezig moesten zijn. Mgr. Van Hooydonk, de eerste bisschop van Breda, gaf in 1864 toestemming voor dit bijzondere bouwplan. De eerste steen voor de H.H. Agatha en Barbara werd gelegd in 1867, met als bouwmeester de beroemde architect Pierre Cuypers (die ook verantwoordelijk was voor onder meer het...

In het hart van Vaals, in het zuidelijkste puntje van Zuid-Limburg (op slechts tweehonderd meter van de grens) ligt Schatull, een Italiaans schatkistje. Schatull is in het Vaalser dialect schat- of juwelenkistje, de perfecte naam voor het historische pand (uit 1732!) waarin het restaurant gevestigd is én voor de keuken waar de kok wonderen weet te verrichten. Paul en zijn vrouw Lianne gingen onlangs proeven, na een tip van een van onze lezers. Storm en stortregenbuien trotserend reden ze naar Vaals, waar ze even moesten zoeken. Van de buitenkant doet het pand niet direct denken aan een Italiaans restaurant. Paul: ‘Eenmaal binnen voldoet de inrichting niet helemaal aan ons verwachtingspatroon. Het is er op een bepaalde manier wel sfeervol, maar het doet aan de andere kant ook wel wat rommelig aan. Niettemin brandt de houtkachel op volle toeren op de gure zondagavond – hopelijk de laatste van dit voorjaar – zodat we er lekker warmpjes bij zitten. Zoals we dat in Italië gewend...

Na ons bezoek aan de talloze tulpen in het Parco Giardino Sigurtà zetten we vandaag nog een mooie tuin in Italië in het zonnetje: de Giardino d’Amore op het Isola Bella in het Lago Maggiore. Giardino dell’Amore – Tuin der Liefde De tuin die we vandaag bezoeken, draagt de schitterende naam Giardino d’Amore, Tuin der Liefde. De tuin zelf is schitterend, maar ook de ligging is bijzonder: de Giardino d’Amore bevindt zich namelijk op Isola Bella (‘Mooi Eiland’), midden in het Lago Maggiore. Het eiland, dat deel uitmaakt van de zogeheten Borromeïsche Eilanden, zou zijn vernoemd naar Isabella, de vrouw van Carlo III Borromeo – een van de telgen van een bankiersfamilie die van oorsprong afkomstig is uit Toscane maar zich later vestigde in Milaan. Het was Carlo die opdracht gaf om van het rotsachtige eiland een waar paradijs te maken, met terrassen vol bloemen en planten, fonteinen en andere waterpartijen, beelden en grotten, waterlelies en obelisken, citroenbomen en in...

In het voorjaar verandert Parco Giardino Sigurtà in één grote kleurenpracht. Vanaf half maart tot ongeveer eind april bloeien er op een oppervlakte van zeshonderdduizend vierkante meter maar liefst een miljoen tulpen! Tijdens Tulip Mania, zoals dit evenement heet, steken driehonderd verschillende soorten tulpen hun koppen boven de grond uit, in schitterende patronen en in alle kleuren van de regenboog. Er is een nieuwe tulpenvariant uit Turkije, waarover nog geheimzinnig wordt gedaan, maar er is ook de beroemde zwarte tulp en de tulp die trots de naam van het park draagt, de Sigurtà Narcissus. Aangezien het hele park toegedekt wordt door een kleurrijke deken van tulpen zul je regelmatig stoppen voor een kleurrijke foto – en nog één… Vanwege de fotogenieke tulpen organiseert Parco Giardino Sigurtà een fotowedstrijd waar iedereen, van beginners tot expers, aan mee mag doen. Elke deelnemer kan zich via deze link inschrijven en een of twee foto’s van de tulpen in het park...

Pizza, spaghetti, lasagne, ijs en tiramisù! Allemaal lekkernijen waar de Italianen wel raad mee weten. De Italianen aan het Gardameer doen het net een beetje anders. Hun trots is de forel. Daarnaast zijn ook de wijnen en olijven producten die niet mogen ontbreken op de Italiaanse tafel. Tijdens de blog tour #MyAktivGarda waren er gelukkig genoeg momenten voor Felice om allerlei streekproducten te proeven. Bij een meer hoort natuurlijk vis en gelukkig zit het Gardameer er vol mee. Het koele natuurlijke water dat van de bergen komt, zorgt ervoor dat de forel (trota) en de bergforellen (salmerini) niet meer weg te denken zijn van de menukaart. Dat deze vissen belangrijk zijn voor het gebied blijkt ook uit de bijnaam van de forel: Koningin van het Gardameer. Bij vis hoort ook een glas wijn, dus een toer door een wijngaard mocht niet ontbreken. Een van de wijngaarden is van de familie Pisoni (Via San Siro 7 in Pergolese di Lasino). Deze wijngaard is al twee eeuwen in het bezit van de...

Welkom in Torbole, een kleurrijk dorpje aan de noordelijke rand van het Gardameer. De windsurfers schieten over het water, de zon prijkt boven de besneeuwde bergtoppen en de citroenen zijn rijp om geplukt te worden. Een typisch beeld van een dag aan het Gardameer in februari. Felice mocht slapen in Aktivhotel Santalucia om van daaruit de omgeving op een sportieve manier te verkennen. De naam van het hotel zegt het al: men richt zich op de sportieve gast. Er zijn wandelroutes beschikbaar, wielershirts te koop en het personeel kan je adviseren waar je kunt windsurfen, klimmen of varen. Gasten met fietsen kunnen hun fietsdrager ophangen bij het hotel of hun fiets een opknapbeurt geven met het beschikbare gereedschap. Binnen heerst een warme sfeer. Beneden is het trendy ingericht, de kamers boven hebben hun Zuid-Tiroolse uitstraling behouden. Helaas is een duik in het zwembad in deze tijd van het jaar nog niet mogelijk, maar de heerlijk geurende gerechten die ons worden aangeboden maken...

Welke activiteiten onderneem je in een bergachtig gebied zoals de streek rondom het Gardameer? Wat doe je als je op zoek bent naar spanning en avontuur? Juist, bergbeklimmen! Met een klimuitrusting aan en een helm op haar hoofd ging Felice samen met een groep op pad naar de Monte Colodri in Arco. Twee gidsen van Mountime, die ons tijdens de tocht zouden begeleiden, legden eerst uit hoe het klimmen in zijn werk gaat. ‘We gaan straks ongeveer driehonderd meter stijgen door middel van staalkabels die bevestigd zijn aan de rots. Het is belangrijk dat een van de twee zekeringen aan jullie uitrusting altijd bevestigd is aan de kabel. Mocht je alsnog vallen – wat overigens nog nooit is gebeurd – dan vangt de schokdemper de klap van de val op.’ Dat klonk uitdagend en Felice kon niet wachten om te beginnen! Deze manier van klimmen wordt ook wel via ferrata genoemd, oftewel ijzeren weg. Volgens de Italianen ligt de oorsprong van via ferrata in de achttiende eeuw in de Dolomieten. In...