Je zocht naar: "street art"

Na ruim tien jaar in Amsterdam te wonen en te werken, ontdekten we tot onze grote verrassing begin deze maand een nieuw Italiaans pareltje. Verstopt in de steegjes tussen het Centraal Station en de Dam schuilt een Italiaanse trattoria, die je smaakpapillen meevoert naar de authentieke keuken van Toscane en Umbrië: Il Pacioccone. Paolo en Marco, de eigenaren van Il Pacioccone (dat letterlijk ‘de goeiige dikzak’ betekent), hebben hun culinaire opvoeding vooral te danken aan la nonna – hetgeen in Italië meestal garant staat voor de lekkerste recepten, met dat ene extra ingrediënt dat het gerecht nét even smaakvoller maakt maar dat alleen van generatie op generatie wordt doorgegeven en nooit in een kookboek beland. In het geval van deze nonna gaat het echter niet alleen om de recepten, maar ook om de bijzondere manier van bereiden. Met maar liefst dertien zonen moest nonna slim koken. Ze bereidde dan ook alles in de grote forno a legna, houtoven, waar alles langzaam maar zeker...

Het is moeilijk om niet betoverd te worden door het prachtige landschap rondom Rome. Eeuwen geleden trokken de met zonlicht overgoten heuvels al veel noordelijke kunstenaars naar Italië. Zicht op de Tiber en de Sint-Pieter | Casper van Wittel De kunstenaars vertrokken op hun reis naar het zuiden, goed uitgerust met schetsboeken en tekenspullen om de prachtige indrukken van hun reis naar Italië vast te leggen. Maar de schilders vereeuwigden de landschappen niet alleen voor zichzelf, als een mooie reisherinnering. Zij waren zich heel erg bewust van de populariteit en van de prijs van hun werk in Nederland. Italiaans landschap met reizigers in de verte | mogelijk gemaakt door Jan Both Rijksmuseum Amsterdam Hollandse kunstenaars in de ban van de Italiaanse campagna In de kunsthistorische traditie worden de noordelijke kunstenaars die zich lieten inspireren door het Italiaanse landschap, de italianisanten, altijd tegenover de realistische schilders van het Hollandse landschap geplaatst....

Voor een prachtig Italiaans palazzo hoef je het land niet uit. Aan de Henri Polakstraat in Amsterdam, om de hoek bij Artis, ontwierp architect H.P. Berlage (1856-1934) De Burcht, een gebouw voor de vakbond van de diamantbewerkers, de Algemeene Diamant Bewerkers Bond (ANDB). Hij liet zich hierbij inspireren door zijn reiservaringen in Italië. Mariska liep mee met een rondleiding in het gebouw en waande zich even in een Florentijns paleis. Berlages liefde voor Italië Berlages liefde voor Italië vind je in veel van zijn architectuurontwerpen terug. Na zijn studiejaren aan de academie in Zurich vertrok de architect in de dop voor een jaar naar Italië. In 1880 en 1881 bezocht Berlage onder andere Turijn, Genua, Napels, Rome, Orvieto, Perugia, Siena, Florence en Venetië. Het verslag van deze reis – en de talloze tekeningen die hij maakte – laten zien hoe de jonge Berlage zich onderdompelde in het land van de klassieke oudheid, de renaissance en de barok. In Rome verbleef Berlage...

Dit weekend gaat de wintertijd in. Zaterdagnacht om drie uur zetten we de klok een uur achteruit. Een mooie aanleiding om te genieten van twintig van onze favoriete plekken in Italië, prachtig verlicht! AssisiMateraIschiaRomeSiena San Galgano FlorenceCinque TerreBolognaTurijn Milaan VenetiëBorgo a Mozzano (Lucca)San GimignanoTrani

Deze prachtige tuin is de kleurrijke erfenis van Evelina Pisani van Millingen, die in 1830 werd geboren in Istanbul, waar haar vader, Julius van Millingen, werkte als arts van Lord Byron. Evelina ging op jonge leeftijd bij haar oma in Rome wonen, waar ze een veelzijdige opvoeding genoot. Na een terugkeer van enkele jaren naar Istanbul maakte ze een reis naar Venetië, waar ze haar toekomstige man ontmoette, Almoro Pisani. Het enige landgoed dat hij nog bezat, was de vervallen Villa Pisani te Vescovana, gelegen tussen de Colli Euganei en de rivier de Adige. Evelina besloot de villa, die in de vijftiende eeuw werd gebouwd door kardinaal Francesco Pisani, helemaal op te knappen. Evelina boekte groot succes met haar renovatieproject, maar het belangrijkste was de aanleg van een bloementuin, die in het voorjaar volstaat met tulpen en in de zomer met rozen – iets wat in Italië ongebruikelijk en kostbaar was. Haar liefde voor tulpen en bloemen kwam voort uit haar Nederlandse achtergrond...

Na een heerlijke tijd in Milaan – waar we jullie nog veel over gaan vertellen – misten we even terug in Nederland vooral de dagelijkse aperitivo. In Italië genieten we ’s avonds meestal van een uitgebreid scala aan hapjes bij een Aperol Spritz of een cocktail, in plaats van een diner. Het is niet alleen heerlijk om van allerlei lekkers te kunnen proeven, het is vooral ook gezellig om wat ‘losser’ te eten. Het aperitivo-concept waarbij je zo veel lekkere hapjes kunt proeven dat je niet meer hoeft te dineren, wordt in Italië wel apericena genoemd, een samentrekking van aperitivo en cena (diner). In Nederland kennen we dit zoals gezegd nog niet, maar bij Paskamer in de Amsterdamse wijk De Pijp vonden we iets dat zich in alles kan meten met een apericena. Op de kaart van Paskamer staan namelijk allereerst minstens zo veel dranken als hapjes. In Milaan verbaasden we ons geregeld over de enorme keuze op de cocktail- en wijnkaart en ook hier hadden we even tijd nodig om een keuze...

Saskia en Annerike planden een dagje Utrecht voor een bezoek aan het Romeinse castellum Trajectum, het ‘Utrecht’ van tweeduizend jaar geleden. Een indrukwekkende tijdreis, waarbij de geschiedenis van het huidige Domplein van Utrecht op een unieke manier tot leven wordt gewekt. Een Romeinse grens Voor het bezoek blijven we weliswaar in eigen land, maar toch gaan we daadwerkelijk een grens over. Het Domplein wordt namelijk aan drie kanten omgeven door moderne, roestvrijstalen grensmarkeringen die in het plaveisel zijn aangebracht en waar elk kwartier een lichte nevel uit opstijgt. De markeringen geven aan waar vroeger de muren van het Romeinse castellum lagen. Op de markeringen zijn bovendien de grenzen van het Romeinse Rijk weergegeven; een dubbele grensovergang dus. Aan de zuidkant van het Domplein stappen we letterlijk over deze grens heen. In één tel wandelen we zo het Romeinse fort binnen dat hier ooit het landschap domineerde. Naast de grensmarkering staat ook nog een...

Bij Italië denkt niet iedereen meteen aan wintersport, ondanks dat er in de laars ook veel bergen te vinden zijn. Juist daarom vertellen we het voor het komende skiseizoen graag nog een keer: in Italië kun je prachtig skiën en snowboarden! De pistes zijn er rustig, de gebieden zijn sneeuwzeker en je zit aan de zonnige zijde van de Alpen. Maar het grootste voordeel van dit wintersportland laat zich natuurlijk raden: tussendoor lunch je met een keur aan heerlijke specialiteiten en bij terugkomst van een lange dag op de piste wacht een voortreffelijke Italiaanse maaltijd. Buonissimo! Passie en Pünktlichkeit De wintersportplaatsen van Italië bevinden zich grotendeels in de Dolomieten, in de regio Trentino-Alto Adige, dat bestaat uit de provincies Trentino en Alto-Adige, ook wel Zuid-Tirol genoemd. Goed om in het achterhoofd te houden bij het kaartlezen in Zuid-Tirol: dorpen en steden hebben hier een Italiaanse én een Duitse naam. Maar ook op andere manieren komen de taalgebieden...

Ons hart gaat nog altijd sneller kloppen als we een oud Fiatje zien staan. De Fiat blijkt een van de meest gefotografeerde objecten, als we door onze fotoverzamelingen bladeren. foto: Nadine Landman Liefst spotten we een van de oudere modellen. Gebutst en gehavend in een Romeins straatje, puntgaaf en trots op een Toscaanse oprijlaan en al ronkend rijdend door de straten van een verder verlaten dorpje… we legden het allemaal vast op de gevoelige plaat. In alle kleuren van de regenboog komen ze voorbij, met af en toe aandacht voor een detail als een nummerbord, een spiegel of een koplamp. Ook Paul maakte tijdens zijn laatste Sicilië-reis weer heel wat Fiatfoto’s: Samen vormen ze zo’n vrolijk geheel dat hij er besloot een blijvend aandenken van te maken, met een kleurrijke fotocollage op canvas. Inmiddels schitteren de Fiats niet alleen in het Siciliaanse landschap, maar ook in de huiskamer van Paul en Lianne, waar ze elke dag zorgen voor een heerlijke...

Terwijl wij ronddwaalden door de straten van Herculaneum, een rondje Ischia deden en elke avond genieten van de culinaire trots van Napels, werd in het hoge noorden van Nederland hoog Napolitaans bezoek ontvangen. In Leeuwarden kun je namelijk sinds half augustus terecht bij ‘De burgemeester van Napels’. Achter deze originele, ludieke naam gaat een pizzeria schuil, waar Napolitaanse pizza’s worden gebakken, precies zoals ze dat ook in Napels doen. De basis: zelfgemaakt en langzaam gerezen deeg, dat met de hand tot een pizzabodem wordt gevormd. Het beleg? Naast de klassieker met tomaat, mozzarella, basilicum en olijfolie (de margherita) staat er bijvoorbeeld ook een Napolitaanse variant met salsiccia op de kaart. En een pizza met spinazie, ricotta en pancetta. Twee pizzafavorieten in de keuken van Ciao tutti! Eenmaal belegd worden de pizza’s binnen twee minuten gebakken in een traditionele stenen houtoven, die gestookt is tot een temperatuur van ruim vierhonderd graden. Dat...

Maastricht is misschien wel de meest Italiaanse stad van Nederland. Niet alleen omdat Ciao tutti er gevestigd is, maar vooral vanwege de aanwezigheid van de vele Romeinse resten (die je onder andere kunt bewonderen aan de Maas en in de museumkelder van het Derlon Hotel), maar ook vanwege de vele Italiaanse culinaire adressen. Met deze wandeling ontdek je de lekkerste Italiaanse adresjes in Wyck, in het Stokstraatkwartier, het Jekerkwartier en in het centrum van Maastricht, waarbij het dolce vita-gevoel met elke stap wordt aangewakkerd. Trek er dan ook liefst een hele dag voor uit, zodat je overal volop van kunt genieten. Beter nog: blijf slapen in het Italiaans aandoende Hotel Botticelli, om de hoek van het Vrijthof, dat je echt even doet vergeten nog op Nederlandse bodem te zijn. De route (met een lengte van circa 4,5 kilometer) omvat een zoektocht naar Romeinse resten, een bezoek aan het vagevuur en genoeg tips voor een cappuccino, lunch, ijs, wijn, aperitivo en diner, waaronder...

In Venetië vind je volop bacari, kleine wijnbarretjes waar je terecht kunt voor een goed glas wijn. Naar Venetiaans gebruik gaat zo’n glas wijn vaak vergezeld van een keur aan lekkere hapjes, een soort tapas, maar dan honderd procent Venetiaans. Je kunt kiezen uit de lekkerste gerechtjes: baccalà mantecato, sarde in saor, inktvisjes, frittata, polpette, zucchini fritti, bruschette … Ook in eigen land vind je zo’n Venetiaanse wijnbar. Je moet er wel even voor naar het diepe zuiden afreizen, maar dan kom je op het Vrijthof in Maastricht dan ook echt in Venetië terecht. Bij Il Bacaro schuif je niet alleen aan voor Italiaanse panini, piadine of pasta’s, maar geniet je ook van cicchetti. Wij genoten er van een buitengewoon smakelijke baccalà mantecato. Dit is een typisch Venetiaans gerecht waarvoor gezouten en gedroogde kabeljauw wordt gekookt en samen met olijfolie, een beetje melk en peterselie tot een dikke crème wordt geroerd. Bij Il Bacaro wordt het net als in Venetië...