Je zocht naar: "Italië"

In Reggello, op nog geen veertig kilometer afstand van Florence vind je een kasteel dat zomaar lijkt te zijn ontsnapt uit het sprookje van Duizend-en-een-nacht: Castello di Sammezzano. Twee weken geleden ging de renovatie van deze unieke plek van start. Na ruim dertig jaar aan zijn lot te zijn overgelaten, belooft de Florentijnse familie Moretti, die het kasteel heeft gekocht, het historische, artistieke en natuurlijke erfgoed van het complex te beschermen. De Moretti’s willen er weer een waar juweeltje van maken, deels als museum, deels als hotel. Het kasteel kostte hen achttien miljoen euro, aldus de Corriere Fiorentino, waarna nog minstens vijftig miljoen euro voor de renovatie is gereserveerd. We laten jullie alvast even binnenkijken, in een aantal van de kamers met kleuren en patronen die je doen duizelen. Natuurlijk houden we jullie t.z.t. ook op de hoogte van de heropening. Betoverende kamers vol details Het kasteel werd gebouwd in 1605. Later werd het in opdracht...

Op 1 april 1957 zond het programma Panorama van de BBC het filmpje Spaghetti picking in the spring uit: Het filmpje toont hoe de bewoners van de dorpen rondom het Meer van Lugano spaghetti uit de bomen plukken en de slierten in de zon te drogen leggen. Een zeer serieuze commentator beschrijft tot in detail de zogenaamde spaghettibomen, waar tientallen kilo’s spaghetti aan zouden groeien. Ook deelt hij mee dat de boeren altijd een beetje in angst zitten als de spaghetti-oogst zich eind maart aandient. Strenge vorst zou namelijk funest zijn voor de smaak van de spaghetti. Maar de BBC maakte het nog bonter: men verklaarde dat het door de jarenlange expertise en kennis van de boeren eindelijk was gelukt om bomen te kweken die spaghetti van dezelfde lengte produceerden. Dit was vooral erg handig bij het plukken van de spaghetti – maar natuurlijk ook bij het bereiden ervan! Na de uitzending werd de BBC dan ook overspoeld door telefoontjes van mensen die zelf een spaghettiboom wilden...

Aan de westkust van Sardinië, ten noordwesten van Oristano, ligt het grote schiereiland Sinis. Een natuurgebied vol lagunes, wetlands en landbouwvelden, dat nog niet ontdekt is door de grote massa, maar wel zeer rijk is aan historie én schitterende stranden. We delen de mooiste bezienswaardigheden op dit Sardijnse schiereiland, van de ruïnes van Tharros tot de mooiste stranden, van bijzondere maskers tot het dorpje dat het decor vormde voor vele spaghettiwesterns. Tharros – Romeinse ruïnes op Sinis Aan de zuidkant van het schiereiland ligt San Giovanni di Sinis. Dit gedeelte oogt misschien nog wel het meest toeristisch, vanwege het kleine toeristenkantoortje en enkele restaurantjes. Hier vind je de ruïnes van Tharros, de stad die in de achtste eeuw voor Christus werd gesticht door de Feniciërs en onder Romeins bewind vanaf 238 voor Christus uitgroeide tot een welvarende havenstad, met thermen, tempels en een castellum. Zelfs tot ver in de Romeinse tijd werd er gebruik gemaakt...

Al de hele dag keek Felice uit naar de zonsondergang. Dat is namelijk het perfecte moment voor een ritje over het Sardijnse strand. Eindelijk was het zover en maakte Felice kennis met Bella. Een betere naam voor het paard waar Felice op mag rijden hadden we niet kunnen bedenken. De bruin-gekleurde merrie is een echte bella – en hetzelfde kan gezegd worden over de plek, een schitterend strand aan de westkust van Sardinië. Felice: ‘Samen met de eigenaar van de paarden ga ik op pad. De paarden staan al opgezadeld naast de camping waar we verblijven, Bella Sardinia in Torre del Pozzo, aan de westkant van het eiland. De stijgbeugels worden op de juiste hoogte geplaatst en de rit kan beginnen. Ik heb zes jaar paardrij-ervaring, dus er mag gas gegeven worden. Voor minder ervaren ruiters of beginners kan de tocht ook stapvoets gemaakt worden. Alles is mogelijk, al naar gelang je ervaring en voorkeur. Het beginpunt ligt vlak bij het strand, dus lang wachten op een glimp van de zee hoeft...

De zuidelijkste bestemming van de blogtour #SalernoC2C is Palinuro. Vanaf Santa Maria di Castellabate is het een prachtige rit, door ietwat ruiger landschap dan langs de noordelijker gelegen Amalfikust. Nadine: ‘Palinuro is een prachtige plek, met een zee zo blauw en helder dat het net lijkt alsof je op een tropisch eiland bent. Er is echter bijna niemand. Het is duidelijk wat onze missie is: Palinuro mag iets meer op de kaart gezet worden. Die taak is deels aan mij – en daarvoor mag ik meteen aan boord stappen om de échte schat van Palinuro te ontdekken. We maken een boottocht naar een van de vele grotten in de kreken van het schiereiland Kaap Palinuro. De Grotta Azzurra, de Blauwe Grot, is de bekendste van alle grotten die hier zorgen voor een schitterend samenspel van water en licht. Het was de bedoeling dat we na het bezoek aan deze Grotta Azzurra een uitgebreide grottentour per boot gingen maken, maar helaas laat het weer dit niet toe. Ondanks dat het hier ’s zomers bijna...

Naast de overweldigende pracht en praal komt Nadine tijdens de blogtour #SalernoC2C even op adem in het pittoreske Acciaroli, een fotogeniek kustplaatsje in de Cilento. Nadine: ‘Acciaroli is een klein maar authentiek vissersdorp met slechts zeshonderd inwoners. Als we door de straatjes wandelen, merken we al snel dat iedereen elkaar hier kent. Er is een kleine jachthaven en er is – natuurlijk – een kerk, maar verder zie je vooral stenen huizen met balkons die vol hangen met kleurrijke bloemen. Het lijkt alsof het leven hier stilstaat. Hier weten ze niet wat haasten is. Heerlijk, de rust die dit plaatsje uitstraalt. Hier zou ik wel even willen blijven om te schrijven. In de voetsporen van onder anderen Hemingway, die hier rond 1953 enige tijd verbleven zou hebben om te werken aan zijn boek The old man and the sea. Een van de dorpsgenoten adviseert ons om een keer een paar dagen in het voorjaar of het najaar te komen. Niet alleen is dan de temperatuur het meest aangenaam, dan...

Na de schitterende Amalfikust brengt de blog tour #SalernoC2C Nadine in de Cilento, een streek in Campanië die veel minder bekend is dan het gebied rondom Amalfi en Ravello, maar zeker niet minder mooi. Nadine: ‘Onze eerste stop was in het plaatsje Capaccio, waar de buffels van Caseificio Barlotti ons vrolijk begroetten. Dit is dé buffelmozzarella-boerderij van deze regio. Hier maakt men buffelmozzarella DOP, hetgeen wil zeggen dat er alleen buffelmelk wordt gebruikt van buffels die hier opgroeien. Bij deze buffelmozzarella-boerderij staan er tientallen buffels op stal, die we één voor één een aai over hun bol mogen geven. De buffels zijn van verschillende leeftijden. De jongste was nog een baby-buffel van slechts tien dagen oud. Zo vertederend, daar kun je niet voorbij lopen! Na de kennismaking met de buffels mogen we een kijkje nemen bij het productieproces, dat grotendeels handmatig verloopt. Wist je dat er voor een pond mozzarella maar liefst vier liter buffelmelk nodig...

Na een romantische verloving in Rome was het afgelopen 15 mei tijd voor de langverwachte Toscaanse bruiloft. Willemijn en Peter-Paul trouwden in het bijzijn van ongeveer honderd gasten in het Convento di Giaccherino, een voormalig klooster op een heuvel net buiten Pistoia. Op een regenachtige dag beleefden zij, samen met (onder anderen) Saskia als ceremoniemeester, een op-en-top Italiaans sprookjeshuwelijk. Van de voorbereidingen bij All’Ombra del Tiglio (waar Willemijn werd omgetoverd tot een sprookjesachtige bruid) en bij Villa Parri (waar Peter-Paul zich voorbereidde op het grote moment) tot het vertrek in de vintage Fiat 500 – alle details van deze prachtige dag werden vastgelegd door de fotografen van Charmwedding. Om jullie een beetje te laten meegenieten een kleine selectie uit de reportage die zij maakten: het huwelijk in veertig foto’s! I preparativi | De voorbereidingen   La cerimonia | De ceremonie   L’aperitivo & la cena | De aperitivo & het diner   La...

Dora Gatti, van oorsprong Romeinse maar sinds enige jaren woonachtig in Amsterdam, schrijft regelmatig een blog in het Italiaans. Dit keer vertelt ze over Napels en vooral over de Napolitanen: ‘Il noto cantante napoletano Pino Daniele descriveva Napoli come una città dai mille colori e dalle mille paure, una città di cui nessuno si interessa, ma chi ci vive non si sente mai solo. Forse queste parole riassumono le caratteristiche più importanti di questa città magnifica e complicata. ‘Vedi Napoli e poi muori,’ come dire che non c’è altra città al mondo che offre così tanto, sotto tanti punti di vista. Napoli è la città dalla storia millenaria, della pizza e del caffè, della musica, dell’arte e delle tradizioni, della cucina, del teatro, della lingua e della superstizione. Ma è anche e soprattuto la città dei napoletani. Chi non conosce bene la città interpreta il carattere dei napoletani come ingorante, banale, volgare e sciatto. Al contrario, napoletanità vuol...

Campanië heeft niet alleen veel overblijfselen van de Romeinse beschaving, ook de Grieken hebben hier hun sporen achtergelaten. Het mooiste aandenken aan hun aanwezigheid zijn de tempels bij Paestum, die sinds 1988 op de Werelderfgoedlijst van Unesco staan. In het Rijksmuseum van Oudheden in Leiden is van 26 april tot en met 25 augustus 2024 de tentoonstelling Paestum – stad van godinnen te zien. Tijd om de tempels in de schijnwerpers te zetten! Van Poseidonia naar Paestum De Grieken begonnen zo’n 2500 jaar geleden met de bouw van de tempels van Poseidonia, dat de Romeinen later Paestum doopten. De stad lag in een vruchtbare vlakte bij een bevaarbare rivier. Landbouw en scheepvaart brachten grote welvaart en de Griekse traditie en geschiedenis versmolten al snel met de cultuur van de lokale bevolking. In het multiculturele Poseidonia nemen de lokale Lucaniërs rond 420 voor Christus de macht van de Grieken over. Na verovering door de Romeinen in 273 voor...

Pizza is de culinaire trots van Napels. Hoewel de oorsprong van de pizza niet met harde feiten valt te bewijzen, gaan de Napolitanen er prat op dat de pizza in hun stad is uitgevonden. De Napolitanen zijn zó trots op hun pizza, dat er zelfs een vereniging in het leven is geroepen, de Associazione Verace Pizza Napoletana. Deze Associazione strijdt voor het behoud van de enige echte, originele pizza. Er is zelfs een wet opgesteld die voorschrijft waar een pizza napoletana aan moet voldoen. De pizza’s moeten bijvoorbeeld rond zijn, met een maximale diameter van vijfendertig centimeter en een maximale dikte van drie millimeter. Het deeg moet met de hand worden gekneed en gevormd. Het gebruik van hulpstukken zoals een deegroller is streng verboden. Ook moet het deeg tenminste zes uur hebben kunnen rusten. De pizza moet vervolgens – heel belangrijk! – op traditionele wijze in een houtoven worden gebakken, op 480 °C. De pizza mag overigens niet langer dan negentig seconden in de...