Je zocht naar: "Italië"

Elke eerste zondag van de maand is José van B&B Casa le Rondini Toscana in Arezzo te vinden. Het Piazza Grande vormt dan het decor van de grootste en oudste antiekmarkt van Italië. Op het plein en in de middeleeuwse straten eromheen vind je dan kraampjes vol zeldzame voorwerpen, verzamelobjecten, antiek, curiositeiten en vintage spullen. Zo wist José al een mooi vloerkleed op de kop te tikken en op verzoek van een gast van de B&B een koffer voor het bagagerekje van een oude Fiat500. Andere gasten kochten er mooie lijsten en een zomerhoed. Er ligt van alles en nog wat uitgestald: elpees, (kook)boeken, koffie- en theekopjes, zonnebrillen, lampen, spiegels, tassen, schoenen, borden, bestek, vazen, gereedschap, wandelstokken, horloges, beelden, kettingen, shawls, ansichtkaarten, broches, jassen, hoeden, petten, posters, schilderijen, meubels, schalen, muziekinstrumenten, jurken en allerlei Pinokkio’s – van echt antiek tot vondsten van de zolder van la nonna. Allereerste...

Tito is gek op geschiedenis. Zeker omdat hij zelf terug in de tijd kan reizen. Hij hoeft zijn ogen maar dicht te doen en hij belandt op een andere plek, in een andere tijd. Op zijn verjaardag wordt Tito wakker als Titus, een jongen in het Rome van 128 na Christus. Wat een avontuur! Hij gaat naar een badhuis, bezoekt een Romeinse villa maar ook belangrijke plekken als het Colosseum, voor een gevecht tussen gladiatoren, en het Pantheon. Naar het badhuis We delen alvast een fragment, waarin Tito het badhuis bezoekt: ‘Ik heb gekozen!’ roept Titus uit. ‘Het Colosseum!’ Meester Marcus glimlacht. ‘Dan doen we dat! Maar het gevecht is pas vanmiddag. Zullen we eerst nog even lekker naar het badhuis?’ ‘Ja!’ roept Titus enthousiast. Snel lopen ze naar het grote gebouw waar het openbare badhuis zit. Ze gaan de kleedkamer binnen en doen hun kleren uit. ‘Eerst een beetje ochtendgymnastiek,’ zegt meester Marcus. In de sportzaal ziet Titus mensen gewichtheffen en worstelen. Na het...

Wist je dat er vroeger in heel Italië de zogenaamde Italische tijd gold? Tot aan het begin van de negentiende eeuw hadden de klokken in Italië namelijk niet twee wijzers maar slechts één, die linksom – dus tegen de wijzers van de huidige klokken in – een ronde van vierentwintig uur maakte, maar de minuten niet telde. Niet middernacht markeerde destijds de overgang van de ene naar de andere dag, maar zonsondergang. Op dat moment luidden de klokken om de boeren op de velden te waarschuwen dat het tijd was om naar huis te gaan. De avond behoorde dus al tot de nieuwe dag. Dit systeem maakte het makkelijk om de resterende uren daglicht te berekenen, maar de klokken moesten wel voortdurend aangepast worden, omdat de tijdsduur tussen de ene zonsondergang en de volgende in de loop van een jaar vaak verandert. Van de Italische naar de Franse tijd Dit bleef zo tot de komst van Napoleon, die ook in Italië de Franse tijd invoerde, die nu nog steeds wordt gebruikt. Er zijn slechts weinig...

Bij Zandsculpturen Garderen stap je dit jaar terug in de tijd, want het thema van 2026 is het Romeinse Rijk. Je ontdekt een wereld van legioenen, keizers, tempels en arena’s. Extra bijzonder: in de eerste drie weken krijgen bezoekers een kijkje achter de schermen, terwijl de kunstenaars de hand leggen aan de laatste details. Waar je normaal vooral het eindresultaat ziet, beleef je nu ook het maakproces. Je ziet hoe gezichten ontstaan uit zand, hoe reliëfs laag voor laag worden opgebouwd en hoe kleine onderdelen – van helmveren tot mozaïekpatronen – met precisie worden uitgewerkt. Een unieke kans om de techniek, het tempo en de keuzes van de makers van dichtbij te ervaren. Van een triomfboog tot thermen Iconische en herkenbare Romeinse thema’s komen tot leven, waaronder een monumentale triomfboog met beeldhouwwerk en inscripties in reliëf, het Colosseum, Romeinse thermen, een legioenskamp, een Romeinse tempel, een levendige markt, aquaducten en mozaïeken die zijn...

Na Het eiland van de zielen en Een steek door het hart verschijnt begin maart het derde deel van de serie Echo’s van het kwaad van Piergiorgio Pulixi: De zevende maan. Namens A.W. Bruna Uitgevers mogen we alvast een voorproefje delen. Op een terras op Sardinië vieren commissaris Vito Strega, Eva Croce en Mara Rais de oprichting van een eenheid voor seriemoorden. Dan komt er een telefoontje dat hen abrupt terugroept naar het vasteland: in de moerassen van Lombardije is het lichaam van een jong meisje gevonden, vastgebonden en met een mysterieus masker op. Het tafereel doet denken aan een oude, onopgeloste zaak uit Sardinië die Eva en Mara maar al te goed kennen. Terwijl de aanwijzingen zich opstapelen, rijst één onheilspellende vraag: jagen zij op de moordenaar, of jaagt hij op hen? Lees alvast een fragment uit De zevende maan Dit fragment voert je mee naar speakeasy Minnie The Moocher 1930 in Cagliari: ‘Strega stak met zijn gestalte boven de aanwezigen uit en trok alle...

In oktober 2024 streken de Nederlandse Frans en Irma neer in San Severino, een rustig dorpje in Le Marche, waar ze je graag welkom heten op Il Tramonto, een rustige, kleinschalige en autoluwe camping met ruime kampeerplaatsen en twee appartementen. Zoals de naam al aangeeft, geniet je hier van een prachtige zonsondergang, maar ook overdag mag het uitzicht er zijn. Je kunt driehonderdzestig graden lang het prachtige platteland van Le Marche opzuigen, met dorpjes als Isola, Elcito en Castel San Pietro, allerlei kleuren groen en de schapen van de buurman, die vrolijk grazend hun belletjes laten klingelen. Ruime kampeerplaatsen Camping Il Tramonto heeft veertien XL-kampeerplekken, met per plek water, stroom en een picknicktafel met parasol of schaduwdoek. Je bent meer dan welkom met je caravan of camper (en hoeft geen steile of moeilijke wegen af te leggen naar de camping). Natuurlijk is er ook genoeg plek voor je eigen tent. De camping ligt op vierhonderdvijfenzeventig meter hoogte,...

Wat doe je als je op de terugweg van een heerlijke reis in Italië de vraag krijgt of je plaats wil nemen in de jury van het Nederlands Kampioenschap Lekkerste Pasta? Meteen toezeggen natuurlijk, want alleen al het idee om een paar uur pasta te mogen proeven, maakt de heimwee op voorhand minder erg. Pasta op hoog niveau Saskia: ‘Als ik half december na dik drie weken Italië terug naar Nederland trein, geniet ik tot Innsbruck van het prachtige uitzicht op de besneeuwde bergen. Daarna bestel ik een kom pompoensoep, als tegenwicht voor al die pasta die ik op Italiaanse bodem heb gegeten. Terwijl ik de laatste hap soep neem, zie ik een mail binnenkomen die mijn hart sneller doet kloppen. Of ik jurylid wil zijn tijdens de komende editie van het NK Lekkerste Pasta? Mijn voornemen om even minder (pasta) te eten, ben ik meteen vergeten. Want wie zegt nu nee tegen de mogelijkheid om pasta op hoog niveau te proeven? Uitstraling, creativiteit en smaak Op 13 januari is het zover. Acht chefs...

‘Ik droom van een taart in de lucht, om jou ook een stukje te geven. Er is genoeg voor iedereen – als we niet langer bommen, maar taarten zullen maken,’ zo schreef Gianni Rodari, een van de bekendste Italiaanse kinderboekenschrijvers, die in 1970 de Hans Christiaan Andersenprijs in ontvangst mocht nemen. Zijn moderne sprookje over een vliegende taart is vandaag de dag wellicht actueler dan ooit. Gianni Rodari schreef het verhaal al in 1964, samen met juffrouw Maria Luisa Bigiaretti en haar leerlingen van de hoogste klas van de Carlo Collodi-school, in de wijk Trullo in Rome. Het werd als feuilleton gepubliceerd in de Corriere dei Piccoli, een Italiaans weekblad voor kinderen, maar is er nu ook in het Nederlands, dankzij de vertaling van Inge Piryns (die eerder ook Rodari’s De muis die katten at vertaalde). Lees alvast een fragment uit De vliegende taart ‘Op een ochtend in april, het was rond zessen, stond in de Trullo, een buitenwijk van Rome, een groepje mensen te wachten...

De Italiaans-Nederlandse Giuseppe en de Duitse Anika vonden in november 2024 hun droomplek in de heuvels rondom Pergola (Le Marche), tussen de bergen en de zee. Ze doopten deze plek om tot Monte Pino, met luxe appartementen en studio’s voor gasten vanaf zestien jaar, met een heerlijk zwembad met uitzicht over de Cesano-vallei, richting de Adriatische Zee. Aan de andere zijde doemen de toppen van de Monte Catria en de Monte Acuto op. Luxe onder een heldere sterrenhemel Monte Pino bestaat uit een klein aantal luxe appartementen en studio’s, stuk voor stuk met een prachtig interieur dat Giuseppe en Anika met zorg hebben ontworpen, met aandacht voor sfeer, comfort en rust. Met veel liefde zijn sommige onderdelen van het oude huis, zoals houten balken, hergebruikt voor een duurzaam, stijlvol en vooral gezellig geheel. Elke plek heeft een volledig uitgeruste keuken, bedden met hoogwaardige matrassen, airconditioning en plafondventilatoren. Bij elk appartement hoort een eigen...

Ben je op zoek naar een fijne vakantiebestemming om met familie of vrienden te verblijven? Hou je van de bergen én de zee, zwemmen in helder water, maar wil je af en toe ook een dagje luieren op het strand of op verkenning in een middeleeuws dorpje? Dan is Agricampeggio Il Sogno precies wat je zoekt! Groen in alle opzichten Il Sogno ligt verscholen in de groene vallei van de Gordale-rivier, in het Parco Naturale delle Alpi Liguri. De camping is eigendom van een groep Italiaanse en Nederlandse vrienden die wonen en werken in Pigna en Castel Vittorio. Samen zetten zij zich in voor duurzame projecten die het achterland van Ligurië nieuw leven inblazen. Het terrein is ontwikkeld met veel aandacht voor natuur, landschap en culturele authenticiteit. Ecologische duurzaamheid speelt daarbij een belangrijke rol. Zo wordt er zorgvuldig omgegaan met watergebruik, energie, transport en afvalverwerking en vormt de biologische moestuin een essentieel onderdeel van het concept. Deze staat...

In de heuvels tussen Parma en Piacenza prijkt Vigoleno, een van de borghi più belli d’Italia, de mooiste dorpjes van Italië. In dit middeleeuwse dorp wappert ook de Bandiera Arancione, de oranje vlag van de Touring Club Italiano, als een lokroep om dit prachtige plaatsje te bezoeken en je te laten betoveren door de sfeer in dit burchtdorpje én door de verrukkelijke vin santo die hier wordt gemaakt. Stille straatjes in de schaduw van het kasteel Je betreedt Vigoleno door dezelfde poort die door de eeuwen heen soldaten, ridders en pelgrims heeft zien passeren. In de schaduw van de enorme toren word je betoverd door de aanblik van de imposante gekanteelde muren die het dorp omringen. Ondanks de aanwezigheid van dit imposante kasteel heerst er in dit vestingplaatsje een serene sfeer. Je dwaalt er door een doolhof aan straatjes, waardoor je zelfs na twee keer rondlopen niet precies weet waar je je bevindt. Het geeft echter niet als je sommige stukken van Vigoleno twee keer verkent,...

Dubbel feest deze week, want niet alleen is het precies een jaar geleden dat Het perfecte recept verscheen, ook openen vandaag de deuren van het restaurant van Casa Artusi weer. Dat vieren we met een eerbetoon aan de cappelletti, het misschien wel mooiste verhaal uit Het perfecte recept. Natuurlijk ontbreken deze cappelletti ook niet op het nieuwe menu van Casa Artusi, dat in alles Artusi’s nalatenschap ademt. Perfect gevouwen pastahoedjes in zoute tranen Dit verhaal uit Het perfecte recept hoort bij het recept voor cappelletti, dat je zowel in dit artikel als op een bankje in Forlimpopoli, de geboorteplaats van Pellegrino Artusi, terugvindt. Het fragment voert je mee naar Florence, september 1899: ‘Pellegrino legt zijn pen neer en strekt zijn rug. Hij heeft een lange ochtend aan zijn bureau gezeten, met een oneindige stroom administratie om af te handelen. Hoewel hij al lang met pensioen is, zit hij altijd stipt om acht uur achter zijn bureau, om voor de lunch de brieven die...