Wandelen door de heuvels van Piemonte – op pad met Onderweegs in Italië

Tijdens een wandelvakantie van Onderweegs in Italië wandelt Simone in zes dagen tijd ruim honderd kilometer door Piemonte.

In rustig tempo loopt ze van B&B naar B&B, met onderweg tientallen kapelletjes, imposante uitzichten over groene heuvels met ontluikende wijnranken en honderden hazelnootbomen en charmante dorpjes waar de kerk en bar vaak gebroederlijk bij elkaar liggen.

Simone: ‘Mijn wandelreis start bij Alle Tre Colline in Albugnano. Deze agriturismo met eigen wijngaard ligt op een van de drie heuvels waarnaar het genoemd is en biedt daardoor een fijn uitzicht over de hele streek. Op een heldere dag zie je in de verte zelfs de Alpen!

Op de dag van aankomst staat er nog geen wandeling gepland, dus ik kan heerlijk relaxen aan het zwembad en in een van de zitjes op het terrein. Ook mag ik bij Alle Tre Colline dineren, met de hele familie, en daar verheug ik me dankzij hun eerder verschenen kookboek al weken op.

Eigenaars Cristina en Franco vinden het belangrijk om de gasten te laten proeven van de Piemontese keuken en dat doen ze met liefde. Iedere avond staat er iets anders op het menu, variërend van vitello tonnato tot agnolotti.

Alles is even lekker, ook de bijpassende wijnen uit eigen cantina. Een buonissimo begin van deze wandelreis!

Van Alle Tre Colline naar Abbazia di Vezzolano

De eerste wandeldag is een rondwandeling vanuit Albugnano. Dat betekent dat ik diezelfde dag weer terugkom bij Alle Tre Colline, dus ik mag me nog een avond laven aan de gastvrijheid en gastronomische hoogstandjes van Cristina en Franco.

Maar eerst op pad! Na een uitgebreid ontbijt sjor ik mijn rugzak op en begin ik aan de eerste wandeltocht. Ik krijg een lunchpakketje mee van Cristina. Dat is – heel fijn – inbegrepen bij deze reis. Zo ben ik niet afhankelijk van horecagelegenheden onderweg.

Ik kan kiezen uit een afstand van veertien of drieëntwintig kilometer. Bij beide routes is er een flink hoogteverschil onderweg. Ik ga voor de langste optie en wandel vanuit Alle Tre Colline richting Abbazia di Vezzolano.

Deze abdij komt voor het eerst in officiële documenten voor in het jaar 1095. Het is een abdij van de Augustijner monniken en het is werkelijk een prachtig bouwwerk om te zien.

In de weekenden is de kerk ook van binnen te bewonderen, maar ik zie ‘m helaas alleen van buiten. Daarna gaat de tocht al snel de bossen in, omhoog. Langs wijngaarden en over bospaden loop ik door.

In de verte zie ik aan mijn linkerhand Albugnano nog liggen. Ik passeer een aantal kerkjes op een heuvel en wandel langzaamaan richting Castelnuovo Don Bosco.

Castelnuovo Don Bosco – dorp van heiligen en wijn

Dit plaatsje dankt zijn naam aan priester Giovanni Bosco. Eerder heette het Castelnuovo d’Asti, maar als eerbetoon aan Don Bosco is die naam veranderd, al noemen veel locals het gekscherend il paese dei santi e dei vini, het dorp van heiligen en wijn.

Giovanni Bosco werd hier in 1815 geboren. Hij zette zich in voor kinderen die in armoede leefden en probeerde onvermoeibaar om hun leefomstandigheden te verbeteren.

In het dorp zijn op verschillende plekken standbeelden en gedenkmonumenten voor Don Bosco te vinden. Ik denk terug aan de eerste etappe van de Cammino di Don Bosco, die ik vier jaar eerder liep, met als eindpunt de Basilica di Superga.

Hier wacht niet zo’n spectaculair uitzicht, maar Castelnuovo Don Bosco is wel een fijne plek om even te pauzeren.

Er zijn hier twee gelateria’s, een supermarkt en een aantal bars te vinden, perfect om jezelf te trakteren op een ijsje, een caffè of een verfrissend drankje. Het hazelnootijs bij Cremglassè (aan het Piazza Dante) is sowieso een aanrader.

Tussen hazelnoot- en olijfbomen

Met een ijsje in mijn hand laat ik het dorp weer achter me. Ik wandel richting Morialdo door het bos. Daarna gaat de wandeling flink omhoog, naar Pino d’Asti, langs weilanden vol koolzaad en hazelnootbomen, waarvan de oogst naar Ferrero Rocher gaat, om omgetoverd te worden tot Nutella.

Albugnano komt weer in zicht en ik zet een laatste klim in. Via de smalle straatjes van Albugnano kom ik weer bij Alle Tre Colline uit.

Daar geniet ik van mijn welverdiende rust en ’s avonds weer van het familiediner. Tijdens het eten vertellen Cristina en Franco hoe Alle Tre Colline is ontstaan. Franco’s vader had de azienda agraria al, waar hij wijnen maakte. Franco wilde dit in 1999 graag overnemen, maar alleen als Cristina er ook een B&B mocht openen, mét restaurant. Zo breidden ze hun bedrijf beetje bij beetje uit.

Vandaag de dag hebben ze wijngaarden, hazelnootbomen én olijfbomen. Vanwege het veranderende klimaat is het nu ook mogelijk om olijven te laten groeien in Piemonte.

Maar het bedrijf groeit ook binnen de familie, want inmiddels helpen dochters Gabriella en Elisa ook mee. Zo’n diner vol verhalen is een perfecte afsluiter van mijn eerste wandeldag. Ik ben helemaal klaar voor de volgende etappes, maar kijk er stiekem ook al naar uit om hier aan het einde van de reis nog één keer aan te mogen schuiven.’