Sentiero dei Monaci del Monte di Portofino – wandel langs spirituele plekken hoog boven de kust
De kust van Ligurië staat bekend om de kleurrijke vissersdorpjes, vanwaar terrasvormige olijfboomgaarden langs de kust omhoog rijzen. Camogli is zo’n heerlijk oud vissersdorpje, dat samen met Portofino en Santa Margherita Ligure tot de parels van de Riviera di Levante gerekend wordt.
Met de hoge smalle huizen in alle kleuren van de regenboog en de pittoreske haven waar houten boten dobberen op de golven, is Camogli misschien wel het sfeervolste plaatsje aan de Golfo Paradiso, een inderdaad paradijselijk stukje kust.

Vooral het (kiezel)strand is zeer fotogeniek, mede vanwege de uitloper waarop de zonnig geel geschilderde Basilica di Santa Maria Assunta prijkt, met de kenmerkende klokkentoren die bijna met de voeten in zee staat.





De Via Garibaldi, de boulevard met zijn gezellige terrasjes, nodigt uit tot een cappuccino of een aperitivo op het terras. Met een glas wijn in de hand de zon in de zee zien zakken; veel mooier wordt het niet…
Ook in het najaar is het hier overigens goed toeven. Het gouden herfstlicht zet Camogli dan in een gouden gloed, waardoor alles nóg mooier wordt.

Dan steken ook de twee walvisstaarten van Elisa Gandelli mooi af tegen de lucht. Met deze installatie symboliseert de kunstenares de diepe band tussen de zee en de stad.

Camogli dankt zijn naam aan het feit dat de huizen het domein waren van de vrouwen, die thuis bleven als hun mannen, de vissers, eropuit trokken. Het is een verbastering van case delle mogli (‘huizen van de echtgenotes’).
De kleur van de huisjes is overigens niet alleen een esthetische kwestie. Het was voor de lokale vissers dé manier om hun huis vanaf zee te herkennen. Men vertelt wel eens dat elk huis een andere kleur kreeg, zodat de vissers vanaf zee hun eigen huis wisten te herkennen. Of het waar is, durven we niet met zekerheid te zeggen, maar de aanblik van al deze prachtig gekleurde huizen laat je hart ook als niet-visser een sprongetje van vreugde maken.






Elke woensdag is Camogli nog een beetje kleurrijker dan anders, tijdens de markt met kraampjes met verse groenten en fruit, kaas, kleding en huishoudelijke artikelen.
Camogli stond lange tijd bekend als città dei mille bianchi velieri, stad van de duizend witte zeilen. Het was de thuishaven van honderden koopvaardijschepen, een aantal dat zelfs de vloot van Genua overtrof.
Er is nog altijd een kleine vissersvloot actief in Camogli. Met een beetje geluk zie je de vissers binnenvaren of hun netten repareren.



Wil je meer weten over de rijke maritieme geschiedenis van Camogli? Bezoek dan het Museo Marinaro Gio Bono Ferrari. De meeste schilderijen, foto’s, scheepsmodellen, nautische instrumenten en documenten zijn aan het museum gedoneerd door families uit Camogli. Ze vormen slechts een kleine getuigenis van de bijna drieduizend boten die ooit toebehoorden aan het dorp.
In de collectie vind je ook Garibaldi’s octant, zijn dolk, een brief en een gesigneerde foto met een opdracht aan de burgemeester van Camogli. De sterke band van Giuseppe Garibaldi met Camogli, dat hij omschreef als een ‘modelplaats’, komt voort uit het feit dat zijn eerste commando op de Nostra Signora della Grazie was, een schip van reder Antonio Casabona uit Camogli.
foto’s: Museo Marinaro Gio Bono Ferrari
Wandel zeker ook naar het Santuario Nostra Signora del Boschetto, aan het gelijknamige plein, waar je in het vroegere klooster ex-voto’s voor schepen die het moeilijk hadden op zee kunt bewonderen.

foto’s: Santuario Nostra Signora del Boschetto & Welcome Camogli
Sta bij de haven van Camogli even stil bij de Madonna del Buon Viaggio, een Mariabeeldje uit de zeventiende eeuw dat wordt omringd door schelpen die zeelieden uit alle hoeken van de wereld meebrachten van hun reizen om Maria om bescherming te vragen. Zo wordt Maria omringd door conchiglie uit Madagaskar, Tasmanië, Schotland, Sumatra en Guinee.

Ooit vond er elk jaar een plechtige processie plaats om Maria te danken en om te kiezen wie van de inwoners van het dorp zou deelnemen aan de drie maanden durende ansjovisvangst bij Gorgona.
Onder het toeziend oog van Maria benoemden de kapiteins de bemanningen, onder wie vaak ook boeren en kinderen. Men vertrok op de avond van de tweede zondag van mei, direct na het feest van San Fortunato.
Deze jaarlijkse visserij werd beoefend met leudi, grote vissersboten van vijf of zes ton, geschikt voor de kleine kustvaart. De laatste boot naar Gorgona voer in 1939 uit, maar de Madonna del Buon Viaggio kijkt nog altijd over de haven uit.

Behalve de haven heeft Camogli een mooie middeleeuwse dorpskern met een wirwar van smalle straatjes en heel veel trappen. Als je goed omhoog kijkt, zie je opvallend veel huizen met geschilderde ramen op de gevels.
Vroeger werd er in de republiek Genua belasting geheven op het aantal ramen – en dus werd het aantal ramen beperkt. Om de gebouwen toch een symmetrisch aanzicht te geven, werden de ramen dan maar op de gevel geschilderd.
Er zijn mooie exemplaren bij, met onder meer een geschilderde kat die zo van de vensterbank af lijkt te kunnen springen en Fortitude, de deugd van standvastigheid en moed.

Dankzij de trompe-l’oeil-techniek, een decoratietechniek uit de vijftiende eeuw die gezichtsbedrog versterkte, kregen de huizen van Camogli dus een heel ander aanzicht. Ook in andere dorpjes langs de kust werd deze techniek volop gebruikt, zoals je ook in deze blog kunt zien.
Naast de geschilderde ramen en de trompe-l’oeil worden in Camogli ook vaak de namen van winkels en horecazaakjes op de gevel geschilderd. Veel mooier dan schreeuwende neonletters!

Op het voormalige eiland tussen het lieflijke haventje en het mooie strand ligt het Castello di Dragonara (ook wel Castel Dragone genoemd), dat vroeger dienst deed om het dorpje te verdedigen tegen piraten die vanaf zee aanvielen.

Door de eeuwen heen heeft het kasteel verschillende – en zeer uiteenlopende – functies gehad, van gevangenis tot een aquarium met enorme bassins waarin lokale vissen en andere zeebewoners te zien waren.
Na de bouw van het Aquarium van Genua verhuisden de meeste dieren hierheen en werd het kasteel verbouwd tot expositieruimte.

Dit gedeelte van het dorp was overigens in eerste instantie afgescheiden van de rest, maar na een inzameling onder de inwoners was er genoeg geld om een centraal plein aan te leggen. Sindsdien heeft Camogli een heel andere vorm gekregen. De steegjes op het voormalige eiland komen allemaal uit op dit piazza met uitzicht op zee.
Camogli en omstreken staan bekend om de speciale soort focaccia die er wordt gebakken, die dunner is dan normale focaccia. In het nabijgelegen Recco wordt dit gevuld met stracchino, een perfecte combinatie.
Als je in Camoglia van die focaccia di Recco wil proeven, kun je terecht bij Revello (Via Garibaldi 183), waar vaak een rij staat, maar een hap van deze focaccia is het wachten meer dan waard!
Proef hier ook de camogliesi al rhum, die Giacomo Revello in 1970 voor het eerst bakte omdat hij graag een lokale lekkernij wilde maken die bezoekers van Camogli mee naar huis konden nemen als herinnering aan hun bezoek.
foto’s: Revello
In 1954 ontstond er onder de vissers een smakelijke traditie, de Sagra del Pesce. Sindsdien wordt er op de tweede zondag van mei een enorme pan naar het centrale plein gedragen, waarin vervolgens tonnen heerlijk verse vis voor de inwoners klaar gemaakt wordt.

Wil je op andere dagen van verse vis genieten, dan kun je aanschuiven bij een van de restaurants aan de Via Garibaldi, zoals Ostaia da ò Sigù (nummer 82), Osteria delle Sette Pance (nummer 133), Ristorante La Camogliese (nummer 76) of La Rotonda (nummer 101), dat ook een bar en eigen strand(je) heeft.
foto’s: La Rotonda
Voor meer tips en evenementen check je voorafgaand aan je bezoek aan Camogli het beste de website van Welcome Camogli. Ter plekke vind je het informatiepunt van deze toeristische dienst aan de Via XX Settembre 33.

Aan de Via Garibaldi vind je naast veel restaurants ook Libreria Ultima Spiaggia (op nummer 114), met allerlei soorten boeken om te lezen op het strand of het terras, van grote klassiekers tot de nieuwste bestsellers.
Er is ook een mooie collectie boeken over Camogli en omstreken en over de zee. Heerlijk om als souvenir mee te nemen en thuis nog even neer te strijken met de golven in je oren.
foto: Ultima Spiaggia
Camogli is ook de geschikte uitvalsbasis om de boot te nemen om de Ligurische kust te verkennen. Wij vertrekken vanuit het haventje naar de oogverblindend mooie veertiende-eeuwse abdij van San Fruttuoso. Daarover lees je in deze blog meer.

In onze digitale reisgids ontdek je nog veel meer moois aan de Rivièra – een van de weinige stukjes Italië (en een stukje Frankrijk) waar het het hele jaar door goed toeven is. Er heerst altijd een aangenaam klimaat, met zeer zachte winters en zonnige zomers. Er bloeien niet voor niets zo veel kleurrijke oleanders, bougainvilles en zelfs palmbomen!

Bestel deze SpecialOpent in een nieuw tabblad:
De Ciao tutti Special is een digitale uitgave. Na bestelling krijg je zowel op je scherm als in je e-mail een link om de Ciao tutti Special te downloaden in pdf-formaat. Je kunt ‘m vervolgens opslaan en op meerdere apparaten (computer, laptop, smartphone of tablet) van alle moois in de Special genieten.