Museo Luxardo – Italiaanse likeur met een internationale geschiedenis
Vallà was een dorp als veel andere, klein, kleurloos en slechts een speldenprik op de kaart in de regio Veneto. Iedereen reed er voorbij, totdat een aantal dorpelingen in het voorjaar van 2021 besloot om het dorp om te toveren tot een openluchtmuseum, waarbij de muren als canvas dienden voor bekende street artists.
Dankzij The Wallà is Vallà nu niet alleen een bezoekje waard, je zou er eigenlijk zelfs een omweg voor moeten maken!


Als je nu in Vallà (provincie Treviso) aankomt, kun je je hart ophalen aan een route met verrassende street art, zowel in de straten van het dorp als langs de SP667, die dwars door Vallà loopt.
Op deze kaart vind je ze allemaal terug. Wij lichten een aantal van onze favorieten uit.
Ze is een van onze favoriete street artists: Alice Pasquini, van wie we onder meer in Rome en Civitacampomarano mooi werk zagen. In Vallà beschilderde ze de muren van de kleuterschool, aan de Via Capitello, waarbij ze zich liet inspireren door de kindertijd als bron van creativiteit en groei.

Een van de eerste werken die in Vallà verrezen, is Le Grazie di Canova sono uscite dalla Gipsoteca van Kraser, die mensen wil uitnodigen tot vertraging in de dagelijkse hectiek door ze te laten wegdromen bij Canova’s drie gratiën.

De bekende street artist Millo (afkomstig uit Puglia, maar zijn werk is over de hele wereld te zien) vertelt over zijn leven en dat van vele mensen die, net als hij, dezelfde gevoelens hebben, dezelfde ervaringen meemaken en zich dezelfde vragen stellen.
Een in vergelijking met de stedelijke ruimte om hem heen immens personage (de kunstenaar zelf?) ligt te dromen.
Het hart is gescheiden van het lichaam, maar wel verbonden met het personage. Bijzonder is het kleine venster dat openstaat naar de wereld. Millo’s boodschap: laten we goed voor onszelf zorgen, nooit ophouden met dromen, want luisteren naar ons hart en onze verlangens zal ons verder brengen.
Het is belangrijk om regelmatig even pauze te nemen tijdens je drukke bestaan en na te denken, te dromen en je hoofd even rust te gunnen.

Deze street artist, wiens werk we al zagen in Padova, baseerde zijn werk voor Vallà op de zin: ‘Tutto quello che dobbiamo fare è dare acqua a ciò che teniamo, anche una goccia al giornopuò bastare per tener vicino l’amore che desideriamo.’
Het enige wat we moeten doen, is water geven aan wat we hebben. Zelfs een druppel per dag kan voldoende zijn om de liefde die we verlangen dicht bij ons te houden.

De engel is onmiskenbaar van de hand van PichiAvo, een duo straatkunstenaars uit Valencia, wereldwijd bekend en geliefd om hun onmiskenbare stijl waarin ze klassieke kunst combineren met straatkunst om een boodschap van eenheid en culturele identiteit over te brengen.

Herkenbaar is ook het werk van Zed1, dat we eerder dit jaar ook in Riparbella zagen. Hier vertelt zijn Riordinarsi over de onzekerheid en groei van een meisje dat heen en weer schommelt tussen moeilijke keuzes en moeite heeft om zichzelf te begrijpen.
Net als in een spel zoekt ze naar de ontbrekende kubus om de tekening op haar borst compleet te maken. Het is een uitnodiging aan mensen van alle leeftijden om te begrijpen wat we nodig hebben om ons gelukkig en compleet te voelen.

Kleuren, surrealisme en natuur komen samen in de karavaan van de vos en andere dieren op zoek naar een nieuwe plek om te wonen, in een prachtige muurschildering van Dulk.

Ericailcane schilderde eveneens een vos, dit keer in gezelschap van een wezel. Ook op andere muren zijn dieren te zien. Zo beschilderde Franco Fasoli alias Jaz een muur waarop hij de tegenstrijdigheden van de Argentijnse samenleving laat zien door middel van symbolische verwijzingen naar de politieke situatie.


Dan zijn er nog de koeien van Pixel Pancho, de reigers van Alessandra Carloni en het meisje met schaap en konijn (met portret van Pier Paolo Pasolini) van Vera Bugatti.
![]()

Er zijn ook wat muurschilderingen met geometrische vormen en patronen te zien, onder meer van het befaamde duo Sten & Lex en Camilla Falsini.

Tellas (artiestennaam van Fabio Schirru) verrijkte een van de muren van Valla met een stukje stenen natuur, die zich de ruimte toe-eigent met takken en bladeren die zich bijna tentakelachtig uitbreiden.

Tot slot tippen we Senza titolo: la porta van Agostino Iacurci, die wel wat weg heeft van de Cappella del Barolo.

Wil je op de hoogte blijven van nieuwe werken? Check dan de website van The Wallà of volg ze via Facebook en/of Instagram.
foto’s: The Wallà