Ga op pad met onze City Walks!

Nazomeren in Rome: ijskoude grattachecchi

September in Rome is heerlijk. Het is niet meer zo zinderend heet, maar de zon zet de stad nog elke dag in een prachtig gouden licht. De temperaturen zijn aangenaam, heerlijk warm overdag, maar ’s avonds koelt het lekker af – zodat slapen geen strijd met de airco of openstaande ramen en luidruchtige buren meer brengt.

De bomen langs de Tiber beginnen heel langzaam te verkleuren; de blaadjes worden omgetoverd van heldergroen in alle tinten rood, geel en bruin. Het is prachtig om op een nazomermiddag een stuk langs de Tiber te lopen, liefst onderlangs, vlak bij het water, over het fietspad dat vanuit het noorden naar het centrum voert.

Tijdens zo’n wandeling is het heerlijk om ter hoogte van het Tibereiland te stoppen voor een verfrissende, dorstlessende lekkernij: een grattachecca (spreek uit: grattakekka) van Sora Mirella. In een kleine kiosk op de hoek van de Lungotevere en de brug naar het Tibereiland bereidt Stefano Simoni, de huidige eigenaar, ware kunstwerkjes van geschaafd ijs met siroop en vers fruit.

De kiosk staat hier al tientallen jaren. De familie Mancini – die vast een vrouw telde met de naam Mirella – opende hier de luiken om grattachecchi te verkopen aan dorstige Romeinen en bezoekers. Het is in al die tijd een meer dan populaire plek gebleven, vanwege de ijskoude lekkernijen en vanwege de ruime openingstijden (je kunt er terecht van tien uur ’s ochtends tot half vier ’s nachts).

De traditie om deze lekkernij te maken, schijnt overigens al afkomstig te zijn van Nero. Deze Romeinse keizer liet sneeuw vanuit de bergen aanrukken om op smaak te brengen met verschillende soorten siroop. Pas eeuwen later, zo begin twintigste eeuw, werd ijs echt gebruikt om voedsel en dranken koel te kunnen bewaren. Het ijs werd in die tijd in grote blokken aangeleverd, die door de Romeinen checca werden genoemd. Toen een inventieve straatventer op het idee kwam om het ijs te schaven (grattare in het Italiaans) zodat je er drankjes ook per portie mee kon koelen, werd de grattachecca geboren.

De echte grattachecca-kiosken maken nog steeds gebruik van grote blokken ijs, die ter plekke worden geschaafd. Geen voorgeschaafd ijs dus, maar een jonge man die zich de hele dag in het zweet staat te werken. Het is namelijk best een zware klus, dat schaven van het ijs. Leuk om te zien, al moet je wel oppassen voor rondvliegend ijsschaafsel als je er met je neus boven op wil staan…

Als het ijs eenmaal geschaafd is, kies je een smaak siroop en eventueel verse vruchtjes voor erbovenop. Zelf kies ik tijdens de hete augustusmaand vaak voor de variant met citroen, omdat die zo heerlijk dorstlessend is, maar nu in september is grattachecca met bosvruchten een welkome traktatie.

Kom je tijdens je bezoek aan Rome niet in de buurt van het Tibereiland, niet getreurd. Er zijn in de hele stad nog een paar grattachecca-kiosken te vinden (helaas lang niet meer zoveel als er ooit waren). Een klein lijstje:

Fonte d’Oro – deze kiosk aan het Piazza Belli in Trastevere is de oudste van de stad. Hij opende al in 1913 en wordt inmiddels gerund door de vijfde generatie. Hier aten Marcello Mastroianni en Anna Magnani de beroemde grattachecca met zwarte bessen, citroen en kokos.

Naast Sor Mirella is er ook Sora Lella, aan de Via Porta Cavalleggeri (vlak bij de Sint-Pieter). De kiosk is genoemd naar de eerste eigenaresse, die hier in 1936 de eerste grattachecchi verkocht. Nu staan dochter Maria en schoonzoon Luigi achter de toonbank. Samen bedienen ze kardinalen, Romeinen en toeristen van ijskoude dorstlessers.

Bij de Ponte Milvio kun je vanaf vier uur ’s middags tot diep in de nacht terecht bij La Grattachecca, waar sinds 1939 24 verschillende soorten grattachecchi worden gemaakt. De jongeren in de buurt, die een nieuwe hotspot geworden is, schuiven graag aan in de rij om in plaats van een biertje een grattachecca te bemachtigen.

In de buurt van de Vaticaanse Musea vind je Sora Maria, een kiosk die vooral bezocht wordt door Romeinen en alleen daarom al een bezoekje waard is. Vooral de grattachecca met verse citroen en sinaasappel van de Amalfikust is aan te bevelen!

Ontdek onze droomplekken in Italië!

Een reactie

  1. Hmm………..zo lekker! Zeker doen! En een prachtige uitzicht op de Tiber!
    Ciao, ciao!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *