Je zocht naar: "etna"

In het uiterste zuiden van de laars ontdekten Marga en Hans Pilon een prachtig stukje Italië: de afgelegen bergdorpjes in het zuidelijk deel van de Aspromonte. Marga en Hans: ‘Door de geïsoleerde ligging van deze dorpjes zijn de Griekse tradities er eeuwenlang bewaard gebleven. Je vindt hier hooggelegen, halfverlaten oude dorpjes waar door een aantal ouderen nog het Grieks-Calabrees (Grecanico of Griko genaamd) wordt gesproken. Deze streek, de Area Grecanica della Calabria, ligt in een adembenemend ruig berglandschap met dalen van brede, droge, stenige rivierbeddingen. Deze fiumare lijken van bovenaf gezien op een gletsjer die zich als een wit lint door de bergen naar de zee slingert. Hoog boven de grootste, de Fiumara Amendolea, liggen de oude dorpjes Gallicianò, Bova, Condofuri en Roghudi Vecchio. Als je vanaf Reggio di Calabria de kustweg naar het zuiden hebt gevolgd, langs langgerekte kustplaatsen met een lelijke bebouwing, kom je al snel in een andere wereld zodra je...

Italiaans wordt door de meeste mensen beschouwd als een van de mooiste talen ter wereld. Geen wonder dus dat zoveel mensen het willen leren! Of je nu gewoon dol bent op Italië of wil gaan werken in de toerisme- en reisbranche, de taal leren in Italië is een prachtige mogelijkheid om de taal én de cultuur beter te leren kennen. Omdat Italië vol fantastische steden zit, hebben wij een lijst samengesteld van de beste bestemmingen om Italiaans te studeren. Andiamo?! Rome Om te beginnen met een klassieker: er gaat natuurlijk niets boven Rome. Wandel tussen de ruïnes, ga het Colosseum zien, drink een sterke espresso aan de bar terwijl je schouder aan schouder staat met de Romeinen en doe je tegoed aan de lekkerste pasta’s en pizza’s die je ooit hebt geproefd. Je kunt je cursus Italiaans in Rome ook combineren met extra’s, zoals kooklessen of workshops zoals theater, fotografie, film maken en architectuur. Natuurlijk kun je ook van de studie jouw topprioriteit maken en je...

De laatste bestemming van onze Calabria Ispirata-tour door Calabrië is een van de meest karakteristieke en pittoreske dorpjes van deze regio, Pentedattilo. Hier is de tijd in de jaren zestig van de vorige eeuw stil blijven staan, toen de bewoners het dorpje noodgedwongen moesten verlaten vanwege naderend aardbevingsgevaar. Lange tijd leek Pentedattilo een trieste dood te sterven en te veranderen in een spookstadje. Het bleef jarenlang ijzingwekkend stil in het totaal verlaten dorpje en de tand des tijds sloeg toe. Huizen, kerken en andere gebouwen veranderden in ruïnes. Wat bleef, was slechts het geluid van vogels, krekels en hier en daar een zwerfhond. Sinds het einde van de vorige eeuw klinkt er gelukkig weer een ander geluid in de steegjes van Pentedattilo. Met behulp van vrijwilligers, kunstenaars en artiesten wordt er sinds die tijd hard gewerkt aan de wederopbouw van het dorp. Met hulp van subsidie van de Europese Unie, de stichting Pro Pentedattilo en talloze vrijwilligers...

Vanaf ons huidige verblijf in Palermo, in de haven van de stad, kijken we prachtig uit op een van de nieuwste street art-aanwinsten in de stad: het dubbelportret van Giovanni Falcone en Paolo Borsellino. De murales prijkt op de gevel van het Istituto Nautico en is een prachtig portret van de twee onderzoeksrechters die streden tegen de maffia. Het werk van de Siciliaanse street artists Rosk en Loste werd onthuld op 19 juli 2017, precies vijfentwintig jaar na de aanslag in de Via d’Amelio, waarbij Borsellino om het leven kwam. Falcone was twee maanden eerder al door de maffia omgebracht. foto’s: Mike Palazzotto | La Repubblica Palermo Een prachtige plek om even stil te staan bij de woorden van Borsellino: ‘È normale che esiste la paura, in ogni uomo. L’importante è che sia accompagnata dal coraggio. Non bisogna lasciarsi sopraffare dalla paura, altrimenti diventa un ostacolo che impedisce di andare avanti.’ Het is normaal dat iedereen bang is. Het belangrijkste is dat...

Tijdens een bezoek aan een van de markten in Palermo moet je zeker ook proeven van het cibo di strada, street food. Onze favoriet: arancine, gefrituurde risottoballen die hun naam danken aan het feit dat ze ongeveer net zo groot zijn als een sinaasappel. Soms zijn deze arancine gevuld met ragù, soms alleen met mozzarella, soms met erwtjes, ham en bechamelsaus en soms bevatten ze andere bekende of verrassende combinaties van ingrediënten. foto’s: Carola Willemsen Naast deze arancine is er nog veel meer lekkers waar je in Palermo van kunt genieten. We delen de lekkerste tips! Panelle – gefrituurde koekjes van kikkererwten De lekkerste panelle, gefrituurde kikkererwtenkoekjes, eet je in Palermo bij Franco u’ Vastiddaru (Via Vittorio Emanuele 102). Het zaakje oogt niet heel geweldig, maar de smaak van de koekjes maakt dit meer dan goed. Franco heeft van de Palermitanen niet voor niets de bijnaam Re delle Panelle, Koning van de Kikkererwtenkoekjes, gekregen! Ook bij I...

Een bezoek aan Palermo is niet compleet zonder arancini, panelle en crocché (een soort aardappelkroketjes, maar dan zachter van smaak). De allerlekkerste eet je bij I Cuochini (letterlijk: ‘de kokjes’). Dit kleiner dan kleine zaakje zit verstopt in een cortile, binnenplaats, aan de Via Ruggiero Settimo 68. Een gekleurd keramieken bord wijst je het juiste palazzo, en de vriendelijke portier knikt je de juiste kant op. De ruimte binnen wordt bijna helemaal ingenomen door een grote vitrine vol met lekkers: aardappelkroketjes, arancini, pastatimbaaltjes, panzerotti, courgetteflapjes, focaccine con panelle (met de typisch Siciliaanse kikkererwtenkoekjes), hartige taartjes met mozzarella en ansjovis of met spinazie en ricotta… wat een feest! En dat ook nog eens voor nog geen euro per lekkernij! Wij hadden voor nog geen vijf euro een voortreffelijke lunch Sicilian style. Zorg dat je deze ‘kokjes’ tijdens je bezoek aan Palermo niet mist!

Het Steri, oftewel het Palazzo Chiaramonte, ligt aan het Piazza Marina, in hartje Palermo. Hoewel het palazzo nu dienst doet als universiteitsgebouw, had het vroeger een veel luguberder functie: het was het Paleis van Inquisitie. De executies vonden meestal plaats aan de overkant van het palazzo, in de huidige Giardino Garibaldi, maar voor het zover was verbleven de gevangenen in het Steri. De voormalige cellen kun je nog altijd bezoeken. Een indrukwekkende ervaring, mede dankzij de schetsen en teksten die de gevangenen op de muren hebben achtergelaten: In dit palazzo bevindt zich overigens eveneens het schilderij dat de Siciliaanse schilder Renato Guttuso in 1974 maakte van de Vucciria-markt. Je kunt er uren naar kijken en je verliezen in de levendige details!

La Martorana is een van de mooiste kerken van Palermo, al kun je aan de buitenkant nog niet zien wat er binnen allemaal wacht aan pracht en praal. Mozaïekleggers hebben zich hier namelijkf helemaal uitgeleefd, net als in de Cappella Palatina en in de kathedraal van Monreale. De kerk werd in de twaalfde eeuw gebouwd, tijdens de heerschappij van koning Rogier II. Officieel heette de kerk eerst Santa Maria dell’Ammiraglio, maar in de volksmond noemde men de kerk al snel La Martorana, naar het naastgelegen klooster. De nonnen van dit klooster waren degenen die ter ere van een bezoek van de bisschop fruit van marsepein maakten, bij gebrek aan echte sinaasappels aan de bomen. Na de eerste sinaasappels werd de traditie van het marsepeinen fruit al snel over het hele eiland verspreid – en nog altijd kom je in alle pasticceria’s appeltjes, bananen, perziken en vijgen van marsepein tegen. Maar terug naar de kerk. Eenmaal binnen wacht je namelijk een heus mozaïekspektakel. Laat je...

Sicilië heeft een rijk Grieks verleden. Een van de mooiste plekken waar je de Griekse geschiedenis van het eiland voelt, is Selinunte, of eigenlijk Selinos, zoals de stad in de oudheid heette. Dit was niet zomaar een stad, maar in die tijd een van de machtigste steden ter wereld. En zelfs ruim tweeduizend jaar later voel je dit nog steeds. Selinunte ligt in het zuidwesten van Sicilië, niet ver van Mazara del Vallo. Het was ooit een van de belangrijkste Griekse kolonies van het eiland. Dwaal rond de talloze tempels, waaronder de Tempel van Hera, die het best bewaard is gebleven en tussen 1956 en 1959 deels gereconstrueerd is. Bezoek naast alle tempels ook de Casa del Viaggiatore, het ‘Huis van de Reiziger’, een oud gebouw waarin nu het Museo Antiquario is gevestigd. Het huis dankt deze naam aan het feit dat men er onderdak biedt aan reizigers en wetenschappers die de Griekse ruïnes bezoeken. Nu zijn de deuren voor iedereen geopend en vind je er tal van archeologische...

Wat is granita en waar maken ze de lekkerste granita’s van Oost-Sicilië? Saskia vertelt het je in deze kleurrijke blog, met veertig buonissimo adresjes waar je van deze ijskoude Siciliaanse specialiteit kunt genieten. Saskia: ‘Het is een vast onderdeel van ons Siciliaanse ‘zeildieet’: een lekker verfrissende granita. Meestal kies ik voor pesca (perzik) met fichi (vijgen), gelsi (moerbei) of caffè (koffie), maar dankzij de grote hoeveelheid zomers fruit is er bij de meeste bars en kioskjes een brede selectie aan smaken, van amandel (mandorla) tot aardbei (fragola), van pistache (pistacchio) tot watermeloen (anguria). Het recept is simpel: ijs, suiker en fruit, amandelen of koffie worden omgetoverd tot een heerlijk koude traktatie. Op Sicilië wordt een granita zelfs vaak als zomers ontbijt gegeten, in combinatie met een verse brioche (een zoet wit broodje). Ook wij kiezen wel eens voor zo’n zoet ontbijt, maar een granita smaakt later op de ochtend of tijdens een warme...

Vanaf Stromboli zet de Zephyr koers naar Panarea, het oudste, kleinste én het meest mondaine van de Eolische Eilanden. Hier vind je una vita notturna che ha nome di essere particolarmente frizzante, een bijzonder bruisend nachtleven. Veel beroemdheden van over de hele wereld komen speciaal voor dit kleurrijke nachtleven naar Panarea, maar wij kiezen voor een heel ander soort nacht en gaan voor anker in een afgelegen baai, waar we de ondergaande zon voor onszelf hebben. Saskia: ‘Na nog een vroege duik en een granita bij Ritrovo Ingrid op Stromboli halen we het anker op en varen we richting Panarea. De naam van dit eilandje zou zijn afgeleid van het Siciliaanse Panaraia, dat ‘onsamenhangend, niet met elkaar verbonden’ betekent. Het eiland dankt deze naam aan het feit dat het huidige eilandje nog maar een fractie is van de vulkaan die hier ooit te vinden was. Na een flinke uitbarsting is namelijk een groot deel van het vulkaaneiland onder water verdwenen. Boven water rest...

Na een heerlijke zeilreis langs Salina, Stromboli en Panarea liggen we de laatste avond voor anker bij Filicudi. Dit eilandje is heel wat ruiger dan Panarea, maar juist dankzij de shabby chic-uitstraling sluit Saskia Filicudi meteen in haar hart. Saskia: ‘Net als op het nog kleinere buureiland Alicudi heeft de natuur op Filicudi veel meer vrij spel dan op de andere eilanden. Er was lange tijd geen elektriciteit, voor vers drinkwater waren de bewoners aangewezen op waterputten en de enige wegen waren (muil)ezelpaden. Op Alicudi zijn sommige huizen zelfs nog altijd alleen maar per (muil)ezel te bereiken! Filicudi mag de laatste jaren wel wat meer bezoekers verwelkomen en is daardoor intussen wat verder ontwikkeld dan Alicudi. Je vindt er drie taxi’s en er is zelfs een bus die je van Filicudi Porto – over een van de weinige geasfalteerde wegen van het eiland, weliswaar met meer dan twintig bochten, zo vertellen de eilandbewoners – naar Pecorini a Mare brengt, het kloppend hart...