Je zocht naar: "Italië"

Een Italiaans gezegde luidt: la pasta non aspetta, de pasta wacht niet. Zodra de pasta perfect al dente is, moet hij worden opgediend. Te lang doorgekookte of afgekoelde pasta staat voor een Italiaan gelijk aan een halsmisdaad. Voor het eten van de perfecte pasta slaat men in Italië dan ook elke beleefdheidsvorm in de wind: zodra je een bord pasta onder je neus krijgt geschoven, begin je te eten. Op de rest van het gezelschap hoef je dus niet te wachten, dat zou een belediging zijn voor de kok… en voor de pasta! Maar hoe weet je nu wanneer de pasta perfect al dente is? Hoe kun je zonder de kunst af te hebben gekeken van een Italiaanse nonna écht lekkere pasta koken, die niet te hard is en zeker niet aan elkaar plakt omdat hij te lang op het vuur heeft gestaan? Als je de volgende regels in acht neemt kan het eigenlijk niet misgaan en tover je in een handomdraai een heerlijke, beetgare pasta op tafel! De juiste pastasoort Het begint met het kiezen van de juiste pastasoort. In...

Saskia: ‘Net als in Amsterdam doe ik in Rome veel op de fiets. Zo beland je vaak op de mooiste plekken die net een beetje buiten de toeristische routes liggen en bovendien voel ik me dan ook meer thuis in de stad. De Romeinen beginnen langzamerhand wel te wennen aan fietsers. Ze startten nog niet zo lang geleden zelfs een fietsenhuurproject, waarmee je met een pasje op veel plekken in de stad een fiets kunt ‘ophalen’. Laatst moest ik ook noodgedwongen van zo’n fiets gebruik maken, aangezien de fiets waarmee ik naar de Villa Torlonia was gereden daar – ondanks een stevig Amsterdams slot – was gestolen. Ik was misschien eerder verbaasd dan boos. Dit was me in Amsterdam nog nooit overkomen, en hier in Rome lukt het de eerste de beste fietsendief om zo’n Amsterdams slot door te knippen… Gelukkig wist ik snel een nieuwe fiets te bemachtigen, zodat ik de stad weer verder kon verkennen. Al fietsend bedacht ik me dat het onderwerp fiets wel erg leuk was voor mijn blogonderwerp...

Italianen gebruiken ongeveer tien liter olijfolie per jaar. Het ‘groene goud’ maakt deel uit van de mediterrane leefstijl, zeker in het midden en zuiden van de laars. In Nederland en België komen we bij lange na niet aan die tien liter olijfolie per jaar. Gemiddeld wordt er hier jaarlijks maar één liter per persoon gebruikt (en als je weet hoeveel liter wij in pannen of schalen schenken, zal dat gemiddelde voor niet-Italiëliefhebbers nog veel lager liggen…). Zonde, want buiten het feit dat olijfolie ontzettend lekker is, is het ook nog eens gezond. Passie voor pure olijfolie Mark van Olicious weet daar alles van. Hij is net als wij verzot op Italië en is talloze keren op reis geweest naar de laars, zowel zakelijk als privé. Sterker nog: Mark zei zijn internationale marketingbaan gedag en beheerde twee seizoenen lang een bed & breakfast in Le Marche. Mark: ‘In die tijd heb ik pas echt ontdekt hoe heerlijk dit land is. Nog meer dan tijdens een vakantie zag ik hoe...

Met het Parco Giardino Sigurtà als achtertuin kun je je bij B&B La Finestra sul Fiume in slaap laten wiegen op het geruis van de bladeren. Of door het kabbelende water van de rivier de Mincio, die langs de bed & breakfast stroomt. We zijn in Valeggio sul Mincio, een lieflijk dorpje niet ver van Peschiera del Garda, Verona en Mantova. Midden in het groen van heuvels vol wijngaarden biedt La Finestra sul Fiume rust en ontspanning voor reizigers die de omgeving van het Gardameer eens met andere ogen willen bekijken. De geschiedenis van La Finestra sul Fiume begint al vanaf de vijftiende eeuw, toen de eerste reizigers hier neerstreken en genoten van de schoonheid en de rust van dit stukje Italië. Mattea en Pietro, de eigenaren van deze bijzonder mooie bed & breakfast, besloten zich ondanks een veelbelovende carrière in respectievelijk de juridische en de golfwereld, te storten op dat wat ze het liefste doen: gasten ontvangen en ervoor zorgen dat ze een onvergetelijke vakantie beleven,...

De droom om te kunnen vliegen is zo oud als de weg naar Rome. Zo vertelt de Griekse mythologie ons over Icarus, die samen met zijn vader Daedalus door koning Minos gevangen werd gehouden in het Labyrint op Kreta. Om te kunnen ontsnappen, maakte Daedalus voor zijn zoon vleugels van veren en was. Icarus vloog weg van het eiland, maar hij was overmoedig en vloog steeds hoger en hoger. Toen Icarus dichtbij de zon kwam, begon de was te smelten waarmee de vleugels bevestigd waren en hij stortte in de zee, die sindsdien de Icarische Zee genoemd wordt. In het vijftiende-eeuwse Toscane bedacht niemand minder dan Leonardo da Vinci (1452-1519) een minder tragische manier om te kunnen vliegen. Deze kunstenaar, wetenschapper en uitvinder had een ongelooflijke honger naar kennis en was gefascineerd door hoe vogels konden vliegen. Hij wilde niets liever dan het principe van de vogelvlucht nabootsen, waardoor ook de mens zelf zou kunnen vliegen. Schetsen van vogels en vliegmachines Om deze...

Nergens is de koffiekaart zo uitgebreid als in Italië. Figuurlijk dan, want een echte kaart is in veel Italiaanse koffiebarretjes niet eens te vinden. De talloze koffievarianten die je kunt bestellen, inclusief de lokale specialiteiten, kennen zowel de barista als de gast tenslotte uit het hoofd. Hoewel wij graag genieten van verschillende soorten koffie (met dank aan bijvoorbeeld een koffiebonen proefpakket), drinken de meeste Nederlanders het liefst een ‘gewone koffie’. Wie echter op vakantie in z’n beste Italiaans weleens een caffè heeft besteld, is er inmiddels achter dat men hier in Italië een espresso onder verstaat… Hoe bestel je nu eigenlijk die ‘gewone koffie’ in Italië? Er bestaan verschillende varianten die door kunnen gaan voor een gewone kop koffie. Lungo en americano zijn de meest voorkomende. Maar wat is nu eigenlijk het verschil? Om welke van de twee moet je vragen, de volgende keer dat je op een terrasje in de Italiaanse zon zit? Een klein voorproefje...

Saskia: ‘Al acht maanden lang begroet ik jullie elke ochtend met Ciao tutti. Nu ik een maand lang verslag heb gedaan van mijn belevenissen in Venetië, kan ik eigenlijk niet naar Rome vertrekken zonder de herkomst van het woordje ciao uit te leggen. Ciao is afgeleid van de Venetiaanse uitdrukking sciào vostro (schiavo vostro in het Italiaans), hetgeen letterlijk ‘ik ben uw slaaf’ betekent. De Venetianen die deze uitdrukking gebruikten waren uiteraard geen echte slaven van degenen die ze met deze groet gedag zeiden; het was meer een manier om uit te drukken dat je de ander graag mocht en dat hij altijd op je zou kunnen rekenen in tijden van nood. Langzamerhand werd deze begroeting afgekort tot ciào, waardoor de link met slavernij en hulp in nood ook verdween. Gedurende de bloeitijd van de Venetiaanse Republiek raakte deze begroeting ook in de rest van Italië steeds meer bekend, en geleidelijk aan werd het de standaard begroeting, zoals het Nederlandse dag of hallo. Ook buiten...

In de zachtglooiende heuvels even buiten Senigallia, dat bekend staat om la spiaggia di velluto, ‘het fluwelen strand’, prijkt Casa Bonaventura. Dit prachtig gerenoveerde landhuis met fijn terras en een heerlijk zwembad is de ideale plek om de schoonheid van Le Marche te ontdekken. Casa Bonaventura biedt in totaal tweehonderdvijftig vierkante meter aan ruimte, verdeeld over twee verdiepingen. Op de begane grond is er een ruime woonkamer met een sofabed, een volledig ingerichte open keuken met inductie-kookplaat, koelkast met vriesgedeelte, oven en vaatwasser, een hal, een apart toilet en een voorraadkamer. Het huis heeft airconditioning en vloerverwarming en er is wifi. Op de eerste verdieping zijn er vier slaapkamers waarvan een met een tweepersoonsbed en en-suite badkamer (met ligbad, inloopdouche, wastafel, toilet), twee slaapkamers met een tweepersoonsbed, en één slaapkamer met twee stapelbedden. Daarnaast zijn er een gemeenschappelijke badkamer met wastafel,...

Sinds 191 voor Christus kunnen reizigers zonder onderbrekingen van Rome naar Brindisi reizen, over de Via Appia, de koningin der wegen. Eerst deden alleen soldaten dat, later volgden leden van officiële delegaties en heel veel handelaren, toeristen en pelgrims. Reisverslagen zijn er bijna niet. Er is één uitzondering: een satire van de dichter Horatius. In 37 voor Christus reisde Horatius voor een diplomatieke missie over de Via Appia. In zijn nieuwe boek volgt Fik Meijer zijn spoor en verhaalt hij over wagens en herbergen, kaarten en mijlstenen, maar ook over andere beroemde schrijvers en schilders die over de Via Appia hebben gelopen. Hij beschrijft de weg en de stadjes in de nabije omgeving, maar vertelt ook over gedenkwaardige gebeurtenissen op of bij de Via Appia, zoals de moord op de radicale volkstribuun Clodius, het levenseinde van Cicero en de slachting van de mannen van de slavenleider Spartacus, en over de inspanningen van verschillende keizers om de weg in goede staat...

Eva slaapt vertelt het verhaal van een provincie zonder vaderland en van een meisje zonder vader, een heel persoonlijk verhaal over een intens verlangen naar iets dat je nooit hebt gehad of dat verloren is gegaan. Eva groeit op zonder vader. Als achtjarige maakt ze mee hoe haar moeder, die de sterren van de hemel kookt in een vakantiehotel, verliefd wordt. De Duitstalige Gerda, een beeldschone Zuid-Tiroolse met een buitenechtelijk kind, valt uitgerekend op een politieagent van de Italiaanse bezettingsmacht, een carabiniere uit Reggio Calabria in het diepe zuiden. Vito is anders dan de vorige minnaars van haar moeder. Hij sluit de kleine Eva in zijn hart en een paar jaar lang vormt het drietal een echt gezinnetje. In het begin van de jaren zestig, wanneer de Zuid-Tirolers en de Italianen elkaar letterlijk naar het leven staan, en Rome met harde hand regeert, heeft dat pijnlijke gevolgen voor het drietal. Jaren later reist de veertigjarige Eva dwars door Italië naar Vito in Reggio...

Op een kwartiertje rijden van Peschiera del Garda, aan de zuidelijke oever van het Gardameer, ligt het dorpje Monzambano. Het is lang niet zo beroemd als de meeste andere dorpjes aan en om het meer, maar juist daardoor is het een heerlijke plek om tot rust te komen en te genieten van een ontspannen vakantie. Casa Cobelli in Monzambano Zeker als je verblijft bij Casa Cobelli, een fijn appartementencomplex dat wordt gerund door Renato en Enrica Cobelli. Renato en Enrica zijn de ouders van Gabriele, die in het Limburgse Noorbeek woont. Gabriele is eigenaar van Hoeve Cobelli in Noorbeek. Al pizza bakkend nodigde Gabriele hen uit om ook eens te gaan proeven van de gastvrijheid van zijn ouders. Tijdens een heerlijk lang voorjaarsweekend reden Paul en Lianne dan ook naar Monzambano, met een koffer vol Nederlandse lekkernijen voor het Italiaanse echtpaar en met een hoofd vol plannen voor mooie uitjes. Warm welkom Paul: ‘Als we onze auto voor het appartement parkeren, worden we door beide...

Soms is Italië dichterbij dan je denkt. In het Brabantse Oudenbosch sta je oog in oog met de Sint-Pieter en de Romeinse roots steken in Maastricht op onverwachte plekken de kop op. Maar ook in het Belgische Tongerlo vind je een bijzonder stukje Italië, met een levensechte replica van Da Vinci’s Laatste Avondmaal. Van Toscane naar Milaan Leonardo da Vinci werd geboren in het stadje Vinci, midden in de Toscaanse heuvels die zijn schildersoog al vroeg inspireerden. Hij vertrok al op vrij jonge leeftijd naar Florence, om het ambacht te leren van schilders en kunstenaars die in zijn tijd beroemd waren. Toen hij een jaar of dertig was, stuurde hij een brief aan Ludovico Sforza, die het in Milaan voor het zeggen had, waarin hij openlijk solliciteerde naar de functie van hofkunstenaar. Hoewel wij Da Vinci nu vooral kennen als een excellente schilder, vroeg hij in de eerste plaats werk op grond van het feit dat hij een expert in militaire techniek was. Hij noemde zijn vaardigheid in de...