Je zocht naar: "street art"

In Napels wordt San Gennaro vereerd, de beschermheilige van de stad, maar hij is niet de enige. Loop door de straten en je kunt er niet om de muurschilderingen en afbeeldingen van die andere heilige heen: Diego Armando Maradona, die op 25 november 2020 is overleden aan een hartstilstand. Maradona was de voetballer die in de jaren tachtig de club SSC Napoli grote successen bracht, daarmee Napels weer op de kaart zette en zo niet alleen de tifosi, de supporters, maar ook veel andere Napolitanen hun eigenwaarde teruggaf. Want Napels was ooit een belangrijke stad (in de achttiende eeuw zelfs groter dan Rome, Madrid of Amsterdam), hoofdstad van een koninkrijk met een roemrijk verleden dat na 1861, met de eenwording van Italië, te maken kreeg met een grote kapitaalvlucht naar het noorden, waardoor vele Napolitanen verarmden. Van Barcelona naar Napoli In veel opzichten ligt sindsdien de nadruk op het noorden. Dat geldt ook voor het voetbal. Teams als Inter Milaan, Juventus en AC Milan...

Favara, een klein dorp in het zuiden van Sicilië, in de provincie Agrigento, was ooit een onbeduidend stipje op de kaart. Geen enkele reiziger hield er halt. Dankzij Andrea Bartoli en zijn vrouw Florinda Saieva, die in Favara opgroeide, veranderde dit. Zij hingen allebei hun carrière (respectievelijk als advocaat en notaris) aan de palmbomen en toverden een deel van het dorp om tot een cultureel park. In 2010 kochten ze een aantal huizen in het historisch centrum op en vroegen aan bevriende architecten en kunstenaars van over de hele wereld om deze om te toveren tot levende kunstwerken. Farm Cultural Park Steen voor steen, muur voor muur en kleur voor kleur kreeg Farm Cultural Park, zoals ze dit stukje van Favara waren gaan noemen, vorm. Er werden kleinschalige exposities georganiseerd, spontane concerten en avonden waarop er tot in de kleinste uurtjes werd gedanst. Langzaam maar zeker werd het park een begrip. Je vindt er steeds andere tentoonstellingen, soms zeer tijdelijk, soms...

Vanaf 9 februari draait de Italiaanse film Nostalgia in de bioscoop. De verfilming van het gelijknamige boek van Ermanno Rea was in handen van regisseur Mario Martone. De drie hoofdrollen in deze film – de Italiaanse Oscarinzending – zijn voor de Romeinse acteur Pierfrancesco Favino (die je wellicht kent van Romanzo Criminale, Suburra en Il traditore) als Felice Lasco, de Napolitaanse acteur Francesco di Leva als Don Luigi en de Pugliese acteur Tommaso Ragno (die je wellicht ook hebt gezien in Lazzaro Felice) als Oreste Spasiano. Maar ook Napels heeft een prachtige rol. De sfeer van de stad wordt perfect weergegeven, van de rauwe kant tot de gastvrijheid en de (mede)menselijkheid van de buren, van de inzet van de priester en de jongeren voor wie hij een mentor is tot de schoonheid van de vervallen en verweerde palazzi. Herinneringen aan een jeugd in Napels Felice Lasco keert na ruim veertig jaar van zijn woonplaats Caïro terug naar Rione Sanità in Napels, waar hij geboren en...

Met Little Italy wordt een migrantenbuurt, wijk of stadsdeel in een plaats met veel Italiaanse inwoners aangeduid. In deze gebieden komt de Italiaanse cultuur nadrukkelijk naar voren in het straatbeeld, bijvoorbeeld door middel van restaurants, winkels, kunst en het gebruik van de Italiaanse taal. In dit artikel nemen we je mee naar vijf van dit soort Italiaanse wijken over de hele wereld. Little Italy in New York (Verenigde Staten) Het bekendste Little Italy is dat van New York. De eerste Italianen kwamen op zoek naar werk, zoals je in deze blog kunt lezen. Dat vonden ze in verschillende hoeken. Zo beschilderde de Italiaan Constantino Brumidi de muren van het Capitool met schitterende fresco’s. Lorenzo da Ponte opende in 1883 het Italian Opera House in New York, als eerste operatheater op Amerikaanse bodem. Een groot deel van de Italianen, met name veel immigranten uit Napels en Sicilië, openen een pizzeria, delicatessenzaak of restaurant. Nog altijd vind je in Little Italy – en...

Ken je de Romeinse wijken Trastevere, Testaccio en Monti als je spreekwoordelijke broekzak? Ga dan eens naar San Lorenzo, een op het eerste gezicht wat minder fotogenieke wijk in Rome, maar minstens zo interessant. Hier ontmoet je namelijk de échte Romeinen, eet je voor een prikkie en ontdek je de mooiste street art. Liza neemt je mee op ontdekkingsreis door deze authentieke wijk. Liza: ‘In San Lorenzo vind je geen Caravaggio of boetieks met designerkleding. Nee, in deze wijk ten oosten van station Termini stuit je op street art, tweedehands winkels en een enorme studentenpopulatie. Dankzij deze studenten vind je er volop bars en restaurantjes met lage prijzen. Barmannen en serveersters hebben een zwaar Romeins accent en zijn direct maar vriendelijk. Verder vind je er verschillende circoli (bijvoorbeeld die van de Partito Democratico), buurthuizen waar uitvoerig de (overwegend linkse) politiek wordt besproken. Als je vindt dat San Lorenzo er wat aangetast uitziet, klopt dat: het...

Ten westen van de stad Napels liggen de Campi Flegrei, de ‘brandende velden’. Dit gebied wordt gevormd door vulkanische activiteit die nog steeds duidelijk zichtbaar is. Zo was het Lago Miseno bij het dorpje Bacoli ooit een vulkaankrater. Het dankt zijn naam aan de Romeinse naam van Bacoli, Misenum, dat ten tijde van de Romeinen een belangrijke havenplaats was. In het jaar 12 voor Christus namen de Romeinen het Lago Miseno in gebruik als binnenhaven voor de westelijke vloot. Het meer bood namelijk een perfecte natuurlijke beschutting. Door de aanleg van de haven was er dringend behoefte aan vers drinkwater voor de bemanning van de vloot. De Romeinse ingenieurs besloten om boven op de kraterwand een watertank aan te leggen. Deze watertank zal de geschiedenis ingaan als de grootste watertank die ooit door de Romeinen is gemaakt. De afmetingen zijn zo enorm dat de tank de bijnaam Cattedrale dell’Acqua (‘waterkathedraal’) kreeg. Erwin neemt je er mee naartoe, voor een bezoekje...

Napule è mille culure, zo zong Pino Daniele. De stad bestaat inderdaad uit een kakofonie aan kleuren, zo mochten we dit voorjaar weer ervaren. Saskia en Annerike genoten vier dagen lang van de kleurenpracht in de stad, mét ook een bezoekje aan het net zo kleurrijke eiland Procida. In deze blog laten ze jullie meegenieten van wat ze allemaal hebben gezien en geproefd, van moderne street art en marmeren beelden van ‘de nieuwe Michelangelo’ tot middeleeuwse fresco’s, van citroensalade en gefrituurde courgettebloemen tot spaghetti alle vongole en sneeuwvlokkenijs. Street art – de kleurrijke muren van Napels Saskia: ‘Tijdens onze wandelingen door de stad bewonderden we veel street art. Op bijna elke straathoek is wel een bijzonder portret te vinden, van San Gennaro van de hand van de Napolitaans-Nederlandse Jorit tot Sophia Loren die is vereeuwigd door onder anderen Maker Garcia Chavez en Unplatonic. Ook de inmiddels wereldberoemde Maradona van Mario...

Millo is de artiestennaam van Francesco Camillo Giorgino, geboren en getogen in Mesagne, een prachtig stadje vol barokke gebouwen in Puglia. Na zijn studie architectuur, die hij cum laude heeft afgerond, wijdt Millo zich vooral aan street art. Hij creëert grote muurschilderingen in Puglia, in bijvoorbeeld Monopoli en Putignano, maar ook in onder meer Milaan, Turijn, San Gavino Monreale, Bologna en Rome. Zelfs in Heerlen, Leeuwarden en Genk is street art van zijn hand te vinden! San Gavino Monreale Voor zijn kunstige muren gebruikt Millo vooral veel wit en zwart, met af en toe een kleurrijk detail, zoals een rood hart. Mesagne Van Turijn tot Ragusa In Italië geniet je van zijn werk in onder meer Ascoli Piceno, Gaeta, zijn geboorteplaats Mesagne, Milaan, Ortona, Pescara, Ragusa, Ravenna, Rome, Terracina en Turijn. We delen een kleine selectie van Millo’s muurkunst: Aielli Ascoli Piceno Civitanova Marche Forlì Francavilla al Mare Lanciano Livorno Milaan Monopoli Monticello...

In Florence voorziet Blub onder het motto l’arte sa nuotare (‘de kunst kan zwemmen’) kunstwerken uit de renaissance van duikbrillen, snorkels en luchtbellen (zie ook ons artikel over street art in Florence). Blub tekende een duikbril voor onder anderen Dante, Mona Lisa en Michelangelo’s David. De boodschap erachter is duidelijk: wie in de kunstenaarswereld wil zien te overleven, moet kunnen zwemmen. Blub: ‘Het water staat symbool voor de crisis. De kunst kan aanmoedigen om crisis en problemen te overwinnen. Daarvoor heb je alleen een duikbril nodig en moet je leren zwemmen.’ Afgelopen week was Blub ook even in Nederland, waar hij onder meer in Utrecht, Den Haag en Amsterdam zijn kunstwerken achterliet. Heb jij ze al gespot? foto’s: Blub | l’arte sa nuotare

In Villa Pignatelli in Napels komen dit jaar twee iconen uit de moderne kunst samen: Andy Warhol en Banksy. Tijdens de tentoonstelling Warhol vs Banksy – Passaggio a Napoli (tot 2 juni 2026 te zien) kun je het werk van beide kunstenaars naast elkaar bewonderen. Joël en Iris van Ontdek Napels namen alvast een kijkje. Op bezoek in de stad van de kunst Zowel Banksy als Andy Warhol heeft Napels daadwerkelijk bezocht. In de stad die al eeuwen kunstenaars inspireert, lieten ze beiden hun kunst achter: Warhol in musea en Banksy op de muren van de stad. Andy Warhol bezocht Napels voor het eerst in 1975, op uitnodiging van de Napolitaanse galeriehouder Lucio Amelio. De vriendschap tussen de twee heren resulteerde in 1980, tijdens Warhols tweede bezoek, in een eerste tentoonstelling in Napels. Beuys by Warhol was een serie portretten van de Duitse kunstenaar Joseph Beuys. Een van de portretten is nog steeds in Napels, in het Madre. Ook in het Museo di Capodimonte vind je Napolitaanse...

Al wandelend door een Italiaanse stad kom je regelmatig een edicola tegen, een krantenkiosk, met een kleurrijke collectie kranten, tijdschriften en puzzelboekjes. Wij neuzen graag even rond in zo’n kiosk, voor een van de vele reis- of kookbladen én voor de speciale weekendbijlagen van de grote kranten. Dikke, glossy magazines met de leukste artikelen, tips, recensies en culturele evenementen. Meer dan genoeg Italiaans entertainment om je een paar cappuccino’s lang mee te vermaken. Helaas verdwijnen er steeds meer edicola’s, onder meer vanwege het al jaren teruglopende aantal klanten, de enorme hoeveelheid werk en het schaarse salaris dat de kioskhouders verdienen. Gelukkig krijgen sommige edicola’s een mooie nieuwe bestemming, zoals we in dit artikel laten zien. Eerst duiken we echter in de historie van deze krantenkiosken en delen we foto’s van de mooiste edicola’s die we tijdens onze reizen hebben gefotografeerd. Van magische plek naar massamedia De oude Grieken...