Je zocht naar: "leonardo+da+vinci"

Toscane is voor Saskia een tweede thuis. Ze woonde er een tijdje, eerst in Florence en later in Siena – met als blijvend souvenir een sterk Toscaans accent dat Italianen altijd op het verkeerde been zet over haar afkomst. Ze kent de regio dan ook als haar spreekwoordelijke broekzak, van de Lunigiana in het noorden, tegen de grens met Ligurië, tot de Maremma in het zuiden, tegen de grens met Lazio. Ze heeft er overal vrienden, van haar vroegere lerares Italiaans, B&B-eigenaren en collega-bloggers tot kaasboeren, slagers en wijnmakers. Toen Aviko haar vroeg om te helpen bij het organiseren van een buurttafel on tour door Toscane, zei Saskia dan ook geen nee. Ze stippelde een mooie route langs Toscaanse lekkernijen uit, van de bijzondere lardo die rijpt in de marmergroeven bij Carrara tot de smaakvolle pecorino uit de stomende heuvels rondom Monterotondo Marittimo. Saskia: ’Toen de route eenmaal stond, kreeg ik van Aviko de vraag of ik niet een stukje mee wilde reizen, samen met...

Wie aan Toscane denkt, denkt aan rode wijn, olijfolie, pasta en pecorino. Maar wist je dat deze Italiaanse regio in de negentiende eeuw niet alleen lekkernijen naar andere Europese landen exporteerde, maar ook een van de grootste koperleveranciers van heel Europa was? In Montecatini Val di Cecina kun je afdalen in een voormalige kopermijn, op zoek naar sporen van een onbekend verleden… Het dorpje Montecatini Val di Cecina is niet meer dan een speldenprik op de kaart van Italië. Het ligt in de provincie Pisa, niet ver van Volterra. Dit deel van Toscane staat bekend om zijn unieke grondstoffen, zoals koper en albast. De Etrusken wisten deze kostbare materialen al te vinden. Dankzij hen wisten ook latere bewoners van dit deel van Italië dat er hier in de grond allerlei kostbaars voor het oprapen lag. Of voor het oprapen, men moest er natuurlijk wel best wat moeite voor doen. Zo werden er kopermijnen uitgegraven waar de werknemers hele dagen in het donker aan het werk waren. Een van...

We worden omringd door heuvels vol witte stenen, stoomwolken die uit de aarde opstijgen, borrelend water, sissende geisers, een bijna onaardse warmte en een onwelriekende zwavelgeur. Als we niet beter zouden weten, zouden we denken dat we op een andere planeet zijn beland. We zijn echter nog op aarde, om precies te zijn in Toscane. Ver weg van de bekende bezienswaardigheden als Florence en Siena ligt het Parco delle Biancane. Dit stukje Toscane staat niet bekend om zijn heuvels vol wijnranken en olijfbomen, maar om een enorme vulkanische activiteit. Tussen de witte stenen, waaraan het Parco delle Biancane zijn naam dankt, ontspringen talloze warmwaterbronnen, die deels gebruikt worden om geothermische energie op te wekken. Tussen de stenen lopen hier en daar lange pijpleidingen, die naar de verderop gelegen elektriciteitscentrales slingeren. Een unieke plek, waar we je graag mee naartoe nemen, zonder de geur van zwavel en zonder de broeierige hitte, maar mét schitterende beelden...

Naast de aandoenlijke schildpadjes van Giambologna die de obelisken dragen, valt er in de Santa Maria Novella nog een exotisch dier te bewonderen. Een giraf om precies te zijn, maar om deze te kunnen zien, moeten we wel even naar binnen, de kerk in. De giraf is afgebeeld op Domenico Ghirlandaio’s Adorazione dei Magi, Aanbidding der Wijzen, in de Tornabuoni-kapel. Wie goed kijkt, ziet het exotische dier rechts achter heuvelopwaarts lopen. Naar alle waarschijnlijkheid zag Ghirlandaio de giraf in de tuinen van Lorenzo Il Magnifico. Deze De’ Medici-telg kreeg in 1486 namelijk een giraf cadeau van de ambassadeur van de sultan van Egypte. Volgens bronnen uit die tijd was dit de eerste giraf die voet zette op het Europese continent. Een giraf als cadeau Het moment waarop Lorenzo Il Magnifico de giraf cadeau krijgt, is overigens vastgelegd op een fresco van Giorgio Vasari en zijn leerling Marco da Faenza, in Lorenzo’s kamer in het Palazzo Vecchio. Hoe groot de nieuwsgierigheid van de...

Kijk niet gek op als je al toerend door de Chianti ineens een koepel ziet opduiken die verdacht veel lijkt op de koepel van de Duomo in Florence. Je bent niet verdwaald, wees gerust, hier staat een miniatuurversie van de koepel van Brunelleschi… Een replica van de koepel van Florence Ooit was Semifonte een welvarend vestingstadje, dat naar de zin van de stad Florence iets té groot en té welvarend werd. Daarom besloten de Florentijnen om Semifonte in 1202 met de grond gelijk te maken. Bovendien besloten de Florentijnen dat er op de plek van het vroegere Semifonte niets maar dan ook niets meer gebouwd mocht worden. Nu staat er op de kruising van de Strada Provinciale 50 en de Via San Donnino een prachtig gedenkteken, de Cappella di San Michele Arcangelo Semifonte, een kapel die vier eeuwen na de tragische gebeurtenissen werd opgericht. Op de achthoekige kapel rust een koepel die een exacte replica is van de koepel van de Duomo in Florence, want de Florentijnen wilden wel nog altijd...

Wie droomt er niet van een huis in Italië, met een schaduwrijk terras, ranke cipressen die het uitzicht sieren en een zwembad om tijdens een warme zomerdag even lekker in af te koelen… Slechts weinig mensen realiseren die droom, maar Henri Koerhuis is een van die gelukkigen. Hij vond een authentieke podere, boerenhoeve, op de grens van Toscane en Lazio, die hij omtoverde tot een sfeervol landgoed: Podere Tina. Gastvrij als Henri is, stelt hij zijn in Toscaanse stijl ingerichte thuis ook open voor gasten. Zo kun je toch – al is het maar tijdelijk – genieten van een eigen huis in de heuvels! Driehonderdzestig graden uitzicht Het sterke punt van Podere Tina is de ligging, boven op een heuvel in het uiterste noorden van de regio Lazio, op de grens met Toscane. Vanaf bijna elke plek in de villa en de tuin geniet je van een schitterend 360 graden uitzicht op het glooiende heuvellandschap, het stuwmeer aan de voet van de heuvel en de bergen aan de horizon. Alleen al dit uitzicht staat...

Saskia: ‘Tijdens mijn verblijf in Florence afgelopen tijd was ik te gast bij Casa Howard. Geen hotel, zoals de eigenaar me verschillende malen op het hart drukt, maar een echt thuis, met allemaal verschillend ingerichte kamers die stuk voor stuk een eigen thema hebben dat tot in de kleinste details is uitgewerkt. Aangezien ik er een tijdje verbleef, wisselde ik nogal eens van slaap- en werkplek, maar daardoor kan ik jullie wel laten meegenieten van een aantal van deze bijzondere kamers. Ik begon in de Library Room, de bibliotheekkamer, waar ik, omringd door de prachtigste boeken, heerlijk kon schrijven. De kasten vol boeken over Florence, Rome, geschiedenis, kunst en reizen boden volop inspiratie, waarbij ik me af en toe een beetje te veel liet afleiden van mijn eigen werk… Geen probleem dus om door te schuiven naar de Garden Room, de tuinkamer, waar het bij de open deuren ’s ochtends vroeg heerlijk schrijven was. De palmbomen en de olifanten keken rustig toe als ik voor het...

Onlangs verbleef Annerike in Florence voor een taalcursus via Italstudio. Een fijn appartement in de stad waar je ’s middags in alle rust huiswerk kunt maken, onder het genot van een aperitivo, is dan precies wat je nodig hebt. Annerike: ‘Als ik op de bel druk bij Palazzo San Niccolò, een van de appartementen-palazzi van Your Place In Florence, zwaait de deur meteen open. ‘Un’amica di Saskia?’ Federico, de manager bij Palazzo San Niccolò en – inderdaad –  een vriend van Saskia, die hier al eerder verbleef, pakt meteen mijn koffer. Hij laat me mijn tijdelijke thuis zien en daarna is het tijd voor een caffè in de lounge van Palazzo San Niccolò. Federico vertelt me alles over zijn nieuwe concept Your Place in Florence, dat sinds mei 2018 bestaat. Verschillende palazzi in Florence Your Place in Florence brengt drie accommodaties in Florence (Palazzo Belfiore, Palazzo San Niccolò en Palazzo del Moro) én een luxe villa even buiten Florence (Villa Pietrosa) samen in...

In de Cappelle Medicee in Florence, die te herkennen zijn aan de warmrode koepel vlak achter de San Lorenzo, schitteren een paar prachtige beelden van Michelangelo. Ze zijn lang niet zo bekend als zijn David, maar zeker de moeite van het bewonderen waard tijdens je bezoek aan Florence. Cappella dei Principi Voor je oog in oog staat met Michelangelo’s creaties, zie je in de Cappella dei Principi (‘Prinsenkapel’) de praalgraven van zes groothertogen van de familie De’ Medici: Sagrestia Nuova In de Sagrestia Nuova (‘Nieuwe Sacristie’) rusten niet alleen een aantal andere leden van de familie De’ Medici, maar ook vier van Michelangelo’s mooiste beeldhouwwerken. Michelangelo kreeg in 1519 de opdracht van paus Leo X (een lid van de familie De’ Medici) een laatste rustplaats te ontwerpen voor zijn vader, Lorenzo, hertog van Urbino, en zijn oom, Giuliano, hertog van Nemours, en de jongste zoon van Lorenzo il Magnifico. Michelangelo’s Dag en Nacht Op het graf van...

Tussen Pisa en Florence, in de heuvels rondom Fucecchio, ligt La Scuola di Furio, een heerlijk vakantiecomplex met zes appartementen en een villa, onder de bezielende leiding van Tiziana en Walter Fierli. La Scuola di Furio is de voormalige school van Torre, een kleine deelgemeente van Fucecchio. De plek dankt zijn naam echter niet alleen aan deze school, maar ook en vooral aan Furio, de vader van Tiziana en Walter. Furio was een vakkundig schoenmaker, die het vak leerde van zijn schoonvader, die het op zijn beurt weer van zijn vader overnam. De familietraditie werd door Tiziana echter niet voortgezet. Zij wist al vroeg dat ze in het toerisme wilde werken, gasten wilde ontvangen om hen te laten genieten van de wat minder bekende plekken in Toscane – en vooral van de pracht van de natuur. Een plek vol historie In de jaren negentig liet Furio zijn oog op deze plek vallen. Waar ooit uitgelaten kinderstemmen weerkaatsten, overheerste toen de rust. Furio zag de potentie van het gebouw....

Florence bezit volgens kunsthistorici een vijfde van de kunstschatten van de westerse wereld. Als je dat weet, is het niet verwonderlijk te ontdekken dat al dat moois gevoelige zielen zo kan overweldigen dat ze er steil van achterover slaan. Als je een stedentrip Florence plant, moet je dan ook voorzichtig zijn en de kunstwerken gedoseerd tot je nemen, want anders ligt het Stendhal-syndroom op de loer. portret van Stendhal door Olof Johan Södermark (1840) In extase door Florence De Franse schrijver Stendhal (een pseudoniem van Marie-Henri Beyle) verheugde zich zo op het zien van al die kunstschatten uit de renaissance, dat hij bij het passeren van de Frans-Italiaanse grens al last kreeg van hartkloppingen. Toen hij eenmaal in Florence was aangekomen, was hij zo onder de indruk van de stad dat de spanning zich steeds meer ophoopte. Tijdens een bezoek aan de Santa Croce – met onder meer het graf van Michelangelo – kwam deze spanning tot een ontlading en dreigde hij flauw te vallen. ...

Midden in de marmergroeven bij Colonnata, niet ver van Carrara en Pietrasanta, stuiten we op iets heel anders dan blokken marmer. In plaats van de witte vierkanten en rechthoeken waar beelden en badkamers van worden gemaakt, zien we grote marmeren bakken vol met… spek! Culinair wonder uit het marmer Colonnata staat namelijk bekend om de delicatesse lardo di Colonnata, rugspek dat op een unieke manier geconserveerd wordt. Nadat het in laagjes is gesneden, wordt het op een bed van zout en peper, knoflook en andere kruiden (rozemarijn, salie, oregano) in een grote marmeren trog gelegd (die door de inwoners van Colonnata conca worden genoemd), waarin het spek zes tot tien maanden rijpt, zodat het z’n kenmerkende smaak krijgt. Een culinair wonder dat net als de David van Michelangelo uit het marmer tevoorschijn komt… Uiteraard heeft elke familie zijn eigen geheime recept waarbij vooral de samenstelling van het kruidenmengsel angstvallig voor de buitenwereld verborgen blijft...