Je zocht naar: "leonardo+da+vinci"

Radda in Chianti werd in 1384 de hoofdstad van de Lega del Chianti, het verbond van steden en dorpen in de Chiantistreek. Nu is het de hoofdzetel van het Consorzio di Chianti Classico en als zodanig kunnen we dit stadje op onze tocht door de Chianti niet links laten liggen. Wijn proeven kun je echter beter net iets buiten Radda doen, bij Badia a Coltibuono (‘abdij van de goede oogst’). Volgens de trotse eigenaren van de wijngaarden die hier liggen, zijn precies op deze plek in de elfde eeuw de eerste druivenranken van de Chianti geplant, door Benedictijner monniken die hier toen woonden en werkten. Koopman uit Amsterdam krijgt het eerste vat Chianti Zij produceerden in eerste instantie alleen wijn voor eigen gebruik. Pas in 1690 werd het eerste vat wijn verkocht – volgens de huidige medewerkers aan niemand minder dan een rijke koopman uit Amsterdam. Ook nu nog wordt er rondom de abdij een uitgelezen Chianti geproduceerd, maar daarnaast maken ze een uitstekende olijfolie....

Zover het oog reikt, zie je in de Chianti wijngaarden, met tussendoor af en toe een grote cantina of een lieflijk dorpje. De groene trosjes druiven die we van de zomer zagen, zijn inmiddels uitgegroeid tot dikke, blauwpaarse trossen, die een prachtige vino rosso opleveren. Fiasco tussen Florence en Siena In het gebied tussen Florence en Siena dat de Chianti grofweg bestrijkt, wordt al eeuwenlang wijn gemaakt. Er zijn bronnen uit de dertiende eeuw die al vermelden dat de inwoners van de dorpjes die in dit gebied liggen zich bezighouden met de productie van wijn. Toch was het niveau van de Chianti tot grofweg de jaren zeventig niet bepaald hoog te noemen. Denk aan mandflessen met slobberwijn die eerder bedoeld waren ter decoratie dan voor consumptie en jullie weten precies wat we bedoelen. De Italiaanse naam voor zo’n fles in een mandje is niet voor niets fiasco… Sangiovese – bloed van Jupiter Gelukkig is dat voor het merendeel verleden tijd. De productie is niet alleen...

In de zomer kan de temperatuur in Florence flink oplopen. Toen Saskia er een zomer lang studeerde, verzuchtten zelfs de Siciliaanse leraressen elke ochtend: Che caldo! Wat een hitte! Door de ligging, in een soort kom, oftewel buco (in het Florentijns uitgesproken als buho), blijft de hitte in de stad lang hangen en is een lekker fris briesje vaak ver te zoeken. Gelukkig zijn er genoeg plekken waar je verfrissing vindt en wat koelte op kunt zoeken. We tippen er in deze blog een aantal, van raften op de Arno tot een duik in het zwembad, van een picknick in een wijngaard tot kunst kijken in de koelte. foto: Relais Villa Olmo Neem een verfrissende duik in het water De Arno stroomt dwars door de stad, maar deze rivier is nu niet echt de aangewezen plek voor een verfrissende duik. Daarvoor kun je het beste naar Piscine Le Pavoniere (in het Parco delle Cascine) of naar Piscina Costoli (in de wijk Campo di Marte). foto: Piscine Le Pavoniere Heb je een auto tot je beschikking, dan kun je ook...

Als je aan Florence denkt, denk je waarschijnlijk eerder aan majestueuze gebouwen dan aan fonteinen. Toch heeft deze stad naast de Duomo, het Palazzo Vecchio, de Galleria degli Uffizi en het Palazzo Pitti ook heel wat waterspektakel te bieden. Je moet alleen wel weten waar je precies moet zijn om het water in de fonteinen te horen klateren en dolfijnen kopje onder te zien gaan. Een putto met dolfijn in het Palazzo Vecchio Voor onze lievelingsfontein in Florence moet je even de cortile, binnenhof, van het Palazzo Vecchio induiken, achter de marmeren schouders van Michelangelo’s David (deze cortile is gratis toegankelijk). Hier bewonder je schitterende fresco’s en een kleine maar zeer vertederende fontein, gesierd door een putto die een dolfijn draagt. Een van de mooiste plekjes van Florence! met dank aan Stefano Cellai voor een aantal foto’s De ‘mislukte’ Neptunusfontein op het Piazza della Signoria Buiten het Palazzo Vecchio staat een veel grotere fontein: de Fontana del...

Net als San Gimignano is het vestingstadje Monteriggioni, in de buurt van Siena, beroemd om zijn torens. De torens van Monteriggioni vergelijkt Dante in zijn Inferno met reuzen. Monteriggioni hoorde in Dantes tijd tot de invloedssfeer van Siena, maar het lag precies op de grens van het gebied dat tot Florence behoorde. Het was dan ook niet voor niets strategisch hoog op een heuvel gebouwd. Zo kon de vanuit Florence arriverende dreiging op tijd opgemerkt worden. Het nu lieflijke dorpje was ooit een zwaar versterkt kasteel, cittadella genoemd. Het meest in het oog springende onderdeel van de citadel waren de veertien verdedigingstorens, die Dante in Inferno in het duister denkt te zien opdoemen: ‘Ik stond nog niet lang voor mij uit te staren toen ik een aantal torens zag, leek mij; ik vroeg: ‘Is het een stad die wij ontwaren?’ Inferno, canto 31, 19-21 Vergilius reikt Dante de hand, niet alleen letterlijk, maar ook figuurlijk – bij het duiden van de oprijzende ‘torens’:...

Ze wonen en werken op een van de mooiste plekken van Toscane, vlak bij Montepulciano, in de Val d’Orcia, waar het landschap om je heen mooier is dan welke ansichtkaart ook, met cipressen die fier tussen de heuvels opduiken, velden vol met goudgeel graan, kapelletjes die door een bovenaardse macht lijken te zijn neergezet en schaapskuddes die te midden van al dat moois tevreden grazen. Het zou zomaar kunnen dat een van die schaapskuddes die je hier tegenkomt, wordt verzorgd door Silvana Cugusi en haar familie. Al meer dan vijftig jaar hoeden ze hier hun schapen en toveren ze de melk om tot tongstrelende pecorino. De geheimen van zo’n schapenkaas zijn van generatie op generatie doorgegeven, aangevuld en verrijkt met steeds meer kennis, zodat keer op keer de beste pecorino geproefd kan worden. Chiara laat je graag kennismaken met Caseificio Cugusi, de kaasmakerij van de familie Cugusi. Niet alleen door deze verrukkelijke kazen aan te bieden in haar webshop Chiara’s Food, maar ook...

Op een van de palazzi aan het Piazza Tolomei in Siena hangt  een fragment uit Dantes Divina Commedia. Het is een klein stukje van het verhaal van Pia de’ Tolomei, een van de belangrijkste vrouwen die voorkomt in de Divina Commedia. Legendarisch zijn haar woorden ‘Siena mi fe’, disfecemi Maremma’: Het hele stuk dat Dante in Purgatorio opvoert, luidt als volgt: ‘Zo sprak een ander nu, de derde keer, ‘Denk dan aan mij, die Pia ben geheten, uit Siena; de Maremma werd mijn dood. dat heeft dezelfde man op zijn geweten die mij ten huwelijk zijn ring aanbood.’ Purgatorio, canto 5, 132-136 Pia’s boodschap aan Dante mag duidelijk zijn. De grote dichter moet voor haar bidden, maar ook en vooral iedereen vertellen dat haar man, Nello d’Inghiramo Pannocchieschi, haar dood op zijn geweten heeft. Hij beschuldigde haar van ontrouw en stuurde haar weg uit zijn palazzo in Siena – volgens de overlevering om zelf met zijn minnares te kunnen trouwen. Hij bracht Pia naar een van zijn...

Sinds de zomer van 2021 kun je een bijzondere treinreis maken in Italië. Ter nagedachtenis aan Dantes dood, die in 2021 precies zevenhonderd jaar geleden was, tuft Il Treno di Dante, de trein van Dante, door het prachtige landschap van Toscane en Emilia-Romagna. foto: Il Treno di Dante De trein bestaat uit een aantal historische rijtuigen met een prachtig houten interieur. Je vertrekt vanuit Florence, waar Dante in 1265 werd geboren. Eindbestemming is Ravenna, de stad waar Dante zijn laatste levensjaren doorbracht, waar hij zijn beroemde meesterwerk La Divina Commedia voltooide en waar hij in 1321 zijn laatste adem uitblies. Onderweg stopt de Treno di Dante in Borgo San Lorenzo en Marradi, twee pittoreske plaatsjes in de Mugello, een groen gebied in het noordoosten van Toscane. Eenmaal over de grens met Emilia-Romagna houdt Dantes trein nog halt in Brisighella en in Faenza. foto’s: Il Treno di Dante Historische spoorlijn van Florence naar Ravenna De route voert over een historische...

Rik Timmer van Vinidirisa neemt je mee naar het volgens hem mooiste wijnhuis van de Chianti: Casale dello Sparviero, ‘het huis van de sperwer’ in Castellina in Chianti, in het hart van Toscane. Rik: ‘Het verhaal over Casale dello Sparviero begint niet in Italië. Althans… niet direct! Het was in de zomer van 2014 toen ik begon bij Restaurant Mario in Neck. Daar werd ik meteen verliefd op de prachtige wijnkelder die vol lag met speciale wijnen, waaronder enkele oude jaartallen van Casale dello Sparviero. Toen ik afgelopen september samen met Susanna Santini, de sales manager van het wijnhuis, de Chianti Classico Riserva uit 2001 proefde, wist ik dat Vinidirisa in 2018 de juiste keuze had gemaakt door opnieuw met dit wijnhuis samen te werken. Die wijn was na negentien jaar nog zo levendig, vol van smaak en met fantastische aroma’s, dat dit nog maar eens het bewijs was van hoe goed Toscaanse wijnen op leeftijd kunnen zijn. Bijzondere wijn op een adembenemende locatie Casale...

Na het grote succes van de eerste openstelling in het najaar van 2023 kun je ook in de zomer van 2024 de stanza segreta, geheime kamer, van Michelangelo wederom bezoeken. Een unieke plek om met eigen ogen te zien! Muren vol Michelangelo’s schetsen Saskia bezocht deze kamer, die nog altijd goed verborgen is onder de Sacrestia Nuova in de San Lorenzo, de kerk van de familie De’ Medici, in november 2023. Een kwartier lang mocht ze de geheime ruimte bewonderen. Met een oppervlakte van slechts ongeveer zeven bij twee meter was Michelangelo’s schuilplaats verre van ruim. Michelangelo zou hier drie maanden ondergedoken te hebben gezeten. Als tijdverdrijf tekende hij veel. Bij gebrek aan echt materiaal om mee te werken, deden de muren van zijn schuilplaats duidelijk dienst als schetsblok, waardoor er op de wanden heel wat schetsen te zien zijn. Je herkent onder meer de beelden uit de Sacrestia Nuova, schetsen voor zijn David, van het hoofd van Laocoön, een geknield figuur en een...

In Florence is het ’s zomers erg heet. De fiorentini noemen hun stad niet voor niets un buco, een gat – een bijnaam die te danken is aan de ligging in een dal, waardoor er in de hete zomermaanden nauwelijks verkoeling is. Wil er heuvelopwaarts nog wel eens een lekker verkoelend briesje opsteken, in de stad is het zweten en puffen geblazen. Behalve rondom de Duomo, het hart van de stad. Op bepaalde plekken op het Piazza del Duomo, het Domplein, waait het altijd. Hier waait namelijk geen gewone wind, nee, hier blaast de adem van de duivel… De adem van de duivel De duivelse wind is vooral goed te voelen als je vanuit de Via dello Studio richting Duomo wandelt. Volgens de legende wandelde hier ooit een priester, die een bezoek wilde brengen aan de Duomo. De priester werd achtervolgd door de duivel, die kostte wat kost de ziel van de priester wilde hebben. De geestelijke bad nog harder dan anders, maar de duivel liet zich niet afschudden en bleef de man in zijn nek hijgen....

Om van het historisch centrum van Florence naar de wijk Oltrarno, ‘aan de overkant van de Arno’ te wandelen, moet je de Arno oversteken. Dat kan via verschillende bruggen die beide delen van de stad met elkaar verbinden. Ponte Vecchio – de ‘oude brug’ De beroemdste van deze bruggen is de Ponte Vecchio, de ‘Oude Brug’. Deze fotogenieke brug is gebouwd op de plek die de Romeinen reeds gebruikten om de Arno over te steken. Niet zo gek, als je weet dat de rivier hier op zijn smalst is. In 1333 werd de brug weggespoeld tijdens een grote overstroming. Twaalf jaar later werd de ‘Oude Brug’ opnieuw gebouwd, dit keer van steen. Dit is de brug die nu nog steeds schittert boven – en met een beetje geluk ook weerspiegelt in – het water van de Arno, die op de meeste foto’s van bezoekers van Florence prijkt en die je tijdens je verblijf in de stad minstens één keer moet oversteken om voet te zetten op een bijzonder stukje Florentijnse historie. De brug kan, zeker in de...