Je zocht naar: "wijn"

Wie glutenintolerantie heeft zal het probleem vast en zeker herkennen: waar en wat moet je eten op vakantie? Rome is dan misschien niet de allereerste stad die in je op komt als handige bestemming. Maar niets is minder waar: er zijn in de Eeuwige Stad veel restaurantjes waar je kunt genieten van Italiaanse heerlijkheden zónder gluten. Foodreporter Ilse zwierf voor Ciao tutti door de straten van Rome op zoek naar de leukste restaurants met het lekkerste glutenvrije menu. Il Piccolo Mondo Ilse: ‘Heb je zin om eens wat chiquer te gaan eten in een prachtige wijk? Bij restaurant Il Piccolo Mondo (Via Aurora 39) proef je de Italiaanse keuken op een prachtige manier. Ja: prachtig. De opmaak van de gerechten doet eerder denken aan een kunstwerk, dan dat het eten is. Ook de locatie is prachtig: je zit vlak bij de Spaanse Trappen. Genieten zonder gluten kan hier heel makkelijk. Je geeft aan welk gerecht je wilt eten en de chef maakt een glutenvrije variant voor je klaar. Zo makkelijk kan...

Natuurlijk eten we het liefst aan met grote schalen beladen tafels in Italië, in gezelschap van vrienden, een goede fles wijn en veel culinaire gesprekken. Maar hoewel we wel een groot deel van het jaar in de laars rondreizen, zijn we tussendoor gewoon even in Amsterdam. Gelukkig hebben we hier een goed alternatief gevonden: Spaghetteria. Sinds de opening (alweer dik twee jaar geleden) schuiven we regelmatig aan bij Spaghetteria in de Amsterdamse wijk De Pijp, om de hoek van ons kantoor. De formule is simpel maar succesvol: zes pasta’s op het menu, twee met vis, twee met vlees en twee vegetarische pasta’s. De zes pastagerechten wisselen regelmatig, maar het achterliggende principe blijft (gelukkig) hetzelfde: alles wordt vers gemaakt, ook de pasta, door de Italiaanse koks. De porties zijn lekker fors (prima voor de grote trek na een dag hard werken) en altijd voorzien van een lekker stuk vers brood (om heel Italiaans de restjes saus mee op te eten). En vooral: je eet er pasta...

Het gebeurt ons bijna nooit, dat we geen zin hebben in Italiaans eten. Maar na al die bordjes (of beter gezegd borden) vol Parmaham, verse pasta en kilo’s panettone die we afgelopen weken hebben gegeten, stond er zo af en toe bij hoge uitzondering een bordje andijviestamppot of erwtensoep op tafel. Het bloed kruipt echter – ondanks de extra Italiaanse kilo’s – waar het niet gaan kan, en toen we goede verhalen hoorden over Restaurant Diverso in Nederweert besloten we dan ook meteen te gaan proeven. Gelukkig is de menukaart bij Diverso, zoals de naam al doet vermoeden, ‘anders’, met tal van mediterrane gerechten met een voorkeur voor de Italiaanse keuken, dus we verheugden ons op nieuwe culinaire ontdekkingen. Diverso is anders… Dat Diverso inderdaad anders is, blijkt al meteen bij binnenkomst. Geen grote zaal vol met tafeltjes, maar intieme ruimtes die je meteen thuis doen voelen. De kleuren aan de muur brengen je nog een paar honderd kilometers zuidelijker, en de...

Naast de Prosciutto di Parma proefden we tijdens ons verblijf in Parma ook culatello – een ware delicatesse die slechts door een twintigtal bedrijven wordt gemaakt. We gingen op bezoek bij een van deze bedrijven, Antica Corte Pallavicina, het domein van sterrenchef Massimo Spigaroli. Voor we aan tafel schoven voor een uitgebreide lunch, kregen we een rondleiding – die begon in een varkensstal. Van de achterbil van het varken Culatello wordt namelijk gemaakt van de achterbil van – liefst zwarte – varkens. De dieren mogen een groot deel van het jaar vrij rond lopen en krijgen een vers, uitgebalanceerd dieet voorgeschoteld – zodat hun billen straks lekkerder dan lekker smaken. Aan dit stuk varken dankt de culatello zijn naam: culo betekent ‘kont’ en culatello is dan ook Italiaans voor ‘lekker kontje’. Het maken van culatello is, nog meer dan het productieproces van de Parmaham, een zeer intensief proces. Eerst moet het varkenskontje goed worden gepekeld en vervolgens...

Na lange reizen in Italië speelt de heimwee hier af en toe behoorlijk op. Gelukkig belde de postbode afgelopen week aan met een grote doos vol lekkers uit Toscane, een cadeautje van Radici Italiane, dat vanuit hun winkel in het Toscaanse Pistoia pakketten vol delicatessen verzorgt. Ideaal tegen de heimwee! Thuis in Toscane Saskia: ‘Mensen vragen me vaak naar mijn favoriete regio in Italië. Ga ik het liefste naar Puglia, naar Sicilië of naar Umbrië? Ondanks het feit dat ik die vraag eigenlijk niet kan beantwoorden, omdat elk stukje Italië me even lief is, ben ik in Toscane het meeste thuis. Dat komt grotendeels door de tijd die ik in zowel Florence als Siena woonde, onder meer tijdens mijn zomerstudies Italiaans, de vrienden die ik daardoor in en rondom deze steden maakte en die ik nog elk jaar probeer te bezoeken. Maar het komt ook omdat Toscane steeds op een mooie manier op mijn pad komt. Zo voerde mijn allereerste persreis voor Ciao tutti me naar Pistoia, waar ik toen...

Hoe bekend de Chianti ook is, er zijn nog steeds kleine pareltjes te vinden die nog niet zo bekend zijn bij de grote hordes toeristen. Zo ontdekten wij onlangs het dorpje Montefioralle. Dit pittoreske pareltje in de Chianti dateert al van 1085 en is daarmee een van de oudste plaatsjes in deze streek. Dat ook Montefioralle zich zwaar heeft moeten verdedigen tegen Florence en Siena, die hier af en aan de baas waren, blijkt wel uit de enorme vestingwal. Je kunt het nu niet goed meer zien, maar ooit werd het dorp omringd door twee dikke muren. Inmiddels is de ruimte ertussen opgevuld met huizen, waardoor de straatjes hier misschien nog wel smaller zijn dan elders. Een kleine impressie: foto’s: Martijn Bak Wanneer de kerk geopend is, loop dan zeker even naar binnen. Hoewel er in deze streek duizenden kerkjes te vinden zijn, met stuk voor stuk schitterende kunstwerken en een serene sfeer, steekt het kerkje van Montefioralle er met kop en schouders bovenuit. Niet alleen vanwege de...

Afgelopen zondag ging in Gaiole in Chianti de zeventiende editie van L’Eroica van start, een inmiddels wereldwijd bekende fietstour over de strade bianche van Toscane, waaraan dit jaar maar liefst negenendertig verschillende nationaliteiten deelnamen. Het maximaal aantal deelnemers is vastgesteld op vijfduizend. Door de toegenomen belangstelling heeft de organisatie dit jaar voor het eerst een loting voor deelname in moeten stellen. Het gaat nadrukkelijk niet om de competitie; het is een jaarlijks terugkerend festijn voor gepassioneerde, veelal oudere fietsers (zeventig procent is ouder dan veertig jaar), van wie een minderheid vrouw is (al is dit jaar een record aantal deelnemers vrouw, maar liefst twaalf procent), die de goede tijden van Fausto Coppi en Moser (van wie oom Francesco en neef Moreno ook meereden) willen laten herbeleven! Dit jaar was zelfs Felice Gimondi in eigen persoon aanwezig. Hij droeg het shirt dat hij aangetrokken kreeg toen hij in 1973 wereldkampioen werd,...

Terwijl wij in Friuli-Venezia Giulia en Toscane verblijven, attendeerden Ciao tutti-lezers Anne Coen en Paul Grimmon van bere.bene in het Belgische Lier ons op het wijnhuis Podere29. We vroegen Anne om ons iets meer te vertellen over dit wijnhuis, waarmee een bijzondere geschiedenis verbonden bleek te zijn. Anne: ‘Podere29 was de naam die het Opera Nazionale Combattenti gaf aan het perceel waar het huidige wijnhuis van Giuseppe Marrano staat. In 2004 kocht Marrano in località Borgo Tressanti nabij Cerignola, op tien kilometer van de Adriatische kust, het terrein waar tot dan graan geteeld werd. Hij begon met de aanplant van een autochtoon en nobel druivenras uit het noorden van Puglia, de Nero di Troia.’ Terra ai Reduci – de geschiedenis van het Opera Nazionale Combattenti Het Opera Nazionale Combattenti? Daar hadden we nog nooit van gehoord. Gelukkig legt Anne haarfijn uit wat deze organisatie deed: ‘In het begin van de twintigste eeuw onderging Italië een zware crisis op...

De regio Emilia-Romagna kent niet alleen prachtig cultureel Unesco Werelderfgoed, maar ook ontzettend veel culinair erfgoed, waaronder Parmigiano Reggiano, Prosciutto di Parma, tagliatelle al ragù bolognese en tortellini. Ook balsamico is een van de streekproducten waar Emilia-Romagna trots op is. De productie vindt vooral plaats in en om Modena. Dit ‘zwarte goud’ wordt gemaakt van de lokale druivensoorten Trebbiano of Lambrusco. Het strenge Italiaanse consortium dat de kwaliteit en herkomst van bekende producten waarborgt, kent aan de aceto balsamico een DOP-status toe. Ook de aceto balsamico van Giusti mag dit keurmerk dragen. In Modena kun je het interessante museum van Acetaia Giusti bezoeken, waar je in een authentieke entourage de geschiedenis van de aceto balsamico ervaart. Eeuwenoude balsamico Wij geven alvast een voorproefje van deze heerlijke historie. Giuseppe Giusti startte al in 1605 met het produceren van aceto balsamico, in Modena. Hij was destijds niet de...

Vanochtend ontdekten we chinotto, een van de onbekende lekkernijen van de regio Ligurië. Natuurlijk ontbreekt tijdens ons culinaire bezoek aan de regio ook de kleine, paars/groene lokale beroemdheid niet: de taggiasca-olijf. Velen noemen het een van de lekkerste olijven ter wereld… Dat moet geproefd worden! Antico Frantoio Sommariva Om alles te weten te komen over de taggiasca, brengen we een bezoek aan Antico Frantoio Sommariva, een oude olijfboerderij in het stadje Albenga. Hier wordt al meer dan honderd jaar olijfolie gemaakt. Olie op basis van de taggiasca-olijf, zo weten de kenners, is olijfolie van geweldige kwaliteit met een bijna fluwelen smaak, en dat proeven we. Niet alleen in de olie, maar ook in de diverse tapenades en andere olijfspecialiteiten. Bij Sommariva maken ze alle traditionele lokale specialiteiten op basis van olijven. Zoals dat al eeuwenlang gebruikelijk is, worden de olijven direct na de oogst koud geperst, zodat er zo weinig mogelijk zuren in de olijfolie...

Er doen nogal wat verhalen over de herkomst van het Italiaanse ijs de ronde. Vaak duidelijk gebaseerd op mythes en legenden, maar soms ook met verrassend duidelijke details over bepaalde historische feiten. Volgens een van die verhalen zou de Venetiaanse ontdekkingsreiziger Marco Polo het recept van bevroren ijs mee hebben genomen vanuit China. Er wordt beweerd dat hij heeft gezien hoe de Chinezen bevroren water bewerkten. In Italië was die kennis echter niet nieuw. Al lang voor Marco Polo op reis ging, kenden de Romeinen al methodes om sneeuw en ijs voor later gebruik op te slaan. Slaven brachten grote blokken sneeuw naar de stad, die vooral werden gebruikt om tijdens de warme zomers de wijn een beetje koel te kunnen houden. Maar ook sneeuw zelf was een verkoeling, zeker als het was aangelengd met vruchtensap of honing. IJsmeester Bernardo Buontalenti Bernardo Buontalenti, een Florentijn die op velerlei gebieden uitblonk, dook dieper in de kunst van het koelen. Hij was namelijk een...

In het hart van Chiara zit een speciaal plekje voor Sicilië, het eiland waar ze werd geboren en waar ze liefst een paar keer per jaar terugkeert om de zee te zien en te horen, om familie en vrienden te bezoeken maar ook en vooral om nieuwe producten in te kopen voor Chiara’s Food, haar online delicatessenwinkel. Na haar studie in Bologna woont Chiara nu in Amsterdam, waar het grootste deel van haar huis wordt ingenomen door Siciliaanse en andere Zuid-Italiaanse lekkernijen, van pasta en olijfolie tot chocolade en tomatensaus, allemaal afkomstig van kleine producenten die Chiara persoonlijk kent. Op zoek naar de beste producten Chiara: ‘Van kleins af aan was ik geboeid door waar alles op mijn bord vandaan kwam. Ik wilde graag mijn nonni helpen om tomaten te plukken en in te maken, of met mijn vader mee om verse buffelmozzarella te halen in Campanië, toen we een tijdje in Rome woonden. Ik ben dol op de verhalen achter al dat lekkers, dat vaak al generaties lang door een familie...