Je zocht naar: "michelangelo"

We proefden jaren geleden al eens van de Badia a Passignano, een bijzondere wijn uit de kelders van Antinori, maar we bezochten het kleine plaatsje in de Chianti, dat zijn naam dankt aan de indrukwekkende abdij, pas afgelopen nazomer. Op het einde van een warme septemberdag, als de lucht boven de Toscaanse heuvels al voorzichtig roze begint te kleuren, rijden we op weg naar ons tijdelijke thuis bijna als vanzelf het gehuchtje binnen. We besluiten spontaan te stoppen bij de abdij, omdat we hebben gehoord dat het meesterwerk van de badia, een Laatste Avondmaal van Domenico Ghirlandaio, na een jarenlange restauratie weer in volle glorie te bewonderen is. De kerkdeuren staan open en volgens de folder die we bij de ingang vinden, moet ook het klooster open zijn. Zoals dat echter gaat in Italië, komen de openingstijden in een folder niet altijd overeen met de werkelijkheid. De deuren zijn hermetisch gesloten en er is geen levende ziel te bekennen. Nu we echter voor de deur staan,...

Precies vijftig jaar na de verwoestende overstroming van de Arno, waarbij een groot deel van het centrum van Florence onder water stroomde en veel kunstwerken beschadigd raakten, is een van de getroffen kunstwerken weer in volle glorie te bewonderen. Na een langdurige restauratie schittert Vasari’s Laatste Avondmaal als nooit tevoren. foto: ZEPstudio | Opera di Santa Croce  Slechts weinig Florentijnen die het werk tegelijk met ons bewonderen, kunnen zich het werk nog herinneren. Voor november 1966 schitterde het in een van de zalen van het Museo dell’Opera di Santa Croce, maar veel waterschade en een dikke laag modder zorgden ervoor dat het schilderij onherstelbaar beschadigd was. Het verdween van het Florentijnse kunsttoneel – tot nu. foto: Mondadori Portfolio | Archivio Giorgio Lotti | Giorgio Lotti  Na jarenlange onderzoeken, waarbij steeds nieuwe technologieën werden toegepast, kreeg men in 2004 langzaam maar zeker hoop dat het werk nog te redden was. Er werd nog meer...

Langzaam kleuren de wijngaarden goudgeel, dieprood, kastanjebruin en donkerpaars. De druiven zijn geplukt en geperst, de vaten zijn gevuld. Nu is het afwachten hoe deze nieuwe oogst zal smaken… © Valentina Dainelli | Too Much Tuscany Van druivenrank tot vat We kregen deze zomer opvallend veel vragen over de druivenoogst in Italië. Jullie wilden niet alleen weten waar je kunt helpen bij de druivenpluk, maar ook hoe de druivenoogst nu precies in zijn werk gaat. Om daar antwoord op te kunnen geven, nemen we een kijkje bij een van onze favoriete plekjes in Toscane: Villa Medicea di Lilliano. Hier plantte de Malenchini-familie in 1930 de eerste wijnstokken. Het land rondom de schitterende Medici-villa werd omgetoverd tot een groene lappendeken van wijngaarden en olijfboomgaarden. Na een paar jaar werden de eerste flessen Chianti gebotteld. Tegenwoordig maakt de Malenchini-familie naast Chianti ook Chianti Colli Fiorentini en de Super Tuscan Bruzzico, allemaal onder het toeziend oog...

Tijd voor een wijntour door de Chianti! We nemen je mee naar dit heerlijke wijngebied, met  zeven stops die je tijdens je tocht door heuvels vol wijnranken zeker moet maken. Salute! Chianti Classico De meest authentieke Chianti is de Chianti Classico, gemaakt van minstens tachtig procent Sangiovese. Letterlijk betekent de naam van deze druif ‘bloed van Jupiter’. De Romeinse oppergod houdt zo nog een oogje op Toscanes trots die voor de inwoners van de streek onmisbaar is bij een traditionele maaltijd. Een gewoonte die zeker het overnemen waard is, zoals ook Hannibal Lecter in de film Silence of the Lambs doet: ‘I ate his liver with some fava beans and a nice Chianti’. Wie niet van ingewanden houdt, een glas Chianti smaakt ook prima bij een paar borrelhapjes of een stevig bord pasta. Giacomo Tachis, een van de mensen die Italië op de kaart heeft gezet als wijnland waar rekening mee moet worden gehouden, vindt de Sangiovese weliswaar een geniale druif, maar wel een ‘met een...

De rust in Siena is grotendeels teruggekeerd. De tufo op het Piazza del Campo is verdwenen, de paarden staan weer op stal en alleen de vlaggen van Lupa (wolvin), de wijk die de Palio van zowel juli als augustus dit jaar won, wapperen nog vrolijk in de wind. Als we onze blik over Piazza del Campo laten gaan, kunnen we bijna niet geloven dat het hier nog maar een week of drie geleden een drukte van jewelste was. Waar de strijdliederen van de contrade weerklonken, koert nu slechts een duif en in de gevaarlijkste bocht van het circuit kopen toeristen nu cantuccini en Chianti. Gelukkig kun je in de maand september toch nog een glimp van alle Palio-passie opvangen in de Magazzini del Sale, diep onder het Palazzo Comunale. Waar ooit bergen zout lagen (in lang vervlogen tijden een zeer kostbaar ingrediënt), schitteren nu kleurrijke foto’s van Siena’s belangrijkste traditie. De foto’s zijn van de hand van Elisa Lovati, die de Palio weet te vangen in kleurrijke details en unieke...

Rosanne heeft haar hart verloren aan Frankrijk. Haar ervaringen, tips en foto’s deelt ze via haar blog Bonjour Frankrijk – zeg maar het Franse zusje van Ciao tutti. Deze zomer was Rosanne ook even in Italië te vinden, voor de bruiloft van haar broer. Ze deelt deze prachtige dag vandaag ook met ons! Rosanne: ‘Ik tel tot drie. Wakker worden in mijn tentje op de camping in Volterra wil nog niet echt lukken om acht uur ’s ochtends. Maar ik weet: vandaag is de grote dfag. De dag dat ik voor het eerst (en waarschijnlijk ook het laatst) een Toscaanse bruiloft zal meemaken. Van mijn broer, om precies te zijn. Met die wetenschap lukt het me toch niet meer om nog in slaap te vallen. Ik tel tot drie en sleep mezelf mijn slaapzak en vervolgens de tent uit. Mijn jurk hang ik nog eens extra recht. Vanmiddag moet ‘ie stralen om mijn lijf. De koffie pruttelt terwijl ik neerplof op mijn campingstoel. Er gaat heel even van alles door me heen. Mijn nagels moeten nog gelakt, waar liggen...

Het ‘Manhattan van de middeleeuwen’, zo wordt San Gimignano wel genoemd. Deze bijnaam heeft het stadje in Toscane te danken aan het enorme aantal woontorens. Het waren er ooit ruim zeventig. Families bouwden tegen elkaar op; hoe hoger de toren, hoe meer aanzien. Het was dus echt een statussymbool, zo’n hoog oprijzende torre. Hoeveel torens nu nog overeind staan, daarover is niet iedereen het eens. De Nederlandse Wikipedia telt er dertien, terwijl de Italiaanse Wikipedia over zestien torens spreekt. Weer andere bronnen tellen veertien torens, de klokkentoren van de Collegiata en de woontoren van de familie Pesciolini tellen dan niet mee. Als je naar de stad toe rijdt, raak je de tel kwijt omdat de weg zo slingert (hadden we die daar rechts nu wel of niet al meegeteld?); in het stadje zelf worden bepaalde torens steeds aan het oog onttrokken. Hoeveel het er ook precies zijn, feit is dat deze torens het stadje – en vooral de skyline – zo bijzonder maken. De hoogste toren is de...

Het gebeurt niet wekelijks dat we tussen geiten met namen als Cappuccino en Bella belanden, zeker niet midden in de heuvels van de Chianti. Normaal gesproken toeren we hier van wijnboerderij naar wijnboerderij, maar Eric, die net even buiten Florence de prachtige Villa Medicea di Lilliano runt, had dit keer een verrassender bestemming voor ons in petto. Op zo’n vijf kilometer van Radda in Chianti schittert het domein van Nora Kravis, haar vijftien Maremmano-honden en ruim tweehonderd geiten. Die houdt Nora niet alleen voor de melk, maar ook en vooral voor hun vacht: het zijn kasjmiergeiten. Nora kent elke geit bij naam, maar de stoere Cappuccino lijkt haar favoriet. Trots poseert hij voor onze lens, terwijl Nora vertelt hoe ze haar carrière als dierenarts verruilde voor een leven tussen de geiten. Bijzondere geiten, dat wel, maar het leven op de boerderij kan hard zijn. Zo is er altijd de angst voor wolven (vandaar ook de vele waakhonden) en de relatieve eenzaamheid, zo in the...

Wil je tijdens je stedentrip naar Florence even een dagje de stad uit? Dan is Fiesole, in de groene heuvels net ten noorden van de renaissancestad, een ideale bestemming. Het handigst is om vanaf het Piazza San Marco bus nummer 7 te nemen, met als eindbestemming Fiesole. Koop je kaartjes bij het vriendelijke mannetje met het paarse hesje of bij een willekeurige tabaccaio, tabakswinkel. Met een buskaartje kun je binnen een periode van negentig minuten met het openbaar vervoer reizen – genoeg tijd om Fiesole te bereiken (voor de terugreis heb je dus een tweede kaartje nodig). Vergeet niet je kaartje nog even te stempelen in het gele apparaatje in de bus! Na een rit van ongeveer twintig minuten heuvelopwaarts kom je aan op het Piazza Mino da Fiesole; het centrale plein van Fiesole. De toren van de Duomo di Fiesole springt direct in het oog, net als het gemeentehuis aan de voet van het plein en het karakteristieke AlbergoAurora, dat zo van een filmset lijkt te komen. Even terug in de...

Saskia bezocht vorige week de Palio in Siena. Gisteren deed ze al uitgebreid verslag van haar belevenissen in aanloop naar de paardenrace, vandaag komen een bijzondere prova, een feestelijk diner en de Palio zelf aan bod. Een prova met palazzo view Saskia: ‘Op zondagavond vindt de derde prova plaats. Dit keer kijken Gillian, Richard en ik niet in de menigte op het Piazza del Campo, maar met dank aan Palio Tours vanuit het raam van een van de prachtige palazzi die het plein omarmen. We hebben een unieke kijk op de ruiters als ze vanaf de binnenplaats van het Palazzo Pubblico naar de start rijden. Het duurt even voordat de neuzen van de paarden dezelfde kant op staan. De ruiter van Giraffa valt zelfs van zijn paard, maar gelukkig zonder ernstige gevolgen. Even later galopperen alle paarden over de tufo. Niet allemaal even hard overigens, want de fantini (ruiters) nemen niet al te veel risico’s. De wijk Bruco mag deze testronde op zijn naam schrijven, met Giuseppe Zedde...

Zodra de tufo op het Piazza del Campo ligt, verandert het normaal zo rustige en lieflijke Siena in een waar strijdtoneel. In de tien contrada’s (wijken) die deelnemen aan de Palio neemt de spanning toe. Onder de vrolijk wapperende vlaggen wordt er druk gespeculeerd. Wie zal deze Palio op zijn naam mogen schrijven? Saskia is er dit keer van begin tot eind bij. Want hoewel het voor buitenstaanders wellicht lijkt te gaan om de negentig seconden die de paarden over het Piazza del Campo galopperen, weet Saskia na haar eerste Palio (van 16 augustus 2009, die werd gewonnen door de Contrada della Civetta, de wijk van de uil) dat de Palio zo veel meer is dan een paardenrace. Vandaag en morgen laten we jullie meegenieten van de Palio dell’Assunta, die op 16 augustus 2016 werd gereden en die de geschiedenisboeken heeft gehaald als een unieke race met een uitzonderlijk resultaat… È l’ora dei barberi! Saskia: ‘Dit jaar zijn het de wijken Aquila (adelaar), Bruco (rups), Civetta (uil),...

Hij doet zijn naam nog altijd eer aan, de Fonte Gaia, de ‘vrolijke fontein’ op het Piazza del Campo in Siena. Als je de duiven ziet drinken van het water dat uit de mond van de wolven stroomt, met als decor de prachtige marmeren voorstellingen van Jacopo della Quercia, maakt je hart vanzelf een sprongetje. Wat een schoonheid! De Fonte Gaia is echter niet de enige fonte in Siena. Voor de watervoorziening waren de inwoners van Siena – een stad die niet gebouwd is langs de oever van een rivier – afhankelijk van deze waterbekkens. Hier werd het water verzameld én bewaakt, zodat er geen druppel gestolen of verspild werd. Het water in deze bekkens diende deels als drinkwater, voor zowel mensen als dieren, maar het werd ook gebruikt voor verschillende ambachten (het maken van stoffen, keramiek en leer bijvoorbeeld) en uiteindelijk voor het irrigeren van de akkers. Eerder gingen we al op zoek naar de middeleeuwse waterwegen onder het Piazza del Campo en de straten van Siena en...