Je zocht naar: "street art"

Net even buiten het drukke centrum van Palermo vind je La Zisa, een Normandisch paleis dat van verre wel wat weg heeft van het paleis van een fakir. De naam heeft het paleis te danken aan zijn schoonheid; aziz is namelijk Arabisch voor ‘schitterend’. Het paleis was ooit bedoeld als zomerverblijf voor de Normandische koning Willem I, maar toen hij in 1166 overleed, was het bouwwerk nog niet helemaal af. Zijn zoon, Willem II, zorgde ervoor dat het paleis werd voltooid zoals zijn vader dat voor ogen had gehad, met een mooie waterpartij waarin de schoonheid nog eens weerspiegeld werd. De ligging is ideaal voor een bezoek op een warme zomerdag. De koning zou hier immers ook in de zomer verblijven. De voorzijde ligt dus met opzet naar het noordoosten, zodat er bij de ingang een beetje frisse zeelucht kan worden opgesnoven. Op het plafond van het portaal is het wat minder prettig toeven; hier zweven heel wat duivels. Volgens een legende heeft het geen zin ze te tellen: je...

Griezel mee op de meest macabere plek van Palermo: de Catacombe dei Cappuccini, oftewel de catacomben van de Kapucijners. In deze catacomben liggen en hangen ruim achtduizend min of meer gemummificeerde lichamen en geraamtes. Monniken, edellieden, dokters, professoren en kinderen van rijke families, in hun allermooiste kleding, hebben in de duistere gangen een laatste rustplaats gevonden. Sommigen zijn bijna tot stof vergaan, anderen lijken gisteren pas gestorven te zijn, zo intact is hun lichaam nog. In 1599 besloten de Kapucijner monniken die hier in het klooster woonden dat hun gestorven medebroeders voortaan zouden worden bijgezet in een onderaardse ruimte. Deze catacomben zouden dan ook toegankelijk zijn voor de nabestaanden, zodat deze bij en voor de doden konden bidden. Later werden niet alleen de stoffelijke resten van de kloosterlingen, maar ook de lichamen van overleden weldoeners en hun familieleden gebalsemd en in de catacomben begraven. Geleidelijk aan werden ook...

De naam Stanze al Genio zou wat ons betreft mogen verwijzen naar het geniale brein achter deze collectie, verzamelaar Pio Mellina, maar helaas is de werkelijkheid een stuk minder romantisch. De naam verwijst naar de Fontana del Genio op het nabijgelegen Piazza Rivoluzione. Toch is de collectie van het Museo delle Maioliche geniaal te noemen. Kijk maar mee! Stanze al Genio – Museo delle Maioliche is gehuisvest in het Palazzo Torre Pirajno, in de historische wijk Kalsa. Het palazzo werd eind zestiende eeuw gebouwd aan de vroegere Via Porta Termini, die tegenwoordig de Via Giuseppe Garibaldi heet. Oorspronkelijk was het eigendom van de familie Fernandez di Valdes, maar later woonde de familie Pirajno er, die er uiteindelijk ook haar naam aan verleende. Pio Mellina maakte er een museum van, met acht kamers op de piano nobile, waar tijdens een restauratie talloze originele decoraties tevoorschijn kwamen, die eerder schuil gingen achter pleisterlagen en moderne vloertegels. De...

Het kloppend hart van Palermo is voor ons de Il Capo-markt, een van de markten die de stad rijk is. Hier is het heerlijk struinen en voel je met al je zintuigen de bijzondere sfeer van de stad. De navel van Palermo wordt gevormd door I Quattro Canti, het plein met de vier ‘hoeken’. Het plein is het mooist als je het ’s ochtends vroeg of later op de avond bezoekt, voor de zon ondergaat. Er zijn dan weinig andere mensen op straat, zodat je de sfeer van het plein in alle rust in je op kunt nemen. Op zo’n moment kun je je goed voorstellen dat het plein vroeger de belangrijkste ontmoetingsplek van de stad was. Vier Spaanse koningen en vier beschermheiligen De Quattro Canti werd aangelegd tussen 1608 en 1620, maar in eerste instantie kreeg het plein de naam Piazza Vigliena, als eerbetoon aan de Spaanse onderkoning Vigliena die de opdracht had gegeven het plein te bouwen. Hij was het ook die besliste dat er op de vier hoeken van het plein vier verschillende palazzi gebouwd moesten...

We schreven het al eerder, Palermo is een stad van contrasten. Zo vind je er naast de drukke, chaotische binnenstad ook heerlijk veel groen en een fijne boulevard om te flaneren, pal aan zee. Het Foro Italico, zoals dit gebied is gedoopt, herbergt zo’n veertigduizend vierkante meter open ruimte. Heerlijk voor una passeggiata, een wandeling, om mensen te kijken, te voetballen, te picknicken, te vliegeren, te zonnen en een granita te eten. Vooral in de avond en in de weekenden is het hier een drukte van belang, met gezinnen die een ijsje komen eten, verliefde stelletjes die innig verstrengeld over zee uitkijken en oude mannetjes die al die drukte geamuseerd bekijken. Een heerlijke plek om even uit te blazen en bij te komen van de drukte van de stad. In het groen is hier en daar ook wat kunst te vinden. Zo zijn er de kleurrijke hoofden van Italo Rota. De Italiaanse architect annex kunstenaar liet zich hiervoor inspireren door de buste van Eleonora, die te zien is in het...

Na de overweldigende kleuren en geuren van de markt in Palermo waren we eigenlijk wel toe aan een middagje zonder visueel spektakel. We installeerden ons voor een picknick met siësta dan ook in een van de vele parken die de stad rijk is. Ons enige uitzicht: palmbomen en blauwe lucht. Dat was zo rustgevend, dat het na een tijdje toch begon te kriebelen. We zijn immers niet elke dag in Palermo… We gingen daarom op bezoek bij Le Stanze del Gattopardo, voor een heel ander kleurenspektakel. In deze ‘Kamers van de Tijgerkat’ (vernoemd naar de beroemde roman van Giuseppe Tomasi di Lampedusa) wordt namelijk het beroemde Siciliaanse keramiek gemaakt. Meteen bij binnenkomst waakt niemand minder dan de tijgerkat zelf op de vloer, vergezeld van een fragment uit Lampedusa’s boek: Het atelier, dat tevens dienst doet als winkel, barst bijna uit zijn voegen van alle keramieken voorwerpen. Kleine tegeltjes, vazen, kannen, borden en schalen maar ook hele wandplaten en vloerdelen van keramiek...

Palermo is het bruisende hart van het eiland Sicilië, in de Middellandse Zee. De Siciliaanse hoofdstad is een smeltkroes van culturen en volkeren die in de afgelopen eeuwen het eiland hebben veroverd en bewoond. Deze mengelmoes komt het best tot uiting op een van de bekende markten van Palermo, zoals je ook in deze podcast kunt beleven. Chaos ten top, met veel geschreeuw in een waterval aan Palermitaans dialect en kramen vol kleur. Als je na je bezoek aan de markt even wil ontsnappen aan alle hectiek van de stad dan is een bezoek aan Giardini del Palazzo Orléans het ideale recept. Erwin neemt je er in dit artikel mee naartoe. De tuinen van het Palazzo d’Orléans Erwin: ‘Op een steenworp afstand van het wereldberoemde Palazzo Reale, aan een van de drukste verkeersaders van Palermo, staat het imposante Palazzo d’Orléans. Het palazzo, dat stamt uit de achttiende eeuw, is tegenwoordig het thuis van de presidente van de regio Sicilië. In 1775 startte men met de bouw, maar de...

Sinds 2015 staat Palermo op de Werelderfgoedlijst van Unesco. Niet met het hele historisch centrum, maar wel met alle prachtige bouwwerken die herinneren aan de aanwezigheid van de Arabieren en de Normandiërs in de stad, zoals de Cattedrale della Santa Vergine Maria Assunta. Naast deze indrukwekkende kathedraal kent Palermo nog veel meer prachtige kerken waar je zeker een kijkje moet nemen. We zetten vijf schitterende kerken in de stad voor je op een rijtje. San Giuseppe dei Teatini Net om de hoek van I Quattro Canti, vlak bij het Piazza Pretoria, vind je de San Giuseppe dei Teatini. Het is een van de belangrijkste en indrukwekkendste kerken van Palermo, vol Siciliaanse barok waarvan je mond letterlijk zal openvallen. Hoewel de façade naast de grootsheid van I Quattro Canti een beetje wegvalt, is het binnen een en al spektakel. De kerk werd gebouwd tussen 1612 en 1645, in opdracht van de Teatini-monniken, op de plek van een aan Sant’Elia gewijde kerk. Deze nieuwe kerk werd...

La Martorana is een van de mooiste kerken van Palermo, al kun je aan de buitenkant nog niet zien wat er binnen allemaal wacht aan pracht en praal. Mozaïekleggers hebben zich hier namelijkf helemaal uitgeleefd, net als in de Cappella Palatina en in de kathedraal van Monreale. De kerk werd in de twaalfde eeuw gebouwd, tijdens de heerschappij van koning Rogier II. Officieel heette de kerk eerst Santa Maria dell’Ammiraglio, maar in de volksmond noemde men de kerk al snel La Martorana, naar het naastgelegen klooster. De nonnen van dit klooster waren degenen die ter ere van een bezoek van de bisschop fruit van marsepein maakten, bij gebrek aan echte sinaasappels aan de bomen. Na de eerste sinaasappels werd de traditie van het marsepeinen fruit al snel over het hele eiland verspreid – en nog altijd kom je in alle pasticceria’s appeltjes, bananen, perziken en vijgen van marsepein tegen. Maar terug naar de kerk. Eenmaal binnen wacht je namelijk een heus mozaïekspektakel. Laat je...

Net als in Saludecio, Orgosolo en Tinnura vind je in Dozza (een van de borghi più belli d’Italia, de mooiste dorpjes van Italië) kleurrijke muurschilderingen, die gemaakt zijn door kunstenaars uit de omgeving. Een wandeling door het dorpje is alsof je door een openluchtmuseum wandelt. Geniet van de verschillende afbeeldingen die je onderweg tegenkomt en fotografeer de kunstwerken die het dorpje extra cachet geven. We maken alvast een virtueel rondje: Bezoek in Dozza ook de Santa Maria Assunta in Piscina en neem de tijd voor een glas van de lokale wijn, de Albana, de allereerste witte wijn in heel Italië die het DOCG-keurmerk kreeg. De Venetiaanse dogen genoten hier van, dus volg hun voorbeeld en toost met een glas van deze verrukkelijke vino. La Rocca di Dozza Bezoek voordat je weer vertrekt uit Dozza ook in deze borgo het massieve kasteel, La Rocca, dat is gebouwd in de vorm van een scheepskiel. Eenmaal over de slotbrug kom je op een centrale binnenplaats met twee...

Van 9 tot en met 15 maart vindt de Tirreno Adriatico plaats. Tijdens de eenenzestigste editie van de Corsa dei Due Mari volgen de wielrenners een prachtig parcours, verdeeld over zeven etappes die vijf regio’s doorkruisen: Toscane, Umbrië, Lazio, Abruzzo en Le Marche. Het programma is gevarieerd en belooft spektakel: een vlakke tijdrit bij de start, een onverharde klim naar San Gimignano, drie sprints voor sprinters met verraderlijke finishes en drie etappes die qua hoogteverschil behoorlijk zwaar zijn. Wij nemen je alvast mee op de route van kust naar kust, met veel tips voor als je tijdens je vakantie in de buurt van de mooiste plekken van deze route bent. Van Lido di Camaiore naar San Benedetto del Tronto De tijdrit van Lido di Camaiore luidt meteen de jacht op de blauwe trui in met ruim elf kilometer langs de kust, precies zoals dat al tien jaar het geval is. Nieuw is de onverharde weg omhoog naar San Gimignano tijdens de tweede etappe van dik tweehonderd kilometer, die al...

Na bijna drie jaar en precies honderd covers, opent The Napolitaner – de Napolitaanse vertolking van de covers van The New Yorker – een studio annex winkel aan de Via Duomo 290G, waar je als aandenken aan je bezoek aan Napels een prachtige illustratie kunt kopen. Een tijdschrift dat niet bestaat The Napolitaner werd in 2022 gelanceerd met als doel Napels te laten zien via geïllustreerde covers van een tijdschrift dat niet bestaat. De naam is een verwijzing naar het Amerikaanse tijdschrift The New Yorker, waarvan de cover altijd een blikvanger is. In Napels gaat er geen tijdschrift achter schuil, maar vertelt de cover het hele verhaal. Verschillende Napolitaanse, Italiaanse en internationale kunstenaars verbeelden de stad op hun eigen manier, met illustraties van bekende monumenten als het Chiostro di Santa Chiara en het Castel dell’Ovo, lokale beroemdheden als Pulcinella, Totò, Massimo Troisi en Sophia Loren, maar ook van smalle steegjes vol wapperende was, sfogliatelle,...